IV SA/Wa 2317/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru kary biegnącej -oddala skargę- Decyzją z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, w związku z art. 298 ust. 1 pkt 4 i art. 300 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o. o. z siedzibą w G. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w G. z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...], ustalającej wymiar kary biegnącej od dnia 23 stycznia 2012 r. za magazynowanie odpadów niebezpiecznych poza miejscem wyznaczonym w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...] z późniejszymi zmianami, udzielającej pozwolenia zintegrowanego, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej rodzajów i ilości odpadów magazynowanych niezgodnie z pozwoleniem oraz wysokości kary biegnącej i ustalił dla [...] Sp. z o. o., wymiar kary biegnącej od dnia 23 stycznia 2012 r. w wysokości [...] zł/dobę (słownie złotych: [...]) za magazynowanie odpadów niebezpiecznych o kodzie [...] z naruszeniem warunków decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...] z późniejszymi zmianami, udzielającej pozwolenia zintegrowanego. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją z dnia [...] maja 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w G. ustalił dla [...] Sp. z o. o., wymiar kary biegnącej za magazynowanie odpadów niebezpiecznych o kodach: [...] poza miejscem wyznaczonym w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005r. z późniejszymi zmianami, udzielającej pozwolenia zintegrowanego dla instalacji: [...] w następującej wysokości: za dzień 23 stycznia 2012 r. — [...] zł, za dzień 24 stycznia 2012 r. — [...] zł, za dzień 25 stycznia 2012 r. — [...] zł, za dzień 26 stycznia 2012 r. — [...] zł, za dzień 27 stycznia 2012 r. — [...] zł, za dzień 28 stycznia 2012 r. — [...] zł, za dzień 29 stycznia 2012 r. — [...] zł, od dnia 30 stycznia do dnia 1 lutego 2012 r. (3 doby) - [...] zł/dobę. za dzień 2 lutego 2012 r. — [...] zł Pismem z dnia 18 maja 2012 r. spółka [...] Sp. z o. o. odwołała się od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie. Zdaniem strony odwołującej zapisy posiadanego przez nią pozwolenia zintegrowanego wskazujące, że magazynowanie odpadów ma się odbywać na terenie, do którego spółka posiada tytuł prawny, na szczelnym, betonowym podłożu z zapewnieniem odprowadzania wód opadowych i określające jako miejsce magazynowania "Magazyn Odpadów Stałych" i "Magazyn Odpadów Ciekłych" z podaniem ich powierzchni, lecz bez dokładnego wyznaczenia miejsca magazynowania w postaci mapki sytuacyjnej uprawniały spółkę do sądzenia, że wobec zmian pozwolenia zintegrowanego uwzględniającego zwiększenie ilości przyjmowanych odpadów organ wydający decyzję zezwala również na zwiększenie powierzchni magazynowej. Dla uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości wystąpiła ona z wnioskiem do Marszałka Województwa [...] o zmianę pozwolenia zintegrowanego w zakresie powierzchni magazynowych i ilości odpadów dopuszczonych do magazynowania, załączając mapę sytuacyjną zakładu z zaznaczeniem miejsc magazynowania. Fakt uwzględnienia przez Marszałka Województwa [...] wnioskowanych zmian w decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] wskazuje, że sposób w jaki spółka magazynowała odpady nie stwarzał żadnego zagrożenia i spełniał wymagania ochrony środowiska. Strona zarzuca również organowi I instancji naruszenie art.299 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska przez zawiadomienie spółki o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia przedmiotowej kary po upływie 21 dni od przeprowadzenia kontroli. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy wskazał, iż w dniach od 23 stycznia do 3 lutego 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w G. przeprowadził kontrolę w [...] Sp. z o. o. w G., w toku której stwierdzono magazynowanie odpadów niebezpiecznych o kodach: [...] w workach typu big - bag w różnych miejscach zakładu na utwardzonej betonowej nawierzchni tj. na placu przy instalacji [...], przy zbiorniku ścieków oczyszczonych [...], za budynkiem przepompowni ścieków oraz w tacy przeciwrozlewowej zbiorników magazynowych wód balastowych [...] stanowiących część [...]. Łącznie powierzchnia magazynowania odpadów przekraczała wielokrotnie powierzchnię [...] m2, która to została wyznaczona do magazynowania odpadów stałych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...] z późniejszymi zmianami, udzielającej pozwolenia zintegrowanego. W związku z powyższym [...] Wojewódzki inspektor Ochrony Środowiska w G. pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] zawiadomił spółkę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary biegnącej za stwierdzone w trakcie kontroli naruszenie. W dniu [...] kwietnia 2012 r. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w G. przeprowadził rozprawę administracyjną, podczas której ustalono, że ilość odpadów niebezpiecznych magazynowanych niezgodnie z posiadaną decyzją w pierwszym dniu kontroli tj. 23 stycznia 2012 r. wynosiła [...] Mg. Protokół z kontroli został podpisany przez upoważnionego przedstawiciela spółki, który nie zgłosił zastrzeżeń do ilości odpadów, za które ma być wymierzona kara, natomiast stwierdził, że decyzja powinna być wydana w oparciu o ustalenia na dzień jej wydania a nie na dzień kontroli. Postępowanie zostało zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...], w której organ l instancji uwzględnił zmniejszanie ilości odpadów magazynowanych niezgodnie z pozwoleniem w kolejnych dniach począwszy od 23 stycznia 2012 r. W ocenie organu odwoławczego decyzja ta nie została jednak wydana prawidłowo. Zgodnie z art. 298 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r., Nr 25, poz. 150 z późn. zm.) wojewódzki inspektor ochrony środowiska wymierza w drodze decyzji administracyjną karę pieniężną za naruszenie warunków decyzji określającej miejsce i sposób magazynowania odpadów. Z powyższego zapisu wynika, że w celu nałożenia kary należy wcześniej ustalić, jakie miejsce i sposób magazynowania odpadów jest dopuszczony posiadaną przez kontrolowany podmiot decyzją. W przedmiotowej sprawie kara została ustalona za magazynowanie odpadów poza miejscem wyznaczonym w decyzji udzielającej pozwolenia zintegrowanego z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...], z późniejszymi zmianami,. W stosunku do miejsca magazynowania odpadów zapis w pkt 1.6.3 ww. decyzji brzmi: plac magazynowy o nazwie "Magazyn odpadów stałych", lecz brak jest doprecyzowania (poprzez opis lub dołączenie do pozwolenia mapy sytuacyjnej), w którym miejscu na terenie zakładu ten plac się znajduje (określona jest jedynie powierzchnia magazynowania - [...] m2). Organ II instancji przychyla się do argumentu strony zawartego w odwołaniu, że określenie miejsca magazynowania odpadów w ww. pozwoleniu zintegrowanym jest niejednoznaczne, a zatem w ocenie organu odwoławczego brak jest możliwości wskazania, magazynowanie na którym z utwardzonych placów podczas przeprowadzonej kontroli wskazuje na naruszenie warunków decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...] z późniejszymi zmianami. W ocenie organu II instancji jedynym miejscem magazynowania przedmiotowych odpadów stałych, które bez żadnych wątpliwości nie może być uznane za ujęty w pozwoleniu plac magazynowy o nazwie "Magazyn odpadów stałych jest taca przeciwrozlewowa zbiorników magazynowych wód balastowych ([...]) stanowiących część [...]. W związku z powyższym, wobec braku precyzyjnego oznaczenia w ww. decyzji udzielającej pozwolenia zintegrowanego miejsca magazynowania odpadów, organ odwoławczy postanowił uchylić zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w G., w której przyjęto jako zgodne z pozwoleniem zintegrowanym magazynowanie odpadów na placu przy instalacji [...], a jako niezgodne magazynowanie w innych miejscach zakładu łącznie z tacą przeciwrozlewową zbiorników magazynowych wód zaolejonych stanowiących część [...] i ustalić karę biegnącą jedynie za odpady zgromadzone na tacy przeciwrozlewowej. Zgodnie z ustaleniami z rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2012 r. w [...] Wojewódzkim Inspektoracie Ochrony Środowiska w G. w czasie kontroli na tacy przeciwrozlewowej magazynowanych było [...] Mg odpadów o kodzie [...]. Pełnomocnik [...] Sp. z o. o. pani A. N. nie wniosła zastrzeżeń co do ilości magazynowanych odpadów, jedynie, jak odnotowano w protokole z rozprawy administracyjnej z dnia [...] kwietnia 2012 r., przedstawiła stanowisko, że miejsce magazynowania w obrębie zbiorników jest dopuszczalnym miejscem magazynowania odpadów, ponieważ spełnia wymagania zmienionej decyzji (decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012 r. zmieniającej pozwolenie zintegrowane w zakresie dopuszczalnych sposobów i miejsc magazynowanych odpadów). Z uwagi na fakt, że w myśl ww. art. 298 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo ochrony środowiska karę pieniężną ustała się za naruszenie warunków decyzji określającej miejsce i sposób magazynowania odpadów obowiązującej stronę w dniu kontroli a wysokość kary biegnącej, stosownie do art. 300 ust. 4 ww. ustawy Prawo ochrony środowiska, ustała się na postawie ilości odpadów magazynowanych niezgodnie z pozwoleniem w dniu kontroli, wysokość kary biegnącej obliczono zgodnie z art. 309 ust. 2 ww. ustawy Prawo ochrony środowiska. Odnosząc się do argumentu strony dotyczącego naruszenia przez organ I instancji art. 299 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska przez zawiadomienie spółki o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia przedmiotowej kary po upływie 21 dni od przeprowadzenia kontroli organ wyjaśnił, że podawany termin 21 dni dotyczy przekazania kontrolowanemu podmiotowi wyników pomiarów, w sytuacji gdy pomiary były wykonane w czasie kontroli i na ich podstawie stwierdzono naruszenie. W przedmiotowej sprawie pomiary nie były wykonywane, lecz do stwierdzenia naruszenia doszło na podstawie porównania stanu faktycznego zastanego w czasie kontroli z zapisami posiadanej decyzji określającej miejsce magazynowania odpadów i informacja o stwierdzonym naruszeniu została umieszczona w protokole z kontroli, a zatem przywołany przez stronę ww. art. 299 ust. 2 nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G., domagając się jej uchylenia w części ustalającej karę biegnącą od dnia 23 stycznia 2012r. w kwocie [...] zł. z powodu jej niezgodności z prawem, a w szczególności naruszenia: • art. 139 kpa - przez objęcie karą biegnącą okresu po dniu 2 lutego 2012 roku, • art. 298 ust.1, pkt 4 i art. 300 ust. 1,2 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2008r., nr 25, poz. 150 z późn. zm. ) - przez przyjęcie, że zostały spełnione przesłanki do zastosowania kary biegnącej. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż skarżąca nie kwestionuje decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w części, w której uchyla on decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska. Przedmiotem skargi jest ustalenie przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska kary biegnącej od dnia 23 stycznia 2012 roku w wysokości [...] zł. Podstawą dla ustalenia takiej kary biegnącej było przyjęcie , że jedynym miejscem, które bez żądnych wątpliwości nie może być uznane za plac magazynowy o nazwie "Magazyn Odpadów Stałych" jest taca Wód Balastowych. Ilość odpadów magazynowanych na terenie tzw. tacy przeciwrozlewowej nie jest sporna. Niemniej jednak skarżąca Spółka nie może się zgodzić, iż nie była uprawiona do magazynowania odpadów w tzw. tacy przeciwrozlewowej. W 2005 roku Spółka uzyskała od Wojewody [...] pozwolenie zintegrowane uwzględniające zezwolenie na zbieranie, transport, odzysk i unieszkodliwianie odpadów. W decyzji głównej organ wskazał, że magazynowanie odpadów odbywa się na terenie: a/ do którego wnioskodawca posiada tytuł prawny, b/ o podłożu izolowanym w postaci szczelnej, betonowej nawierzchni ograniczonej obwałowaniem pod którego powierzchnią znajduje się sieć kanalizacji deszczowej odprowadzającej wody opadowe z placów magazynowych do instalacji [...], którą eksploatuje Spółka. Wojewoda [...] określił również, że odpady będą magazynowane w miejscach o nazwie "Magazyn Odpadów Stałych" i "Magazyn Odpadów Ciekłych" podając ich powierzchnie. W związku ze zmieniającymi się potrzebami przedsiębiorstwa skarżąca wystąpiła w dniu 23 stycznia 2012 roku do Marszałka Województwa [...] ( który przejął kompetencje Wojewody [...] w tym zakresie ) z wnioskiem o zmianę pozwolenia zintegrowanego. Spółka wnosiła o zwiększenie powierzchni magazynowych, zmianę sposobu magazynowania, zwiększenie pojemności placów magazynowych oraz maksymalnych ilości magazynowanych odpadów. Do wniosku został załączony plan sytuacyjny z wyznaczonymi miejscami magazynowania. Pismem z dnia 30 stycznia 2012 roku Urząd Marszałkowski Województwa [...] wezwał skarżącą, między innymi, do dostarczenia legendy do planu sytuacyjnego z wyznaczonymi miejscami magazynowania. Skarżąca dostarczyła ww. legendę - stanowi ona załącznik do pisma z dnia 31 stycznia 2012 roku. Wniosek skarżącej jednoznacznie wskazywał miejsca magazynowania - w tym w szczególności wskazywał na tzw. tacę przeciwrozlewową pod zbiornikami sedymentacyjnymi stanowiącymi część [...]. Wniosek spółki został uwzględniony w całości w decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lutego 2012 roku. Dowodzi tego zarówno treść merytoryczna decyzji jak i uzasadnienie, w którym stwierdzono "Zmiany w całości zostały uwzględnione w niniejszej decyzji". Częścią wniosku skarżącej był plan sytuacyjny. Plan ten podlegał rozpatrzeniu przez organ przed wydaniem decyzji i był istotny dla wydania decyzji, czego dowodzi żądanie złożenia legendy. Marszałek określając wielkość powierzchni magazynowej musiał badać czy strona dysponuje powierzchnią magazynową odpowiadającą wymaganiom ustawowym i badał to — dlatego potrzebna była legenda do planu sytuacyjnego. Plan sytuacyjny informuje i określa jednoznacznie, jakie miejsca magazynowania przewiduje się wykorzystać. Wskazane miejsca uwzględniały tylko te o powierzchni odpowiednio uszczelnionej od podłoża I skanalizowanej, z której odcieki kierowane są do kanalizacji wewnętrznej zakładu. Powierzchnia tzw. tacy przeciwrozlewowej właśnie należy do takich szczególnych miejsc. Pomimo, że w pierwszej kolejności pełni ona funkcję zabezpieczającą przed ewentualnymi rozlewami substancji ropopochodnych gromadzonych w zbiornikach to może również alternatywnie być wykorzystywana jako przejściowy magazyn odpadów ze względu na swoją konstrukcję i położenie. Marszałek Województwa [...] niezakwestionował wskazanego miejsca magazynowania odpadów. Wobec powyższego jest oczywiste, że mimo, iż decyzja Marszałka Województwa [...] nie zawierała mapki z zaznaczonymi miejscami magazynowania, to spółka była i jest uprawniona do magazynowania na powierzchni wskazanej we wniosku - w tym również na tzw. tacy przeciwrozlewowej. Warunki dotyczące miejsca magazynowania określa art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r. Nr 39, poz.251 z późniejszymi zmianami), zgodnie z jego treścią miejsce magazynowania musi znajdować na terenie do którego posiadacz odpadów ma tytuł prawny. Ten warunek formalny jest spełniony, gdyż Spółka posiada tytuł prawny do terenu ( w tym tacy przeciwrozlewowej ) w postaci umowy zawartej ze Skarbem Państwa. Teren prowadzenia działalności jest ogrodzony i zabezpieczony przed dostępem osób trzecich. Miejsca, w których magazynowane są odpady ( w tym taca przeciwrozlewowa ) są wybetonowane i wyposażone w sieć instalacji kanalizacyjnej uniemożliwiającej zanieczyszczenie gleby oraz wód podziemnych. Konstrukcja i sposób eksploatacji magazynu zapewnia bezpieczne warunki gromadzenia z uwzględnieniem wymagań przeciwpożarowych oraz bezpieczeństwa przy przemieszczaniu odpadów w ramach zakładu. Magazynowanie odpadów w tzw. tacy rozlewowej spełnia zatem ustawowe wymagania dotyczące miejsca magazynowania odpadów w tacy przeciwrozlewowej nie stwarza żadnego zagrożenia dla środowiska, odbywa się w warunkach spełniających wszelkie wymagania wynikające z pozwolenia zintegrowanego. Ponadto skarżąca wskazała, iż [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał w dniu [...] czerwca 2012 roku wymierzająca karę biegnącą za okres od dnia 3 lutego 2012 roku w wysokości [...] zł. Od decyzji tej złożyła odwołanie i obecnie jest ono rozpoznawane przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Podstawą wydania ww. decyzji był zarzut magazynowania przez skarżącego odpadów niebezpiecznych w tzw. tacy przeciwrozlewowej. A zatem mamy obecnie sytuację, w której, w dacie kary biegnącej od dnia 3 lutego 2012 roku, w obrocie prawnym występują dwie decyzje administracyjne dotyczące tej samej sprawy. Nie budzi wątpliwości, że nie mogą istnieć dwie decyzje dotyczące tego samego, a skarżąca nie może być podwójnie karana na podstawie tego samego stanu faktycznego i prawnego. Zdaniem skarżącej z datą 3 lutego 2012 roku zmianie uległo pozwolenie zintegrowane i od tej daty nie ma wątpliwości, na jakiej powierzchni może ona magazynować odpady niebezpieczne. Okoliczność, że decyzja Marszałka Województwa [...] zmieniająca pozwolenie zintegrowane uwzględniające w całości wniosek skarżącej obejmujący bez wątpienia także tzw. tacę przeciwrozlewową, jednoznacznie wskazuje, że po 3 lutego 2012 roku nie może być wątpliwości, że była ona uprawniona do magazynowania odpadów także w tzw. tacy przeciwrozlewowej. Wątpliwości takich nie miał także [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska i z tej przyczyny ograniczył karę biegnącą do dnia 2 lutego 2012 roku. Późniejsza zmiana stanowiska wynikała wyłącznie z nagonki medialnej na skarżącego i nie miała żadnych podstaw merytorycznych. Ustalenie przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w niniejszej sprawie kary biegnącej bez jej ograniczenia do dnia 2 lutego 2012 roku stanowi także naruszenie art. 139 kpa. Decyzja taka jest dla odwołującego się bardziej niekorzystna niż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska ograniczająca wymiar kary biegnące tylko do dnia 2 lutego 2012 roku, a co za tym idzie niedopuszczalna w świetle ww. art. 139 kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo odnoszą się do zarzutów strony organ wskazał, iż skarżący całkowicie pomija fakt, iż zgodnie z art. 300 ust 4 ww. ustawy Prawo ochrony w decyzji ustalającej wymiar kary biegnącej określa się: wielkość stwierdzonego przekroczenia lub naruszenia w skali doby, wymiar kary biegnącej i termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana, natomiast nie wskazuje się terminu zakończenia naliczania kary, gdyż zgodnie z art. 302 tej ustawy, będzie to przedmiotem odrębnego postępowania dotyczącego wydania decyzji o wymierzeniu kary: 1) za okres do ustania przekroczenia lub naruszenia - po stwierdzeniu z urzędu lub na wniosek podmiotu korzystającego ze środowiska, że przekroczenie lub naruszenie ustało, albo 2) za okres do dnia 31 grudnia każdego roku - jeżeli do tego dnia przekroczenie lub naruszenie nie zostało usunięte. W związku z powyższym w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie wskazał terminu do kiedy kara biegnąca będzie naliczana i skorygował tym samym błąd popełniony przez organ I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 zwanej w dalszej części p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 298 ust. 1 pkt 4 oraz art. 300 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150 z późn. zm. zwanej w dalszej części ustawą), zgodnie z którymi po stwierdzeniu przekroczenia lub naruszenia, na podstawie kontroli, warunków decyzji zatwierdzającej instrukcję prowadzenia składowiska odpadów albo decyzji określającej miejsce i sposób magazynowania odpadów, wymaganych przepisami ustawy o odpadach, co do rodzaju i sposobów składowania lub magazynowania odpadów wojewódzki inspektor ochrony środowiska wydaje, decyzję ustalającą wymiar kary biegnącej uwzględniając przekroczenie lub naruszenie w skali doby. W decyzji ustalającej wymiar kary biegnącej określa się: 1) wielkość stwierdzonego przekroczenia lub naruszenia odpowiednio w skali doby albo godziny; 2) wymiar kary biegnącej; 3) termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana, jako odpowiednio dzień albo pełną godzinę zakończenia wykonania pomiarów, pobrania próbek albo dokonania innych ustaleń stanowiących podstawę stwierdzenia przekroczenia lub naruszenia. Jak wynika z akt sprawy organ I instancji przeprowadził w dniach od 23 stycznia 2012r. do 3 lutego 2012r. na terenie należącym do spółki [...] Sp. z o. o. z siedzibą w G. kontrolę, podczas której w dniu 23 stycznia 2012r. dokonano oględzin w wyniku których stwierdzono magazynowanie odpadów niebezpiecznych o kodach: [...] w workach typu big - bag w różnych miejscach zakładu na utwardzonej betonowej nawierzchni tj. na placu przy instalacji [...], przy zbiorniku ścieków oczyszczonych [...], za budynkiem przepompowni ścieków oraz w tacy przeciwrozlewowej zbiorników magazynowych wód balastowych ([...]). Łącznie powierzchnia magazynowania odpadów według poczynionych ustaleń przekraczała wielokrotnie powierzchnię [...] m2, która to została wyznaczona do magazynowania odpadów stałych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. z późniejszymi zmianami, udzielającej pozwolenia zintegrowanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzonej kontroli. Analiza treści w/w decyzji wskazuje, iż w dacie 23 stycznia 2012r. skarżąca uprawniona była do magazynowania odpadów na terenie do którego posiada tytuł prawny przy czym: 1. odpady stałe w ilości max ok. [...] Mg mają być magazynowane na placu magazynowym o nazwie "Magazyn Odpadów Stałych", którego powierzchnia wynosiła [...] m2, 2.odpady ciekłe mają być magazynowane w zbiornikach wód balastowych ([...]), zbiornikach separacyjnych stacji [...] i placu magazynowym o nazwie "Magazyn Odpadów Ciekłych", 3. odpady pastowate mają być magazynowane na placu o nazwie "Magazyn Odpadów Ciekłych". Dopuszczalna ilość odpadów ciekłych wynosiła ok. [...] Mg a powierzchnia magazynu odpadów Ciekłych ok. [...] m 2. Łączna pojemność placów magazynowych wskazana w decyzji wynosi [...] Mg. Nie obejmowała ona odpadów magazynowanych w zbiornikach magazynowych oraz szlamów w zbiorniku [...]. W decyzji określono również sposób magazynowania poszczególnych odpadów. Z ustaleń kontroli wynika, iż w dniu oględzin na terenie zakładu zmagazynowanych było łącznie ok [...] Mg odpadów na powierzchni [...] m2. Ponadto ustalono, iż na terenie zakładu nie ma wydzielonych oddzielnych placów magazynowych dla odpadów ciekłych i stałych. W ocenie organu odwoławczego, wbrew ustaleniom poczynionym przez organ I instancji, decyzja Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. z późniejszymi zmianami, udzielającej pozwolenia zintegrowanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzonej kontroli, nie określała wprost miejsc magazynowania odpadów. Tym samym zdaniem organu zasadnym było wymierzenie kary biegnącej jedynie za składowanie odpadów stałych na tacy przeciwrozlewowej zbiorników magazynowych wód balastowych [...], gdyż miejsce to stanowi oczyszczalnię Wód Balastowych a tym samym nie może być uznane za miejsce składowania odpadów stałych. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, iż wbrew zarzutom podniesionym przez stronę skarżącą w/w stanowisko organu odwoławczego zasługuje na uwzględnienie. Analiza treści decyzji udzielającej skarżącej pozwolenia zintegrowanego obowiązującej w dacie oględzin, jak wskazano powyżej rozróżnia miejsca składowania odpadów stałych i ciekłych określając je mianem placów magazynowych. Dodatkowo wskazuje, iż w przypadku odpadów ciekłych mają być one magazynowane obok placu magazynowego w zbiornikach magazynowych m.in wód balastowych [...]. Zbiorniki te są posadowione w tacach przeciwrozlewowych, które bez wątpienia wbrew twierdzeniom skarżącej nie mogą być uznane za powierzchnię placu magazynowego. Wynika to w ocenie Sądu bezpośrednio z brzmienia decyzji cyt. " wody opadowe z tac oraz z placów magazynowych są zbierane ...i odprowadzane do oczyszczalni Wód Balastowych" patrz str. 49 decyzji. Sąd nie uwzględnił także podniesionego przez skarżącą zarzutu naruszenia przez organ odwoławczy art. 139 k.p.a, poprzez uchylenie decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, która ograniczała wymiar kary biegnącej tylko do dnia 2 lutego 2012 roku. Przepis ten stanowi, że organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Wskazać należy, iż decyzją organu odwoławczego po pierwsze uwzględniono w przeważającej części stanowisko strony skarżącej podniesione w odwołaniu, obniżając w sposób zasadniczy wielkość kary biegnącej, co świadczy o tym, iż decyzja ta uwzględnia interes strony skarżącej. Ponadto rozstrzygnięcie swe organ odwoławczy w sposób prawidłowy oparł na cytowanym na wstępie art. 300 ust, 4 ustawy, który precyzuje co winna zawierać decyzja, wskazując w pkt. 3, iż określa ona m.in. termin, od którego kara biegnąca będzie naliczana, jako odpowiednio dzień albo pełną godzinę zakończenia wykonania pomiarów, pobrania próbek albo dokonania innych ustaleń stanowiących podstawę stwierdzenia przekroczenia lub naruszenia. Skoro jak wynika z akt sprawy ustalenia w zakresie naruszeń pozwolenia zintegrowanego tj. miejsca i sposobu magazynowania odpadów na tacy przeciwrozlewowej w niniejszej sprawie dokonano w dniu 23 stycznia 2012r. w trakcie przeprowadzonych oględzin, to słusznie organ odwoławczy uznał, iż jest to termin od którego należy zacząć naliczać karę biegnącą. Po drugie w decyzji tej nie wskazuje się, co wynika wprost z brzmienia w/w przepisu terminu do którego kara ma biec, bowiem w zakresie tym rozstrzyga odrębna decyzja wydawana w innym postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 302 ustawy. Tym samym w ocenie Sądu słusznie organ odwoławczy uchylił decyzję organu 1 instancji, bowiem zawarte w niej rozstrzygnięcie (str. 6 decyzji) wskazujące, iż kara obowiązuje do 2 lutego 2012r. w sposób rażący narusza prawo ( art. 156 §1 pkt. 2 k.p.a.) Na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie może mieć także wpływu podnoszona przez skarżącą okoliczność, iż [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wydał w dniu [...] czerwca 2012 roku decyzję wymierzającą karę biegnącą za okres od dnia 3 lutego 2012 roku w wysokości [...] zł., co świadczyć ma o tym, że obecnie w obrocie prawnym funkcjonują dwie decyzje wymierzające karę biegnącą od dnia 3 lutego 2012 roku w tej samej sprawie. Z akt sprawy wynika, iż decyzją z dnia [...] września 2012r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, powołując się na kontrolowaną w niniejszym postępowaniu decyzję z dnia [...] lipca 2012r. uchylił w/w decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2012 roku, co czyni bezprzedmiotowym zarzut skarżącej. Jednocześnie odnosząc się do argumentacji strony skarżącej wskazującej, iż z datą 3 lutego 2012 roku zmianie uległo pozwolenie zintegrowane i od tej daty nie ma wątpliwości, na jakiej powierzchni skarżąca może magazynować odpady niebezpieczne, bowiem decyzja Marszałka Województwa [...] zmieniająca pozwolenie zintegrowane uwzględnienia w całości wniosek skarżącego obejmujący bez wątpienia także tzw. tacę przeciwrozlewową, należy wskazać, iż podnoszona przez skarżącą okoliczność stanowić może ewentualnie podstawę do wydania decyzji o której mowa w art. 302 ustawy. Tym samym nie może mieć ona wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270.), należało orzec jak w sentencji.