II SAB/Wa 820/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Andrzej Kołodziej, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T K. na bezczynność Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych w przedmiocie rozpoznania skargi - oddala skargę - Dnia [...] sierpnia 2014 r. do Biura Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych wpłynęła skarga T.K. dotycząca nieprawidłowości w przetwarzaniu jego danych osobowych przez A. w W. i F. w M. Przystępując do rozpatrywania powyższego wniosku organ dostrzegł, iż zawiera on braki formalne w postaci: - braku podpisu, - braku oznaczenia żądania, - braku opłaty skarbowej. Wobec takich ustaleń, organ pismem z [...] listopada 2014 r. poinformował stronę o powyższych brakach i wezwał ją do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpoznania. Wobec powyższego strona wywiodła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność organu w rozpoznaniu jej wniosku. Dnia [...] stycznia 2015 r. organ skierował do strony pismo informując ją o tym, że z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku, wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z [...] marca 2015 r. odrzucił powyższą skargę z uwagi na niewyczerpanie drogi administracyjnej. Dnia [...] marca 2015 r. do organu wpłynął wniosek strony stanowiący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu [...] czerwca 2015 r. do organu wpłynęła zaś kolejna skarga na bezczynność w rozpoznaniu wniosku z [...] sierpnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż wniosek inicjujący postępowanie, wobec nieusunięcia jego braków formalnych, został pozostawiony bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługiwała na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy okoliczności faktyczne sprawy potwierdzają wniosek skarżącego zawarty w badanej skardze o pozostawaniu przez organ w bezczynności. W pierwszej kolejności należało podkreślić, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 § 1 K.p.a.). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że inicjatorem postępowania chciała być strona, która w tym celu skierowała do organu skargę w dniu [...] sierpnia 2014 r. W takiej więc sytuacji, aby po stronie organu zaistniał obowiązek merytorycznego działania, wniosek inicjujący postępowanie administracyjne musiałby zostać skutecznie wniesiony (skutecznie czyli w sposób odpowiadający wymogom prawa). Skoro wniosek strony wnoszony był w formie dokumentu elektronicznego, winien spełniać wymogi formalne, o jakich mowa w art. 63 § 3a K.p.a. Analiza akt administracyjnych prowadziła jednak do wniosku, że wniosek strony nie spełniał wymogów wyżej powołanego przepisu. W związku z tym organ musiał wniosek potraktować jako wniesiony w formie pisemnej. W myśl zaś art. 63 § 3 K.p.a. podanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego. Stąd więc, w sytuacji gdy poza sporem pozostaje okoliczność, że wniosek z [...] sierpnia 2014 r. nie został podpisany przez jego twórcę, organ postąpił w sposób poprawny, wzywając stronę w trybie art. 64 § 2 K.p.a. do uzupełnienia tego braku formalnego, zakreślając siedmiodniowy termin, oraz pouczając o skutkach jego niedochowania. Wobec nie wykonania powyższego wezwania przez stronę, po stronie organu istniało zaś uprawnienie do pozostawienia skargi z [...] sierpnia 2014 r. bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.). Wobec jej niepodpisania, nie wywołała ona bowiem skutku prawnego w postaci wszczęcia postępowania administracyjnego. Na marginesie należało dodać, że w realiach faktycznych niniejszej sprawy tutejszy Sąd nie wypowiadał się co do zasadności wzywania strony do uzupełnienia pozostałych (oprócz braku podpisu) braków formalnych. Sama bowiem okoliczność niepodpisania skargi sprawiała, że nie wywołała ona żadnych skutków prawnych. Stąd bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostawało nieopłacenie skargi opłatą skarbową, jak też niezawarcie w jej treści żądania. W świetle powyższych ustaleń, jako zasadna jawiła się konkluzja, iż organ nie popadł w bezczynność przy rozpoznawaniu wniosku z [...] sierpnia 2014 r. Okoliczności zwalniające organ administracji z zarzutu bezczynności muszą bowiem mieć (jak w niniejszej sprawie), charakter prawny i proceduralny. W sytuacji, gdy organ zwraca się do strony o dokonanie określonej czynności, a strona nie wykonuje tego wezwania, organ nie może oczekiwać "bez końca" na aktywność strony, która być może nigdy nie nadejdzie. Winien więc po bezskutecznym upływie terminu podjąć działania proceduralne dla zakończenia sprawy (patrz: wyrok WSA we Wrocławiu – II SAB/Wr 29/14 ; wyrok WSA w Krakowie – II SAB/Kr 9/14). Skoro zaś organ w niniejszej sprawie podjął wszelkie kroki w celu nadania biegu skardze strony, a w sytuacji nie usunięcia przez stronę braków formalnych wniosku, pozostawił go bez rozpoznania, to tym samym zwolnił się w sposób skuteczny z zarzutu bezczynności. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku, uznając skargę za niezasadną. Brak merytorycznego rozpoznania skargi z [...] sierpnia 2014 r. spowodowany był bowiem zaniechaniem samego wnioskodawcy, a nie bezczynnością organu.