III SA/Kr 1528/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Maria Zawadzka Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi U. R. Firma Budowlana A s.c. i T. R. Firma Budowlana A s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] 2013 r. nr [...] działając na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2012 r., poz. 1265 ze zm.) oraz zgodnie z ustaleniami protokołu kontroli nr [...] z dnia [...] 2013 r. nałożył karę pieniężną w wysokości 9 100, 00 zł na U. R. i T. R. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą Firma Budowlana "A" S.C., U. R., T. R. Organ I instancji stwierdził, iż podczas kontroli przedsiębiorstwa przeprowadzonej w dniach 27 maja – 4 czerwca 2013 r. stwierdzono naruszenia ustawy o transporcie drogowym polegające na: 1/ przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy; 2/ skróceniu dziennego czasu odpoczynku; 3/ naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę; 4/ naruszeniu obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd; 5/ okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy; 6/ braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: miejsca lub daty końcowej używania wykresówki. Zakres kontroli obejmował okres od 1 lipca 2012 r. do 31 marca 2013 r. Podczas kontroli przedsiębiorstwa udostępniono dane wczytane z karty kierowcy M. C. Analiza danych cyfrowych wykazała, iż kierowca w dniu 21 sierpnia, 14 września i 28 listopada 2012 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut. Zgodnie z art. 7 Rozporządzenia WE nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006r. Dz.U.UE.L.06.102.1 po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje ciągła przerwa trwająca, co najmniej czterdzieści pięć minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości, co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut, rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Przerwa oznacza okres, w którym kierowca nie może prowadzić pojazdu ani wykonywać żadnej innej pracy, wykorzystywany wyłącznie do wypoczynku. Okres prowadzenia pojazdu oznacza łączny czas prowadzenia pojazdu od chwili rozpoczęcia przez kierowcę prowadzenia pojazdu po okresie odpoczynku lub przerwie do momentu rozpoczęcia okresu odpoczynku lub przerwy. Okres prowadzenia pojazdu może być ciągły lub przerywany. Za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy – za każde następne rozpoczęte 30 minut, co stanowi naruszenie art. 7, art. 4 lit. d i lit. j rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, nałożono karę pieniężną w wysokości 1200 zł. Karę pieniężną organ nałożył również za skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny w dniach 21 sierpnia 2012 r. oraz 5 października 2012 r. Podczas kontroli przedsiębiorstwa nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Po zbadaniu dokumentów stwierdzono, że 21 sierpnia 2012 r. nastąpiło skrócenie dziennego czasu odpoczynku za każdą następną rozpoczętą godzinę i nałożono karę pieniężną w wysokości 200 zł. Organ stwierdził również brak w okazanej wykresówce przepisowych wpisów miejsca lub daty końcowej używania wykresówki. Analiza danych wykresówek J. P. z okresu od 1 lipca do 31 grudnia 2012 r., wykazała, iż kierujący nie wpisał miejsca zakończenia użytkowania wykresówki na każdej z okazanych wykresówek. Ponadto naruszono obowiązek wczytywania danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd. Podczas kontroli przedsiębiorca udostępnił dane wczytane z tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...] w postaci 16 plików cyfrowych. Przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku wczytywania danych z urządzenia rejestrującego co najmniej raz na 90 dni. Pomiędzy wczytaniem danych z tachografu w dniu 30 października 2012 r. a pierwszym dniem objętym kontrolą, tj. 1 lipca 2012 r. minęło więcej niż 90 dni. Stanowi to naruszenie opisane pod Ip. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. W trakcie kontroli okazano w przedsiębiorstwie wykresówkę, która nie zawierała wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy. Analiza zapisów z wykresówki kierowcy J. P. z okresu od 16 do 17 lipca 2012 r. wykazał, że nie jest ona uszkodzona i była użytkowana w urządzeniu rejestrującym, jednak nie zawiera pełnych danych o aktywności kierującego. Zapisy naniesione automatycznie przez tachograf są częściowo niewidoczne. Naruszono również obowiązek wczytywania danych z karty kierowcy. Analiza danych z karty kierowcy M. C. i A. P. wykazała, że przedsiębiorca nie dopełnił obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy co najmniej raz na 28 dni. Stanowi to naruszenie opisane pod lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym. Mając na uwadze wielokrotności naruszeń, organ stwierdził, iż podmiot wykonujący przewóz nie zapewnił właściwej organizacji i dyscypliny pracy, wymaganej w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającej przestrzeganie przez zatrudnionych kierowców przepisów rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym. Zwykła wiedza i doświadczenie życiowe wskazują, że naruszenia norm czasu pracy oraz zasad użytkowania urządzeń rejestrujących przez kierujących nie należą do kategorii nieprzewidywalnych dla pracodawcy. Przedsiębiorca powinien w taki sposób organizować pracę, wprowadzać zasady motywacyjne, a przede wszystkim kontrolować pracę kierowców, by wyeliminować możliwość powstawania naruszeń obowiązków pracowniczych. Wskazać należy, iż przedsiębiorca korzysta z pełnej swobody w wyborze osób, które na jego rzecz wykonują przewozy oraz z takiej formy ich zatrudnienia, która umożliwi mu zabezpieczenie swoich interesów i należyte wykonanie ciążących na pracownikach obowiązków, bowiem ponosi on w płaszczyźnie prawa administracyjnego odpowiedzialność za skutki wadliwego wykonywania przez kierowcę swych obowiązków. Jak wykazała kontrola, stwierdzone naruszenia powstawały na przełomie kilku miesięcy a więc organ uznał, iż nadzór przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w ramach spółki cywilnej nad kierującymi był niewystarczający. Od tej decyzji odwołanie wniosła Firma Budowlana "A" S.C. U. R., T. R., domagając się jej korekty oraz zmiany wysokości kary w tej części, w której jej wymiar nie wynikał z pełnego brzmienia ustawy o transporcie drogowym. Strona podniosła, że decyzja oparta została o subiektywną, niepełną i krzywdzącą ocenę działalności przedsiębiorcy. Zarzucono naruszenie przepisów ustawy w szczególności art. 92 b i 92 c, jak również przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 24 czerwca 2014 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nałożył karę pieniężną w wysokości 8.900 zł. Organ odwoławczy wskazał, że w okresie 6 miesięcy przed rozpoczęciem kontroli przedsiębiorca zatrudniał do 10 kierowców, zatem zgodnie z art. 92 a ust. 3 ustawy o transporcie drogowym suma kar pieniężnych nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli nie może przekroczyć 15.000 zł. Stosownie do art. 7 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006, po okresie prowadzenia pojazdu trwającym cztery i pół godziny kierowcy przysługuje przerwa trwająca co najmniej 45 minut, chyba że kierowca rozpoczyna okres odpoczynku. Przerwę tę może zastąpić przerwa długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa długości co najmniej 30 minut rozłożone w czasie w taki sposób, aby zachować zgodność z przepisami akapitu pierwszego. Konsekwencją powyższego jest treść Ip. 5.2 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy karą pieniężną w wysokości 150 złotych o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następne rozpoczęte 30 minut. Organ odwoławczy stwierdził, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, iż kierowca M. C.: -przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 37 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 7 minut od godziny 14:50 do godziny 22:42 dnia 21.08.2012 r. Kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15 minutowe. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 350 złotych; - przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 1 godzinę i 45 minut. Kierowca prowadził pojazd po drogach publicznych przez 6 godzin i 15 minut od godziny 07:23 do godziny 21:45 dnia 14.09.2012 r. Kierowca odebrał tylko trzy przerwy minimum 15 minutowe. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Organ I instancji prawidłowo uznał, iż kara za powyższe wynosi 750 złotych; - przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez przerwy o 55 minut. Kierowca prowadził pojazd przez 5 godzin i 25 minut od godziny 07:24 do godziny 16:40 dnia 28.11.2012 r. Kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15 minutowe. Podczas kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstępstwo od przestrzegania przepisów dotyczących maksymalnych okresów prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków. Kara za powyższe wynosi 350 złotych. Organ odwoławczy stwierdził, iż strona słusznie wskazała, że kara pieniężna za wyżej opisane naruszenie wynosi w łącznej wysokości 1.450 zł, a nie jak orzekł organ I instancji 1.650 zł. W myśl art. 8 ust. 1-4 i 8 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 rok kierowca korzysta z dziennego i tygodniowego okresu odpoczynku. W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego okresu odpoczynku lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca może wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24 godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas ten dzienny okres odpoczynku uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Kierowca może mieć najwyżej trzy skrócone dzienne okresy odpoczynku pomiędzy dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku. Konsekwencją powyższego jest treść Ip. 5.3 załącznika do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje skrócenie dziennego czasu odpoczynku karą pieniężną w wysokości 100 złotych o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz karą pieniężną w wysokości 200 złotych za każdą następną rozpoczętą godzinę. Organ odwoławczy stwierdził, że zostało udowodnione, że M. C.: - o godzinie 7: 21 w dniu 21.08.2012r. rozpoczął nowy 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu, którego powinien odebrać 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. Kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku w godzinach od 22:42 dnia 21.08 do godziny 6:19 dnia 22.08.2012r. czasu UTC+1. Oznacza to bezspornie, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 23 minuty. Kara za powyższe wynosi 300 zł; - o godzinie 7:17 w dniu 5.10.2012r. rozpoczął nowy 24-godzinny okres rozliczeniowy w ciągu którego powinien odebrać 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. Kierowca odebrał 8 godzin i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku w godzinach 22:40 dnia 5.10.2012r. do godziny 7:17 dnia 6.10.2012r. czasu UTC+1. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 23 minuty. Kara za powyższe wynosi 100 zł. Kara pieniężna za wyżej opisane naruszenie w łącznej wysokości 400 zł została nałożona prawidłowo i zgodnie z przepisami prawa. Ponadto na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego zostało bezsprzecznie wykazane, że przedsiębiorca nie sczytywał danych cyfrowych z kart kierowców systematycznie tj. co 28 dni. Naruszenie to stwierdzono wobec kierowców M. C. i A. P. Dane cyfrowe dotyczące M. C. przedsiębiorca pobrał w dniu 30.10.2012r., zatem od dnia rozpoczynającego okres objęty kontrolą tj. od 01.07.2012r., dane te nie były sczytywane. Dane cyfrowe dotyczące A. P. nie były sczytywane od dnia rozpoczynającego okres objęty kontrolą tj. od 01.07.2012r., do dnia 28.09.2012r., kiedy to przedsiębiorca pobrał dane cyfrowe z karty kierowcy. Przedsiębiorca bezspornie naruszył obowiązek terminowego sczytywania danych z kart dwóch kierowców, co najmniej raz na 28 dni. Zatem kara pieniężna w wysokości 1.000 zł została nałożona słusznie i zgodnie z przepisami prawa. Przedsiębiorca nie sczytywał danych cyfrowych tachografu cyfrowego zainstalowanego w pojeździe o nr rej. [...]. Dane z tachografu zainstalowanego w pojeździe nie były sczytywane od dnia rozpoczynającego okres objęty kontrolą tj. od 01.07.2012r., do dnia 30.10.2012r., kiedy to przedsiębiorca pobrał dane cyfrowe. Biorąc pod uwagę powyższe, kara pieniężna za powyżej wskazany stan faktyczny w wysokości 500 złotych została nałożona prawidłowo. Odnośnie do wykresówki kierowcy J. P. za okres 16/17.07.2012r., z pojazdu o nr rej. [...], to analiza tarczy wykazała, iż nie została ona uszkodzona podczas użytkowania jej w tachografie, a nie zawiera pełnych danych o aktywności kierowcy, zapisy zarejestrowane przez urządzenie są częściowo niewidoczne. Zatem organ I instancji prawidłowo stwierdził zaistnienie naruszenia, a kara pieniężna w wysokości 300 złotych jest w pełni zasadna. Wykresówki J. P. za okres od dnia 1.07.2012r., do dnia 31.12.2012r., nie zawierają wpisu daty końcowej używania wykresówki. Łącznie naruszenie występuje na 105 tarczach. Kara za brak powyżej wskazanych wpisów wynosi 5.250 złotych. Organ odwoławczy w zakresie omawianego naruszenia w pełni podzielił pogląd organu I instancji zaprezentowany w zaskarżonej decyzji. Zeznania kierowcy złożone do protokołu przesłuchania świadka w pełni potwierdzają fakt wykonywania przewozów, które nie podlegały w całości wyłączeniom ze stosowania tachografu, wobec powyższego kierowca ten powinien rejestrować swoją aktywność na wykresówce, która tym samym winna być prawidłowo opisana, tzn. powinna zawierać wszystkie wymagane przez przepisy prawa informacje (art. 15 ust. 5 Rozporządzenia Rady EWG Nr 3821/85). W swoim oświadczeniu z dnia 04.06.2013r. kierowca wyjaśnił, iż nie wpisywał miejsca pracy na wykresówkach ponieważ było ono takie samo jak miejsce rozpoczęcia. Nadmienił, że przedsiębiorca nie szkolił go w zakresie obowiązujących przepisów i nie poinformował go o tym, że nieprawidłowo wypełnia wykresówki. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowania art. 92 b ustawy o transporcie drogowym. Strona nie wykazała, aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywała się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia wobec okoliczności dysponowania przez stronę wszelką dokumentacją czasu pracy kierowców. W niniejszej sprawie strona nie wskazała okoliczności których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wobec czego w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. Przedsiębiorca tak powinien organizować pracę kierowcy, aby otrzymywał on takie zadania przewozowe, które mógłby zrealizować zgodnie z obowiązującymi przepisami dotyczącymi czasu pracy kierowców, a nie musiał kierować się innymi priorytetami. Z tych wszystkich względów organ odwoławczy postanowił uchylić decyzję organu I instancji i nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 8.900 zł. Na tą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli U. R. i T. R. prowadzący firmę budowlaną "A" Spółka cywilna. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i wnieśli o jej częściowe uchylenie, poprzez zmniejszenie nałożonej kary zgodnie z zapisem art. 92 b ust. 1 oraz art. 92 c ust. 1 ustawy. W uzasadnieniu autor skargi podniósł, że kara związana z naruszeniem przepisów o czasie prowadzenia pojazdów została nałożona z pominięciem przepisów prawa i z wykorzystaniem argumentów świadczących o czysto fiskalnym podejściu do sprawy. Oceniając wyniki kontroli należało wziąć pod uwagę specyfikę pracy kierowcy oraz zadania pracodawcy w firmie budowlanej w odróżnieniu od firmy spedycyjnej. W firmie budowlanej zadania kierowców tylko w niewielkim stopniu mogą być zaplanowane. Obsługa placu budowy wymaga bezustannego dostosowania się kierowcy do bieżącej sytuacji na budowie. Podczas wymuszonych postojów na placu budowy kierowca niejednokrotnie ma możliwość czynnego odpoczynku. Ocena właściwej organizacji pracy musi uwzględniać jej specyfikę. W firmie budowlanej "zlecenia przewozowe" wydawane są najczęściej w postaci ustnych poleceń wydawanych na porannych odprawach lub poleceń wydawanych kierowcy na placu budowy i w większości dotyczą przemieszczenia części zgromadzonych materiałów w miejsce ich zapotrzebowania. Nie da się z góry określić czasookresów dla poszczególnych zadań, ani wyspecyfikować materiałów do przewozu. Jednocześnie strona skarżąca stwierdziła, że w sprawie zaistniały okoliczności opisane w art. 92 c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym pozwalające na umorzenie kary w zakresie naruszeń na powstanie, których pracodawca nie miał wpływu. Strona skarżąca zgodziła się z tym, że organ powinien nałożyć karę pieniężną tylko w tych przypadkach, gdzie ewidentnie doszło do naruszenia przez pracodawcę przepisów i zaniedbania obowiązków. Dotyczy to kar w łącznej wysokości 1500 zł z tytułu braku regularnego wczytywania danych z tachografów cyfrowych (1x w kwocie 500 zł) oraz braku regularnego pobierania danych z kart kierowców (2x w kwocie łącznej 1000 zł). W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej, podtrzymując przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: | Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została podjęta zgodnie z prawem. | |W rozpoznawanej sprawie w wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach 27 maja do 4 czerwca 2013 r. W przedsiębiorstwie skarżącego | |stwierdzono naruszenia polegające na: 1/ przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy; 2/ skróceniu dziennego czasu| |odpoczynku; 3/ naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę; 4/ naruszeniu obowiązku wczytywania | |danych urządzenia rejestrującego – za każdy pojazd; 5/ okazaniu podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, która nie zawiera | |wszystkich danych o okresach aktywności kierowcy; 6/ braku w okazanej wykresówce przepisowych wpisów: miejsca lub daty końcowej | |używania wykresówki. W związku ze stwierdzonymi naruszeniami nałożono na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 8900 zł. | |W tym miejscu należy zaznaczyć, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego obowiązany jest dochować | |obowiązków i warunków wynikających z ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z art. 4 pkt 22 ustawy, dotyczy to również obowiązków lub | |warunków wynikających z rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w | |transporcie drogowym oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego I Rady (WE) nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie | |harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr | |3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85. | |Stosownie zaś do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym | |przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10.000 | |złotych za każde naruszenie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w tym przepisie oraz wysokości kar pieniężnych za | |poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, o czym stanowi art. 92a ust. 6 ustawy. Kary te są | |nakładane w trybie administracyjnym, zaś odpowiedzialność jest niezależna od winy w tym sensie, że jest ponoszona co do zasady z tytułu| |wystąpienia określonego skutku (stwierdzonego naruszenia), bez konieczności wykazywania związku przyczynowego między zachowaniem | |podmiotu odpowiedzianego, a powstałym skutkiem (por. wyrok NSA z 26 lipca 2007 r., sygn. I OSK 1257/06). | |Odstępstwo od tej reguły przewidziane zostało w art. 92b ust. 1 i 92c ust. 1 u.t.d. W myśl przepisu art. 92b ust. 1 ustawy o | |transporcie drogowym, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i | |okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz zapewnił: | |1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie| |przez kierowców przepisów: a) rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie | |harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr | |3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, b) rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 | |grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym, c) Umowy europejskiej dotyczącej pracy załóg | |pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzonej w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz. U. z 1999 r. Nr 94, poz.| |1086 i 1087); | |2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów | |rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. | |Natomiast stosownie do art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary | |pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a | |postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub | |inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, | |których podmiot nie mógł przewidzieć; 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny | |uprawniony organ; 3) od dnia ujawnienia naruszenia upłynął okres ponad 2 lat. | |Analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że przesłanki określone w przepisie art. 92c nie odnoszą się do zachowania | |przedsiębiorcy, jego działań lub działań osób, którymi posługuje się przy prowadzeniu działalności, jak i organizacji pracy | |przedsiębiorstwa, lecz do sytuacji wyjątkowych, których profesjonalny podmiot wykonujący przewóz drogowy przy zachowaniu należytej | |staranności i przezorności nie był w stanie racjonalnie przewidzieć. Chodzi tylko i wyłącznie o zdarzenia nieoczekiwane i nadzwyczajne,| |a nie związane z niewłaściwą organizacją pracy przedsiębiorstwa transportowego. Przedsiębiorca jest bowiem zobowiązany, do takiego | |zorganizowania pracy przedsiębiorstwa transportowego, aby w przyjętym modelu i schemacie jego działania, uwzględnione zostały wszystkie| |określone w przepisach obowiązującego prawa zasady dotyczące prowadzenia tego rodzaju działalności. Oznacza to, że przedsiębiorca | |powinien organizować pracę kierowcy w taki sposób, aby zadania przewozowe powierzone kierowcy nie kolidowały jednocześnie z możliwością| |ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. | |Podkreślenia wymaga również, że skarżący nie kwestionuje wystąpienia naruszeń polegających na: braku wczytywania danych z tachografów | |cyfrowych oraz naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy. Stwierdzenie przez organ tych naruszeń nie budzi także | |zastrzeżeń Sądu. Skarżący kwestionuje jedynie naruszenia polegające na przekroczeniu przez kierowców czasu pracy, skróceniu przez | |kierowców czasu odpoczynku oraz braku wymaganych od kierowców wpisów i niedokładnego wypełnienia wykresówki. | |W ocenie Sądu organ zasadnie jednak przyjął, że skarżący dopuścił się w tych przypadkach naruszenia przepisów ustawy o transporcie | |drogowym. Nie można przyznać racji skarżącemu, który twierdzi, że specyfika firmy budowlanej powoduje, że trudno oszacować dokładny | |czas pracy kierowców, tym bardziej, że mogą oni odpoczywać czekając na placach budowy. Przedsiębiorca prowadzący ten rodzaj | |działalności gospodarczej powinien mieć pełną świadomość jej specyfiki i tak zorganizować pracę swoich podwładnych, aby w żaden sposób | |nie naruszała ona przepisów prawa. Argument strony skarżącej, że prowadzi ona firmę budowlaną i dlatego trudno wymagać przestrzegania | |pewnych reguł jest całkowicie bezzasadny. Ten rodzaj działalności gospodarczej w żadnym stopniu nie jest zwolniony od przestrzegania | |przepisów ustawy o transporcie drogowym. | |W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności nie stanowią jednak okoliczności obiektywnych, niezależnych od podmiotu | |odpowiedzialnego za przewóz drogowy i od kierowcy prowadzącego pojazd, wyłączających odpowiedzialność kierowcy za powstałe naruszenie. | |Charakter wykonywanego transportu w firmie budowlanej nie jest zaskoczeniem dla skarżącego, który zajmuje się profesjonalnie | |transportem drogowym o tym charakterze. Skarżący powinien organizować pracę kierowców w taki sposób, aby ich zadania przewozowe nie | |kolidowały z możliwością wykonania transportu w zgodzie z obowiązującymi normami czasu pracy kierowców. | |Wystąpienie trudności związanych z działalnością obsługi procesu budowlanego nie jest okolicznością nieprzewidywalną. Przewoźnik | |trudniący się takim przewozem powinien mieć zawsze na uwadze takie ewentualności i tak powinien organizować pracę kierowcy w taki | |sposób, aby zadania przewozowe powierzone kierowcy nie kolidowały z możliwością ich wykonania w zgodzie z obowiązującymi normami czasu | |pracy kierowców. Powyższe powinno więc uwzględniać długość tras koniecznych do pokonania przez kierowcę, godziny załadunków/rozładunków| |i czas koniecznych postojów. | |W niniejszej sprawie organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny oraz stwierdził naruszenie obowiązków i warunków wykonywania | |transportu drogowego. | |Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie zapewnił on w swoim przedsiębiorstwie właściwej organizacji i | |dyscypliny pracy ogólnie wymaganej w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającej przestrzeganie przez kierowców | |przepisów prawa. | |Podkreślić raz jeszcze należy, że przedsiębiorca jest odpowiedzialny za działania kierowców i ponosi z tego tytułu ryzyko w ramach | |prowadzonej działalności gospodarczej. Zauważyć także należy, że przedsiębiorca ma możliwość reagowania na działania osób, którymi | |posługuje się przy wykonywania transportu drogowego, między innymi poprzez bieżącą kontrolę dokumentacji obrazującej czas pracy | |kierowcy, prowadzonej dokumentacji pojazdów i stosowanie, w przypadku stwierdzenia, naruszeń właściwych środków dyscyplinujących. | |W ocenie Sądu, organy wykazały naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, które uzasadniało nałożenie kary na skarżącego. | |Prawidłowo również przyjęły, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 92c oraz w art. | |92b ustawy o transporcie drogowym. Wobec powyższego należało uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa. | |Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo| |o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. | | |