II SAB/Wa 1040/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. i K. G. na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od odmowy przyjęcia do gimnazjum postanawia: odrzucić skargę M. Ł. i K. G. złożyli przed [...] marca 2014r. podanie o przyjęcie, do Publicznego Gimnazjum [...] w [...], ich syna J. G. Komisja Rekrutacyjna Publicznego Gimnazjum [...] w [...] w dniu [...] kwietnia 2014r. podała do publicznej wiadomości wyniki postępowania rekrutacyjnego w roku szkolnym 2014/2015. J. G. nie znalazł się na liście osób przyjętych do szkoły, ani na liście rezerwowej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014r. M. Ł. zwróciła się do Dyrektora Publicznego Gimnazjum [...] w [...] z prośbą o rozważenie kandydatury syna na ucznia w razie zwolnienia miejsca. Następnie M. Ł. i K. G. pismem z dnia [...] października 2014r. wezwali Dyrektora Publicznego Gimnazjum [...] w [...] do usunięcia naruszenia prawa, które miało polegać na nieterminowym rozpoznaniu odwołania od odmowy przyjęcia J. G. do gimnazjum na rok szkolny 2014/2015. W odpowiedzi (pismo z dnia [...] października 2014r.) Dyrektor Publicznego Gimnazjum [...] w [...] wskazał, że nie toczy się postępowanie odwoławcze dotyczące odmowy przyjęcia syna skarżących do gimnazjum, zatem nie mogło dojść do żadnego naruszenia przepisów prawa. Pismem z dnia [...] listopada 2014r. M. Ł. i K. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od odmowy przyjęcia do gimnazjum ich syna J. G. Pełnomocnik skarżonego organu w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie przed złożeniem skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a. Z kolei zgodnie z art. 3 § 3 powołanej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.) zobowiązuje organy administracji do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki (art. 35 § 1 k.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). Na niezałatwienie sprawy w powyższym terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Dopiero po wyczerpaniu tego trybu strona może wnieść skargę zarówno na bezczynność danego organu jak i na przewlekłe prowadzenie przez ten organ postępowania. Podkreślić należy, że warunkiem formalnym wniesienia skargi na bezczynność jest jedynie złożenie zażalenia na podstawie art. 37 § 1 k.p.a. Skarga jest zatem dopuszczalna niezależnie od tego, czy zażalenie to zostanie rozpatrzone oraz niezależnie od stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia w razie jego rozpatrzenia. Innymi słowy, dla uznania wyczerpania toku zażaleniowego przez stronę wystarczające jest wykazanie złożenia przez nią stosownego zażalenia do organu wyższego stopnia, zaś przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność organu lub na przewlekłość postępowania nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego zażalenia przez właściwy organ wyższego stopnia. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarżący nie wyczerpali, przed wniesieniem skargi, przysługujących im środków zaskarżenia. Zgodnie z brzmieniem art. 34a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U.2004.256.2572 j.t.), organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów. Niewątpliwie sprawa dotycząca rekrutacji do szkoły podlega pod powyższy nadzór organu prowadzącego. W utrwalonym orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, iż organem wyższego stopnia w stosunku do dyrektora gimnazjum jest organ prowadzący szkołę na podstawie art. 34a ust. 1 ustawy o systemie oświaty (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012r., I OSK 248/12). Z załączonego do skargi statutu Publicznego Gimnazjum [...] w [...] wynika, że organem prowadzącym Gimnazjum jest Kolegium [...] w [...] posiadające osobowość prawną w RP (§1 pkt. 3). W związku z tym, że w przedmiotowej sprawie występował organ wyższego stopnia, skarżącym przed wniesieniem skargi przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia do Kolegium [...] w [...] na bezczynność Dyrektora Publicznego Gimnazjum [...] w [...], z którego nie skorzystali. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy przysługuje środek zaskarżenia (w tym wypadku zażalenie) nie może zastępować tego środka o czym wyraźnie mówi art. 52 § 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że skarżącym znana była treść przywołanego statutu Publicznego Gimnazjum [...] w [...], skoro powołują się na jego przepisy w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.