II OW 228/14

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-12-22

Skład orzekający: Włodzimierz Ryms, Zofia Flasińska, Marek Stojanowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ponowne żądanie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych, bez przedstawienia nowych okoliczności, uzasadnia wyznaczenie innego sądu administracyjnego do rozpoznania sprawy?
Ratio decidendi
Ponowne żądanie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych, które nie zawiera nowych okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności, nie stanowi wniosku o wyłączenie w rozumieniu przepisów PPSA. W związku z tym brak jest podstaw do wyznaczenia innego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania.
Stan faktyczny
Skarżący A. Z. złożył pismo z dnia 1 grudnia 2014 r. z ponownym żądaniem wyłączenia sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od rozpoznania sprawy dotyczącej przewlekłego prowadzenia postępowania przez Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wcześniejsze wnioski o wyłączenie były już rozpoznawane i oddalane. Skarżący nie przedstawił nowych okoliczności uzasadniających jego żądanie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w sprawie ze skargi A. Z., sygn. akt II SAB/Ol 90/12 na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie w przedmiocie samowoli budowlanej postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie w przedmiocie samowoli budowlanej (sygn. akt II SAB/Ol 90/12). Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OW 53/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 15/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił ten wniosek. W piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. skarżący po raz kolejny żąda wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Pismo to jest w istocie polemiką z wcześniejszym, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r. o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Żądanie skarżącego zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 1 grudnia 2014 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., a więc nie wymaga rozpoznania. Z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziów, nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło