II OW 232/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-12-22
Skład orzekający: Włodzimierz Ryms, Zofia Flasińska, Marek Stojanowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy ponowne złożenie wniosku o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych, bez przedstawienia nowych okoliczności, uzasadnia wyznaczenie innego sądu administracyjnego do rozpoznania tego wniosku?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma skarżącego, uznając je za ponowne żądanie wyłączenia sędziów bez przedstawienia nowych okoliczności, które mogłyby budzić wątpliwości co do bezstronności. Skoro pismo nie spełniało wymogów wniosku o wyłączenie sędziów, nie było podstaw do wyznaczenia innego sądu na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Skarżący A. Z. złożył pismo z dnia 1 grudnia 2014 r. z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Wcześniej, podobne wnioski były już składane i oddalane, a Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył inny sąd do rozpoznania jednego z nich. Skarżący nie przedstawił nowych okoliczności uzasadniających ponowne żądanie.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie w sprawie ze skargi A. Z., sygn. akt II SA/Ol 330/12 na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. dotyczącego wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 1 grudnia 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Olsztynie z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie opracowania ekspertyzy stanu technicznego budynku (sygn. akt II SA/Ol 330/12).
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OW 59/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 24 lutego 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 12 maja 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 18/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił ten wniosek. W piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W piśmie z dnia 1 grudnia 2014 r. skarżący po raz kolejny żąda wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Pismo to jest w istocie polemiką z wcześniejszym, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 maja 2014 r. o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Żądanie skarżącego zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia rozpoznania sprawy przez sąd administracyjny.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że pismo skarżącego z dnia 1 grudnia 2014 r. nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., a więc nie wymaga rozpoznania. Z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziów, nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło