I OZ 175/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1651/14 o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 20 listopada 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 1651/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu wniosku J. G., odmówił wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że J. G., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku o wstrzymanie wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do bezpodstawnego pozbawienia skarżącej możliwości prowadzenia pojazdów, co prowadziło będzie do konieczności ponownego zdania przez skarżącą egzaminu i pokrycia kosztów tego egzaminu oraz kosztów wydania stosownych dokumentów. Ponadto skarżąca będzie pozbawiona możliwości korzystania z prawidłowo nabytych uprawnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwierdził, że sama potencjalna możliwość uchylenia zaskarżonego aktu nie stanowi przesłanki wstrzymania jego wykonania. Tymczasem profesjonalny pełnomocnik skarżącej, uzasadniając wniosek o wstrzymanie, wskazywał przede wszystkim na wadliwość zaskarżonej decyzji, która to kwestia zostanie zbadana na etapie wydawania wyroku. Ponadto pełnomocnik powoływał się na finansowe konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że uiszczenie pewnej kwoty pieniężnej z reguły ma charakter odwracalny, ponieważ w przypadku, gdyby odpadła podstawa dokonanej opłaty, wpłacone środki pieniężne podlegają zwrotowi. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie nie powołano się na istnienie szczególnych okoliczności, które spowodowałyby, że wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem sprawy groziłoby skarżącej powstaniem znacznej szkody lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. G., zarzucając naruszenie art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a." poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wynikające z tego przyjęcie, iż skarżąca nie przedstawiła okoliczności, które pozwalają przyjąć, że brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody oraz wywoła trudne do odwrócenia skutki. W ocenie wnoszącej zażalenie strona przytoczyła argumenty uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji i mieściły się one w obu podstawach wymienionych w art. 61 § 3 zd. 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie. Nie można zatem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku, która powinna być spójna i odnosząca się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku należy zatem co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza prawidłowość stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, że strona nie uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Trafnie zauważył Sąd I instancji, że w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie nie powołano się na istnienie okoliczności, które sprawiłyby, że wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie przed rozstrzygnięciem sprawy groziłoby skarżącej powstaniem znacznej szkody lub wywoływałoby trudne do odwrócenia skutki. Lakonicznego i ogólnikowego stwierdzenia, że wykonanie decyzji z dnia [...] lipca 2014 r. spowoduje utratę możliwości kierowania pojazdami nie można utożsamiać z dostatecznym uprawdopodobnieniem, iż w sprawie należy zastosować środek ochrony tymczasowej. Utrata prawa jazdy może tylko w szczególnych okolicznościach wiązać się z niebezpieczeństwem wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków. Mogłoby to ewentualnie mieć miejsce w przypadku, gdyby unieważnienie prawa jazdy w konkretnych okolicznościach miało spowodować np. bezpośrednio utratę stanowiska pracy albo uniemożliwiało całkowicie prowadzenie działalności gospodarczej, jednakże takich argumentów strona w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła. Ponadto decyzja o unieważnieniu egzaminu państwowego w zakresie kategorii B prawa jazdy nie nakłada na skarżącą obowiązku uiszczenia opłat. W tej sytuacji argumentacja związana z potencjalnym obowiązkiem uiszczenia ponownie opłat za ten egzamin i kosztów wydania dokumentów również nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.