III SA/Lu 792/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal,, Sędzia SO del. Robert Hałabis, Protokolant Asystent sędziego Radosław Stelmasiak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 w pomniejszonej wysokości oddala skargę. W dniu 27 kwietnia 2010 r. J. G., działając jako pełnomocnik M. G. złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013) na rok 2010. Strona wnioskowała o przyznanie płatności do: Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe z certyfikatem zgodności; Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.4 Trwałe użytki zielone w okresie przestawiania; Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.3 Trwałe użytki zielone z certyfikatem zgodności; Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.5 Uprawy warzywne z certyfikatem zgodności; Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne Wariant 2.11.1 Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe z certyfikatem zgodności; Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne 2.11.2 Uprawa orzecha włoskiego przed upływem 6 pełnych sezonów wegetacyjnych; Pakietu 4 Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 Wariant 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków; Pakietu 6 Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie Wariant 6.4 Sady tradycyjne; Pakietu 9 Strefy buforowe Wariant 9.3 Utrzymanie 2-metrowych miedz śródpolnych. Ponadto strona wnioskowała o zwrot kosztów transakcyjnych sporządzenia dokumentacji przyrodniczej w ramach pakietu 4 Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 oraz pakietu 5 Ochrona zagrożonych ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000 do powierzchni "1,01 - 5 ha", w wysokości 1000 zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] w dniu [...] wydał decyzję nr [...], mocą której przyznano płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości na rok 2010 r. Odwołanie od powyższej decyzji złożył pełnomocnik M. G.. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, że zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm. – dalej jako w.r.o.w.) postępowanie w sprawie dotyczącej przyznania pomocy jest szczególnym postępowaniem administracyjnym, do którego stosuje się – w kwestiach nieuregulowanych przepisami w.r.o.w. – przepisy k.p.a. Z dokumentacji wynika, że po złożeniu wniosku nie żądano udzielenia dodatkowych informacji co do zasad przyznawania płatności lub sposobu wypełniania wniosku, a organ – zgodnie z art. 21 ust. 2 w.r.o.w., nie ma obowiązku udzielania z urzędu instrukcji w tym zakresie. Warunki przyznawania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 określają przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. Nr 33, poz. 262 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem z dnia 26 lutego 2009 r. Organ wskazał, że przeprowadzona kontrola administracyjna wniosku wykazała nieprawidłowości w deklaracji powierzchni działki rolnej Ł w stosunku do danych będących w bazie referencyjnej systemu LPIS (System Identyfikacji Działek Rolnych) – w przypadku działki rolnej Ł powierzchnia stwierdzona wyniosła 0,14 ha (pow. deklarowana we wniosku – 0,17 ha). Definicja działki rolnej w zakresie dotyczącym ONW znajduje się w § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329), który stanowi, że powierzchnia działki rolnej lub jej części deklarowana we wniosku o przyznanie płatności ONW nie może być mniejsza niż 0,1 ha. Ponadto, zgodnie z definicją tego pojęcia zamieszczoną w art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 z późn. zm.) oraz art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1122/2009", - "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, zgłoszony przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw. Jednak gdy wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczane na podstawie tego konkretnego użytkowania. Działkę rolną stanowi zatem zwarty obszar gruntu rolnego, który jest częścią lub całością jednej lub kilku przylegających działek ewidencyjnych, na której prowadzona jest jedna grupa upraw, spełniający normę obszarową 0,1 ha. Jeśli dodatkowo wymagane jest zgłoszenie każdej uprawy oddzielnie – każda z wyodrębnionych działek rolnych również musi spełniać normę obszarową 0,1 ha. Z powyższego wynika, że jeśli we wniosku o przyznanie płatności deklaruje się działki rolne, to w świetle obowiązujących przepisów każda zadeklarowana działka rolna musi mieć minimalną powierzchnię 0,1 ha – bez względu na to, czy jest to działka nadrzędna, czy podrzędna. Jest to podstawowy warunek, sprawdzany w pierwszej kolejności, aby zadeklarowany zwarty obszar gruntu mógł być zakwalifikowany jako "działka rolna", a rolnik mógł uzyskać do niego płatność. Dla przedmiotowej sprawy istotne znaczenie ma sposób deklaracji działek rolnych we wniosku o przyznanie płatności, którego formularz został sporządzony na podstawie rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. oraz w oparciu o pozostałe obowiązujące w 2010 roku przepisy w zakresie płatności rolnośrodowiskowej. W sytuacji, gdy rolnik korzysta również z innych programów pomocowych, (np. płatność rolnośrodowiskowa), istnieje dodatkowy wymóg, aby działki rolne, na których prowadzone jest przedsięwzięcie rolnośrodowiskowe były deklarowane całkowicie osobno i oznaczane we wniosku jako RS. Zgodnie z art. 14 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009 strona miała prawo złożyć zmianę do przedmiotowego wniosku – do dnia 31 maja 2010 r. Zmiana ta mogła obejmować m.in.: dodanie nowych działek ewidencyjnych i rolnych oraz zmianę już zadeklarowanych danych. Do wskazanego terminu rolnik miał prawo z własnej inicjatywy złożyć formularz zmiany, o ile nie został powiadomiony o nieprawidłowościach we wniosku lub powiadomiony o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz gdy taka kontrola na miejscu stwierdzi nieprawidłowości. Zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia nr 1122/2009, rolnik mógł zgłaszać poprawki do wniosku po terminie 31 maja 2010 r., ale przed ostatecznym terminem wyznaczonym na złożenie wniosku, tj. do 11 czerwca 2010 roku, z sankcjami terminowymi. Termin ten jest terminem prawa materialnego i nie podlega przywróceniu, zakreśla bowiem ramy czasowe, w których może nastąpić ukształtowanie praw lub obowiązków strony w ramach administracyjnoprawnego stosunku prawnego i jako taki nie może być zmieniany lub przedłużany przez organ administracji. Uchybienie terminu materialnego wywołuje skutek prawny wygaśnięcia praw lub obowiązków o charakterze materialnym, powodując wydanie negatywnego rozstrzygnięcia. Strona podpisując wniosek o przyznanie płatności na rok 2010, przyjęła odpowiedzialność za jego wypełnienie oraz oświadczyła, że znane są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności, co potwierdza że zapoznała się ze wskazówkami dotyczącymi sposobu wypełnienia części VII wniosku. Wskazówki dotyczące wypełniania wniosku o przyznanie płatności zostały zawarte w szczegółowej instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2010 oraz płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010. Objaśnienia do wypełniania wniosku nie stanowią wprawdzie normy prawnej, ale zostały sporządzone wprost w oparciu o obowiązujące przepisy. Kluczową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zastosowanie definicji działki rolnej do działek zadeklarowanych przez stronę we wniosku, w którym zadeklarowano m.in.: – działkę rolną M (JPO TUZ RS łąka trwała) o powierzchni 0,03 ha (w uwagach wpisano podrzędna MŁ); – działkę rolną Ł (JPO TUZ RS łąka trwała) o powierzchni 0,17 ha; – działkę rolną H (JPO RS marchew jadalna) o powierzchni 0,02 ha (w uwagach wpisano podrzędna HJ); – działkę rolną J (JPO RS borówka wysoka) o powierzchni 0,18 ha. Działki rolne M oraz H nie mogły być zadeklarowane jako podrzędne działki rolne, lecz tylko jako odrębne działki rolne, ponieważ jak wynika z zawartych we wniosku objaśnień oraz deklaracji strony, realizowane jest na nich "przedsięwzięcie rolnośrodowiskowe i poprawy dobrostanu zwierząt (RS)". Zgodnie z definicją użytkowania zawartą w § 2 pkt 1 rozporządzenia 1122/2009 – w przypadku płatności rolnośrodowiskowych wymagane było bowiem zgłoszenie gruntów objętych jedną rośliną (co też strona uczyniła w przypadku działki rolnej M i H). Działki rolne M i H mają powierzchnię mniejszą niż 0,10 ha. Działka rolna M nie może zostać potraktowana jako podrzędna działka zwartego obszaru trwałego użytku zielonego głównej działki MŁ o łącznej powierzchni 0,20 ha, składającego się z przylegających do siebie działek podrzędnych M – 0,03 ha i Ł -0,17 ha, dla której przysługuje jednolita płatność obszarowa jako do całości (pomimo adnotacji w uwagach wniosku "Podrzędna MŁ"), ponieważ strona nie zadeklarowała w złożonym wniosku głównej działki rolnej MŁ. Ponadto działka rolna H nie może zostać potraktowana jako podrzędna działka zwartego obszaru głównej działki HJ o łącznej powierzchni 0,20 ha, składającego się z przylegających do siebie działek podrzędnych H – 0,02 ha i J 0,18 ha, dla której przysługuje jednolita płatność obszarowa jako do całości (pomimo adnotacji w uwagach wniosku "Podrzędna HJ"), ponieważ strona nie zadeklarowała w złożonym wniosku głównej działki rolnej HJ. Ponadto, działką podrzędną może być każda działka, która stanowi jedną grupę upraw kwalifikującą się do przyznania odrębnej płatności (UPO, OM, ST), a zatem działki, na których strona deklaruje grupę upraw JPO, TUZ; JPO, RS nie mogą być działkami podrzędnymi. Zatem działki rolne M JPO, TUZ, RS oraz działka H JPO, RS nie mogą być działkami podrzędnymi i nie kwalifikują się do uzyskania płatności, gdyż nie spełniają normatywnych wymagań. Analizując deklarację pakietów zgłoszonych przez stronę, organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie kwot przyznanej pomocy. W przypadku Wariantu 2.3. Trwałe użytki zielone, nie zakwestionowano stanowiska strony, przyznając pomoc w żądanej wysokości (stawka 260 zł x 1,26 ha = 327,60 zł). W przypadku Wariantu 2.4 Trwałe użytki zielone w okresie przestawiania – powierzchnia zadeklarowana wyniosła 0,71 ha, powierzchnia deklarowana działek rolnych kwalifikowana do płatności łącznie wyniosła 0,68 ha (nie uwzględniono działki rolnej M). Różnica wyniosła 0,03 ha, co stanowi 4,62% powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Organ powołał się na treść art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1122/2009, zgodnie z którym – jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw, obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy jeśli ta różnica wynosi więcej niż 3% lub 2 ha, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru. Zgodnie z załącznikiem Nr 5 do rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. wysokość płatności w Wariancie 2.4 Trwałe użytki zielone w okresie przestawiania wynosi 330,00 zł/ha. (330 zł x 0,59 ha (0,65 ha – 2 x 0,03 ha) = 194,70). W przypadku Wariantu 2.5 Uprawy warzywne dla których zakończono okres przestawiania – powierzchnia zadeklarowana wyniosła 0,02 ha. Płatność do działki rolnej H nie została przyznana, ze względu na niespełnienie warunków zawartych w normatywnej definicji działki rolnej (poniżej 0,1 ha). W przypadku Wariantu 2.11.1 Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe, dla których zakończono okres przestawiania – powierzchnia zadeklarowana wyniosła 0,18 ha. Płatność do działki rolnej J JPO RS borówka wysoka nie została przyznana, ze względu na niespełnienie warunków określonych w § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r., który stanowi, że o ile chodzi o pakiet wymieniony w § 4 ust. 1 pkt 2 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia – w przypadku wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego, ósmego, dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego. Zgodnie załącznikiem nr 4 do w/w rozporządzenia, do uprawy borówka wysoka nie przysługuje płatność rolnośrodowiskowa w wariancie 2.11.1. W przypadku Wariantu 2.11.2 Uprawa orzecha włoskiego przed upływem 6 pełnych sezonów wegetacyjnych – powierzchnia zadeklarowana wyniosła 2,43 ha. Płatność do działek rolnych O JPO RS orzech włoski, W JPO RS orzech włoski, L JPO RS orzech laskowy nie została przyznana, ze względu na niespełnienie warunków określonych w § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., zgodnie z którym – w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia – w przypadku wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego, ósmego, dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego. Zgodnie z załącznikiem nr 4 do w/w rozporządzenia – do upraw: orzech włoski oraz orzech laskowy nie przysługuje płatność rolnośrodowiskowa w wariancie 2.12 Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe w okresie przestawiania. W przypadku Wariantu 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków: powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej do płatności łącznie wyniosła 1,91 ha (powierzchnia deklarowana – 1,94 ha). Powyższa różnica wynika ze zmniejszenia powierzchni działki rolnej Ł o 0,03 ha, co stanowi 1,57% powierzchni stwierdzonej w stosunku do powierzchni deklarowanej. Organ wskazał na treść art. 57 ust. 3 akapit drugi i trzeci rozporządzenia 1122/2009 w związku z art. 16 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006, który stanowi, że w przypadku, gdy różnica między całkowitą powierzchnią zadeklarowaną kwalifikowaną a całkowitą powierzchnią stwierdzoną nie przekracza 0,1 ha i nie jest większa niż 20% całkowitej powierzchni zadeklarowanej kwalifikowanej, wówczas powierzchnię stwierdzoną uznaje się za równą powierzchni deklarowanej kwalifikowanej. Z tych względów płatność została przyznana do powierzchni deklarowanej kwalifikowanej, tj. 1,94 ha. Ponadto przyznano koszty transakcyjne, zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. Łączna kwota w tym wariancie wyniosła 3.328 zł (1.200 zł x 1,94 ha = 2.328 zł + 1.000 zł – koszty transakcyjne). Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, który przyznał płatności z tytułu Pakietu 6 Wariant 6.4 Sady tradycyjne oraz z tytułu Pakietu 9 Wariant 9.3 Utrzymanie 2-metrowych miedz śródpolnych w wysokości wnioskowanej przez stronę. Odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdzono, że pełnomocnik strony składając wniosek, podpisał go, co jest równoznaczne z podjęciem odpowiedzialności za jego wypełnienie. Jednocześnie oświadczył we wniosku, że znane mu są zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Organ jest związany danymi przedstawionymi we wniosku. W przedmiotowej sprawie zadeklarowano działkę rolną J o powierzchni 0,18 ha – roślina uprawiana w plonie głównym – borówka wysoka w wariancie 2.11.1 – Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe, dla których zakończono okres przestawiania. Jak wynika z załącznika Nr 4 do rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. borówka wysoka jest objęta płatnością w wariancie 2.9 i w wariancie 2.10. A zatem do uprawy borówki wysokiej nie przysługuje płatność w wariancie 2.11.1 Pozostałe uprawy sadownicze. Przeprowadzona przez jednostkę certyfikującą [...] kontrola wykazała w gospodarstwie [...] w 2010 r. na powierzchni 0,58 ha wariant 2.9 Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności). We wniosku – w wariancie 2.9 strona ubiegała się o płatności do działki rolnej S o powierzchni 0,40 ha – roślina uprawiana w plonie głównym – jabłoń. Mając na uwadze te okoliczności, organ I instancji w piśmie z dnia 24 maja 2011 r. wskazał, że na działce rolnej J w wariancie 2.11.1 została zadeklarowana nieodpowiednia roślina w plonie głównym, tj. borówka wysoka. Strona nie poprawiła wniosku, zgodnie z sugestią organu. We wniosku na rok 2010 strona w plonie głównym wykazała jedynie borówkę wysoką. Zatem nie było podstaw do uznania, że na działce J znajdują się inne rośliny. Tym samym, nie ma podstaw do zastosowania § 13 ust. 4 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., który stanowi, ze w przypadku równoczesnej uprawy na tych samych użytkach rolnych drzew lub krzewów różnych gatunków, które mogą być uprawiane w ramach wariantu dziewiątego i jedenastego albo dziesiątego i dwunastego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2, do ustalenia wysokości płatności rolnośrodowiskowej stosuje się stawkę płatności, która przysługuje za realizację odpowiednio wariantu jedenastego albo dwunastego tego pakietu. Odpierając zarzut odwołania, organ zauważył, że deklaracja wariantu 2.11.2 oraz 2.12.2 dotyczy rolników, którzy realizują zobowiązanie rolnośrodowiskowe podjęte na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 28 lutego 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. Nr 34, poz. 200). M. G. w 2010 r. podjął zobowiązanie rolnośrodowiskowe na podstawie rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., nie zaś na podstawie cytowanego wcześniej rozporządzenia. Realizował on zobowiązanie rolnośrodowiskowe w latach 2005 - 2009, przed dniem wejścia w życie rozporządzenia z dnia 28 lutego 2009 r. Było to zobowiązanie podjęte na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.) wydanym na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2237 ze zm.). Skargę na powyższą decyzję złożył M. G., wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi zakwestionowano zasadność obniżenia płatności w ramach PAKIETU 2, Wariant 2.4 – Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania). Zdaniem skarżącego, nie ma uzasadnienia wykluczenie z ogólnej deklarowanej powierzchni użytku zielonego – 0,71 ha, fragmentu terenu o powierzchni 0,03 ha (działka M o powierzchni 0,03 ha). Żądanie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w tym wariancie dotyczy działek T (pow. 0,19 ha), P (pow. 0,32 ha) i MŁ (pow. 0,20 ha), które łącznie tworzą trwały użytek zielony o powierzchni 0,71 ha. Każda z tych działek spełnia zatem wymogi unijnej definicji działki rolnej. Na działce MŁ wyróżniono podrzędną działkę Ł o powierzchni 0,17 ha i M o powierzchni 0,03 ha. W uwagach formularza zaznaczono, że są to podrzędne działki tworzące łącznie zwarty obszar działki MŁ o powierzchni 0,20 ha. W złożonym wniosku zażądano przyznania płatności do wszystkich wymienionych w nim działek, bez względu na to, w którym miejscu formularza owe działki zostały wymienione. Zdaniem skarżącego, nie istnieje norma prawna, zgodnie z którą działki rolne podrzędne powinny być deklarowane osobno w sytuacji, gdy prowadzone jest na nich przedsięwzięcie rolnośrodowiskowe. Organy nie uwzględniły okoliczności, że wyróżnienie działek podrzędnych M i Ł na gruncie głównej działki MŁ wynika wyłącznie z upodobania dzikiego ptactwa do korzystania z tego terenu. Skoro działka MŁ spełnia minimalną normę wydzielenia i jest na niej realizowany program rolnośrodowiskowy, organ powinien przyznać płatność od całej powierzchni tej działki (0,20 ha). Skarżący zakwestionował również odmowę przyznania płatności w ramach Pakietu 2, Wariant 2.11.1 – Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności). Według skarżącego, organom uszła uwadze okoliczność, że na działce J uprawiana jest nie jedna roślina, lecz grupa roślin sadowniczych i jagodowych (tzw. Pozostałych), wśród których rośliną główną jest borówka wysoka. W takiej sytuacji Instrukcja stanowi, że "należy wpisać gatunek rośliny uprawnej w plonie głównym". Organy nie uwzględniły szeregu dokumentów potwierdzających tę okoliczność, tj.: protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Oddział Regionalny ARiMR w dniu [...] 2007 r., raportu z kompleksowej kontroli gospodarstwa z dnia [...] 2007 r., protokołu z czynności kontrolnych gospodarstwa przeprowadzonych przez Oddział Regionalny ARiMR w dniu [...] 2010 r. i w dniu [...] 2011 r., a nadto protokołu do kontroli produkcji roślinnej przeprowadzonej w dniu [...] 2010 r. przez firmę [...]. Skarżący zakwestionował odmowę przyznania płatności w Pakiecie 2, Wariant 2.11.2 – Uprawa orzecha włoskiego przed wpływem 6 pełnych sezonów wegetacyjnych. Skarżący stwierdził, że podjął zobowiązanie rolnośrodowiskowe – nie na podstawie aktów prawnych wskazanych przez organ, lecz na podstawie konieczności zagwarantowania kontynuacji produkcji rolnej metodami ekologicznymi oraz, że zobowiązanie to jest co roku ponawiane. Udokumentowane to jest we wnioskach rolnośrodowiskowych z poszczególnych lat (m.in. we wnioskach z dnia [...]2007 r. i z dnia [...]2008 r.). Powyższe zobowiązanie zostało podjęte przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 28 lutego 2008 r. Skarżący zakwestionował również wykluczenie z przyznania płatności w Wariancie 2.4. – Trwały użytek zielony, fragmentu gruntu o powierzchni 0,03 ha z podrzędnej działki Ł – obszaru 0,17 ha. Zdaniem skarżącego, nie przeprowadzono postępowania mającego na celu ustalenie stanu rzeczywistego. Deklarowana wielkość działki Ł nie była kwestionowana podczas zasadniczej kontroli całego gospodarstwa, przeprowadzonej przez Oddział Regionalny ARiMR w dniu [...]2010 r. Potwierdza to również kontrola przeprowadzona przez [...] (protokół z dnia [...]2010 r.). Nieprawidłowe ustalenia w tym zakresie organy oparły na podstawie ortofotomapy, która była nieaktualna w chwili rozpoczęcia w 2010 r. programu rolnośrodowiskowego 2.4 – Trwałe użytki zielone. Po wykonaniu w dniu 2 kwietnia 2009 r. zdjęcia lotniczego, w ramach przygotowania działki Ł do realizacji Wariantu 2.4, "(...) usunięto po ww. terminie z fragmentów omawianej działki o łącznej pow. 0,03 ha, zgodnie z wymogami przepisów regulujących tę kwestię, młodnik, pochodzący z samosiewu, oraz posusz, złomy i wywroty (...)". W piśmie z dnia [...]2013 r. skarżący podniósł, że organy nie uwzględniły przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm, zgodnie z którymi grunty rolne mogą być porośnięte drzewami, jeżeli nie wpływają na prowadzenie na tych gruntach produkcji rolniczej. Istniejące kępy drzew nie przeszkadzają w prowadzeniu produkcji roślinnej, pomiędzy którymi swobodnie przemieszcza się kosiarka. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przytoczoną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Z wniosku dotyczącego przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2010 wynika, że pełnomocnik M. G. żądał zapłaty z tytułu realizacji wszystkich pakietów oraz z tytułu zwrotu kosztów transakcyjnych – ogółem kwoty 6.208,10 zł. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] przyznał M. G. płatność rolnośrodowiskową łącznie ze wszystkich tytułów w kwocie 5.636,70 zł, a zatem o 571,40 zł mniej niż domagano się we wniosku. Organ przyznał płatność w obniżonej wysokości, bądź nie przyznał w ogóle z tytułu realizacji Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne: 1. W ramach Wariantu 2.4 Trwałe użytki zielone (w okresie przestawiania) wnioskodawca żądał przyznania kwoty 234,30 zł, otrzymał kwotę 194,70 zł (o 39,60 zł mniej niż wnioskowano); 2. W ramach Wariantu 2.5 Uprawy warzywne (z certyfikatem zgodności) wnioskodawca żądał zapłaty kwoty 26 zł, tymczasem organ odmówił przyznania płatności z tego tytułu; 3. Organ odmówił przyznania żądanej kwoty 117 zł z tytułu realizacji Wariantu 2.11.1 Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności; 4. Organ odmówił przyznania żądanej kwoty 388,80 zł z tytułu realizacji Wariantu 2.11.2 Uprawa orzecha włoskiego przed upływem 6 pełnych sezonów wegetacyjnych. Ad. 1 i 2. W ramach Wariantu 2.4 wnioskodawca zadeklarował działki o łącznej powierzchni 0,71 ha (działka M – 0,03 ha, działka Ł – 0,17 ha, działka P – 0,32 ha, działka T – 0,19 ha). Organ uwzględnił areał 0,65 ha, nie wliczając powierzchni działki M oraz nie uwzględniając całej deklarowanej powierzchni działki Ł (zakwestionowano 0,03 ha). W ramach Wariantu 2.5 zadeklarowano działkę H o powierzchni 0,02 ha. Organ nie uwzględnił tej działki. Stanowisko organu w powyższych kwestiach należy uznać za słuszne. Art. 3 pkt 7 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r. Nr 10, poz. 76 ze zm., aktualnie Dz. U. z 2012 r., poz. 86) nie definiuje samodzielnie pojęcia "działki rolnej", ograniczając się jedynie do wskazania, że owa działka nie może mieć mniejszą powierzchnię niż 0,1 ha oraz odsyłając w tej kwestii do art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 1122/2009. Art. 2 pkt 1 rozporządzenia nr 1122/2009 stanowi, że działka rolna oznacza zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw; jednak w przypadku gdy w kontekście niniejszego rozporządzenia wymagane jest oddzielne zgłoszenie użytkowania pewnego obszaru w ramach gruntów objętych grupą upraw, granice działki rolnej są wyznaczane na podstawie tego konkretnego użytkowania. W świetle przywołanych przepisów – działkę rolną stanowi zatem zwarty obszar gruntu rolnego, na której prowadzona jest jedna grupa upraw, który odpowiada minimalnej normie obszarowej 0,1 ha. Jeżeli dodatkowo wymagane jest zgłoszenie każdej uprawy oddzielnie, każda z wyodrębnionych działek rolnych musi również odpowiadać minimalnej normie obszarowej 0,1 ha. Skoro działki M i H mają powierzchnię mniejszą niż 0,1 ha (działka M – 0,03 ha, działka H – 0,02 ha), to nie mogły być one uwzględnione w ramach płatności rolnośrodowiskowej. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że na tych działkach realizowany jest program rolnośrodowiskowy. Stosownie zatem do § 17 pkt 3 i pkt 5 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., owe działki należało zadeklarować nie tylko jako odrębne działki, ale także jako działki główne. Ponadto, zgodnie z pojęciem użytkowania podanym w § 2 pkt 1 rozporządzenia nr 1122/2009, istnieje wymóg deklarowania działek objętych jedną rośliną. Strona uczyniła zadość temu wymogowi, zgłaszając działki M i H. Wbrew stanowisku strony, działka M nie mogła być uznano jako podrzędna działka zwartego obszaru trwałego użytku zielonego głównej działki MŁ (łączna powierzchnia 0,20 ha), który składa się z przylegających działek M (0,03 ha) i Ł (0,17 ha), dla którego przysługuje jednolita płatność obszarowa jako do całości, pomimo wpisania w uwagach "Podrzędna MŁ". Strona bowiem nie zadeklarowała we wniosku działki głównej MŁ. Z tej samej przyczyn działka H nie mogła być uznana jako podrzędna działka zwartego obszaru głównej działki HJ (łączna powierzchnia 0,20 ha), który składa się z przylegających działek H (0,02 ha) i J (0,18 ha), dla którego również przysługuje jednolita płatność obszarowa jako do całości, pomimo wpisania w uwagach "Podrzędna HJ". Działką podrzędną może być każda działka, która stanowi jedną grupę kwalifikującą się do przyznania odrębnej płatność (UPO, OM, ST). Zatem działki M – JPO, TUZ, RS oraz H – JPO, RS nie mogły być potraktowane jako działki podrzędne. We wniosku zadeklarowano działkę rolną Ł o powierzchni 0,17 ha. Organ ustalił, że powierzchnia tej działki kwalifikująca się do płatności wynosi 0,14 ha. Jak wynika z postanowienia nr [...] wydanego w dniu [...]2012 r. przez Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji nr [...] z dnia [...]2012 r. (będącej przedmiotem skargi w przedmiotowej sprawie) – powodem wykluczenia z płatności powierzchni 0,03 ha z działki rolnej Ł było istniejące zadrzewienie. Znajdujące się w aktach administracyjnych ortofotomapy wykonano na podstawie zdjęć lotniczych z dnia 2 kwietnia 2009 r. i z dnia 4 czerwca 2010 r. (k. [...],[...] akt administracyjnych). Ewidentnie wskazują one na zadrzewienie zwartego obszaru działki ewidencyjnej nr 195. Materiał graficzny podpisany przez pełnomocnika wnioskodawcy (k. [...]) obrazuje, że zadrzewienia występują na działce Ł (w obrębie działki ewidencyjnej nr 195). Zgodnie z art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006 r. str. 74, z późn. zm.) – wszelkie nieprawidłowości związane z weryfikacją kwalifikacji do pomocy wykrywane są podczas wymaganych przez prawo wspólnotowe kontroli, w tym kontroli administracyjnej wniosku, przeprowadzanej z wykorzystaniem narzędzi informatycznych. W ramach kontroli administracyjnej wniosku ustalana jest m.in. powierzchnia działek, zaś system identyfikacji działek ustanawiany jest na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznej (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych), czyli tzw. Systemu LPIS (GIS) (zob. art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/ 2009 z dnia 19 stycznia 2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego (...) – Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009 r. str. 16, z poźn. zm.). Wskazane wcześniej dowody, w sposób niebudzący wątpliwości wskazują na zadrzewienie istniejące na działce rolnej Ł, które na pewno występowało w dacie złożenia wniosku. Aktualny stan istniejący na tej działce, wskazywany przez skarżącego, nie może mieć zatem żadnego znaczenia, ponieważ miarodajny był stan faktyczny istniejący w chwili rozpoczęcia programu rolnośrodowiskowego na działce Ł, tj. w dniu 15 marca 2010 r. Stanowisko organu w tej kwestii należy uznać za zasadne, również na tle stanowiska pełnomocnika skarżącego, które ewoluowało. W odwołaniu z dnia [...] 2012 r., złożonym od decyzji pierwszoinstancyjnej, w ogóle nie zwalczano ustaleń dotyczących przyjęcia innej powierzchni działki rolnej Ł, aniżeli zadeklarowano we wniosku. Dopiero na etapie skargi sądowej pojawił się zarzut dotyczący tej kwestii. Przy czym przyznane zostało , że po wykonaniu zdjęcia lotniczego z dnia 2 kwietnia 2009 r. "(...) usunięto po ww. terminie z fragmentów omawianej działki o łącznej powierzchni 0,03 ha, zgodnie z wymogami przepisów regulujących tę kwestię, młodnik pochodzący z samosiewu, oraz posusz, złomy i wywroty (...)". Z kolei w piśmie z dnia [...]2013 r. pełnomocnik skarżącego po otrzymaniu odpisu odpowiedzi na skargę wywodził, że błędem organu było nie uwzględnienie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm, zgodnie z którym grunty rolne, na których prowadzona jest uprawa, mogą być porośnięte drzewami, jeżeli nie wpływają na prowadzenie na tych gruntach produkcji roślinnej oraz nie uwzględniono rodzaju produkcji roślinnej prowadzonej na tej działce (trawy kośnej). W następstwie tego przeoczenia, nie wyodrębniono z działki Ł powierzchni z kępami drzew, które przeszkadzają w prowadzeniu produkcji rolnej i powierzchni z drzewami rosnącymi w dużych odstępach od siebie, pomiędzy którymi rośnie trawa, a równocześnie pomiędzy którymi pod koronami drzew swobodnie przemieszcza się kosiarka. Odnosząc się do tej ostatniej kwestii powtórzyć należy, że aktualny stan działki Ł nie jest miarodajny, zaś zadrzewienie na niej istniejące, obejmujące przedział czasowy co najmniej od 2 kwietnia 2009 r. (data wykonania pierwszego zdjęcia lotniczego) do dnia 4 czerwca 2010 r. (data wykonania kolejnego zdjęcia lotniczego) obrazują, że były to zwarte zadrzewienia, a nie pojedyncze drzewa i krzewy, o jakich mowa w § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39, poz. 211 ze zm.). Zatem ustalona przez organ część powierzchni działki rolnej Ł nie była utrzymywana w dobrej kulturze rolnej i z tego względu zasadnie została pominięta przy naliczaniu płatności rolnośrodowiskowej (por. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt II GSK 1196/10). Poza tym nie jest możliwe (jak twierdził skarżący w skardze), aby w przedziale czasowym pomiędzy 2 kwietnia 2009 r. a 4 czerwca 2010 r. usunięto z powierzchni 3 arów na działce rolnej Ł istniejący młodnik (por. ortofotomapy – k. [...] i [...] akt administracyjnych). Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdzić należy, że z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 27 maja 2010 r. nie wynika, aby jej przedmiotem była działka Ł znajdująca się na działce ewidencyjnej nr 195 (k. [...] – [...] akt administracyjnych). Dane dotyczące powierzchni działek, zawarte w załączniku do protokołu kontroli z dnia [...]2010 r. przeprowadzonej przez [...] nie mogą być miarodajne. W świetle obowiązujących przepisów, kontrole przeprowadzane przez jednostki certyfikujące dotyczą wyłącznie spełnienia przez stronę warunków dotyczących produktów rolnictwa ekologicznego. Jednostki certyfikujące uprawnione są jedynie do kwalifikowania konkretnych produktów na rynek rolnictwa ekologicznego. Skoro we wniosku zadeklarowano w plonie głównym jedynie borówkę wysoką, a na załączniku graficznym nie zostało zaznaczone, że na działce rolnej J znajdują się również inne uprawy drzew lub krzewów różnych gatunków, to brak było podstaw do zastosowania art. 13 ust. 4 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. (organ związany był wnioskiem strony). Ad. 3. We wniosku pełnomocnik strony oświadczył, że na działce J (JPO RS) o powierzchni 0,18 ha w plonie głównym uprawniona jest borówka wysoka i podał kod realizowanego wariantu 2.11.1, tj. Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności). Stosownie do § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r. – w przypadku pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 2 (Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne) płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, na których występują uprawy wymienione w załączniku nr 4 do rozporządzenia – w przypadku wariantu pierwszego, drugiego, piątego, szóstego, siódmego, ósmego, dziewiątego, dziesiątego, jedenastego i dwunastego. Załącznik nr 4 do rozporządzenia wymienia taksatywnie uprawy konkretnych rośliny, zakwalifikowanych do płatności rolnośrodowiskowej w Wariancie 2.11. – Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) i w Wariancie 2.12. – Pozostałe uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania). Wśród tych upraw nie występuje uprawa borówki wysokiej. Trafnie zatem odmówiono przyznania płatności rolnośrodowiskowej do działki rolnej. Odnotować należy, że załącznik nr 4 przewiduje płatność rolnośrodowiskową do działek, na których uprawiana jest borówka wysoka i średnia w Wariancie 2.9. – Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) i w Wariancie 2.10. – Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania). O powyższym organ I instancji poinformował stronę w piśmie z dnia [...]2011 r. (k. [...] akt administracyjnych). Strona nie złożyła jednak żadnych wyjaśnień, ani nie dokonała odpowiedniej korekty wniosku, składając jedynie pismo z dnia [...]2011 r. zwane "odwołaniem od decyzji nieuwzględnienia powierzchni działek rolnych w naliczeniu" (k. [...] akt administracyjnych). Ad. 4. We wniosku pełnomocnik strony oświadczył, że na działkach rolnych O i W uprawiany jest orzech włoski, zaś na działce rolnej L – orzech laskowy (ogólna powierzchnia 2,43 ha). Uprawy te zostały zakwalifikowane do Wariantu 2.11.2 – Uprawa orzecha włoskiego przed upływem 6 pełnych sezonów wegetacyjnych. Powołany wcześniej § 9 ust. 2 pkt 1 odwołuje się do upraw wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Analiza tego załącznika przekonuje, że uprawy orzecha włoskiego i laskowego nie zostały wymienione w żadnym z Wariantów Pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne (a zatem nie tylko w Wariancie 2.11.2., czy też w Wariancie 2.12.2.). Zatem płatność do tych roślin została zniesiona z dotowania w Pakiecie Rolnictwo ekologiczne. Skutkowało to odmową przyznania płatności rolnośrodowiskowej do działek O, W i L. Nie jest sporne, że wnioskodawca po raz pierwszy realizował program rolnośrodowiskowy pod rządem rozporządzenia z dnia 26 lutego 2009 r., w roku 2010. Wcześniej program rolnośrodowiskowy realizowany był w oparciu o przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych (...) (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.). Nie było zatem podstaw do przyznania za rok 2010 płatności rolnośrodowiskowej z tytułu uprawy orzecha włoskiego przed upływem 6 pełnych sezonów wegetacyjnych (Wariant 2.11.2). Z tych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).