II SAB/Po 120/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 02 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie. 2. zwrócić skarżącemu P. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł ([...] złotych). 3. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz skarżącego P. K kwotę [...] zł ([...]złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadminstracyjnego. /-/ E. Brychcy Przedmiotem skargi wniesionej 2 września 2014 r. przez P. K. była bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, na wniosek skarżącego zawarty w piśmie z 18 sierpnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy poinformował, że w dniu 3 września 2014r. została wnioskodawcy udzielona drogą elektroniczną odpowiedź na wniosek we wskazanej przez niego formie. W dniu 5 września 2014r. do Urzędu Gminy wpłynęła skarga na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej nadana przez skarżącego na poczcie w dniu 2 września 2014r. Pismem z 24 listopada 2014 r. skarżący cofnął skargę oraz wniósł o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów wywołanych niniejszą skargą, w tym kosztów zastępstwa procesowego, ponieważ rozpoznanie wniosku i udzielenie żądanej informacji publicznej nastąpiło po upływie terminu do udzielenia informacji wskazanego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz, 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (...) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu oświadczenie skarżącego z dnia 24 listopada 2014 r. w przedmiocie cofnięcia skargi, należy uznać za skuteczne, a zatem na podstawie przytoczonego przepisu postępowanie podlegało umorzeniu. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na bezczynność organu z uwagi na dokonanie przez organ czynności jakiej domagał się skarżący. Zatem organ uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji brak jest podstaw do zobowiązania organu do wydania aktu, w którym miałby on rozpoznać wniosek skarżącego. Wskazać ponadto należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd bierze pod uwagę jedynie fakt wydania lub niewydania aktu. W przypadku gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda rozstrzygnięcie, Sąd nie może dokonać jego kontroli w postępowaniu ze skargi na bezczynność. Wobec powyższego, przedmiot skargi przestał istnieć czyniąc postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie od organu kosztów wywołanych niniejszą skargą, Sąd zauważa, że roszczenie jest w pełni zasadne. Stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3, gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, uwzględnił skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Koszty sprawy sądowoadministracyjnej wykazane przez stronę w przedmiotowym postępowaniu to uiszczony wpis w kwocie [...] zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa [...] zł i koszty zastępstwa procesowego [...] zł. Sąd stwierdza, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów opłaty skarbowej oraz zastępstwa procesowego zależało od ustalenia, czy w momencie wniesienia skargi do Sądu organ pozostawał w zwłoce co do terminów załatwienia sprawy, o jakich mowa w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Z akt sprawy wynika, że organ administracji publicznej nie załatwił sprawy w terminie 14 dni od złożenia wniosku, ani w tym terminie nie przesłał stronie powiadomienia o przyczynie opóźnienia, zatem od dnia 2 września 2014 r. organ pozostawał w zwłoce w udzieleniu informacji publicznej. W związku z powyższym, skarga na bezczynność organu była zasadna. Należy podkreślić, że odpowiedź na przedmiotowy wniosek została wysłana skarżącemu po złożeniu skargi do sądu, bowiem z akt sprawy wynika, że odpowiedź została nadana drogą elektroniczną w dniu 3 września 2014 r., a skarga została wniesiona w dniu 2 września 2014 r. Zatem pomimo cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącego wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów wywołanych niniejszą skargą należy uznać za zasadny. Organ bowiem rozpoznał wniosek skarżącego i udzielił żądanej informacji publicznej po upływie terminu wskazanego w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Zatem nie ulega wątpliwości, że zaistniała podstawa do zwrotu skarżącemu uiszczonego wpisu od pisma cofniętego. Z tych przyczyn i stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie wywołane tą skargą, jak orzeczono w punkcie 1. postanowienia. Przepis art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. uzasadniały zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty [...] zł. tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz [...] zł. z tytułu zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, jak wskazano w punkcie 3. postanowienia. Z kolei, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono zwrócić skarżącemu kwotę [...] zł. uiszczoną tytułem wpisu od skargi, jak orzeczono w punkcie 2. postanowienia. /-/ E. Brychcy