VI SA/Wa 2379/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi L. W. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów radcowskich oddala skargę Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w W. (dalej: "Prezydium KRRP") - po rozpatrzeniu odwołania L. W. (dalej: "skarżący") od uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w S. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia nieprzydatności skarżącego do wykonywania zawodu radcy prawnego oraz skreślenia go z listy aplikantów radcowskich – działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 ze zm., dalej: "k.p.a.") – utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Z akt sprawy wynika, że uchwałą Nr [...] Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w S. z dnia [...] listopada 2011 r. L. W. został wpisany na listę aplikantów radcowskich. Ślubowanie złożył [...] grudnia 2011 r. Odbywając I rok aplikacji radcowskiej w roku szkoleniowym 2012 uzyskał ocenę niedostateczną z kolokwiów z prawa cywilnego, postępowania cywilnego oraz postępowania karnego, wskutek czego nie uzyskał zaliczenia roku. Powtarzając I roku aplikacji w roku szkoleniowym 2013, skarżący uzyskał ocenę niedostateczną z kolokwiów z prawa cywilnego, co skutkowało ponownym niezaliczeniem roku. Powyższe przełożyło się na fakt, że nie zaliczył on ani jednego roku szkoleniowego aplikacji radcowskiej w ciągu dwóch lat. Niezależnie od powyższego, za rok szkoleniowy 2013, skarżący uzyskał pozytywną opinię patrona - radcy prawnego I. P.. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., organ poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia go z listy aplikantów, jak również o prawie złożenia wyjaśnień i wniosków oraz o możliwości wzięcia udziału w posiedzeniu Rady w części dotyczącej jego sprawy. W dniu [...] stycznia 2014 r. Kierownik Szkolenia Aplikantów sporządził opinię co do osoby L. W., wskazał na przedmioty z których skarżący w ciągu dwóch lat szkoleniowych otrzymał ocenę niedostateczną, jak również powołując się m.in. na treść § 28 ust. 4 Regulaminu odbywania aplikacji, mówiącego o możliwości powtarzania tylko jednego roku szkoleniowego, podniósł, iż zachodzą podstawy do skreślenia aplikanta z listy. Pismem z dnia [...] stycznia 2014 r., skarżący zwrócił się do Rady Okręgowej Radców Prawnych w S. o wyrażenie zgody na kontynuowanie szkolenia na II roku aplikacji radcowskiej, a następnie w dniu [...] stycznia 2014 r. wziął udział w posiedzeniu ww. Rady na którym rozpatrywana była jego sprawa i zabrał głos w dyskusji nad podjęciem uchwały w przedmiocie skreślenia go z listy aplikantów. Skarżący zwrócił się z wnioskiem o niepodejmowanie ww. uchwały na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy o radcach prawnych tj. z powodu nieprzydatności do zawodu radcy. Podniósł, że jego praca z kolokwium poprawkowego z prawa cywilnego nie zasługiwała na ocenę negatywną, a mimo to ją otrzymał i zabrakło mu jedynie 2 punktów do zaliczenia kolokwium. Zauważył ponadto, że aplikant nie ma żadnej możliwości odwołania się od oceny, albowiem Regulamin odbywania aplikacji radcowskiej, którego tekst jednolity stanowi załącznik do uchwały Prezydium KRRP nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej, nie przewiduje żadnego trybu odwoławczego. W konsekwencji skarżący zwrócił się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w S. o umożliwienie mu kontynuowania aplikacji poprzez zaliczenie I roku szkoleniowego i odbywanie aplikacji na II roku. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., organ I instancji stwierdził nieprzydatność aplikanta L. W. do wykonywania zawodu radcy prawnego i skreślił go z listy aplikantów radcowskich. Jako podstawę prawną podjęcia uchwały organ I instancji wskazał art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r., Nr 10, poz. 65 ze zm.: dalej: " u.r.p.") w zw. z § 19 ust. 2 Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej, stanowiącego załącznik do uchwały Nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2009 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej (dalej również: "Regulamin"). W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzja w przedmiocie stwierdzenia nieprzydatności aplikanta do zawodu radcy prawnego nie jest decyzją uznaniową. W § 19 ust. 2 Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej, Krajowa Rada Radców Prawnych uszczegółowiła przypadki w których rada okręgowa izby radców prawnych stwierdza nieprzydatność aplikanta do wykonywania zawodu radcy prawnego. Jednym z tych przypadków jest niezaliczenie więcej niż jednego roku szkoleniowego. Taka sytuacja ma miejsce w przypadku skarżącego, który powtarzał już I rok szkoleniowy w trakcie odbywania aplikacji radcowskiej. Rozpoznając niniejszą sprawę na skutek odwołania skarżącego od ww. uchwały, Prezydium KRRP utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Na wstępie uzasadnienia powołano się na przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie tj. art. 37 ust. 2, art. 41 pkt 4, art. 60 pkt 8 lit. c u.r.p. oraz § 19 ust. 2 i § 28 ust. 4 Regulaminu. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że skarżący w ciągu dwóch lat szkoleniowych nie zaliczył ani jednego roku, a właśnie stan wiedzy aplikanta udokumentowany w oparciu o przeprowadzone kolokwium ma najbardziej skonkretyzowany i wymierny charakter w niniejszej sprawie. W ocenie Prezydium KRRP nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącego, że pozytywna opinia patrona ma decydujące znaczenie dla oceny przebiegu aplikacji radcowskiej, jak również że przesłanki z § 19 ust. 2 Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej muszą być spełnione łącznie dla umożliwienia skreślenia z listy aplikantów radcowskich. Pozytywne opinie patrona nie "neutralizują" negatywnej oceny uzyskanej z kolokwiów. Nadto organ wskazał na treść § 31 ust. 9 Regulaminu, zgodnie z którym od ustalonego przez komisję wyniku kolokwium nie przysługuje odwołanie. Natomiast zarzuty odwołania dotyczą przede wszystkim prawidłowego sposobu jego przeprowadzenia. Mając powyższe na względzie Prezydium KRRP uznało, że uchwała organu I instancji jest zgodna zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i z przepisami postępowania. Prawidłowo został ustalony stan faktyczny w sprawie, a rozstrzygnięcie zawiera obszerne uzasadnienie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium KRRP wniósł L. W., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: - art. 7, art. 8, art. 9, art. 11, art. 77 § 1, art. 80 oraz 138 § 2 k.p.a. poprzez przeprowadzenie postępowania z naruszeniem ogólnych zasad postępowania administracyjnego, nie podejmując niezbędnych kroków dla wyjaśnienia stanu faktycznego, ograniczając się jedynie do stwierdzenia nieprzydatności do wykonywania zawodu radcy prawnego w oparciu o negatywny wynik kolokwium rocznego; - art. 37 ust. 2 u.r.p. w zw. z § 19 ust. 2 Regulaminu odbywania aplikacji oraz § 2 Regulaminu działalności samorządu radców prawnych i jego organów, stanowiącego załącznik do uchwały nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] września 2008 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu działalności samorządu radców prawnych i jego organów, którego tekst jednolity ogłoszony został uchwalą nr [...] Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] grudnia 2012 r., poprzez błędne stwierdzenie nieprzydatności do wykonywania zawodu radcy prawnego, a także poprzez błędne przyjęcie, że zaistniała przesłanka do skreślenia skarżącego z listy aplikantów radcowskich, w postaci nie zaliczenia więcej niż jeden raz roku szkolnego, podczas gdy sporządzona przez skarżącego praca w ramach kolokwium poprawkowego z prawa cywilnego materialnego stanowiła podstawę do otrzymania oceny pozytywnej z tego kolokwium. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały Prezydium KRRP oraz poprzedzającej ją uchwały Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w S. z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, że aplikację radcowską rozpoczął w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w S. w 2012 r. W związku z nie zaliczeniem części egzaminów, w roku szkoleniowym 2013 powtarzał pierwszy rok aplikacji. Podczas powtarzania pierwszego roku zaliczył wszystkie egzaminy poza prawem cywilnym materialnym. W dniu [...] listopada 2011 r. skarżący przystąpił do kolokwium poprawkowego z tego przedmiotu, z którego otrzymał odpowiednio 17 i 18 pkt (przy wymaganej liczbie 20 punktów). Po opublikowaniu wyników skarżący zwrócił się o udostępnienie mu kopii sporządzonej pracy. Po uzyskaniu dostępu, skarżący stwierdził, że na jego pracy znajdowała się jedynie adnotacja wskazująca na ilość przyznanych punktów. Natomiast brak było jakichkolwiek komentarzy stanowiących uzasadnienie przyznanej punktacji, w szczególności w kontekście popełnionych błędów, jak również wskazania ilości punktów przyznawanych za poszczególne elementy pracy. Podniósł, że nie miał możliwości uzyskania szczegółowej informacji o zasadach oceny oraz punktacji sporządzonych prac, bowiem Okręgowa Izba Radców Prawnych w S. nie posiada takiego dokumentu, a tym samym w ocenie skarżącego należy uznać, że takie kryteria i zasady nigdy nie zostały ustalone. Konsekwencją czego Komisja Egzaminacyjna nie miała obowiązku sporządzenia uzasadnienia punktacji, a co z kolei prowadzi do konkluzji, że punktacja była przez członków Komisji Egzaminacyjnej przyznawana wyłącznie w sposób uznaniowy. Skarżący zarzucił również, że żaden z organów nie odniósł się do jego argumentów o ustawowym obowiązku należytego i wyczerpującego informowania o istotnych okolicznościach faktycznych sprawy tj. przyczynach otrzymania określonej liczby punktów z zadania z prawa cywilnego, które miały bezpośredni wpływ na uzyskanie oceny niedostatecznej z ww. pracy. Zdaniem skarżącego ww. działania naruszają przepisy prawa postępowania administracyjnego, bowiem Okręgowa Izba Radców Prawnych w S. nie zbadała okoliczności mających zasadnicze znaczenie w sprawie tj. prawidłowego przyznania punktacji. Podkreślił, że w niniejszej sprawie właśnie ta okoliczność miała istotne znaczenie, a nie sam fakt przyznania punktacji. Skarżący wyjaśnił, że nie kwestionuje zasady zgodnie z którą aplikant, który dwukrotnie nie zaliczył roku, zostaje skreślony z listy aplikantów radcowskich, natomiast pozostaje na stanowisku, że sporządzona przez niego praca uprawniała go do uzyskania z przedmiotowego kolokwium oceny pozytywnej. W ocenie skarżącego niemożność formalnego odwołania się od wyniku egzaminu, nie powinna stanowić przesłanki, która zwalniałaby organ z obowiązku rzetelnego rozpatrzenia sprawy oraz przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego. W odpowiedzi na skargę Prezydium KRRP wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej uchwale. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną uchwałę z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jej wydania. Kontrolując zaskarżoną uchwałę pod kątem powyższych kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem przy wydawaniu zaskarżonej uchwały nie doszło do naruszenia przepisów prawa. Na wstępie należy podkreślić rolę sądu administracyjnego, który jedynie bada czy organ nie dopuścił się rażących uchybień, czy dysponował niezbędnym materiałem dowodowym uzasadniającym rozstrzygnięcie sprawy i czy dokonał wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla takiego rozstrzygnięcia. Jest to więc kontrola prawidłowości postępowania poprzedzającego wydanie uchwały i jego zgodności z prawem. Ustawowe uprawnienie organów samorządu radcowskiego do organizowania aplikacji oraz określania jej zasad dotyczy weryfikowania przez organy samorządu wiedzy niezbędnej do wykonywania zawodu radcy prawnego oraz do dokonywania szeroko pojętej oceny uwarunkowań osobistych ubiegających się o uzyskanie uprawnień do wykonywania zawodu radcy prawnego. Powyższe stanowisko wzmacnia treść art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym samorząd sprawuje pieczę nad prawidłowym wykonywaniem zawodu zaufania publicznego w granicach interesu publicznego i dla jego obrony. Niezależnie od powyższego, stosownie do art. 41 pkt 4 u.r.p., do zadań samorządu należy między innymi przygotowywanie aplikantów radcowskich do należytego wykonywania zawodu radcy prawego, a celem aplikacji radcowskiej jest przygotowanie aplikanta do należytego i samodzielnego wykonywania zawodu radcy prawnego (art. 32 pkt u.r.p.). Natomiast w myśl art. 35 ww. ustawy, do obowiązków aplikanta radcowskiego należy: 1) uczestniczenie w przewidzianych programem zajęciach teoretycznych i praktycznych; 2) samodzielne pogłębianie wiedzy prawniczej i praktycznych umiejętności zawodowych; 3) przestrzeganie dyscypliny szkolenia i pracy (...). Aplikant ma również obowiązek przystępowania w terminach ustalonych w planie szkolenia do kolokwiów, złożenia ich z wynikiem pozytywnym oraz uzyskania zaliczenia zajęć, najpóźniej do dnia rozpoczęcia zajęć na kolejnym roku szkolenia (§ 5 pkt 3 Rozporządzenia). Samorząd jest uprawniony do organizowania i nadzorowania szkolenia zawodowego w formie aplikacji, jak również do sprawdzania czy aplikant zrealizował program aplikacji tj. czy rzeczywiście nabył umiejętności i wiedzę niezbędną do właściwego wykonywania zawodu radcy prawnego. Powyższe uprawnienia wynikają z obowiązku sprawowania przez korporację osób wykonujących zawód zaufania publicznego pieczy nad wykonywaniem tego zawodu. Trybunał Konstytucyjny wielokrotnie wypowiadał się w swych orzeczeniach m.in., że sprawowanie pieczy nad wykonaniem zawodu zaufania publicznego zakłada pewien udział samorządu zawodowego w procesie przygotowania i naboru do zawodu (vide: wyrok TK z 19 kwietnia 2006 r., sygn. K 6/06). Zgodnie z art. 37 u.r.p., rada okręgowej izby radców prawnych skreśla aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich w przypadku wystąpienia przesłanek wymienionych w tym przepisie (skreślenie obligatoryjne), a ponadto może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego (art. 37 ust. 2). Do zakresu działania Krajowej Rady Radców Prawnych należy, stosownie do art. 60 pkt 8 lit. c omawianej ustawy, uchwalanie regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej. W wykonaniu delegacji ustawowej Rada uchwaliła Regulamin odbywania aplikacji radcowskiej stanowiący załącznik do uchwały Nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2009 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej. Przepis § 19 ust. 2 Regulaminu, wskazuje, iż niezaliczenie więcej niż jeden raz roku szkoleniowego lub negatywna ocena patrona stanowią podstawę do stwierdzenia przez Radę nieprzydatności aplikanta do wykonywania zawodu i skreślenia z listy aplikantów z tego powodu. Natomiast w myśl § 28 ust. 4 Regulaminu w okresie trwania aplikacji aplikant może powtarzać tylko jeden rok szkoleniowy. Podnieść należy, że przedmiotem postępowania była ocena, czy zachodzą wystarczające przesłanki do stwierdzenia nieprzydatności skarżącego do wykonywania zawodu radcy prawnego, co może być podstawą do skreślenia z listy aplikantów radcowskich. Uchwała w tym zakresie ma charakter uznaniowy, przy czym uznanie administracyjne nie oznacza dowolności. Zgodnie z dotychczasowym dorobkiem orzecznictwa i doktryny kontrola sądowa decyzji uznaniowych ogranicza się do badania zachowania reguł proceduralnych przy ich podejmowaniu a zatem zakres tej kontroli jest ograniczony - Sąd bada, bowiem zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia, a nie wnika w jego celowość. Z tego względu kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie rozstrzygnięcia, czy organ nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił swoje stanowisko dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami tak, że nie można mu postawić zarzutu dowolności. W tak określonym zakresie postępowania należy stwierdzić, iż organy samorządu właściwie uznały za wystarczającą podstawę do skreślenia skarżącego z listy aplikantów radcowskich okoliczność niezaliczenia przez niego więcej niż jeden raz roku szkoleniowego. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżący nie zaliczył I roku aplikacji w roku szkoleniowym 2012 r. i na wniosek, uzyskał wpis warunkowy na II rok. W roku szkoleniowym 2013 ponownie nie zaliczył I roku aplikacji, z uwagi na złożenie z wynikiem negatywnym kolokwium z prawa cywilnego. Uprawnienie do powtarzania roku szkoleniowego i możliwość czterokrotnego przystąpienia do kolokwium z niezaliczonego przedmiotu, przy stworzeniu przez organ samorządowy możliwości powtórzenia roku, uzasadniają podstawę do stwierdzenia braku nabycia wiedzy i umiejętności w oznaczonym zakresie oraz uprawnienie do stwierdzenia nieprzydatności do wykonywania zawodu radcy prawnego. Należy podkreślić, że wykonywanie zawodu radcy prawnego polega na świadczeniu profesjonalnych usług prawnych wymagających posiadania bogatej i ugruntowanej wiedzy z zakresu różnych dziedzin prawa. Organ odwoławczy rozpoznając ponownie sprawę, stosownie do art. 136 k.p.a., przeanalizował znajdujące się w aktach sprawy opinie patrona zasadnie stwierdził, iż opinie te są pozytywne, jednakże nie mogą one mieć decydującego znaczenia, w sytuacji gdy skarżący otrzymał negatywne oceny z kolokwiów z prawa cywilnego w dwóch kolejnych latach szkoleniowych. Sąd podziela stanowisko organów, że nawet pozytywna opinia patrona co do zasady nie może przesądzać w takim przypadku o niemożności podjęcia uchwały w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów radcowskich, gdyż w niniejszej sprawie powodem wszczęcia postępowania w sprawie skreślenia z listy aplikantów było ponowne niezaliczenie I roku szkoleniowego, a przesłanki z § 19 Regulaminu odbywania aplikacji nie muszą być spełnione łącznie, gdyż odnoszą się do dwóch stanów faktycznych. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego braku skontrolowania przez organ prawidłowości przyznanej punktacji z kolokwium z prawa cywilnego, wskazać należy, iż zgodnie z Regulaminem odbywania aplikacji radcowskiej stanowiący załącznik do uchwały Nr [...] Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2009 r., w kwestii ustalania ocen i wyników kolokwiów władne są komisje powoływane przez prezydia rad okręgowych izb radców prawnych. Regulamin odbywania aplikacji radcowskiej nie przewiduje ingerencji Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych w tym zakresie oraz instytucji weryfikacji przez Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wyniku kolokwium, jak też oceny merytorycznej poprawności przygotowanych zadań. Tym samym w niniejszym postępowaniu organ nie miał możliwości weryfikacji wiedzy skarżącego. Według Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.). Ponadto organy samorządu radcowskiego, nie dopuściły się - w ocenie Sądu - obrazy zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.), albowiem oparły się na prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym, dokonując wszechstronnej oceny na podstawie jego całokształtu, oraz dokonując oceny znaczenia i wartości dowodów dla toczącej się sprawy. Należy uznać jednocześnie, iż swoje stanowisko uzasadniły w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu uchwały organ podał przesłanki podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja w sposób wystarczający odnosi się do istotnych w sprawie okoliczności faktycznoprawnych. Podniesione zarzuty nie zmieniają faktu, iż skarżący nie zaliczył ponownie roku szkoleniowego i ta właśnie okoliczność uzasadniała stwierdzenie nieprzydatności do zawodu. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.