I SA/Gd 1161/14

WyrokWSA w Gdańsku2014-12-16

Skład orzekający: Ewa Kwarcińska, Marek Kraus, Joanna Zdzienicka-Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny jest właściwy do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, jeśli zobowiązany podmiot podlegał pod właściwość wyspecjalizowanego urzędu skarbowego, a następnie nastąpiła zmiana jego właściwości?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ egzekucyjny był właściwy do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie momentu zmiany właściwości naczelnika urzędu skarbowego. Zgodnie z przepisami ustawy o urzędach i izbach skarbowych, wyłączenie podmiotu z właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło jego wyłączenie z danej kategorii podatników. W analizowanej sprawie, mimo spełnienia przesłanek do uznania właściwości Naczelnika Urzędu Skarbowego od 1.01.2012 r., wyłączenie z tej właściwości nastąpiło dopiero od 1.01.2015 r., co oznaczało, że w dacie wystawienia tytułu wykonawczego (31.12.2013 r.) organ egzekucyjny był właściwy.
Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. wniosła zarzuty dotyczące prowadzenia postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Spółka kwestionowała właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego do egzekucji należności z tytułu podatku VAT za październik 2009 r., argumentując, że nastąpiła zmiana właściwości organu egzekucyjnego. Organy administracji obu instancji utrzymały w mocy swoje postanowienia, uznając Naczelnika Urzędu Skarbowego za właściwego. Spółka wniosła skargę do WSA, podtrzymując swoje zarzuty dotyczące niewłaściwości organu egzekucyjnego oraz niezaliczenia pełnej kwoty zabezpieczenia na zaległość podatkową.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego oddala skargę. I SA/Gd 1161/14 UZASADNIENIE I. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 2 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.; dalej jako K.p.a.), art. 34 § 1, § 2 w związku z art. 17 § 1 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz. 1015 z późn. zm.; u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez stronę skarżącą "A" sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia 26.02.2014 r. zawierające stanowisko wierzyciela w przedmiocie nie uwzględnienia zgłoszonych przez stronę zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.) - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. II. Stan sprawy: wierzyciel Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił w dniu 31.12.2013 r. na stronę (jako zobowiązaną) tytuły wykonawcze [...] (obejmujący należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres 10/2009 r. w kwocie należności głównej 24.720,30 zł - k. nr 46-47 akt postępowania) i [...] z dnia 31.12.2013 r. (obejmujący należności z tytułu podatku od towarów i usług za okres 10/2009 r. w kwocie należności głównej 301.681,90 zł - k. nr 44-45). Następnie ww. tytuły wykonawcze przekazał do realizacji organowi egzekucyjnemu Naczelnikowi Urzędu Skarbowego. W oparciu o ww. tytuły wykonawcze, Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 80 u.p.e.a., zawiadomieniem z 13.01.2014 r. (k. nr 48) dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w mBanku S.A., informując jednocześnie Bank oraz stronę, pismem z dnia 13.01.2014 r. (k. nr 49), że na podstawie art. 154 § 4 pkt 1 u.p.e.a., z dniem wystawienia tytułów wykonawczych o numerach: [...] i [...], tj. z dniem 31.12.2013 r. zajęcie zabezpieczające z dnia 21.02.2011 r. Nr [...] przekształciło się w zajęcie egzekucyjne. Zawiadomienie doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 20.01.2014 r., a jego odpis zobowiązanej stronie (wraz z odpisami tytułów wykonawczych o numerach: [...] i [...]) w dniu 16.01.2014 r. (k. nr 50). Pismem z 22.01.2014 r. (k. nr 15) skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego, strona reprezentowana przez adw. A. M. wniosła zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], tj. zarzut prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Strona podniosła, że z dniem 1 stycznia 2014 r. właściwym dla zobowiązanego organem egzekucyjnym jest Naczelnik Urzędu Skarbowego. Ponadto, w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym pełnomocnik strony zwrócił się z pytaniem, czy przy obliczeniu kwoty odsetek od zaległości podatkowych wymienionych w tytule wykonawczym uwzględniono okoliczność zabezpieczenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego kwoty 346.996,00 zł, która to mając na uwadze art. 54 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.; dalej jako O.p.) - bezpośrednio wpływa na sposób ich obliczania. Jednocześnie zauważono, iż z porównania tytułu wykonawczego nr [...] z tytułem wykonawczym nr [...] wynika, że dotyczą one jednego i tego samego zobowiązania. Mimo tego faktu w treści drugiego z wymienionych tytułów uwzględniono przerwę w naliczaniu odsetek, natomiast w pierwszym z tytułów nie. Z treści przedstawionych dokumentów nie wynika, co legło u podstaw takiego działania organu. Naczelnik Urzędu Skarbowego, pismem z dnia 14.02.2014 r. (k. nr 16), działając na podstawie art. 34 u.p.e.a., wystąpił do wierzyciela Naczelnika Urzędu Skarbowego, celem zajęcia stanowiska w zakresie zarzutów zgłoszonych przez stronę. Z kolei postanowieniem z dnia 14.02.2014 r. (k. nr 18) organ egzekucyjny, działając na podstawie art. 56 § 3 oraz art. 35 § 1 u.p.e.a., w związku z pismami strony zatytułowanymi "Zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego", zawiesił od dnia 14.02.2014 r. postępowanie prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...]. Wierzyciel Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia 26.02.2014 r. (k. nr 19), doręczonym pełnomocnikowi w dniu 4.03.2014 r. (k. nr 21), zajął stanowisko w zakresie zgłoszonego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], uznając za niezasadny zarzut prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Na postanowienie wierzyciela pełnomocnik strony wniósł zażalenie (k. nr 24f-24i), żądając uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Strona zarzuca naruszenie art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a. poprzez uznanie, że postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez właściwy organ egzekucyjny, w sytuacji kiedy Naczelnik Urzędu Skarbowego nie przeprowadził w tym przedmiocie żadnego postępowania dowodowego. Pełnomocnik strony podnosi, że w swych rozważaniach organ pominął, iż właściwość miejscowa oraz rzeczowa organu egzekucyjnego nie jest kwalifikacją, która ustalana jest w drodze konstytutywnego rozstrzygnięcia właściwego organu, a wprost przeciwnie jest kwalifikacją, która wynika wprost z przepisów prawa. Rozstrzygająca dla spornej kwestii nie jest analiza treści pism przedstawiany przez inne organy, ani też stan baz danych. Rozstrzygająca dla spornej kwestii jest analiza przepisów prawa, której w danej sprawie zaniechał organ. Pełnomocnik wskazał, że organy administracji związane są przepisami ustaw oraz rozporządzeń i to na ich podstawie winne są dokonywać ocen prawnych, a nie na podstawie pism oraz danych zawartych we właściwych bazach. W przedmiotowej sprawie w ocenie zobowiązanej spółki organ powinien przede wszystkim wykazać, czy jest spełniona któraś z przesłanek, o których mowa w art. 5 ust. 9b ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych, uznania strony za tzw. dużego podatnika. W ocenie pełnomocnika, właściwość tę organ podatkowy powinien zawsze badać z urzędu. Naczelnik Urzędu Skarbowego w skarżonym postanowieniu nie wskazał, która konkretnie okoliczność uzasadnia właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego. Ponadto, pełnomocnik podniósł, że rozpatrując łącznie przepis art. 33 § 3 oraz art. 54 § 1 pkt 1 O.p. uznać należy, że cała kwota zabezpieczenia powinna być zaliczona na zaległość podatkową, co wprost wynika z drugiego ze wskazanych przepisów, w sprawie nie znajduje zastosowania art. 55 § 2 O.p. III. Dyrektor Izby Skarbowej rozpoznając sprawę w postępowaniu zażaleniowym, w dniu 24.07.2014 r. wydał postanowienie, którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego zawierające stanowisko wierzyciela w przedmiocie nie uwzględnienia zgłoszonych przez stronę zarzutów dotyczących prowadzenia na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny (art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). W uzasadnieniu swego stanowiska organ przytoczył m.in. art. 5 ust. 9a ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1267 z późn. zm.; dalej jako u.u.i.s.) terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie: 1/ niektórych kategorii podatników, 2/ wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6 - może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych. Nakładanie się zasięgów działania może dotyczyć strony podmiotowej - niektórych kategorii podatników lub strony przedmiotowej - niektórych zadań. Wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027 ze zm.). Mając to na uwadze organ odwoławczy stwierdził, że siedziba danej jednostki (podatnika/płatnika) leży w terytorium zasięgu działania dwóch naczelników urzędów skarbowych wymienionych w załączniku nr 1 i nr 2 do ww. rozporządzenia, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz jednego z pozostałych naczelników urzędów skarbowych województwa pomorskiego. Zgodnie z treścią art. 5a ust 1 u.u.i.s. dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s., zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje: 1) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d, 2) z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych w tym przepisie. Natomiast w myśl art. 5 a ust. 5 u.u.i.s., dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5ust. 9b u.u.i.s. zmiana właściwości naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników. Naczelnik Urzędu Skarbowego w piśmie nr [...] z dnia 27.11.2013 r. poinformował wierzyciela, że "A" sp. z o.o. w dniu 21.11.2013 r. została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym, na podstawie złożonego zgłoszenia NIP - 2. Zatem tytuł wykonawczy wystawiony na zaległe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za 10/2009 r. został wystawiony w dniu 31.12.2013 r. i skierowany do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego, który jest właściwy do rozliczeń podatkowych spółki oraz do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Z posiadanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dokumentów finansowych strony wynika, że zobowiązana spółka spełniała warunki określone w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a u.u.i.s. przychód netto w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług osiągnięty przez spółkę w 2010 r. był wyższy niż równowartość 5.000.000 euro według średniego kursu ogłaszanego przez NBP na koniec roku podatkowego, co stanowi podstawę do uznania od dnia 1.01.2012 r. właściwości Naczelnika Urzędu Skarbowego. Prezes Zarządu Spółki R. S. złożył w dniu 17.10.2011 r. (wpływ do Urzędu Skarbowego w dniu 20.10.2011 r.) Zawiadomienie o zmianie właściwości naczelnika urzędu skarbowego na podstawie ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1267 z późn. zm.; dalej jako u.u.i.s.) i określił właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego po zmianie dotychczasowej właściwości podatnika. 24.06.2011 r. wpłynął także Rachunek Zysków i Strat za okres od 1.01.2010 r. do 31.12.2010 r., podpisany przez Prezesa zarządu R. S., potwierdzający fakt złożenia ww. Zawiadomienia. Ponadto, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że z przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego wynika, że "A" sp. z o.o. podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego od dnia zmiany adresu siedziby spółki na ul. [...] lok. [...] w W., tj. od dnia 23.10.2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że jest w posiadaniu informacji, że w latach 2011 i 2012 r. spółka nie wykazała przychodu powyżej 5.000.000 euro. Zatem wyłączenie podmiotu z właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego zgodnie z art. 5a ust. 9b u.u.i.s. nastąpi od dnia 1.01.2015 r. Odnosząc się do podniesionej okoliczności zabezpieczenia, która wpływa na sposób naliczania należnych odsetek za zwłokę, organ drugiej instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją nr [...] z 8.11.2013 r. określił nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym VAT za 10/2009 do zwrotu na rachunek bankowy strony w kwocie 22.151,00 zł. Z informacji uzyskanej w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z 9.04.2014 r. wynika, że zwrotu nadwyżki VAT za 10/2009, wynikającej ze złożonej deklaracji VAT-7 dokonano w dniu 22.01.2010 r., w kwocie 375.428,00zł. W związku z tym powstała zaległość w kwocie 353.277,00 zł. Na poczet zaległości zarachowano nadwyżkę określoną decyzją z dnia 29.11.2013 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] w kwocie 26.874,82 zł należności głównej oraz odsetek za zwłokę w kwocie 36,82 zł. O powyższym sposobie zarachowania poinformowano stronę postanowieniem nr [...] z dnia 11.12.2013 r. W związku z wniesieniem przez "A" sp. z o.o., reprezentowanej przez pełnomocnika zażaleniem wniesionym pismem z dnia 27.12.2013 r., uzupełnionym pismami tej samej treści z dnia 27.12.2013 r. i 19.03.2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem nr [...] z dnia 30.05.2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji nr [...] z dnia 11.12.2013 r. Pismem z dnia 27.06.2014 r. spółka z o.o. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na postanowienie nr [...] z dnia 30.05.2014 r. Postępowanie w tej sprawie jest w toku. Po uwzględnieniu powyższego zarachowania, na pozostałą kwotę zaległości w wysokości 326.402,18 zł zostały wystawione tytuły wykonawcze nr [...] i [...] z dnia 31.12.2013 r. W dniu 9.12.2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego akta postępowania zabezpieczającego oraz środki pieniężne uzyskane w dniu 21.02.2011 r. w tym postępowaniu. Zgodnie z otrzymaną informacją kwota przekazanych środków wyniosła 336.284,50 zł. Kwota ta zgodnie z Ordynacją podatkową została zaliczona na poczet należności głównej w kwocie 301.681,90 zł oraz należnych odsetek za zwłokę w kwocie 34.602,60 zł naliczonymi na dzień uzyskania środków. Stąd też tytuł wykonawczy za 10/2009 r. nr [...] z dnia 31.12.2013 r., został wystawiony na kwotę 301.681,90 zł, który zawiera przerwę w naliczaniu odsetek za zwłokę od 21.02.2011 r., tj. od dnia uzyskania środków w postępowaniu zabezpieczającym. W tym miejscu wskazać należy, iż zgodnie z art. 54 § 1 pkt 1 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Odnosząc się do zarzutów zażalenia z dnia 11.03.2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu nie został naruszony art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a. O tym, które organy pełnią funkcje organów egzekucyjnych przesądzają przepisy ustawy egzekucyjnej oraz przepisy szczególne. Z dokonanych ustaleń wynika, że "A" sp. z o.o. podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego od dnia zmiany adresu siedziby spółki na ul. [...] lok. [...] w W., tj. od dnia 23.10.2013 r. "A" sp. z o.o. został włączony do właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego z uwagi na spełnienie kryterium, o którym mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7a u.u.i.s. Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się kolejnych zarzutów zażalenia stwierdza, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 31.12.2013 r., obejmujący zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za okres 10/2009 r. z uwzględnieniem art. 33 § 3 O.p. Z przepisu tego wynika, że zabezpieczeniu podlega również kwota odsetek za zwłokę należnych od zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu. Zgodnie z art. 54 § 1 pkt 1 O.p., odsetek za zwłokę nie nalicza się: za okres zabezpieczenia. Zasada ta odnosi się do okresu zabezpieczenia, dokonanego przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego. Zatem mając to na uwadze, odsetki za zwłokę nie są naliczane za okres zabezpieczenia od tej części zobowiązania, która została zabezpieczona i następnie zostanie zaspokojona z przedmiotu zabezpieczenia w postępowaniu egzekucyjnym. Wobec powyższego tytuł wykonawczy nr [...], w którym wskazano przerwy w naliczaniu odsetek został wystawiony na tę część zobowiązania, która stanowiła kwotę zabezpieczenia. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdza, że o sposobie rozliczenia kwoty uzyskanej w postępowaniu zabezpieczającym na poczet należności głównej i odsetek za zwłokę stanowi art. 55 § 2 O.p. - jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim, w dniu wpłaty, pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Zatem na pozostałą kwotę zaległości za 10/2009 w wysokości 24.720,29 (326.402,18 - 301.681,89 zł) został wystawiony tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 31.12.2013 r., który nie uwzględnia przerw w naliczaniu odsetek za zwłokę. Organ odwoławczy wskazał również, że Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem nr [...] z dnia 11.07.2014 r. dokonał aktualizacji tytułu wykonawczego nr [...], w wyniku której wycofano ww. tytuł wykonawczy w związku z wygaśnięciem zaległości podatkowej w wyniku zaliczenia nadpłaty za 1/2010 r. - nadpłata z dnia 25.02.2014 r. IV. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając: 1/ naruszenie prawa materialnego przez błędną interpretację art. 33 pkt 9 w związku z art. 20 § 1 u.p.e.a. oraz art. 5a ust. 5 u.u.i.s. poprzez przyjęcie, że Naczelnik Urzędu Skarbowego jest organem właściwym do prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], 2/ naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 54 O.p. poprzez jego niezastosowanie, polegające na niezaliczeniu pełnej kwoty zabezpieczenia na zaległość podatkową. Zarzucając powyższe, strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania jak również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wedle obowiązujących przepisów. Strona skarżąca wskazała, że wadliwość stanowiska organów skarbowych w przedmiocie zarzutu prowadzenia egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny wynika z błędnej interpretacji art. 5a ust. 5 u.u.i.s., określającego moment zmiany właściwości naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie kategorii podatników, o której mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s. Dokonując analizy art. 5a ust. 5 u.u.i.s., strona zauważyła, że w pierwszej części przepisu ustawodawca określa dwa warunki, które muszą być spełnione, aby zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego mogła być przeprowadzona: warunek podlegania właściwości naczelnikowi wyspecjalizowanego urzędu skarbowego oraz warunek niespełnienia przesłanek zaliczenia do kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s. przez okres dwóch kolejnych lat podatkowych. Zdaniem strony skarżącej, pierwszy warunek nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Drugi zaś warunek zostanie spełniony, jeżeli podatnik nie będzie należał do kategorii podatników wskazanych w art. 5 ust. 9b u.u.i.s., przez okres dwóch następujących po sobie lat podatkowych, przy czym ustawodawca wskazuje na dwa pełne lata podatkowe. W przypadku strony, z uwagi na wartość przychodu, z dniem 1.01.2012 r. nastąpiła zmiana właściwości miejscowej na wyspecjalizowany urząd skarbowy - Naczelnika Urzędu Skarbowego. Po tej dacie, tj. w dniu 21.11.2013 r. strona z uwagi na zmianę adresu siedziby: W., ul. [...] lok. [...] została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym, należącym również do grupy wyspecjalizowanych urzędów skarbowych. Strona wskazała, że z uwagi na fakt, iż przez dwa kolejne lata, tj. 2011-2012 nie wykazywała przychodu powyżej 5.000.000 euro, z dniem 31 grudnia 2012 r. została wyłączona z kategorii podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a) u.u.i.s. Zatem zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego z naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonej kategorii podatników nastąpiła w dniu 1.01.2014 r., nie zaś jak stwierdzono w zaskarżonym postanowieniu z dniem 1.01.2015 r. V. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. W toku postępowania sądowego strony podtrzymały swe dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: VI. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie rozważań należy wskazać, że Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych decyzji z prawem. Art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. VII. Stan faktyczny sprawy został wyżej szczegółowo przedstawiony i nie będzie powtarzany w całości. W dalszej części uzasadnienia jego elementy będą przywoływane wyłącznie w zakresie niezbędnym do oceny prawidłowości dokonanej przez organ subsumcji. Strona skarżąca zgłosiła zarzut w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...], zarzucając naruszenie art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny. Wskazać należy w tym miejscu, że zarzuty są środkiem prawnym przysługującym w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego (a nawet jeszcze wcześniej, w ramach postępowania zabezpieczającego na postanowienie o zabezpieczeniu - art. 166b u.p.e.a.), nie zaś w jego toku. W dalszych etapach tego postępowania pozostaje zobowiązanemu tylko obrona przed egzekucją poprzez przedstawienie organowi egzekucyjnemu dowodów stwierdzających wykonanie, umorzenie, wygaśnięcie lub nieistnienie obowiązku, odroczenie wykonania obowiązku, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnych albo gdy zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego (art. 45 u.p.e.a.). Na podstawie art. 1a pkt 7 u.p.e.a., za organ egzekucyjny uważa się organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków. O tym, które organy pełnią funkcje organów egzekucyjnych przesądzają przepisy ustawy egzekucyjnej oraz przepisy szczególne. Z mocy art. 5 ust. 9a u.u.i.s. terytorialny zasięg działania określonego urzędu skarbowego wyłącznie w zakresie niektórych kategorii podatników i wykonywania niektórych zadań określonych w ust. 6 art. 5 u.u.i.s. może obejmować terytorialny zasięg działania innych urzędów skarbowych. Nakładanie się zasięgów działania może dotyczyć strony podmiotowej - niektórych kategorii podatników lub strony przedmiotowej - niektórych zadań. Zasadnie organ odwoławczy wskazał, że wyznaczenie terytorialnego zasięgu działania organów podatkowych określa rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003 r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz. U. Nr 209, poz. 2027 ze zm.). Wykładnia wskazanych przepisów, wbrew stanowisku autora skargi nie jest wadliwa, bowiem pozwala na uzasadnione przyjęcie, że siedziba danej jednostki leży w terytorium zasięgu działania dwóch naczelników urzędów skarbowych wymienionych w załączniku nr 1 i nr 2 do ww. rozporządzenia, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz jednego z pozostałych naczelników urzędów skarbowych województwa pomorskiego. Zgodnie z treścią art. 5a ust 1 u.u.i.s. dla podatników, o których mowa w art. 5 ust. 9b u.u.i.s., zmiana właściwości naczelnika urzędu skarbowego na właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje: 3) z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich włączenie do danej kategorii podatników - w przypadku podatników wymienionych w art. 5 ust. 9b pkt 1-6 oraz w pkt 7 lit. b-d, 4) z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło przekroczenie kwoty, o której mowa w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit. a - w przypadku podatników wymienionych w tym przepisie. Co w rozpoznawanej sprawie istotne, zgodnie z art. 5 a ust. 5 u.u.i.s., dla podatników, dla których właściwym jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników i którzy przez dwa kolejne lata podatkowe nie należeli do kategorii podatników, o których mowa w art. 5ust. 9b u.u.i.s. zmiana właściwości naczelnika właściwego wyłącznie w zakresie określonych kategorii podatników następuje z dniem 1 stycznia drugiego roku następującego po roku, w którym nastąpiło ich wyłączenie z danej kategorii podatników. Przywołane przez organy obu instancji przepisy nie wymagają, wobec ich czytelnego zapisu, innej wykładni niż językowa. Jak wynika z akt postępowania jak również z uzasadnienia skarżonego postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego poinformował wierzyciela, że "A" sp. z o.o. w dniu 21.11.2013 r. została zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym, na podstawie złożonego zgłoszenia NIP - 2. Według systemu SeRCe na dzień 25.02.2014 r., brak jest informacji o zmianie właściwości rzeczowej i miejscowej. A zatem tytuł wykonawczy wystawiony na zaległe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za października 2009 r. został wystawiony w dniu 31.12.2013 r. i skierowany do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego, który jest właściwy do rozliczeń podatkowych spółki oraz do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zasadnie też Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że na podstawie akt rejestracyjnych "A" sp. z o.o. z uwagi na osiągniętą wartość przychodu z dniem 1.01.2012 r. nastąpiła zmiana właściwości miejscowej na Naczelnika Urzędu Skarbowego. Podkreślono, że z posiadanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego dokumentów finansowych skarżącej spółki wynika, że spełniała ona warunki określone w art. 5 ust. 9b pkt 7 lit a u.u.i.s. przychód netto w rozumieniu przepisów o rachunkowości, ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług osiągnięty przez spółkę w 2010 r. był wyższy niż równowartość 5.000.000 euro według średniego kursu ogłaszanego przez NBP na koniec roku podatkowego, co stanowi podstawę do uznania od dnia 01.01.2012 r. właściwości Naczelnika Urzędu Skarbowego. Strona skarżąca podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego od dnia zmiany adresu siedziby spółki (ul. [...] lok. [...] W.), tj. od dnia 23.10.2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że jest w posiadaniu informacji, że w latach 2011 i 2012 r. spółka nie wykazała przychodu powyżej 5.000.000 euro. Uzasadniona jest zatem reasumpcja organu odwoławczego, że wyłączenie podmiotu z właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego - zgodnie z art. 5 a ust. 9b u.u.i.s. - nastąpi dopiero od 1 stycznia 2015 r. (a nie – jak wywodzi strona – od 1 stycznia 2014r.). Reasumując: nie został naruszony w rozpoznawanej sprawie art. 33 § 1 pkt 9 u.p.e.a.; strona podlega pod właściwość Naczelnika Urzędu Skarbowego; strona włączona została do właściwości wyspecjalizowanego urzędu skarbowego wobec wyczerpania dyspozycji art. 5 ust. 9b pkt 7a u.u.i.s. Stanowisko organów obu instancji w pozostałym zakresie jest również zasadne. M.in. Naczelnik Urzędu Skarbowego przekazał Naczelnikowi Urzędu Skarbowego akta postępowania zabezpieczającego oraz środki pieniężne uzyskane w dniu 21.02.2011 r. w tym postępowaniu (dot. 336.284,50 zł); kwota ta została zaliczona na poczet należności głównej w kwocie 301.681,90 zł oraz należnych odsetek za zwłokę w kwocie 34.602,60 zł naliczonymi na dzień uzyskania środków. Stąd też tytuł wykonawczy za 10/2009 r. nr [...] z dnia 31.12.2013 r., został wystawiony na kwotę 301.681,90 zł, który zawiera przerwę w naliczaniu odsetek za zwłokę od 21.02.2011 r., tj. od dnia uzyskania środków w postępowaniu zabezpieczającym. Z mocy art. 54 § 1 pkt 1 O.p. odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne, w tym kwoty uzyskane ze sprzedaży objętych zabezpieczeniem rzeczy lub praw, zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. Nie znajdując podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja ostateczna niezgodna jest z prawem, a także nie znajdując przesłanek do uznania, iż decyzja ta wydana została z mającym co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania podatkowego, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło