II SAB/Wa 906/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-11-13

Skład orzekający: Andrzej Kołodziej

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie złożyła wcześniej wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie złożyła wcześniej wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Złożenie takiego wezwania jest warunkiem wyczerpania środków zaskarżenia, a jego brak skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący L. W. wniósł skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Senatu Państwowej Wyższej Szkoły. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to postanowienie, stwierdzając właściwość sądu do merytorycznego rozważenia sprawy. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznał sprawę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. W. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Senatu Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. L. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Senatu Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 18 marca 2014 r. wezwano skarżącego oraz pełnomocnika organu do udzielenia informacji czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi, zostało złożone w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe skarżący stwierdził, że jako w jego imieniu wystąpiła do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego przed skierowaniem skargi do Sądu pani poseł prof. J. H. Natomiast pełnomocnik organu pismem z dnia 28 marca 2014 r. udzielił informacji, że skarżący nie złożył w trybie art. 37 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r. o sygn. akt II SAB/Wa 164/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił przedmiotową skargę stwierdzając, że jest ona niedopuszczalna, bowiem została wniesiona w sprawie, która nie mogła zakończyć się wydaniem decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego. Od powyższego orzeczenia wniesiono skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 września 2014 r. o sygn. I OSK 2159/14 uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając, że sąd administracyjny jest właściwy do merytorycznego rozważenia czy Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego pozostaje w niniejszej sprawie w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku L. W. z dnia 29 lipca 2013 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Senatu Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednocześnie, stosownie do treści art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi na bezczynność, należało złożyć do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 37 § 1 kpa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, że wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego, określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie skargi na bezczynność (...) (B.Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, C.H.Beck, wyd. 8, W-wa 2006). Oznacza to, iż warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu, jest wcześniejsze złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu, jak w niniejszej sprawie, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie przed wniesieniem skargi na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Senatu Państwowej Wyższej Szkoły [...] w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. W aktach administracyjnych niniejszej sprawy, brak jest takiego dokumentu, co potwierdza również oświadczenie organu z dnia 28 marca 2014 r. Za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie może być uznane wystąpienie do organu posła na Sejm RP prof. J. H., ponieważ osoba ta nie była ustanowiona pełnomocnikiem strony L. W. w toczącym się postępowaniu. Reasumując, skarżący w niniejszej sprawie nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 wspomnianej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło