IV SA/Wa 2258/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. na uchwałę Rady W. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...] postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 września 2014 r. (data prezentaty: 7 października 2014 r.) E. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady W. z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu ulicy [...]. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z przyczyn innych, niż wymienione w pkt 1-5. W niniejszej sprawie kwestionowana uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] lipca 2014 r. pod poz. [...], zaś zgodnie z § 22 tej uchwały, miała ona wejść w życie po upływie 30 dni od dnia jej ogłoszenia. Jednakże, rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...], opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] lipca 2014 r. pod poz. [...], Wojewoda [...] stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Stwierdzenie nieważności uchwały odnosi skutek od chwili jej podjęcia (ex tunc), co oznacza, że uchwałę należy traktować tak, jakby nie została podjęta. Z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia w dacie wniesienia skargi, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn, niż wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.