II SA/Łd 604/14

Dnia 4 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska, Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi S. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z dnia [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. LS Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych. Jak wynika z akt sprawy na wniosek P. D. w dniu 16 maja 2013 r. przedstawiciele Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. przeprowadzili oględziny na nieruchomości położonej w Ł., dz. nr ewid 292. Ustalono, że właścicielem działki nr ewid. 292 jest S. B., a właścicielem działki nr ewid. 291/3 jest P. D.. W wyniku oględzin stwierdzono, że na nieruchomości realizowana jest budowa budynku usługowo - handlowego na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 2011 r. Do dnia oględzin wykonano fundamenty wraz ze ścianami fundamentowymi, rdzenie żelbetonowe ścian przyziemia do wysokości 6,8 i 11 warstw pustaka gazobetonowego. Ściana tylna wznoszonego budynku usytuowana jest w odległości 4,00 m od granicy działek. Różnica poziomów działki S. B. podniesiona jest o 0,30 m do 2,00 m poprzez nawiezienie ziemi w porównaniu z działką P. D.. Na podstawie dziennika budowy oraz tablicy informacyjnej stwierdzono poziom izolacji ściany fundamentowej wyższy od 0,10 m do 0,15 m od poziomu terenu. Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wstrzymał S. B. prowadzenie robót budowlanych, związanych z budową budynku usługowo - handlowego wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] i w przepisach, oraz nakazano wykonanie zabezpieczenia ścian budynku przed wypływami atmosferycznymi. W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją nr [...] nałożył na S. B. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie do dnia 31 października 2013 r. czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego budynku usługowo-handlowego, uwzględniającego zmiany wynikające z wykonanych robót budowlanych. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił w całości postanowienie z dnia [...] nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że powzięcie uzasadnionych wątpliwości co do prawidłowości wykonanych robót budowlanych, obliguje organy nadzoru budowlanego do ingerencji, a skonkretyzowanie zakresu tej ingerencji, wymaga zgromadzenia pełnego materiału dowodowego. Zatem co prawda S. B. przedłożył w dniu 18 czerwca 2013 r. szkic sytuacyjny sporządzony przez geodetę J. J., niemniej jednak organ I instancji nie wezwał zobowiązanego do uzupełnienia mapy sytuacyjnej o załącznik potwierdzający posiadane przez geodetę stosownego uprawnienia. Wskazał, że wszelkie próby wykonania naniesień geodezyjnych przez osoby inne niż uprawniony geodeta muszą zostać uznane za niewiarygodne i nie mogą stanowić dowodu w sprawie. Następnie decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję z dnia [...], nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2013r. poz. 267), wstrzymał S. B. prowadzenie robót budowlanych, związanych z budową budynku usługowo-handlowego na działce nr ewid. 292, położonej w Ł., wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę z dnia [...] listopada 2011r. nr [...], wydanym przez Starostę [...] oraz ustalił wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń, polegające na: zabezpieczeniu wymurowanych fragmentów ścian przed szkodliwym wpływem warunków atmosferycznych; ogrodzeniu terenu budowy ogrodzeniem o wysokości minimum 1,50m; utrzymywaniu wykonanych zabezpieczeń oraz ogrodzenia terenu budowy w należytym stanie technicznym. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że ponownie rozpatrując sprawę, zobowiązał S. B. do złożenia dokumentu poświadczającego uprawnienia geodety - J. J., autora szkicu dokumentacyjnego pomiaru sytuacyjno-wysokościowego działki nr ewid. 292. Zobowiązany takiego dokumentu nie przedłożył, w związku z tym organ w dniu 26 listopada 2013r. dokonał kontroli na przedmiotowej działce, z udziałem stron i uprawnionego geodety. W trakcie kontroli wykonano pomiar sytuacyjno-wysokościowy terenu działki nr ewid. 292, terenu działki nr ewid. 291/3 i wierzchu fundamentów realizowanego budynku handlowo-usługowego. Ustalono, że rzędne terenu działki nr ewid. 292 wzdłuż ściany wschodniej wznoszonego budynku wynoszą 121,92m i 121,11m, rzędna terenu działki nr ewid. 291/3 na przedłużeniu ściany wschodniej wynosi 120,43m, rzędna terenu działki nr ewid. 291/3 na przedłużeniu ściany zachodniej budynku wynosi 119,48m. Rzędna wierzchu fundamentu realizowanego budynku wynosi 121,78m i 121,79m, poziom terenu wokół fundamentu jest o 0,14m poniżej tych rzędnych. Z mapy sytuacyjno-wysokościowej, na której opracowano projekt zagospodarowania działki nr ewid. 292 oraz z wycinka mapy zasadniczej działki nr ewid 292 wynika, że rzędne terenu, odpowiednio od strony wschodniej w kierunku zachodnim wynoszą 121,80m, 120,40m i 119,40m. Z wycinka mapy zasadniczej działki nr ewid. 291/3 wynika, że rzędna terenu od strony wschodniej wynosi 121,60m. Różnica poziomów między działkami 292 i 291/3 przed podwyższeniem terenu działki nr ewid. 292 wynosiła zatem od 0,08m do 0,20m. Po podwyższeniu terenu działki nr ewid. 292, różnica poziomów na długości realizowanego budynku wynosi od 0,80m do 2,31m. Nawiezienie ziemi na działkę inwestowaną spowodowało zmianę ukształtowaniu terenu, przez co zmieniona została rzędna terenu tej działki w stosunku do stanu poprzedniego. Organ podkreślił, że w projekcie budowlanym zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę nie przewidziano zmiany w tym zakresie. Zdaniem organu dokonanie zmiany rzędnej terenu oznacza zmianę dotyczącą projektu zagospodarowania działki nr ewid. 292, a tym samym dokonanie istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, o których mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1. Zgodnie z art. 36 a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. S. B. nie posiada decyzji o zmianie decyzji [...] listopada 2011r. o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku usługowo-handlowego. W sprawie zastosowanie znajduje zatem procedura naprawcza, przewidziana w art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Organ wskazał, że przyczyną wstrzymania robót jest wykonywanie ich w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, a biorąc pod uwagę stan zaawansowania budowy budynku usługowo-handlowego, należało ustalić niezbędne zabezpieczenia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył S. B., wnosząc o jego uchylenie w całości i zarzucając naruszenie art. 7, art. 61, art. 77 § 1, art. 107 § 2 i art. 126 k.p.a. oraz art. 50 ust. 1, art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Wspomnianym na wstępie postanowieniem z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Organ wyjaśnił, że zgodnie z wypisem i wyrysem z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Ł., obszar wsi Ł., zatwierdzonego uchwałą nr XXVII/151/2002 Rady Gminy Ł. z dnia [...] marca 2002 r. (publ. Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] poz. 1906 z 2002 r.), na przedmiotowej działce możliwe jest wyniesienie poziomu posadzki maksymalnie o 1,00 m nad poziom terenu. Zgodnie z projektem zagospodarowania działki nr 292 objętym decyzją udzielającą pozwolenia na budowę poziom posadzki maksymalnie wynieść może 121,40 m. Kontrola przeprowadzona w dniu 26 listopada 2013 r. przez organ I instancji wykazała, iż wysokość wyniesienia poziomu terenu pod budynkiem usługowo - handlowym już przed wykonaniem posadzki naruszyła przepisy planistyczne (punkt pierwszy: 121,92 m; drugi: 121,78 m; trzeci 121,79 m) przekraczając dopuszczalną wysokość poziomu posadzki wynoszącą 121,40 m. Zmiany rzędnej terenu dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu i są istotnym odstąpieniem dopuszczalnym po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Jeśli ukształtowanie terenu działki zostanie zmienione bez decyzji o zmianie pozwolenia na budowę, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, a następnie w drodze postanowienia do wstrzymania prowadzenia robót. Organ podniósł, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego z dnia 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 z późn. zm.) ukształtowanie terenu, z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego, a w razie potrzeby charakterystyczne rzędne i przekroje pionowe terenu (§ 8 ust. 3 pkt 3), są elementami, które powinien zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, stanowiący część projektu budowlanego. Zgodził się tym samym z organem I instancji, że inwestor dokonał zmiany rzędnej terenu - dokonał zmiany dotyczącej projektu zagospodarowania działki nr ewid. 292, a zatem dokonał istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, o których mowa w art. 36a ust. 5 pkt 1. Z uwagi na konieczność wstrzymania prowadzonych robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź przepisach prawa, organ I instancji słusznie też ustalił wymagania dotyczące zabezpieczenia wymurowanych fragmentów ścian przed szkodliwym wpływem warunków atmosferycznych; ogrodzenia terenu budowy ogrodzeniem o wysokości minimum 1,50 m; utrzymania wykonanych zabezpieczeń oraz ogrodzenia terenu budowy w należytym stanie technicznym. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożył S. B.. Nie zgadzając się z wydanymi rozstrzygnięciami podniósł, że zgodnie z wypisem i wyrysem z planu miejscowego, zatwierdzonego uchwałą nr XXVII/151/2002 Rady Gminy Ł. z dnia [...] marca 2002 roku, na podstawie warunków zagospodarowania ,,zero posadzki parteru winno być wyniesione ponad poziom terenu do 1,0 m". Zgodnie z obowiązującymi warunkami technicznymi zabudowy, zakres map do celów projektowych powinien obejmować teren przyległy do projektowanego obiektu w promieniu 30 metrów. Zdaniem skarżącego w opracowanym projekcie budowlanym brak warunków geotechnicznych posadowienia budynku. Według opracowanego projektu, wznoszony obiekt posadowiony jest poniżej rzędnych ulicy sąsiadującej z działką od strony południowej oraz wschodniej. Poziom ścian fundamentowych, znajdujących się w sąsiedztwie budynków mieszkalnych, posadowiony jest ok. 30-40 cm powyżej poziomu drogi. Posadowienie budynku usługowo-handlowego według zatwierdzonego projektu jest zatem niezgodne z warunkami zagospodarowania oraz wiedzą techniczną. Zgodnie z wydaną przez Starostę [...] decyzją nr [...] z dnia [...] rzędna posadzki w stosunku do przyległego terenu jest zaniżona o ok. 0,7-0,8m, co w warunkach wzmożonych opadów może skutkować podtopieniem budynku. Sąsiednie obiekty posadowione w tym obrębie są natomiast wyniesione powyżej terenu jezdni. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2). Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność orzeczenia w całości lub części. Stwierdzenie wydania aktu z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.). Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Postępowanie, w którym wydane zostały zaskarżone postanowienia, było prowadzone w związku z robotami budowlanymi polegającymi na budowie budynku usługowo-handlowego, realizowanymi przez S. B. na działce nr 292 w Ł. Podstawą wydania zaskarżonych rozstrzygnięć było stwierdzenie, że roboty budowlane wykonywane są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w zatwierdzonym projekcie budowlanym. Materialnoprawną podstawę zaskarżonych postanowień stanowił art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Kwestia zaliczenia określonych odstępstw jako istotnych uregulowana została w art. 36a ust. 5 ustawy, wskazującym, że nieistotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę nie wymaga uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę i jest dopuszczalne, o ile nie dotyczy: zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub terenu (pkt 1), charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji (pkt 2), zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne (pkt 5), zmiany zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (pkt 6) bądź też ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (pkt 7) oraz nie wymaga uzyskania opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów, wymaganych przepisami szczególnymi. W myśl powołanych regulacji prawnych, zastosowanie zatem przez organ nadzoru budowlanego przewidzianej w art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego instytucji wstrzymania prowadzenia robót budowlanych wymaga poczynienia ustaleń zasadniczo w zakresie dwóch okoliczności. Po pierwsze, roboty, które miałyby podlegać wstrzymaniu muszą być w toku, a prowadzone są na podstawie pozwolenia na budowę. Po drugie zaś istotnie odbiegają one od ustaleń i warunków określonych w tym pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje, że inwestor rozpoczął prowadzenie prac budowlanych w oparciu o ostateczną decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wspominanego budynku. W ocenie Sądu organy nie wyjaśniły jednak w sposób rzetelny i przekonujący czy w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, określone w pkt 4 art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. Ustalenia organów w tym zakresie są natomiast niewystarczające, nie odpowiadają przewidzianej w art. 7 k.p.a. zasadzie prawdy obiektywnej, która nakłada na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Organy stoją w niniejszej sprawie na stanowisku, że skarżący odstąpił w sposób istotny od zatwierdzonego projektu budowlanego, bowiem dokonał zmiany rzędnej terenu, która to zmiana dotyczy zakresu objętego projektem zagospodarowania działki. Z protokołów przeprowadzonych oględzin wynika, że organ I instancji dokonał przede wszystkim pomiarów w terenie tj. poziomu terenu, poziomu izolacji ścian fundamentowych na działce inwestora, a ponadto rzędnych terenu działki inwestora oraz działki sąsiedniej (291/3). Pomiary te pozwoliły na ustalenie jaka jest różnica warunków sytuacyjno-wysokościowych sąsiadujących ze sobą działek. Poczynionych ustaleń organ nie odniósł jednak w żaden sposób do zatwierdzonego projektu budowlanego. W szczególności nie można stwierdzić w jaki sposób organ wyliczył różnicę poziomów terenu sprzed podwyższenia i po podwyższeniu, bowiem trudno jest odnaleźć punkty pomiarowe z oględzin na mapie wysokościowej załączonej do projektu budowlanego. Ponadto, z projektu budowlanego budynku usługowo-handlowego załączonego do akt administracyjnych sprawy nie wynika aby planowany budynek miał być posadowiony na terenie o zróżnicowanej wysokości. Projekt i rysunek do niego załączony wskazują wręcz, że posadzka obiektu jest równa z poziomem terenu, co może oznaczać, że inwestor rozpoczął realizację inwestycji zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym. Wykonanie płaskiej posadzki, jak na rysunku projektu budowlanego, wymagało wyrównania terenu, gdyż projekt nie przewidywał wkopania obiektu poniżej poziomu działki. Powyższe daje podstawę do stwierdzenia, że organ nie wyjaśnił na czym polega odstępstwo od projektu budowlanego w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że inną sytuacją jest realizowanie projektu budowlanego w sposób niezgodny z zatwierdzonym projektem budowlanym, a inną realizowanie inwestycji na podstawie projektu budowlanego naruszającego zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić czy dana okoliczność została udowodniona. Ocena powinna być oparta na wszechstronnej analizie całokształtu materiału dowodowego. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że w postępowaniu prowadzonym w trybie przepisów art. 36a Prawa budowlanego obowiązkiem organów jest wnikliwe dokonanie analizy i porównania stanu prawnego zagospodarowania nieruchomości przed rozpoczęciem spornej inwestycji ze stanem, który istnieje w dacie orzekania (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt II SA/Bd 309/13 nr LEX 1351496). Stanowisko organów nie zostało tymczasem poparte niezbędną analizą warunków zatwierdzonego projektu budowlanego i ich porównaniem ze stanem rzeczywistym terenu inwestycji, które to zestawienie znalazłoby wyraz w uzasadnieniu podjętych rozstrzygnięć. W konsekwencji zabrakło w niniejszej sprawie wnikliwych ustaleń, które pozwoliłyby na precyzyjne określenie, w sposób poddający się kontroli instancyjnej czy prowadzone roboty są realizowane wbrew zatwierdzonemu projektowi budowlanemu. Takie ustalenie świadczy z kolei o przedwczesności zastosowania art. 50 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Podsumowując uznać należało, że organy rozstrzygające w przedmiotowej sprawie naruszyły przepisy postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na jej wynik. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Sąd stwierdził w pkt 2 wyroku, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku w oparciu o treść art. 152 p.p.s.a. Rozpatrując sprawę ponownie organ I instancji poczyni ustalenia uwzględniając przedstawione wyżej wskazania co do prawidłowego toku postępowania i rozstrzygnie stosownie do jego wyniku, mając przy tym na względzie treść art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego. LS