II OZ 936/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 30 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 1085/14 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia odpadów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 30 grudnia 2014 r., doręczonym skarżącemu w dniu 21 stycznia 2015 r., odrzucił skargę A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2014 r., z powodu złożenia jej z uchybieniem terminu. W dniu 20 lutego 2015 r. skarżący za pośrednictwem poczty elektronicznej złożył pismo, które Sąd potraktował jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z kolei w dniu 24 lutego 2015 r. skarżący uzupełnił swoje "wystąpienie z dnia 20.02.15 r." i wniósł o przyznanie mu prawa pomocy z urzędu. Postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 1085/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił ww. wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie terminu do wniesienia tegoż wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z akt sprawy wynika, że skarżący odebrał przesyłkę zawierającą odpis postanowienia z dnia 30 grudnia 2014 r. o odrzuceniu skargi w dniu 21 stycznia 2015 r. Nie ulega zatem wątpliwości, że najpóźniej w tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu. Tymczasem skarżący wniosek o przywrócenie terminu wniósł dopiero w dniu 20 lutego 2015 r., a zatem po upływie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony po upływie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i jako spóźniony podlega odrzuceniu. Zażaleniem A. L. zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie jest wadliwe bowiem błędnie zakłada, że pismo z dnia 20 lutego 2015 r. jest wnioskiem o przywrócenie terminu, tymczasem dotyczyło ono postanowienia z dnia 30 grudnia 2014r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Błędnie bowiem Sąd pierwszej instancji przyjął, że pismo skarżącego z dnia 20 lutego 2015 r. stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi a nie skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2014 r. odrzucającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2014r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji, takiej ocenie pisma przeczy sama jego treść. Skarżący w piśmie tym podał, że wnosi o uchylenie postanowienia z dnia 30 grudnia 2014 r. Wskazał także, że postępowaniu skutkującemu wydaniem kwestionowanego postanowienia zarzuca oparcie się na nieprawdziwych faktach i dowodach. Wobec takiego stanowiska zawartego w ww. piśmie nie sposób przyjąć, iż wolą skarżącego było zastosowanie instytucji, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Ponadto, co ma zasadnicze znaczenie w kontekście oceny charakteru przedmiotowego pisma, pismo z dnia 20 lutego 2015 r. zostało przez skarżącego wniesione ostatniego dnia 30-dniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 30 grudnia 2014 r., o którym to terminie skarżący został pouczony przy doręczeniu ww. postanowienia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.