I OZ 937/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 24/14 o odrzuceniu wniosku Z. R. o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za nieprzekazanie skargi z dnia 11 kwietnia 2014 r. postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r., sygn. akt IV SO/Wa 24/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek Z. R. o wymierzenie grzywny Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych za nieprzekazanie skargi z dnia 11 kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2014 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Odpis zarządzenia z dnia 27 listopada 2013 r. doręczono Z. R. w dniu 30 czerwca 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu od wniosku o wymierzenie grzywny upłynął zatem w dniu 7 lipca 2014 r. W tej sytuacji, wobec nieuiszczenia wpisu, Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. R., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu wnoszący zażalenie wskazał, że w dniu 30 czerwca 2014 r. otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu, jednakże w tym samym dniu złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e P.p.s.a., jest zwolniony z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie natomiast do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku wszczynającego postępowanie sądowe, a takim jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował w sposób prawidłowy powyższe przepisy i odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny od którego, pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Odnosząc się do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, że w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08 (publ. ONSAiWSA z 2008 r., nr 3, poz. 42), Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 P.p.s.a., od którego na podstawie art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. pobiera się wpis sądowy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający niniejsze zażalenie nie znajduje podstaw do odstąpienia od stanowiska zaprezentowanego w uchwale (której ogólna moc wiążąca dla sądów administracyjnych wynika z art. 269 § 1 P.p.s.a.). Sąd podziela także pogląd zaprezentowany w uzasadnieniu wskazanej uchwały, że przedmiot postępowania w sprawie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi do sądu nie pozostaje w żadnym związku z przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej z tejże skargi. Pierwsze z wymienionych postępowań nie zmierza bowiem do oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu czy czynności z zakresu administracji publicznej, zaś jego celem jest w zasadzie tylko przymuszenie organu do wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. W konsekwencji, nawet gdyby w postępowaniu ze skargi strona korzystała z przedmiotowego zwolnienia od ponoszenia kosztów sądowych, o jakim mowa w art. 239 pkt 1 P.p.s.a., to okoliczność ta nie miałaby znaczenia dla istnienia obowiązku poniesienia kosztów sądowych w związku ze złożeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Ponadto w aktach sprawy brak jest wniosku Z. R. z dnia 30 czerwca 2014 r. o przyznanie prawa pomocy. Jak wynika z prezentaty biura podawczego wniosek ten został skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Konsekwencją błędnego skierowania wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych do innego sądu oraz nieuiszczenia w terminie wpisu sądowego było odrzucenie wniosku o wymierzenie grzywny. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.