IV SA/Wa 2132/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji złożyło Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. W skardze Stowarzyszenie wniosło o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazało, że decyzja ostateczna o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia umożliwi wykonanie uzyskanej w odrębnym postępowaniu administracyjnym decyzji o pozwoleniu na budowę inwestycji celu publicznego. Rozpoczęcie robót budowlanych spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W przypadku uwzględnienia skargi prowadzenie robót w oparciu i nieistniejącą decyzję narazi inwestora oraz miasto O. na odpowiedzialność majątkową przed instytucjami unijnymi, które współfinansują inwestycję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Sąd nie bada zasadności samej skargi. Z treści powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny. Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji nie jest aktem upoważniający do podjęcia i realizacji inwestycji, ale stanowi podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę. W przedmiotowej sprawie sam skarżący w uzasadnieniu wniosku słusznie zauważył, że decyzja o pozwoleniu na budowę zapada w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Nie mieści się ona zatem w granicach przedmiotowej sprawy. Dopiero na skutek decyzji o pozwoleniu na budowę możliwe jest prowadzenie robót budowlanych. Zatem skutki, na które powołał się skarżący, nie dotyczą rozpatrywanej sprawy. Sąd nie może wpływać na inne, przyszłe rozstrzygnięcia organów administracji, z góry uniemożliwiając ich wykonanie. Dopiero w przypadku zaskarżenia do Sądu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę będzie możliwa ocena skutków tej decyzji. W ten sposób uzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. We wniosku nie wskazano bowiem, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków spowodowanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, o czym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5, należało orzec jak w sentencji.