II SAB/Wa 632/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak, Sędziowie WSA Ewa Pisula Dąbrowska, Andrzej Góraj (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na bezczynność Szefa Kancelarii Sejmu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Szefa Kancelarii Sejmu do rozpatrzenia wniosku strony skarżącej Fundacji [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej żądania wyszczególnienia tego, kto posługiwał się kartą płatniczą organu i w jakim okresie, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Szefa Kancelarii Sejmu na rzecz strony skarżącej Fundacji [...] kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z [...] czerwca 2014 r. Fundacja [...] zwróciła się do Kancelarii Sejmu o udostępnienie informacji publicznej w postaci listy wszystkich kart płatniczych wydanych dla Sejmu, a dla każdej karty o podanie tego, kto (imię, nazwisko, funkcja) posługiwał się kartą i w jakim okresie oraz o załączenie wyciągu wydatków z kart tych, poczynionych w okresie od 1 stycznia 2013 r. do chwili obecnej. W odpowiedzi na wniosek organ pismem z [...] sierpnia 2014 r. (po uprzednim przedłużeniu terminu do rozpoznania wniosku) poinformował stronę, że pracownikom Kancelarii Sejmu zostało wydanych 14 kart płatniczych, że pracownicy ci pełnią wyłącznie funkcje usługowe i nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne, co uniemożliwia udostępnienie ich danych personalnych. Do pisma dołączono żądany skan wydatków z kart. Wobec wyżej zaprezentowanego stanowiska przez organ, strona wniosła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność organu, domagając się zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku strony w zakresie udostępnienia danych personalnych osób posługujących się spornymi kartami. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w odpowiedzi na wniosek strony. Dodatkowo powołano przepis art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, uzasadniając własne stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jej istota sprowadzała się do oceny tego, czy organ, prezentując stanowisko odnośnie wniosku, uczynił to z poszanowaniem regulacji ustawy o dostępie do informacji publicznej. W pierwszej kolejności należało wskazać, że okolicznością niesporną było to, że Szef Kancelarii Sejmu jest organem, który, w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest obowiązany do jej udostępniania. Jest to bowiem organ władzy publicznej i figuruje w katalogu zawartym w art. 4 przedmiotowej ustawy. Sporu nie budziła też kwestia tego, że informacja, o jakiej udzielenie zwracał się wnioskodawca, nosiła cechy informacji publicznej. Była ona bowiem związana z funkcjonowaniem organu w sferze dysponowania funduszami publicznymi. W takiej więc sytuacji, jeśli przedmiotem wniosku jest informacja publiczna, a organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej widzi przeszkody w jej udzieleniu, winien wydać w tym zakresie decyzję administracyjną, działając w trybie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie bowiem z brzmieniem przywołanej regulacji prawnej, odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji. Wobec powyższego jako zasadna jawi się konkluzja skarżącego, iż organ, popadł w bezczynność, w zakresie objętym wnioskiem strony o podanie danych personalnych osób posługujących się służbowymi kartami płatniczymi. Pomimo bowiem tego, iż organ nie kwestionował publicznego charakteru żądanej informacji i nie udostępnił jej z powołaniem na normę art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie wydał w tym przedmiocie stosownej decyzji administracyjnej. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając skargę za zasadną, orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). O kosztach rozstrzygnął zgodnie z dyspozycją art. 200 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zestawiając ze sobą datę złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, z datą pisma organu, zawierającego odpowiedź na wniosek, tutejszy Sąd doszedł do przekonania, iż nieudzielenie żądanej informacji nie jawi się jako bezczynność, mająca cechy rażącego naruszenia prawa, o jakiej mowa w art. 149 § 1 zd. ostatnie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy bowiem mieć na względzie fakt, że całokształt sprawy nie wskazuje na intencję organu ukrycia okoliczności objętych żądaniem wniosku. Brak udostępnienia informacji opisanej we wniosku wynikał z odmiennej interpretacji przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, dokonanej przez organ.