I OZ 1148/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II SA/Po 942/14 oddalające wniosek J. A. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia młodocianego pracownika postanawia: oddalić zażalenie. J. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie dofinansowania kosztów kształcenia zawodowego młodocianego. Pismem z dnia 26 sierpnia 2014 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 28 sierpnia 2014 r. Skarżący nie uiścił wpisu w wyznaczonym terminie. W dniu 15 września 2014 r.(data stempla pocztowego) skarżący wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podał, że miał problemy z wpłatą wpisu na konto, gdyż przy zapłacie bank odrzucał wpłatę i informował o nieprawidłowym numerze konta. Wyjaśnił, że po konsultacji telefonicznej z Sądem dokonał w dniu 12 września 2014 r. wpłaty żądanego wpisu, do wniosku dołączył dowód wpłaty na konto Sądu kwoty 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II SA/Po 942/14, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), oddalił wniosek uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy. Sąd wskazał, że skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, by podany mu przez Sąd wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu numer rachunku bankowego Sądu, na który miał w terminie 7 dni uiścić wpis, był nieprawidłowy – np. nie dołączył do wniosku o przywrócenie terminu doręczonego mu przez Sąd w dniu 28 sierpnia 2014 r. odpisu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Sądu z dnia 18 sierpnia 2014 r. z rzekomo błędnie podanym numerem rachunku bankowego Sądu. Jak podał Sąd, z akt niniejszej sprawy (k. 2 akt sprawy) wynika natomiast, że skarżącemu podano prawidłowy numer rachunku bankowego, na który należało uiścić wpis sądowy od skargi. Sąd zauważył ponadto, że skarżący mając rzekomo trudności z elektronicznym przelewem bankowym nie wskazał, dlaczego nie był w stanie uiścić wpisu w innej formie (poprzez zlecenie przelewu w placówce bankowej lub w urzędzie pocztowym). Skarżący nie uprawdopodobnił przy tym, chociażby przedkładając wydruk ze strony internetowej swego rachunku bankowego, że niepowodzeniem zakończyła się próba przelewu środków na rachunek Sądu tytułem wpisu od skargi dokonywana w terminie wyznaczonym przez Sąd. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie stwierdzając, że uprawdopodobnił, iż niedokonanie opłaty w terminie było przez niego niezawinione. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że jest osobą schorowaną, leży w łóżku i faktycznie nie opuszcza mieszkania, na potwierdzenie czego złożył zaświadczenie lekarskie z dnia 16 października 2014 r. Skarżący podał, że wszystkie czynności w sprawie dokonuje za pośrednictwem osób mu bliskich. Ani skarżący, ani te osoby nie posiadają wiedzy prawniczej. Od osób bliskich dowiedział się o tym, że istnieją problemy z wykonaniem przelewu, jak również o tym, że zasięgnęli informacji w Sądzie jak prawidłowo dokonać wpłaty. Wobec tego skarżący był spokojny, że dokonają tej czynności w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy niedochowanie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie, która występuje z wnioskiem o przywrócenie terminu spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 tej ustawy. Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. Strona winna przy tym wykazać, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. W okolicznościach niniejszej sprawy należało podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia przesłanek pozwalających przyjąć brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jak zasadnie zauważył Sąd I instancji, z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby skarżącemu podano nieprawidłowy numer konta bankowego Sądu, a skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu w żaden sposób nie wykazał, że podany numer konta był błędny. Okoliczności tej nie wykazał również w niniejszym zażaleniu. Także z załączonego do zażalenia zaświadczenia lekarskiego (wystawionego w dniu 16 października 2014 r., a więc znacznie po upływie terminu do uiszczenia wpisu) nie wynika, aby skarżący z usprawiedliwionych, niezależnych od niego przyczyn nie mógł uiścić w wymaganym przez Sąd terminie wpisu od skargi. Z zaświadczenia tego wynika jedynie, że w dacie jego wydania skarżący z powodu złamania szyjki kości udowej ma trudności z poruszaniem się i nie opuszcza mieszkania. Jak podał skarżący w zażaleniu wszystkie czynności w sprawie wykonywał za pośrednictwem osób bliskich. Skoro nie wykazał jednocześnie, że brak jest winy tych osób w uchybieniu terminu, to słusznie odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Tym samym uznać należy, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt II SA/Po 942/14, nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.