II FZ 1689/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2437/14 w przedmiocie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi R. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 29 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Skarżącego – R. B. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz.2193 ze zm., dalej rozporządzenie). W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzenie zostało wydane bez znajomości uzasadnienia jego skargi. Podniósł, że Dyrektor Izby Skarbowej nie udostępnił mu dla potrzeb uzasadnienia akt postępowania. Wyjaśnił, że szczegółowe uzasadnienie zażalenia zostanie sporządzone po zapoznaniu się Skarżącego zarówno z aktami sądowymi jak również aktami postępowania przeprowadzonego w niniejszej sprawie przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Z racji braku odniesienia się autora zażalenia do kwestii prawidłowości określenia wysokości wpisu, jak i braku zarzutów w tym zakresie, stwierdzić jedynie należy, iż przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległego podatku od osób fizycznych. Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 P.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Szczegółowe zasady pobierania wpisu w sprawach sądowoadministracyjnych określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych wraz z odsetkami. Wskazać zatem należy, że w tego typu decyzjach organy podatkowe nie zajmują się ustalaniem lub określaniem zobowiązania podatkowego, a jedynie oceniają ustawowe przesłanki uzasadniające przyznanie lub odmowę przyznania ulg w spłacie ustalonych już zaległości podatkowych. Skoro zatem w niniejszej sprawie spór pomiędzy podatnikiem a organami podatkowymi nie dotyczy należności pieniężnych to należny w niniejszej sprawie będzie wpis stały. W tej sytuacji należy wskazać, że w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, nieobjętych wpisem stosunkowym, wpisem właściwym jest wpis stały - określony przepisem § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, tj. 500,00 zł. Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Do takich pism należy skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji