I OSK 344/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jolanta Sikorska sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) sędzia del. WSA Marzenna Glabas Protokolant starszy inspektor sądowy Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016 roku na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 626/14 w sprawie ze skargi W. M. i A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę; 2. odstępuje od zasądzenia od W. M. i A. M. na rzecz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II SA/Rz 626/14, po rozpoznaniu skargi W. M. i A. M., stwierdził nieważność postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy: Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. umorzyło postępowanie w sprawie zażalenia S. K., W. M., A. M. na bezczynność Wójta Gminy Frysztak w sprawach: rozgraniczenia nieruchomości położonych w R. oznaczonych jako działki nr ewid. [...] z jednej strony, a [...], [...], [...] i [...] z drugiej strony, oraz pisma W. M. z 6 czerwca 2011 r. Powyższe rozstrzygniecie podyktowane było okolicznością, że Wójt Gminy Frysztak przekazał do Sądu Rejonowego w Strzyżowie sprawę rozgraniczenia. W sprawie tej Wójt Gminy Frysztak wydał decyzję w dniu [...] lutego 2012 r., nr [...] o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w miejscowości R., gm. W. W dniu 16 kwietnia 2012 r. wpłynął do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie wniosek S. K., W. M. i A. M. z 11 kwietnia 2012 r. nazwany: "odwołanie lub wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia z [...] kwietnia 2012 r. ewentualnie wniosek o wznowienie postępowania". W piśmie z 3 lipca 2012 r. wnioskodawcy wyjaśnili, że ich podanie stanowi wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy Frysztak z dnia [...] lutego 2012 r. – w pierwszej kolejności, w drugiej zaś wniosek o wznowienie tegoż postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie postanowieniem z dnia [...] września 2013 r., nr [...], odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Frysztak z dnia [...] lutego 2012 r. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Pouczenie takiej treści było podane w decyzji Wójta Gminy Frysztak z dnia [...] lutego 2012 r. Treść tego przepis stała się podstawą do przekazania przez Wójta do Sądu Rejonowego w Strzyżowie - pisma S. K., W. M. i A. M. z 21 lutego 2012 r. adresowanego przez strony do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie. Sąd Okręgowy w Rzeszowie w postanowieniu z 14 września 2012 r., sygn. akt I Cz 681/12 zauważył, że przedmiotem pisma stron postępowania z 21 lutego 2012 r. było niezadowolenie z ustalenia przebiegu granic. Strony kwestionują tym samym poprawność merytoryczną ustalenia granic w przedmiotowej decyzji. W konsekwencji Sąd Okręgowy stwierdził, że: "(...) kwestionowanie przez strony ustalonego w postępowaniu administracyjnym przebiegu granicy jest wystarczającą podstawą do rozpoznania niniejszej sprawy i rozstrzygnięcia sporu przez sąd powszechny". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie zwróciło uwagę, że w świetle nakazania sądowi niższej instancji merytorycznego rozpoznania sprawy, istotne jest ustalenie czy decyzja Wójta Gminy Frysztak funkcjonuje w dniu wydania niniejszego postanowienia w obrocie prawnym. Reasumując, stwierdzono, że w sprawie nadano bieg sądowy w celu merytorycznego rozstrzygnięcia sporu co do przebiegu granic, dlatego nie jest w obecnym stanie możliwe rozpatrywanie wniosku o stwierdzenie nieważności. Powołując się na stanowisko WSA w Rzeszowie o sygn. akt II SA/Rz 266/11, organ uznał, że decyzja rozgraniczeniowa, która została unicestwiona przez samo złożenie żądania przekazania sprawy sądowi przez strony postępowania, może odzyskać swój byt prawny przez zwrot wniosku rozgraniczeniowego. Z uwagi na to, że taka okoliczność (zwrot wniosku przez sąd) nie zaistniała, konieczna jest w obecnym stanie sprawy odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Frysztak. Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy wnieśli A. M. i W. M. zarzucając rażące naruszenie art. 61a § 1, art. 156 § 1 pkt 1, 4, 7 k.p.a. oraz art. 30 ust. 3 i 4 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz błąd w ustaleniach faktycznych co do spadkobierców S. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013 r. utrzymało w mocy postanowienie własne z dnia [...] września 2013 r., przedstawiając w uzasadnieniu identyczny stan faktyczny sprawy oraz uzasadnienie prawne, jak w postanowieniu zaskarżonym wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. A. M. i W. M. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r., zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 77 § 1 i 80 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdzając nieważność zaskarżonego postanowienia wskazał, że postanowienie to obarczone jest postacią kwalifikowanej wadliwości w postaci rażącego naruszenia prawa. Zdaniem Sądu zestawienie treści postanowienia z dnia [...] września 2013 r. oraz wydanego w wyniku złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez Kolegium postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r., nie pozostawia wątpliwości, że ostatni z tych aktów stanowi wierne odzwierciedlenie treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Różnice zachodzące pomiędzy tymi aktami są minimalne i polegają na tym, że w części uzasadnienia faktycznego Kolegium odnotowało fakt złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy przez W. M. oraz A. M. nie przytaczając zarzutów w nim zawartych oraz służącej im argumentacji, natomiast w części uzasadnienia prawnego, skład orzekający wzbogacił zaskarżone postanowienie wyłącznie o zdanie: w tym stanie rzeczy kwestionowane postanowienie pozostaje w pełni zgodne z obowiązującym prawem. Tym samym, w ocenie Sądu, nie można uznać, że nastąpiło dwukrotne rozpatrzenie sprawy co do istoty, a więc proces jaki został zagwarantowany stronom na mocy przepisów k.p.a. oraz Konstytucji RP. Ponadto tą samą treść co w zaskarżonych postanowieniach można odnaleźć w odpowiedzi na skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co jeszcze bardziej podkreśla nierzetelność działań Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd podkreślił, że ograniczenie się organu do wiernego powtórzenia, a w istocie skopiowania dotychczas wyraźnej argumentacji, bez choćby streszczenia treści środka zaskarżenia, jak i bez odniesienia się do zawartych w jego treści zarzutów świadczy o tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło się od wykonania podstawowego obowiązku jakim było powtórne merytoryczne rozpoznanie sprawy, dotyczącej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie, zarzucając: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 k.p.a. poprzez nieuzasadnione stwierdzenie nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie oparte na błędnym założeniu, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze podejmując zaskarżone postanowienie dopuściło się rażącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 1 pkt 2 k.p.a., w warunkach, w których organ wydając zaskarżone postanowienie nie dopuścił się rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; - art. 145 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 k.p.a. poprzez przyjęcie skutków w postaci stwierdzenia nieważności postanowienia, które co do zasady wymagało oparcia na art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 k.p.a. w warunkach w których Sąd, jako podstawę prawną wydanego wyroku przyjął przepis art. 145 § 1 pkt 2 k.p.a.; - art. 151 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 k.p.a. poprzez uwzględnienie skargi i stwierdzenie nieważności postanowienia, wynikające z błędnego przyjęcia, że w sprawie zachodzą podstawy do uwzględnienia skargi w oparciu o przesłanki kwalifikowanej wady prawnej rozstrzygnięcia, a w konsekwencji stwierdzenia nieważności postanowienia w warunkach, gdy skarga nie zasługiwała na uwzględnienie wobec faktu, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie i w granicach obowiązującego prawa; - naruszenie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez wadliwe stwierdzenie nieważności postanowienia, w sytuacji, gdy Sąd w okolicznościach przyjętego do orzekania stanu faktycznego sprawy powinien, działając w trybie i na zasadach art. 151 p.p.s.a. oddalić skargę w następstwie jej nieuwzględnienia, lub co najwyżej działając w trybie i na zasadach art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylić orzeczenie w związku z ewentualnym naruszeniem przepisów postępowania w warunkach, w jakich Sąd wykazałby, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez wyrokowanie z pominięciem znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego, względnie przyjęcie dowolnych, nieuprawnionych wniosków co do stanu faktycznego sprawy, skutkujące wadliwym określeniem stosowanej normy prawnej; - art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuprawnione wykroczenie poza granice sprawy objętej skargą i wydanie wyroku w stosunku do postanowienia z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji (por. sentencja wyroku) w warunkach, w których przedmiotem skargi było postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia z dnia [...] września 2013 r., a także odniesienie się w uzasadnieniu wyroku do bliżej nieokreślonej decyzji, której Sąd stawia zarzut rażącego naruszenia prawa. Wyartykułowane względy uzasadniają dodatkowo zarzut sprzeczności uzasadnienia wyroku z jego sentencją; - art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez naruszenie konstrukcji prawidłowego uzasadnienia w zakresie braku przedstawienia stanowiska Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie - jako strony postępowania - zawartego w odpowiedzi na skargę oraz braku wskazania podstawy prawnej rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienia stronie w okolicznościach danego stanu faktycznego. Ponadto naruszenie normy art. 141 § 4 tiret 2 p.p.s.a. poprzez zamieszczenie niejasnych wskazań co do dalszego postępowania; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, tj.: - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędną wykładnię pojęcia "rażące naruszenie prawa" i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie w okolicznościach sprawy będącej przedmiotem rozpoznania poprzez nieuprawnione przyjęcie, że posłużenie się tożsamymi motywami dla poparcia twierdzeń organu co do braku podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania - zbieżnych z twierdzeniami składu orzekającego Kolegium - którego postanowienie było przedmiotem zażalenia, stanowi rażące naruszenie prawa w warunkach, w których organ rozpoznając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w wyniku przeprowadzenia postępowania dowodowego i analizy całości zalegającego w aktach sprawy materiału dowodowego, doszedł do wniosków całkowicie zbieżnych z wnioskami organu, który wydał zaskarżone postanowienie; a także poprzez nieuprawnione przyjęcie, że brak odrębnego ustosunkowania się organu do zarzutów strony zawartych w treści zażalenia stanowi rażące naruszenie prawa, w warunkach, w których całość uzasadnienia stanowi przedstawienie motywów, którymi kierował się organ podejmując przedmiotowe rozstrzygnięcie poprzez wskazanie faktów, które uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł i przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także zupełne przedstawienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia i jej wyjaśnienie w okolicznościach sprawy będącej przedmiotem rozpoznania. Całość ściśle korespondowała z zarzutami strony mieszczącymi się w granicach rozpoznawanej sprawy i służyło wyjaśnieniu wszelkich wątpliwości prawnych; - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie twierdzenia, że brak merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów strony, które ze swej istoty odnosiły się do przedmiotu i podmiotów postępowania rozgraniczeniowego zakończonego przez Wójta Gminy Frysztak decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. stanowi w sprawie, której przedmiotem jest odmowa wszczęcia postępowania z przyczyn procesowych, rażące naruszenie prawa; - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie twierdzenia, że naruszenie podstawowych kanonów demokratycznego państwa prawnego, stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.; - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na braku wskazania przepisów prawa, które zostały działaniem Kolegium rażąco naruszone oraz braku wykazania istoty i charakteru naruszenia w kontekście koncepcji gradacji wad leżących u podstaw kwalifikacji w kategoriach rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania; 2) rozstrzygnięcie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przesłanki enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu w niniejszej sprawie nie występują. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy, Sąd drugiej instancji jest związany granicami skargi kasacyjnej. Istotą tego postępowania jest weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Skarga kasacyjna jest zasadna. Przed odniesieniem się do zarzutów skargi kasacyjnej należy w pierwszej kolejności przypomnieć istotne w tej sprawie fakty mianowicie: w dniu [...] lutego 2012r. Wójt Gminy Frysztak wydał decyzje znak [...] o rozgraniczeniu nieruchomości położonych w miejscowości R. gm. W. tj. działki ewidencyjnej nr [...] z działkami sąsiednimi nr [...],[...] i [...]. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Strzyżowie sygn..akt Ns 67/12 z dnia 26 marca 2012r. wniosek o rozgraniczenie został odrzucony, Sąd uznał bowiem, iż intencja wnioskodawców nie było skierowanie sprawy o rozgraniczenie przed sąd powszechny. Następnie Sąd Okręgowy w Rzeszowie postanowieniem z dnia 14 września 2012r. sygn..akt I Cz 681/12 uchylił postanowienie Sądu Rejonowego w Strzyżowie z dnia 26 marca 2013r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując Sądowi I instancji na konieczność merytorycznego rozpoznanie sprawy w przedmiocie rozgraniczenia. Postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 14 września 2012r. jest prawomocne. W dniu 16 kwietnia 2012r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie wpłynął wniosek z dnia 11 kwietnia 2012 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta Gminy Frysztak z dnia [...] lutego 2012r. w przedmiocie rozgraniczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie postanowieniem z dnia [...] września 2013r. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, a postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] września 2013r.. W drugiej zaś kolejności podkreślić należy, że zasadnie wskazał Sąd I instancji, że do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z art.127 §3 k.p.a. należy stosować odpowiednio przepisy o odwołaniach, a to oznacza obwiązek ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy. Słusznie zwrócił uwagę Sąd I instancji, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2013r. wydanym w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy powtórzyło niemal dosłownie argumentację zawartą w postanowieniu z dnia [...] września 2013r., co zdaniem Sądu spowodowało, że Kolegium uchyliło się od powtórnego merytorycznego rozpoznania sprawy. Jednak mając na uwadze okoliczności faktyczne tej konkretnej sprawy, stwierdzenie przez Sąd I instancji nieważności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2013r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie może być zaakceptowane. Zasadne są bowiem zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji art.145§1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. , a także art.141 §4 p.p.s.a. Nie można się bowiem nie dostrzegać, że przedmiotem tego postępowania nie było merytoryczne rozpoznanie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej, ale odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i to z tej przyczyny, że decyzja ta nie istnieje już w obrocie prawnym co w sposób jednoznaczny i bezsporny wynika z powoływanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 14 września 2012r.. i toczącego się postępowania w sprawie rozgraniczenia przed Sądem Rejonowym w Strzyżowie. W takich okolicznościach faktycznych i prawnych jedyne co mogło uczynić Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie to wydać na podstawie art.61a §1 k.p.a. postanowienie z dnia [...] września 2013r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy Frysztak z dnia [...] lutego 2012r. w sprawie rozgraniczenia, albowiem jak wskazano wyżej w wyniku żądania stron, w tym również stron skarżących kasacyjnie sprawa rozgraniczenia jest przedmiotem merytorycznego rozpoznania przez sąd powszechny. Również złożenie wniosku do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] września 2013r., w okolicznościach tej sprawy nie mogło się zakończyć inaczej jak zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. utrzymującym w mocy postanowienie z dnia [...] września 2013r.. Ten obowiązek ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w tym przypadku ograniczał się bowiem do ponownej oceny skutków prawnych postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 14 września 2012r., którym uchylono postanowienie Sadu Rejonowego w Strzyżowie z dnia 26 marca 2013. i przekazano sprawę temu Sądowi do ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy w przedmiocie rozgraniczenia. I w tym zakresie rozstrzygnięcie w zaskarżonym postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2013r. jest prawidłowe. Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej i to z tej przyczyny, że decyzja rozgraniczeniowa utraciła już swój byt prawny, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie mogło odnosić się do podnoszonych zarzutów merytorycznych dotyczących rozgraniczenia. Natomiast powtórzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...] grudnia 2013r. niemal dosłownie argumentacji zawartej w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] września 2013r. jest rzeczą naganną. Jednak w okolicznościach faktycznych i prawnych tej konkretnej sprawy, zważywszy szczególnie na jej przedmiot, czyli odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji rozgraniczeniowej w sytuacji gdy powodem odmowy wszczęcia postepowania jest utrata bytu prawnego decyzji rozgraniczeniowej, co nastąpiło w wyniku prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 14 września 2012r., którym uchylono postanowienie Sądu I instancji i przekazano sprawę temu Sądowi do merytorycznego rozpoznania w przedmiocie rozgraniczenia, nie można się zgodzić z stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, iż zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie obarczone jest wadą wymienioną w art.156 §1 pkt 2 k.p.a. w postaci rażącego naruszenia prawa, który to przepis na mocy art.126 k.p.a. stosuje się odpowiednio do postanowień. Nadto należy zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając nieważność zaskarżonego postanowienia wskazał jako podstawę prawną art.156 §1 pkt 2 k.p.a. czyli rażące naruszenie prawa, bez powiązania tej normy generalnej z konkretnymi przepisami materialnoprawnymi, które zostały w rażący sposób w tej sprawie naruszone. Samo odwołanie się do art.156 §1 pkt 2 k.p.a., bez wskazania jaki konkretny przepis w danym postanowieniu został w sposób rażący naruszony, jest niewystraczające. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zasadne są zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji art.145§1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. , a także art.141 §4 p.p.s.a. Odnośnie naruszenia tego ostatniego przepisu tj. art.141 §4 p.p.s.a. to zasadny jest również argument skargi kasacyjnej, iż zawarte w ostatnim akapicie uzasadnienia wyroku wskazania co do dalszego postępowania są zupełnie niezrozumiałe i niejasne w okolicznościach tej sprawy. Natomiast nie zasadny jest zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia art.134 §1 p.p.s.a., Sąd I instancji nie wykroczył poza granice sprawy objętej skargą. Przedmiotem skargi było postanowienie SKO z dnia [...] grudnia 2013r., którym utrzymano w mocy postanowienie SKO z dnia [...] września 2013r. odmawiające wszczęcia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, tym samym przedmiotem sprawy była odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, a nie rodzaj rozstrzygnięcia jakie zostało wydane przez SKO w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na uwadze, a także art. 188 p.p.s.a. zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, uchylając zaskarżone orzeczenie, rozpoznaje skargę, jeżeli uzna, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie powołanego art.188 p.p.s.a. w związku z art.151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie zaś art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.