II SAB/Sz 139/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 2 listopada 2014 r.) M. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Burmistrza polegającą na nie rozpoznaniu jego wniosku z dnia 14 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarzucił organowi naruszenie art. 13 ust. 1 i 2 oraz art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782) – zwanej dalej "u.d.i.p." i wniósł o: 1. rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym. 2. przeprowadzenie odwodów uzupełniających z dokumentów, tj. wniosku z dnia 14 października 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz urzędowego poświadczenia przedłożenia – na okoliczność złożenia wniosku i odbioru tego wniosku przez organ. 3. zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 7 dniu od daty doręczenia prawomocnego wyroku, 4. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że dnia 14 października 2014 r. złożył do Burmistrza, za pośrednictwem portalu ePUAP, wniosek o udostepnienie informacji publicznej. Jednak do dnia wniesienia skargi organ nie udostępnił żądnej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej, czym naruszył 14-dniowy termin przewidziany ustawą na rozpatrzenie wniosku. Do skargi dołączył wniosek z dnia 14 października 2014 r. w którym zwrócił się do Burmistrza o udostępnienie informacji publicznej (również za pośrednictwem portalu ePUAP) w następującym zakresie: 1. liczba osób zatrudnionych w Urzędzie Miejskim na dzień 21 listopada 2010 r. oraz na dzień złożenia wniosku, 2. imiona i nazwiska wszystkich kierowników wydziałów, naczelników i innych osób zajmujących kierownicze stanowiska w Urzędzie Miejskim (w tym Skarbnika i Sekretarza Gminy) z podaniem wykształcenia każdej z tych osób, a w przypadku wykształcenia wyższego kierunku ukończonych studiów oraz daty zatrudnienia na zajmowanym obecnie stanowisku, 3. wysokość nagród i premii przyznana i wypłacona każdemu z pracowników Urzędu Miejskiego od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia złożenia wniosku, z podaniem konkretnej kwoty przypisanej do konkretnego pracownika, 4. lista podróży zagranicznych Burmistrza i innych pracowników Urzędu Miejskiego (finansowanych ze środków publicznych) od dnia 21 listopada 2010 r. do dnia złożenia wniosku, z podaniem miejsca podróży, czasu jej trwania, celu oraz kosztów, 5. wykaz postępowań sądowych, w których uczestniczyła Gmina, a które zakończyły się w okresie od 21 listopada 2010 r. do dnia złożenia wniosku, ze wskazaniem zapadłego rozstrzygnięcia, 6. liczba skarg złożonych na działalność Burmistrza w okresie od 21 listopada 2010 r. do dnia złożenia wniosku z podaniem rezultatu rozpatrzenia tych skarg. W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o oddalenie skargi wskazując, że w dniu 3 listopada 2014 r. nadał w urzędzie pocztowym pismo z dnia 27 października 2014 r. zawierające odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tej sytuacji, w dniu wniesienia skargi na bezczynność organu, tj. w dniu 5 listopada 2014 r., organ nie pozostawał już w bezczynności, dlatego skarga jako nieuzasadniona powinna zostać oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a., jak również na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 P.p.s.a., gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie, liczonym od dnia wszczęcia postępowania w sprawie, nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia, bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Na wstępie zaznaczenia wymaga fakt, że sprawa ze skargi M. S. rozpoznana została w trybie uproszczonym – w myśl art. 119 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w tym trybie, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jako, że przedmiotowy wniosek został zawarty w skardze na bezczynność organu, która to skarga została skierowana do WSA w Szczecinie za pośrednictwem Burmistrza który pismem z dnia 20 listopada 2014 r. przesłał ją do WSA nie żądając skierowania sprawy na rozprawę, Sąd skargę na bezczynność rozpoznał na posiedzeniu niejawnym (art. 120 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczyła bezczynności Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W związku z tym zasadnym jest wskazać, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 782), stanowiąc generalną zasadę udostępniania informacji publicznej, reguluje zarówno zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. W wąskim zakresie odsyła do stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ustalając, że jedynie w kwestii wydania decyzji stosuje się K.p.a. I tak reguluje ona udostępnienie informacji publicznej (art. 7, 13 i 14 ustawy), jak również odmowę udostępnienia informacji w trybie art. 16 ust. 1 ustawy, czy też dopuszcza stwierdzenie przez organ, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i wówczas organ powiadamia jedynie wnoszącego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa (por. teza nr 2 wyroku NSA w Warszawie z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02, LEX nr 77178, wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 162/07, LEX nr 322803). Z powołanych uregulowań wynika, iż z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobligowany jest udzielić informacji publicznej, a jej nie udziela i nie wydaje stosownej decyzji o odmowie udostępnienia takiej informacji. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji publicznej następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jednakże termin ten ma charakter instrukcyjny, a jego upływ nie rodzi ze sobą żadnych materialnoprawnych konsekwencji, jedynie umożliwia wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu. W rozpoznawanej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony do organu administracji publicznej zobowiązanego do jego rozpoznania w dniu 14 października 2014 r. Informacja publiczna objęta wnioskiem skarżącego została wysłana na adres skarżącego w dniu 3 listopada 2014 r., a więc po upływie 14 dniowego terminu zakreślonego ustawą na udostępnienie informacji. Jednak, jak wynika z pieczęci na kopercie oraz z pisma organu z dnia 20 listopada 2014 r., skarga na bezczynność Burmistrza skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została nadana, zwykłym listem, w dniu 2 listopada 2014 r. i wpłynęła do Urzędu Miejskiego w dniu 5 listopada 2014 r. Zatem w dacie wpływu do organu skargi na bezczynność Burmistrz, organ ten nie pozostawał już w bezczynności, bowiem pismem z dnia 3 listopada 2014 r. (w tym samym dniu nadanym w urzędzie pocztowym) udostępnił skarżącemu informację publiczną objętą wnioskiem. W takiej sytuacji nie można zarzucić organowi, że pozostawał w bezczynności skoro przed wpłynięciem skargi do organu, organ ten udostępnił skarżącemu żądaną informacje publiczną. Z tej przyczyny skargę należało oddalić - na podstawie art. 151 P.p.s.a.