II GZ 307/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 6 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1091/14 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi S. W. na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Cz. z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia od postanowienia o wznowieniu postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., postanowieniem objętym zażaleniem, pozostawił bez rozpoznania wniosek S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Cz. z dnia [...] maja 2014 r. w przedmiocie płatności obszarowych. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] lutego 2014 r. S. W. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w postaci zwykłego pisma. Zarządzeniem sędziego z 5 marca 2015 r. wezwano skarżącego do złożenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, wniosku na urzędowym formularzu, według załączonego wzoru (druk PPF), pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono stronie w dniu 23 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zaskarżonym postanowieniem, zgodnie z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wobec nieuzupełnienia braku formalnego poprzez złożenie wniosku na formularzu w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 30 marca 2015 r., pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. S. W. w zażaleniu na powyższe postanowienie wskazał, że "ARiMR wszczyna mu bardzo dużo spraw, których skarżenie jest kosztowne", a z uwagi na już poniesione wydatki w kwocie ponad 500,00 zł, prosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na mocy art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu, według wzoru, który ustalony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Skarżący wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] lutego 2014 r., w związku z czym zarządzeniem sędziego z dnia 5 marca 2015 r. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego tegoż wniosku, poprzez złożenie go na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Nadmienić należy, że skarżący został prawidłowo pouczony o rygorze pozostawienia wniosku bez rozpoznania w wypadku niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, a ponadto zgodnie z zarządzeniem, do wezwania dołączono urzędowy formularz wniosku (druk PPF). Bezspornym jest, że w wyznaczonym terminie, który upłynął 30 marca 2015 r., S. W. nie przedłożył formularza, o który został wezwany, co uzasadniało pozostawienie jego wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Ustawa prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje zwolnienia wnioskodawcy z obowiązku złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu "PPF", nawet w wypadku, gdy wnioskodawca jest osobą niewidomą czy niepełnosprawną, lub nieporadną w inny sposób (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 3 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 579/12, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe wynika z treści art. 252 § 2 i art. 257 p.p.s.a., które są przepisami bezwzględnie obowiązującymi i od których ustawodawca nie przewidział żadnych wyjątków. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., oddalił zażalenie jako pozbawione podstaw.