II SAB/Gd 126/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Janina Guść Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 7 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Koła Łowieckiego w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Koła Łowieckiego A w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Skarżący jest członkiem Koła Łowieckiego A w L. W dniu 13 lutego 2014 r. skarżący wystąpił do Zarządu Koła z wnioskiem o udostępnienie mu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) odpowiedzi na pytania dotyczące okoliczności związanych z rozpatrywanym w dniu 12 listopada 2012 r. przez Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie tego Koła wnioskiem 1/3 ogólnej liczby członków w zakresie pozbawienia go i A. R. członkostwa w Kole. Skarżący zażądał odpowiedzi na pytania: 1) kto złożył do Zarządu Koła formalny wniosek 1/3 członków Koła i dostarczył listę osobową, wraz z własnoręcznymi podpisami w sprawie wykluczenia, 2) czy na podpisanej osobowo liście w sprawie wykluczenia, w momencie składania wniosku były wyszczególnione (lub dołączone) zarzuty przedstawione na Nadzwyczajnym Walnym Zgromadzenia w dniu 12 lutego 2012 r. ; 3) kto był inicjatorem treści oraz formy postawionych czternastu zarzutów wobec skarżącego przedstawionych na Zgromadzenia w dniu 12 lutego 2012 r. ? Ponadto skarżący zażądał udzielenia mu informacji odnośnie uchwały nr [...] Zarządu Koła z dnia 22 marca 2013 r. o zastosowaniu wobec niego kary porządkowej zawieszenia w prawach członka do wykonywania polowania na okres 10 miesięcy przez wskazanie z imienia i nazwiska członka Koła, który zainicjował jej podjęcie. Dodatkowo w tym samym wniosku z dnia 13 lutego 2014 r. skarżący zażądał w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej przesłania kopii: a) wniosku 1/3 członków Koła z żądaniem wykluczenia go z członkostwa wraz z listą osobową (własnoręcznymi podpisami) oraz zarzutami, b) protokołu z posiedzenia Zarządu Koła na którym rozpatrywany był powyższy wniosek, c) protokołu z posiedzenia Zarządu Koła na którym rozpoznawany był wniosek o zastosowanie wobec niego kary porządkowej zawieszenia w polowaniu, d) uchwały Zarządu Koła nr [...] z dnia 22 września 2012 r. W odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 10 marca 2014 r. Sekretarz Koła zastrzegając, że żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, poinformował, że w dniu 16 stycznia 2012 r. został odnotowany w książce korespondencji wpływ wniosku członków Koła o wykluczenie go z członkostwa. Wobec tego, że wniosek ten spełniał wymogi zawarte w § 56 ust.2 pkt.3 i § 56 ust.3 Statutu Polskiego Związku Łowieckiego Zarząd na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2012 r. rozpatrzył wniosek i zgodnie z § 56 ust. 4 tego Regulaminu zwołał na dzień 12 lutego 2012 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie w tej sprawie. Poinformował też, że wobec skarżącego wniosek o zastosowanie kary porządkowej złożył Zarząd. Po wyczerpaniu trybu postępowania powzięto Uchwałę nr [...] Zarządu Koła z dnia 22 marca 2013 r. zaskarżoną przez skarżącego do Walnego Zgromadzenia, które w dniu 5 maja 2013 r. Uchwałą nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę Zarządu Koła. Wyjaśniono, że oba te dokumenty zostały już mu doręczone na co wskazują potwierdzenia odbioru w aktach Koła. Sekretarz Koła wyjaśnił także, że kompletna dokumentacja w sprawie wykluczenia z członkostwa i zastosowania kary porządkowej znajduje się w aktach Koła i jest dostępna do wglądu. Wraz z pismem przesłano skarżącemu kopię żądanej w punkcie d jego pisma kserokopię uchwały zarządu Koła nr [...] z 22 września 2012 r. We wniesionej skardze skarżący zażądał nakazania Kołu Łowieckiemu A w L. rozpatrzenie jego wniosku z dnia 13 lutego 2014 r. Ponadto, powołując się na art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej wniósł o ukaranie osoby odpowiedzialnej za nieudzielenie mu informacji publicznej a także o zobowiązanie organu nadrzędnego tj. Zarządu Okręgowego Polskiego Związku Łowieckiego do nałożenia kary dyscyplinarnej na osobę odpowiedzialną za udostępnianie informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący argumentował, że Koło Łowieckie, jako podmiot działający na podstawie ustawy Prawo Łowieckie, posiadający osobowość prawną i zdolność sądową, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Koło bowiem "gospodaruje na majątku Skarbu Państwa wykonując zadania z zakresu ochrony zwierzyny dzikiej, która na mocy tej ustawy stanowi własność ogólnonarodową czyli jest własnością Skarbu Państwa (...) niezależnie od korzystania z majątku społecznego otrzymuje subwencje i dotacje od samorządów lokalnych oraz korzysta z dopłat unijnych". Skarżący stwierdził, że żądane przez niego w piśmie dnia 13 lutego 2014 r. informacje stanowią informacje publiczne w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sformułowane bowiem przez niego pytania "dotyczyły działań organu zmierzającego do choćby czasowego pozbawienia uprawnień do wykonywania polowania, co jest niezgodne z intencją wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 6 listopada 2012 r., sygn. K 21/12". Podniósł, że "organ" nie udostępnił mu żądanych kopii dokumentów. Telefonicznie ustalił natomiast, że wgląd do akt Koła możliwy będzie dopiero po 1 maja 2014 r. w bliżej nieokreślonym terminie posiedzenia Zarządu Koła. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie, podnosząc, że żądane przez skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej, a ponadto że skarżącemu udzielono w piśmie z dnia 10 marca 2014 r. odpowiedzi na wszystkie zadane przez niego pytania. Wyjaśniono, że skarżący jako członek Koła ma prawo wglądu do wszelkiej dokumentacji Koła, a o te informacje powinien wystąpić do Komisji Rewizyjnej zgodnie ze statutem. Wyjaśniono również, że skarżący od pewnego czasu pozostaje w sporze z Kołem z przyczyn leżących wyłącznie po jego stronie. W spór ten angażuje siły i środki niewspółmierne do potrzeb spraw, których jego problem dotyka. Tym niemniej Zarząd Koła stara się wygaszać sytuacje sporne i konflikty, czego skarżący jednak nie jest w stanie docenić. W piśmie z dnia 6 października 2014 r. skarżący potrzymał swoją skargę. Poinformował, że w dniu 2 października 2014 r. udał się do siedziby Koła celem zrealizowania swojego prawa wglądu do żądanej dokumentacji, jednak uniemożliwiono mu wykonanie kopii tej dokumentacji, co jest niezgodne z art. 12 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wskazał, że uprawnienia statutowe zawarte w § 60 ust. 1 i 2 oraz § 67 Statutu nie umożliwiają mu uzyskania informacji, o które wnioskował w piśmie z 13 lutego 2014 r. Dostępne do wglądu uchwały Walnego Zgromadzenia Koła i protokoły z ich przebiegu w swej treści nie zawierają żądanych informacji. Uchwały wskazują jedynie treść uchwały, a protokoły z przebiegu zgromadzeń ograniczają się do stwierdzeń którzy z członków Koła brali w nim udział, jak głosowano i jakie podjęto uchwały. Za błędne uznał odesłanie go do Komisji Rewizyjnej. Żadne z postanowień statutu nie uprawnia członków Koła do występowania do tego organu z wnioskami czy skargami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Koło Łowieckie A w L. nie pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 13 lutego 2014 r., gdyż wniosek ten nie dotyczy informacji publicznej. Rację ma skarżący, że koło łowieckie – co do zasady – może być zobowiązane do udostępnienia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kwestia ta nie stanowiła przedmiotu sporu w niniejszym postępowaniu. Dla porządku należy tylko wyjaśnić, że zadania publiczne, jakie w ustawie z dnia 13 października 1995 r. Prawo Łowieckie (Dz. U. z 2013 r., poz. 1226 ze zm.) zostały nałożone na Polski Związek Łowiecki i jego podstawowe ogniwa organizacyjne czyli koła łowieckie pozwalają zakwalifikować te podmioty do "innych podmiotów wykonujących zadania publiczne" w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Problem ten był zresztą analizowany już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. przykładowo postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2013 r. I OZ 1155/13 dostępne na www.cbois.nsa.gov.pl). Powyższe nie oznacza jednak, że każda informacja i każdy dokument, jakimi dysponuje koło łowieckie ma walor informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Artykuł 1 ust. 1 tej ustawy stanowi, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Definicja informacji publicznej zawarta w tym przepisie odsyła zatem do pojęcia "sprawy publicznej". W przepisach prawa brak jest legalnej definicji "sprawy publicznej". Z pewnością jest to sprawa, która, jak wynika z potocznego rozumienia pojęcia "publiczny", odnosi się w jakimś stopniu do kwestii dotyczących ogółu, służących ogółowi ludzi, dostępnych dla wszystkich, ogólnych, społecznych i nieprywatnych ((Uniwersalny Słownik Języka Polskiego. Tom D-Ś, red. S. Dubisz, Warszawa 2008, s. 843) mogących interesować ogół obywateli. Przepis art. 6 ustawy zawiera przykładowy katalog informacji oraz danych które podlegają reżimowi ustawy. W świetle tego przepisu przesłanką kwalifikującą konkretną informację do kategorii informacji publicznej jest spełnianie przez nią kryterium przedmiotowego. Decydującym jest zatem wyłącznie treść i charakter konkretnej informacji. Dziedziny aktywności, które dotyczą spraw publicznych wymienione w art. 6 ustawy obejmują zatem: politykę zewnętrzną i wewnętrzną państwa (ust. 1), sposób organizacji i zasady funkcjonowania podmiotów publicznych (ust. 2-3), dokumenty wytworzone w ramach działalności podmiotów publicznych (ust. 4) i majątek publiczny (ust.5). Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z 25 marca 2003 r. (II SA 4059/02) stwierdził, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przeciwieństwem "sprawy publicznej" jest "sprawa prywatna" czyli niepubliczna, osobista, indywidualna, dotycząca sfery prywatnej człowieka. Zgodnie z art. 32 ust. 1 Prawa łowieckiego Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzą gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulacje liczebności populacji zwierząt łownych. Zaś łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 tej ustawy). Zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa (art. 2 przedmiotowej ustawy). Zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Łowiecki wykonuje m. in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (porównaj: motywy uzasadnienia do wyroku TK z dn. 6.11.20102 r., sygn. K 21/11, opubl. OTK-A 2012/10/119). Zadania te wykonują także koła łowieckie jako podstawowe ogniwo organizacyjne w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa. Stanowi o tym przepis art. 33 ust. 1 Prawa łowieckiego. Przy czym koła łowieckie posiadają osobowość prawną, którą nabywają w momencie nabycia członkostwa w Polskim Związku Łowieckim. Podmioty te prowadzą swoją działalność na podstawie prawa łowieckiego, statutu oraz uchwał organów Polskiego Związku Łowieckiego i koła łowieckiego (§ 31 statutu Polskiego Związku Łowieckiego, stanowiącego załącznik do uchwały XXI Krajowego Zjazdu Delegatów PZŁ z dnia 2 lipca 2005 r. w sprawie uchwalenia Statutu Polskiego Związku Łowieckiego). Dalej wskazać należy, że podstawowym podmiotem wydzierżawiającym obwody łowieckie jest koło łowieckie. Zatem na dzierżawionym przez siebie obwodzie koło ma obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej (art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie) rozumianej jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto wskazać należy, że koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, albowiem obowiązane roczne plany łowieckie sporządzane przez koła – dzierżawców, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe. Żądane we wniosku skarżącego z dnia 13 lutego 2014 r. informacje nie mają charakteru informacji publicznej, albowiem nie odnoszą się do wyżej wskazanych zadań publicznych, jakie realizują koła łowieckie. Oczywiście w ramach realizacji tych zadań Koła "administrują" w stosunku do swoich członków, inicjują postępowania dyscyplinarne, wymierzają kary porządkowe. Tryb postępowania w takich sprawach uregulowany jest szczegółowo w Rozdziale 6a ustawy oraz Rozdziale XV Statutu Polskiego Związku Łowieckiego. Zaistniały spór na tle dostępu do akt postępowania dyscyplinarnego powinien być rozwiązany w oparciu o uregulowania zawarte w tych aktach, a nie w oparciu o gwarantowane konstytucyjnie obywatelowi prawo do informacji publicznej. Należy też zwrócić uwagę, że przyjęcie, iż żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną byłoby równoznaczne z uznaniem, że może być ona udostępniona każdemu, co nie mogłoby zyskać aprobaty skarżącego. Jak wynika z treści wniosku skarżący domaga się szczegółowych informacji odnośnie zainicjowanego przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego oraz wymierzonej mu w ramach uregulowanego w statucie postępowania porządkowego kary zawieszenia do wykonywania polowania. Jest to jednak indywidualna sprawa skarżącego i informacje z nią związane nie mają waloru publicznego. Pomimo szerokiego rozumienia pojęcia informacji publicznej należy podkreślić, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania w celu uzyskania każdej informacji. Jej zakres przedmiotowy obejmuje dostęp do informacji wyłącznie publicznej. Ustawa ta nie może być rozumiana jako ustawa, która gwarantuje publiczny dostęp do każdej informacji. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzeczono o oddaleniu skargi.