II SA/Kr 900/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2015 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 25 maja 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. decyzją z dnia 2 czerwca 2014 r., znak: [...] na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane nakazał inwestorowi K.K. rozbiórkę wybudowanego na działce nr [...] w G. bez wymaganego pozwolenia na budowę placu targowego - giełdy rolnej o wymiarach 54,5 m x 10 m poprzez demontaż elementów tzw. ekokraty i usunięcie podbudowy składającej się z warstwy żwiru, tłucznia i zasypki z drobnego kruszywa oraz krawężników z wyłączeniem krawężnika drogi wewnętrznej. Przyczyną nakazania rozbiórki placu targowego była jego niezgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który dla tego terenu przewiduje zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Po rozpatrzeniu odwołania K.K. wniesionego od powyższej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 25 maja 2015 r., znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, w związku z art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013, poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.) oraz art.80 ust. 2 pkt 2 i art.83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej: u.p.b.) zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 kwietnia 2014 r. pracownicy PINB przeprowadzili czynności kontrolne związane z wykonaniem placu targowego - giełda rolna, w toku których ustalono, że: "Na działce nr [...] w G. ograniczono krawężnikiem betonowym teren o długości około 54,5 m i szerokości około 10 m (dokładne wymiary według szkicu) wykonano podbudowę z warstwy żwiru, tłucznia, zasypki z drobnego kruszywa. Na tej podbudowie złożono ekokratę, której każdy element posiada wymiary 50 x 50 x 5 cm i zasypano humusem i obsiano trawą. W wykonanych odkrywkach zmierzono głębokość podbudowy, która wynosi 50 cm. Na tak przygotowanym placu we wtorki odbywa się handel produktami rolnymi i drobnym inwentarzem. Przedstawiciele inwestora oświadczają że roboty związane z wykonaniem przedmiotowego placu targowego rozpoczęli na początku 2014 r. — na przełomie stycznia i lutego 2014 r. Na dzień kontroli roboty zostały zakończone. W dniu 14 stycznia 2014 r. inwestor złożył w Starostwie Powiatowym w G. zgłoszenie zamiaru wykonania robót opisanych powyżej. Pismem z dnia 7 lutego 2014 r. Starosta G. poinformował PINB w G., , że roboty wymienione w zgłoszeniu są już w znacznej części wykonanej -inwestycja jest zrealizowana w miejscu i formie opisanej w zgłoszeniu. Innych pozwoleń na wykonanie ww. robót Inwestor nie posiada". W dniu 12 maja 2014 r. na dziennik podawczy PINB wpłynął wypis z planu zagospodarowania przestrzennego Miasta G. -plan nr 4, zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Miasta G. z dnia 29 września 2005 r. (Dziennik Urzędowy Województwa [...] .). W dniu 27 maja 2014 r. na dziennik podawczy PINB wpłynęło pismo K.K. , w którym poinformowano organ, że celu doprowadzenia do zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta G. funkcji działki nr [...] dla potrzeb działalności [...] inwestor wystąpił do Urzędu Miejskiego w G. o dokonanie zmiany punktowej w tym zakresie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. przypomniał, że przedmiotem postępowania jest ocena zasadności nałożenia na K.K. nakazu rozbiórki wybudowanego na działce nr [...] w G. placu targowego-giełdy rolnej o wymiarach 54,5 x 10,0 m bez wymaganego pozwolenia na budowę. W zaistniałym stanie faktycznym przyjąć należy, iż budowa przedmiotowego placu targowego - giełdy rolnej o wymiarach 54,5m x 10,0m w skład której wchodzi podłoże z tzw. ekokraty oraz podbudowa składająca się z warstwy żwiru, tłucznia i zasypki z drobnego kruszywa oraz krawężników z wyłączeniem krawężnika drogi wewnętrznej wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Zgodnie z obowiązującym dla danego obszaru miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (dalej: mpzp) działka o nr ewid. [...] położona w miejscowości G. leży w obszarze lll.MN. Jak wynika z analizy przedmiotowego mpzp prowadzenie usług komercyjnych na terenie przedmiotowej działki możliwe jest tylko w budynkach, a nie na otwartym placu. Ponadto pod wypisem z mpzp Burmistrz Miasta G. wypowiedział się w następujący sposób: Ponadto informuję iż budowa placu targowego-giełdy rolnej (jako usługi komercyjnej) na przedmiotowej działce jest możliwa do realizacji pod warunkiem, iż byłaby usytuowana w budynku, zgodnie z zapisem w mpzp: usługi komercyjne realizowane w budynkach wolnostojących lub dobudowanych do budynku mieszkalnego jednorodzinnego, na działkach o min. pow. 1 500 m2. w terenach oznaczonych symbolami 80. MN. 81. MN. 110.MN oraz wyłącznie w pierwszej linii zabudowy w terenach oznaczonych symbolami 55.MN. 57. MN. 58.MN. llLMN,113.MN.114.MNi 115.MN". Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 21 października 2009 r., (II OSK 1625/08, LEX nr 1217982): "Zatem, jeżeli już na wstępie postępowania wszczętego w celu usunięcia samowoli budowlanej istnieją podstawy do stwierdzenia, że budowa nie jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, to nie ma potrzeby, aby rozważać usunięcie tej samowoli w inny sposób niż w drodze rozbiórki obiektu budowlanego. " W związku z powyższym organ I instancji w przedmiotowym stanie faktycznym zasadnie odstąpił od legalizacji. Odnosząc się do uwag zawartych w odwołaniu wyjaśniono, że są bezzasadne. Organ I instancji wystąpił pismem z dnia 18 kwietnia 2014r. znak: [...] do Burmistrza Miasta G. z prośbą o informację czy budowa przedmiotowego placu targowego jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a organ ten udzielił odpowiedzi w opisanym wyżej zakresie. Zatem PINB nie dokonywał samodzielnie interpretacji zapisów mpzp. Ponadto zgodnie z art. 30 ust. 5 u.p.b. zgłoszenia o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Z pisma Starosty G. z dnia 7 lutego 2014 r. znak: [...] wynika, że w dniu 7 lutego 2014 r. w trakcie oględzin stwierdzono, że inwestycja opisana w zgłoszeniu jest zrealizowana w miejscu i formie określonej w zgłoszeniu (karta [...] akt PINB). Zatem należy uznać, że inwestor zrealizował zamierzenie inwestycyjne z naruszeniem art. 30 ust. 5 u.p.b. bowiem przed upływem 30 dni od daty zgłoszenia-14 stycznia 2014r. - w dniu 7 lutego 2014r. plac targowy był zrealizowany. Tym samym zgłoszenie należy uznać za nieskuteczne, a wykonane roboty budowlane za samowolę budowlaną. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K.K. , zarzucając jej naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: - art. 48 ust. 1 , art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane poprzez zastosowanie normy art. 48 w sytuacji gdy stosowane być winny przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego, - naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a to art. 6 k.p.a., polegające na naruszeniu zasady działania organów na podstawie przepisów prawa, poprzez błędne zastosowanie trybu przewidzianego w art. 48 Prawa budowlanego zamiast trybu wynikającego z art. 50 i 51 tej ustawy, - naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. polegające na zaniechaniu wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, polegające przyjęciu, że przedstawiciele inwestora oświadczyli, iż roboty związane z wykonaniem placu rozpoczęli na przełomie stycznia i lutego 2014, bez wykazania kto konkretnie powołane oświadczenia składał i czy faktycznie pozostawał umocowany do działania w imieniu inwestora w przedmiocie realizacji budowy placu targowego, a nadto braku dokonania ustaleń bezpośrednio ze strony skarżącego, który w powołanym postępowaniu przesłuchany nie został. Na podstawie tych zarzutów wniesiono o uchylenie skarżonej decyzji w całości i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił, że pominięto dowód z jego przesłuchania, a skoro to on był inwestorem, to on miał rzeczywistą wiedzę w zakresie daty wykonania robót budowlanych, choćby celem ustalenia kto był władny do działania jego imieniem oraz czy faktycznie roboty wykonano z jego zlecenia czy też nie. Skarżący podniósł, iż bezspornym w sprawie pozostaje fakt, iż Starosta sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia nie wnosił. Skoro sprzeciwu do zgłoszenia nie wniesiono, zatem nie sposób kwestionować zasadności dokonanego zgłoszenia. Skarżący nie znalazł podstawy prawnej do wykazania, iż w przypadku wskazanym w niniejszym postępowaniu Starosta wolny był od obligu zgłoszenia powołanego sprzeciwu, a organ nie powołał normy niweczącej tryb wynikający z art. 30 ust 6 Prawa budowlanego. W postępowaniu niniejszym nie dokonano analizy, czy w sytuacji nim objętej sprzeciw miał uzasadnione podstawy. Zdaniem skarżącego brak sprzeciwu w sprawie, realizacji placu targowego winien wywołać działania objęte normami art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Skarżący wskazał, iż organ II instancji nie wskazał na jakiej podstawie wywodzi, że stanowisko Burmistrza Miasta G. w przedmiocie wykładni zgodności z planem pozostaje wiążące i ostateczne. Skarżący zarzucił, że w sprawie zgodności nie wypowiedział się organ właściwy, którym, pozostaje Rada Miejska w G., a fakt iż PINB samodzielnie nie dokonywał interpretacji zapisów planu pozostaje bez znaczenia, bowiem bezspornym, w ocenie skarżącego pozostaje, że Burmistrz Miasta G. uprawnienia takiego nie wykazał. Skarżący podnosi dalej, że brak jest protokołu oględzin terenu objętego przedmiotem sporu dla wykazania, jakie faktycznie ustalenia poczyniono podczas wizji w terenie. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 19 sierpnia 2015 r. skarżący zwrócił uwagę na znowelizowanie ustawy Prawo budowlane w ten sposób, że na wykonane przez niego roboty budowlane nie jest wymagane pozwolenie na budowę ani też zgłoszenie. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). Dokonana w powyższym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że jest ona prawidłowa, a skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest bezzasadna i jako taka podlega oddaleniu. Przede wszystkim należy odnieść się do zarzutu związanego z nowelizacją ustawy Prawo budowlane. Ustawą z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 poz. 443) dokonano zmiany ustawy Prawo budowlane m. in. w zakresie art. 29 i art. 30. Nowelizacja ta nie ma jednak znaczenia dla niniejszej sprawy, bowiem została ona rozstrzygnięta decyzją ostateczną jeszcze przed wejściem w życie ustawy. Decyzja WINB została wydana w dniu 25 maja 2015 r., podczas gdy omawiana nowelizacja weszła w życie 28 czerwca 2015 r. Jak już wcześniej stwierdzono dokonując kontroli zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji Sąd bada jej zgodność z przepisami obowiązującymi w dacie rozstrzygania sprawy przez organ administracji. W żaden sposób nie można uznać za dopuszczalne uchylenie zaskarżonej do sądu decyzji z tego powodu, że już po jej wydaniu zmieniły się przepisy, na podstawie których decyzja została wydana. Na przeszkodzie takiemu rozumowaniu stoi między innymi zasada trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, zdefiniowana w art. 16 k.p.a. Zmiana przepisów po wydaniu decyzji ostatecznej co do zasady nie ma wpływu na jej prawidłowość, a zatem powyższy zarzut należało uznać za bezzasadny. W drugiej kolejności należy zgodzić się z organem, że właściwy w niniejszej sprawie był tryb określony w art. 48 ustawy Prawo budowlane, a nie - jak chce skarżący - tryb wskazany w art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotem postępowania przed organami nadzoru budowlanego było nie samo utwardzenie powierzchni działki nr [...] w G. , lecz budowa placu targowego - giełdy rolnej na tej działce. Inwestor dokonał zgłoszenia robót budowlanych polegających na utwardzeniu powierzchni w określony zgłoszeniem sposób, jednakże rozpoczął roboty budowlane przed terminem określonym przez siebie w zgłoszeniu i przed terminem wynikającym z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Okoliczność ta nie budzi wątpliwości, bowiem wynika wprost z pisma Starosty G. z dnia 7 lutego 2014 r., w którym wskazano na wątpliwości związane z treścią dokonanego przez inwestora zgłoszenia i konieczność ich wyjaśnienia podczas wizji lokalnej w terenie. Wizji dokonywano właśnie 7 lutego 2014 r. i wówczas stwierdzono, że roboty budowlane, o których mowa w zgłoszeniu są już zrealizowane "w miejscu i formie określonej w zgłoszeniu". Podczas czynności kontrolnych w dniu 23 kwietnia 2014 r. potwierdzono zakres wykonanych przez inwestora robót budowlanych, a także stwierdzono, że we wtorki na tym terenie odbywa się handel produktami rolnymi i drobnym inwentarzem. Zarzuty dotyczące pominięcia dowodu z przesłuchania skarżącego, jako strony - inwestora przedmiotowych robót budowlanych nie mogą odnieść skutku. W czynnościach kontrolnych uczestniczyli pełnomocnicy inwestora, którzy działali w imieniu i na rzecz skarżącego. Brak więc podstaw do kwestionowania ich twierdzeń. W szczególności nie ma podstaw do kwestionowania wskazanego przez pełnomocników inwestora terminu rozpoczęcia robót budowlanych określonych przez nich jako przełom stycznia i lutego 2014 r., skoro w dniu 7 lutego 2014 r. roboty te były już zakończone. Wreszcie wyjaśnić należy, że dokładna data rozpoczęcia robót budowlanych nie jest w niniejszej sprawie istotna. Bez wątpienia, bowiem inwestor rozpoczął te roboty przez upływem terminów wymaganych przez art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. Z tego względu bezzasadny jest zarzut naruszenia art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew stanowisku skarżącego organ administracji architektoniczno - budowlanej nie mógł już dalej procedować w przedmiocie zgłoszenia wykonanych robót budowlanych, bowiem tryb zgłoszeniowy jest dopuszczalny tylko w odniesieniu do robót jeszcze nie wykonanych. Od momentu rozpoczęcia realizacji inwestycji sprawa przechodzi do właściwości organów nadzoru budowlanego, które po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego dokonują wyboru właściwego trybu postępowania. Prawdą jest, że Starosta sprzeciwu do dokonanego zgłoszenia nie wniósł, jednakże nie można podzielić argumentacji skarżącego, iż w związku z tym "nie sposób kwestionować zasadności dokonanego zgłoszenia". Należy w tym miejscu z całą mocą podkreślić, że organ administracji architektoniczno - budowlanej ma kompetencje do badania treści zgłoszenia robót budowlanych w terminie 30 dni od dokonania zgłoszenia, jednakże traci te kompetencje w momencie stwierdzenia rozpoczęcia robót budowlanych przed upływem terminu do wniesienia sprzeciwu. Starosta jako organ administracji architektoniczno - budowlanej nie tylko "wolny był od obligu zgłoszenia powołanego sprzeciwu", ale wręcz był zobowiązany do przekazania sprawy organowi nadzoru budowlanego zgodnie z jego właściwością, co zresztą uczynił i co skutkowało wszczęciem przez PINB kontrolowanego obecnie postępowania. Wbrew stanowisku K.K. nie zawsze w takiej sytuacji uzasadnione jest prowadzenie postępowania w trybie art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane. Ustawodawca wprowadził trzy odrębne tryby postępowania w odniesieniu do samowolnie wykonanych robót budowlanych. W art. 48 - 49a ustawy Prawo budowlane uregulowano postępowanie w zakresie robót budowlanych obejmujących budowę obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Tryb przewidziany w art. 49b dotyczy obiektów budowlanych będących w budowie lub wybudowanych bez wymaganego prawem zgłoszenia bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Wreszcie tryb postępowania wskazany w art. 50 - 51 obejmuje "przypadki inne niż przewidziane w art. 48 ust. 1 lub 49b ust. 1", o ile roboty budowlane prowadzone są: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Każdy z tych trzech trybów postępowania jest odmienny od pozostałych. Skoro ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie trzech różnych trybów postępowania, a jako kryterium wyboru odpowiedniego trybu przewidział rodzaj wykonanych nielegalnie robót budowlanych, to rzeczą organu nadzoru budowlanego jest dokładne wyjaśnienia zakresu tych robót i zastosowanie właściwego trybu. W niniejszej sprawie ze względu na rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu określonego w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane dokonane przez inwestora zgłoszenie straciło jakiekolwiek znaczenie dla oceny wykonanych robót budowlanych. Należało dokonać oceny, czy mamy do czynienia z budową obiektu budowlanego. Jeżeli nie - właściwy byłby tryb wskazany w art. 50 - 51 ustawy Prawo budowlane. Jeżeli tak - to czy wykonane roboty budowlane wymagały uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, co warunkuje zastosowanie trybu z art. 48 albo z art. 49b. W ocenie Sądu organy nadzoru budowlanego obydwu instancji - przyjmując, co już wcześniej podkreślono, że przedmiotem postępowania jest nie tylko samo utwardzenie powierzchni działki, lecz budowa placu targowego - słusznie uznały, że na tego rodzaju inwestycję wymagane było pozwolenie na budowę. Z tego też względu prawidłowo zastosowano tryb wskazany w art. 48 ustawy Prawo budowlane. Całkowicie nieuzasadniony jest również zarzut dokonania wykładni miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez organ nieuprawniony tj. Burmistrza Miasta G. , a nie Radę Miejską w G . Ocena zgodności wykonanej nielegalnie inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest elementem oceny, czy dopuszczalne jest w danej sprawie prowadzenie procedury legalizacyjnej. Zgodnie, bowiem z art. 48 ust. 2 pkt 1 lit. "a" ustawy Prawo budowlane właściwym organ wstrzymuje prowadzenie samowolnie robót budowlanych o ile stwierdzi ich zgodność z przepisami planu miejscowego. Ustalenie przeciwne, jak słusznie przyjęły organy obu instancji w niniejszej sprawie, stanowi podstawę do wydania nakazu rozbiórki bez potrzeby dalszego procedowania. Ocena zgodności wykonanych robót budowlanych z przepisami planu miejscowego należy do organu prowadzącego postępowanie w sprawie samowoli budowlanej, a więc do właściwego powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Swojemu stanowisko organ ten winien dać wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która następnie może podlegać kontroli instancyjnej. Organ prowadzący postępowanie w sprawie samowoli budowlanej może przy tym posłużyć się opinią innego organu, jakim jest w tym przypadku Burmistrz Miasta G. . Stanowisko takie nie jest jednak w żaden sposób wiążące. Podkreślić również należy, że żaden przepis ustawy Prawo budowlane nie wymaga zajęcia w tym przedmiocie stanowiska przez inny organ; brak jest jakichkolwiek podstaw do żądania wypowiedzenia się na ten temat autora planu miejscowego tj. właściwej rady gminy (miasta). W niniejszej sprawie niezgodność wykonanej przez skarżącego inwestycji z przepisami planu miejscowego jest oczywista. Plan zabrania na tym terenie prowadzenia usług komercyjnych "pod gołym niebem". Prawidłowe więc było orzeczenie o nakazie rozbiórki wybudowanego placu targowego. Podsumowując należało dojść do wniosku, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku i dlatego też skargę oddalono na podstawie art. 151 p.p.s.a.