II FZ 1841/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. F. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt I SA/Po 632/14 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi E. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 16 maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2014 r., w sprawie ze skargi E.F (Skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 16 maja 2014 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. z tytułu zbycia papierów wartościowych, wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od tej skargi w kwocie 2.000 zł na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193). W zażaleniu na powyższe zarządzenie Skarżąca zarzuciła mu zbyt wysoki wymiar wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy, natomiast w innych sprawach pobiera się wpis stały. W kontekście powyższego przepisu należy uznać, że w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się bowiem zwrotu na jej rzecz konkretnej kwoty. W sprawach dotyczących nadpłaty pobierany powinien być zatem wpis stosunkowy, zgodnie z art. 231 zdanie 1 p.p.s.a. Należy przyjąć, że przepis ten, obejmujący zakresem swojej regulacji sprawy, w których "przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne", dotyczy nie tylko spraw, w których dana należność pieniężna jest dochodzona przez organ podatkowy od podatnika, ale również spraw, w których dana należność jest dochodzona przez podatnika od organu podatkowego, jako nienależycie zapłacony lub nadpłacony podatek (sprawy w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty) (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r., I FZ 175/08; z dnia 8 kwietnia 2011 r., II FZ 139/11; z dnia 31 maja 2011 r., II FZ 198/11; z dnia 16 kwietnia 2013 r., II FSK 615/13, z dnia 2 października 2013 r., II FZ 805/13, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.