V SA/Wa 2622/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić skargę Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 września 2014 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podpisania skargi - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie w dniu 7 października 2014 r., zatem siedmiodniowy termin na jego wykonanie upłynął w dniu 14 października 2014 r. Skarżący w powyższym terminie nie wskazał wartości przedmiotu zaskarżenia ani nie odesłał podpisanej skargi, co oznacza, że braki formalne skargi nie zostały usunięte. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270], dalej – p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 215 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W zakreślonym terminie powyższy braki formalne skargi nie zostały usunięte, wobec czego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.