I FZ 336/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia (NSA) Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 451/14 odmawiające przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 451/14, odmówił W. K. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 20 lutego 2014 r. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżący dopuścił się lekkiego niedbalstwa, które wyklucza twierdzenie o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu. Powyższe stanowisko wynika z faktu, że skarżący na długo przed dniem 13 maja 2014 r. cierpiał na choroby i schorzenia, które mogą doprowadzać do stanu dysfunkcji w realizacji planów czy obowiązków. Twierdzenie to znajduje oparcie w treści wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, jak i załączonych do niego pism. Zatem skarżący, wyczekując do ostatniego dnia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, musiał godzić się z ryzykiem, że wobec znanego mu swego stanu zdrowia mogą zajść okoliczności, które utrudnią mu realizację czynności związanych z postępowaniem sądowym. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Domagał się uchylenia orzeczenia w całości. Zarzucił postanowieniu: 1) błędne przyjęcie, że nagłe pogorszenie stanu zdrowia skarżącego powoduje utratę prawa do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu, 2) błędne przyjęcie, że w sprawie stan zdrowia skarżącego był stały/stabilny, gdy tymczasem u skarżącego nastąpiło znaczne, niespodziewane i niczym nieuzasadnione pogorszenie stanu zdrowia, 3) brak ustaleń przez Sąd I instancji, czy stan zdrowia skarżącego uniemożliwiający dokonanie mu przedmiotowej czynności wynikał ze stanu przewlekłej choroby, czy też wynikał ze stanu nagłego pogorszenia się stanu zdrowia, w związku z chorobą, na którą cierpi skarżący. W uzasadnieniu strona podkreśliła, że Sąd I instancji wskazał, że w wypadku przewlekłej choroby stan zdrowia jest stanem stabilnym, stałym, przewidywalnym dla chorego. Natomiast w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której stan zdrowia strony uległ nagłemu gwałtownemu pogorszeniu. Zatem strona wniosła o uznanie, że stan faktyczny będący podstawą do orzekania rzez Sąd odbiega od rzeczywistego stanu rzeczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w myśl art. 86 § 1 P.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku strona powinna przy tym uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W świetle wyżej cytowanych przepisów każdy, nawet najlżejszy stopień zawinienia w uchybieniu terminu wyłącza możliwość zastosowania instytucji przywrócenia terminu. Uniknięcie negatywnych skutków dokonania czynności postępowania po upływie ustawowego terminu zakreślonego do jej wykonania wymaga więc uprawdopodobnienia nie tylko braku winy umyślnej, ale także lżejszej jej postaci, tj. niedbalstwa, rozumianego jako niedołożenie należytej staranności, jakiej można wymagać od każdej osoby dbającej o swoje interesy. Wykluczenie natomiast winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że mimo dołożenia wszelkich możliwych w danych warunkach starań, strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody uniemożliwiającej jej dokonanie czynności postępowania w terminie ustawowym. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności przedmiotowej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący w sposób należyty uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 20 lutego 2014 r. Z zaświadczenia wystawionego przez lekarza sądowego J. M. z dnia 13 maja 2014 r., załączonego do wniosku o przywrócenie terminu z dnia 22 maja 2014 r. wynika, że strona z powodu choroby nie mogła stawić się w dniu 13 maja 2014 r. na wezwanie Sądu. Przewidywany termin zdolności do stawienia się na wezwanie określony został w zaświadczeniu na 14 dni. Tymczasem termin na dokonanie wpisu od skargi upłynął w dniu 14 maja 2014 r. Do wniosku dołączono również kopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego, z której wynika, że w 2012 r. skarżący przeszedł operację kręgosłupa. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w świetle powyższego uznać należy, że Sąd I instancji niezasadnie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Uwzględniając zasadność zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 86 § 1 w zw. art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.