I SA/Rz 1206/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na uchwałę Zarządu Województwa z dnia (...) sierpnia 2014 r., nr (...), w przedmiocie rozwiązania umowy o dofinansowanie projektu "Zakup nieruchomości wraz z niezbędnym wyposażeniem w celu rozbudowy działalności przedsiębiorstwa P.P.H.U. A. M. o usługi hotelowo-gastronomiczne" - postanawia - odrzucić skargę. Syg. akt: I SA/Rz 1206/14 Uzasadnienie A. M. – zwana dalej skarżącą w dniu 7 września 2009 r. zawarła z Województwem [...] – reprezentowanym przez Zarząd Województwa, pełniącym rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007-2013, umowę o dofinansowanie projektu, realizowanego w ramach osi priorytetowych I-VII Regionalnego Programu Operacyjnego – "Zakup nieruchomości wraz z niezbędnym wyposażeniem w celu rozbudowy działalności przedsiębiorstwa P.P.H.U. A. M. o usługi hotelowo-gastronomiczne". W § 19 ust. 5 przedmiotowej umowy strony postanowiły, że spory wynikające z przedmiotowej umowy rozstrzygać będzie sąd powszechny, właściwy miejscowo dla Instytucji Zarządzającej Programem. Zarząd Województwa, uchwałą z dnia (...) sierpnia 2014 r., nr (...), zmieniającą uchwałę nr [...] z dnia [...] maja 2009 r., w sprawie dokonania oceny strategicznej i wyboru projektów do dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach działania 1.1 Wsparcie kapitałowe przedsiębiorczości Schemat B Bezpośrednie dotacje inwestycyjne Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, zdecydował o rozwiązaniu umowy na dofinansowanie projektu, zawartej ze skarżącą w dniu 7 września 2009 r., z zachowaniem jednomiesięcznego terminu wypowiedzenia, powołując się na postanowienia § 16 ust. 1 pkt 6 i pkt 7 przedmiotowej umowy. W ocenie bowiem organu skarżąca nie przestrzegała procedur udzielania zamówień publicznych, nie wywiązywała się także ze swoich obowiązków, wynikających z postanowień umowy. Uchwała Zarządu Województwa o z dnia (...) sierpnia 2014 r. wraz z informacją o rozwiązaniu umowy została przekazana skarżącej, pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. Skarżąca odebrała przedmiotowa korespondencję w dniu 10 września 2014 r. W dniu 6 października 2014 r. skarżąca zwróciła się do Zarządu Województwa o usunięcie naruszenia prawa, którego ten miał się w jej ocenie dopuścić, w związku z rozwiązaniem zawartej z nią umowy o dofinansowanie. Organ odmówił uwzględnienia żądania skarżącej, o czym poinformował ją w odpowiedzi na wezwanie, która została jej doręczona w dniu 26 listopada 2014 r. W dniu 17 listopada 2014 r. skarżąca, za pośrednictwem Instytucji Zarządzającej – Zarządu Województwa, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na uchwałę Zarządu Województwa z dnia (...) sierpnia 2014 r., nr (...), domagając się stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały, z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jak stanowi art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola ta obejmuje między innymi orzekanie w sprawie skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Niezależnie od powyższego, w myśl art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Takim szczególnym aktem prawnym, w rozumieniu art. 3 § 3 P.p.s.a., przewidującym sądowoadministracyjną kontrolę wydawanych na jego podstawie rozstrzygnięć jest między innymi znajdująca zastosowanie w przedmiotowej sprawie ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm., zwana dalej ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), co wynika wprost z art. 30c ust. 1 tej ustawy. Rozwiązania przewidziane w wyżej wskazanym akcie prawnym stanowią lex specialis względem przepisów P.p.s.a., dlatego też, jako szczególne, przepisy tego aktu powinny być interpretowane w sposób ścisły, w związku z tym rozszerzająca ich interpretacja nie jest dopuszczalna. Zgodnie z przepisami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju kontroli sądowoadministracyjnej podlega uchwała instytucji zarządzającej o negatywnej ocenie projektu (art. 30 b i art. 30 c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), po wyczerpaniu przez zainteresowane strony procedury odwoławczej, przewidzianej przepisami tej ustawy. Podstawą przyznania beneficjentowi środków na realizację zgłoszonego przez niego projektu stanowi, co do zasady, umowa zawarta przez niego z instytucją zarządzającą lub instytucją wdrażającą, co wynika z art. 30 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W myśl natomiast art. 30a ust. 1 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju umowa o dofinansowanie projektu jest zawierana zgodnie z systemem realizacji programu operacyjnego, w odniesieniu do projektu, który pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny i został zakwalifikowany do dofinansowania. Umowa, o której mowa w art. 30 ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, określa warunki dofinansowania projektu, jak również prawa i obowiązki beneficjenta z tym związane (art. 30 ust. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Ustawa nie przewiduje jednak, że realizacja tych umów podlegać będzie kognicji sądów administracyjnych. Uchwała o rozwiązaniu umowy o dofinansowanie realizacji projektu jest jednostronną czynnością prawną organu kolegialnego – Zarządu Województwa [...], zawierającą oświadczenie woli tego organu, wywołujące skutki o charakterze cywilnoprawnym. Nie jest to bowiem czynność realizowana w ramach władczych kompetencji organu, a więc czynność z zakresu administracji publicznej, czy też czynność nadzorcza nad działalnością organów samorządu terytorialnego. W związku z powyższym nie można też przypisać jej cech innej czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa, nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej i jako taka nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Pojęcie "sprawy z zakresu administracji publicznej" składa się bowiem z dwóch elementów, które muszą być spełnione łącznie. Pierwszy element to pojęcie sprawy jako sprawy administracyjnej, a więc takiej, która korzysta z atrybutów władzy publicznej czyli działa autorytatywnie i jednostronnie (A. Kisielewicz "Samodzielność gminy w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego" Warszawa 2002, s. 133). Drugi element tegoż pojęcia to pojęcie sprawy z zakresu administracji publicznej jako sprawy publicznej czyli "aktu administracyjnego skierowanego do publiczności (...)" (A. Agopszowicz, Z. Gilowska "Ustawa o samorządzie terytorialnym. Komentarz" Warszawa 1999, s. 371). W niniejszym przypadku żadna z tych przesłanek nie została spełniona, gdyż zaskarżona uchwała jest aktem cywilnoprawnym, a adresowana jest do konkretnego podmiotu – strony umowy zawartej przez równorzędne strony, kreującej zobowiązanie o charakterze cywilnoprawnym. Z tego więc względu brak jest podstaw do przyjęcia, że zagadnienie związane z rozwiązaniem umowy o dofinansowanie ma charakter sprawy administracyjnej. Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że przedmiotowa sprawa nie stanowi sprawy administracyjnej, a zaskarżona uchwała nie jest przejawem działalności organu administracji publicznej. W związku z powyższym nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji. Sąd odstąpił od wezwania skarżącej o uiszczenie wpisu od skargi, mając na względzie treść art. 222 P.p.s.a., który stanowi, że nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu