II SA/Sz 809/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz.U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania Spółki A (poprzednio w S. K.), od decyzji Starosty P. z dnia [...] w sprawie zobowiązania Spółki A do udostępnienia Spółce B, nieruchomości stanowiących działki nr [...] na okres 3 miesięcy od wydania decyzji oraz zapewnienia dojazdu na teren ww. nieruchomości, w celu wykonania prac remontowo-konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji P. – M., polegających na naprawie fundamentów słupów posadowionych na ww. działkach oraz pomalowaniu konstrukcji tych słupów (zabezpieczeniu antykorozyjnym), zobowiązania Spółki B, do przywrócenia nieruchomości opisanych wyżej do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu prac remontowych, oraz do przyznania i wypłaty odszkodowania za szkody powstałe na skutek czynności opisanych wyżej, a także za udostępnienie przedmiotowych nieruchomości oraz w sprawie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności –utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W zakresie pkt 1 decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Uzasadniając decyzję organ odwoławczy podał, że sprawa zobowiązania Spółka A– właściciela ww. nieruchomości, do ich udostępnienia Spółka B była już przedmiotem rozstrzygnięcia Starosty P. Decyzją z dnia [...]r. Starosta orzekł o zobowiązaniu Spółki A do udostępnienia Spółce B., ww. działek, na okres 6 miesięcy, oraz zapewnienia dojazdu na teren wskazanych nieruchomości w celu wykonania prac remontowo - konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji P. – M., polegających na eksploatacyjnej wymianie i naprawie elementów konstrukcyjnych słupa, pomiarze napięcia rażenia i ewentualnej naprawie uziemień, wymianie łańcuchów izolatorowych, konserwacji fundamentów, usunięciu roślinności przy podstawie słupa, wymianie tabliczek oznaczeniowych, pomalowaniu konstrukcji, wymianie przewodu odgromowego. Orzekł również o zobowiązaniu Spółki B., do przywrócenia nieruchomości opisanych wyżej do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu prac remontowych, oraz do przyznania i wypłaty odszkodowania za szkody powstałe na skutek czynności opisanych wyżej, a także za udostępnienie przedmiotowych nieruchomości. Rozpatrując odwołanie Spółki A wniesione od ww. decyzji Starosty P. z dnia [...] r. Wojewoda wskazał, że w dniu [...] r. Spółka B. wystąpiła do Starosty P. z wnioskiem o wydanie decyzji administracyjnej na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - poprzez zobowiązanie Spółki A, właściciela działki nr [...] do udostępnienia Spółce B., ww. działek na okres 6 miesięcy od wydania niniejszej decyzji oraz zapewnienia dojazdu na teren wskazanych wyżej nieruchomości w celu wykonania prac remontowo - konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji P. – M., polegających na eksploatacyjnej wymianie i naprawie elementów konstrukcyjnych słupa, pomiarze napięcia rażenia i ewentualnej naprawie uziemień, wymianie łańcuchów izolatorawych, konserwacji fundamentów, usunięciu roślinności przy podstawie słupa, wymianie tabliczek oznaczeniowych, pomalowaniu konstrukcji, wymianie przewodu odgromowego oraz jednocześnie o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 K.p.a. oraz na podstawie art. 124b ust. 3 w związku z art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wojewoda wyjaśnił dalej, że wykonawca posiada przymiot strony w niniejszym postępowaniu, ponieważ zgodnie z art. 28 K.p.a. postępowanie dotyczy jego interesu prawnego lub obowiązku, bowiem jednym ze źródeł interesu prawnego może być prawo cywilne. Wnioskodawca jest wykonawcą zadania pod nazwą: "Przebudowa dwutorowego odcinka linii napowietrznej 110 kV zasilającej GPZ P. przebudowa jednotorowej linii napowietrznej 110 kV – P. – M. od słupa nr 45 do słupa nr 81", na mocy umowy nr [...] zawartej w dniu [...] r. w S., pomiędzy E. a wnioskodawcą. Organ odwoławczy stwierdził jednak, że Starosta P. naruszył przepisy postępowania administracyjnego, dlatego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji - stosownie do art. 138 § 2 K.p.a. W związku z uchylającą decyzją organu odwoławczego i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, Starosta P., w celu uzupełnienia postępowanie wyjaśniającego, w dniu 18 lutego 2014 r. wystosował pismo do pełnomocnika Spółki B. wzywające do uzupełnienia wniosku o dokumenty z przeprowadzonych rokowań właścicielem nieruchomości oraz o przedłożenie pełnomocnictwa dla J. R., który w imieniu Spółki B. podpisał umowę z dnia [...] r., wystawionego przez podmiot uprawniony do reprezentacji tejże Spółki, zgodnie z odpisem z rejestru przedsiębiorców. Następnie w dniu [...] r. wydał opisana na wstępie decyzję znak: [...]. Spółka A ponownie odwołała się od decyzji organu I instancji - wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 K.p.a. - poprzez brak należytego i wszechstronnego uzasadnienia okoliczności będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji, a także art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a. - poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a przez to nie przedstawienie w zaskarżonej decyzji stanowiska organu w sposób wymagany przez przepisy ustawy oraz naruszenie art. 11 K.p.a. - poprzez brak wyjaśnienia stronie zasadności przesłanek jakimi kierował się organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji, w sytuacji stronniczego przyznania za udowodnione jedynie okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę. Odwołująca podniosła też zarzut naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami w związku z art. 80 K.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące możliwość zastosowania art. 124b ww. ustawy, w sytuacji, gdy nie zostało dostatecznie wykazane, jakoby właściciel nieruchomości definitywnie nie wyraził zgody na udostępnienie nieruchomości na wskazany cel. Wojewoda, odnosząc się do zarzutów odwołującej się, podał, że wnioskodawca dostarczył wymagane pełnomocnictwa oraz przedłożył dokumenty świadczące o rzetelnym podjęciu próby uzyskania zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenia prac. Aktualnie do wykonania w ramach podjętych prac pozostała naprawa fundamentów słupów oraz pomalowanie ich konstrukcji (zabezpieczenie antykorozyjne). Z tego powodu w piśmie z dnia [...] r. skierowanym przez wykonawcę do właściciela nieruchomości, Spółki B. wykazał zawężony już zakres prac do wykonania w ramach prac remontowych, nadto zawierało konkretną propozycję z niezbędną ofertą finansową. Wobec jednak braku odpowiedzi właściciela nieruchomości na przedstawioną ofertę, należało uznać, iż rokowania nie przyniosły stosownego rezultatu. Dalej Wojewoda podał, że decyzja zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości może być wydana jedynie w przypadku, gdy dotyczy urządzeń infrastruktury technicznej wymienionych w art. 124b ust. 1, które nie stanowią części składowej gruntu, a zatem tylko takich urządzeń, które są objęte hipotezą art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego, czyli stanowiących część składową przedsiębiorstwa. W aktach sprawy znajdują się stosowne dokumenty świadczące o tym, iż na wnioskowanej nieruchomości znajdują się urządzenia, które nie stanowią części składowej tej nieruchomości gruntowej i są własnością przedsiębiorstwa energetycznego E. (zleceniodawcy prac). Dokumenty te potwierdzają prawo własności przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej. Podstawę do wykonania określonych prac wnioskodawcy – E. stanowi umowa nr [...] zawarta w dniu [...], pomiędzy E. a Spółką B. na wykonanie zadania inwestycyjnego pn. "Przebudowa dwutorowego odcinka linii napowietrznej 110 kV zasilającej GPZ P. oraz przebudowa jednotorowej linii napowietrznej 110 kV – P. – M. od słupa nr 4.5 do słupa nr 81". Ponadto, w aktach sprawy znajduje się pismo skierowane przez inwestora do wykonawcy wyjaśniające jakie czynności należy przeprowadzić w ramach zadania objętego ww. umową. Do czynności tych zaliczono: wymianę, wyeksploatowanych elementów konstrukcyjnych słupów kratowych, wymianę łańcuchów izolatorowych, wymianę przewodów roboczych, fazowych i odgromowych, pomiar napięcia rażenia, naprawa uziemień, konserwacja fundamentów, usunięcie roślinności wokół podstaw słupów, wymiana tabliczek informacyjnych, zabezpieczenie antykorozyjne konstrukcji słupów. Zatem ww. umowa oraz pismo doprecyzowujące zakres tej umowy, w omawianej sprawie mogą stanowić wystarczający dowód dla uznania uprawnienia spółki B. do wystąpienia z wnioskiem w przedmiotowej sprawie. Nie ma bowiem, przeszkód prawnych, aby uprawnione przedsiębiorstwo zleciło wykonanie prac innemu podmiotowi, jednakże zlecenie musi pochodzić od podmiotu, który tak jak w przedmiotowej sprawie bez wątpienia jest właścicielem urządzeń. Wojewoda wyjaśnił również, że elementy objęte hipotezą art. 124b u.g.n., warunkujące wraz z innymi przesłankami wydanie nakazu udostępnienia terenu wymagają przeprowadzenia procesu wykładni także co do używanych w nim pojęć, przy wykorzystaniu m.in. definicji legalnych z art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Organ I instancji w swojej decyzji rozważył charakter prac remontowych jakie mają być wykonane na obiekcie. Ponadto, odpowiednio do prowadzonych prac, w sposób czytelny określił w uzasadnieniu decyzji ich przebieg oraz zakres uszczuplenia władztwa właściciela. Dokonał też analizy celowości zajęcia przez E. wnioskowanych działek dla wykonania spornych prac. Z akt sprawy bowiem wynika, że organ I instancji przeprowadził analizę pomiarową potwierdzającą słuszność stanowiska co do obszaru mającego podlegać zajęciu. Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję Wojewody zarzucając jej naruszenie przepisów prawa mających istotne znaczenie przy wydaniu skarżonej decyzji, a mianowicie: 1) art. 6 K.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1 w zw. z art. 124 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez przyjęcie, że między skarżącą a wnioskodawcą zostały przeprowadzone rokowania, które stanowią niezbędny element udzielenia zezwolenia w przedmiocie ograniczenia w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na wykonanie prac remontowo-konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 KV relacji P.-M., w sytuacji gdy wnioskodawca nie spełnił ustawowych wymogów koniecznych dla prowadzenia takich rokowań; 2) art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez błędną wykładnię poprzez nieuwzględnienie przy wydaniu decyzji przez organ uzasadnionego interesu skarżącej, skutkiem czego skarżona decyzja nie ustanawia przebiegu inwestycji przez nieruchomość skarżącej w sposób najmniej uciążliwy, a ingerencja w prawo własności skarżącej nie została sprowadzona do niezbędnego minimum; 3) art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez wydanie przez Starostę P. skarżonej decyzji, w wyniku przyjęcia, że skarżąca nie wyraża zgody na udostępnienie przedmiotowych działek, w sytuacji gdy wnioskodawca nie przedstawił organowi stosownych dokumentów stanowiących o przeprowadzeniu koniecznych rokowań; 4) art. 107 § 1 K.p.a. poprzez brak należytego i wszechstronnego uzasadnienia okoliczności będących postawą wydania skarżonej decyzji, 5) art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a. poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej oceny okoliczności sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a przez to nie przedstawienie w skarżonej decyzji stanowiska organu w sposób wymagany przez przepisy ustawy. Uzasadniając swoje stanowisko skarżąca wskazała, że analiza zgromadzonych w sprawie materiałów dowodowych prowadzi do wniosku, że nie zostały spełnione łącznie przesłanki warunkujące możliwość zastosowania ograniczenia wynikającego z art. 124b ustawy. Nie zostało dostatecznie wykazane, jakoby skarżąca definitywnie nie wyraziła zgody na udostępnienie nieruchomości na wskazany cel. Podczas negocjacji między stronami taka możliwość nie została jednoznacznie odrzucona. Strony nie doszły do zadawalających obie strony uzgodnień, w szczególności kwestią sporną była kwestia wynagrodzenia. Brak zgody nie może być przez organy orzekające w jakikolwiek sposób dorozumiany lub domniemany, a w przypadku jakiejkolwiek wątpliwości kwestia ta winna zostać przez organ wyjaśniona. Tymczasem organ uznał, że pismo wnioskodawcy z dnia [...]r. skierowane do skarżącej z propozycją i ofertą finansową spełnia wymagania rokowań, a brak odpowiedzi na nie uzasadnia stwierdzenie, że rokowania nie przyniosły rezultatu. Zdaniem skarżącej strony w wyniku prowadzonych negocjacji winny dojść do konsensusu. Nadto pierwotnie przedstawione przez wnioskodawcę dokumenty, tj. pisma świadczące o przedstawieniu skarżącej propozycji wysokości kwoty określonej w operacie szacunkowym wyceniającym wartość służebności przesyłu organ określił jako niewystarczające, co w konsekwencji doprowadził do uznania, że nie zostały przeprowadzone odpowiednie negocjacje. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w celu uzupełnienia o wskazówki organu wyższej instancji Starosta P. wydając decyzję o zobowiązaniu skarżącej do udostępnienia nieruchomości wnioskodawcy uznał, że wnioskodawca uzupełnił dokumentację w sposób prawidłowy, tj. przedłożył dokumenty świadczące o rzetelnym podjęciu próby uzyskania zgody właściciela nieruchomości na przeprowadzenie prac. Organ w uzasadnieniu decyzji nie wyjaśnił w żaden sposób, że dokument przedstawiony przez wnioskodawcę spełnia wymagania dokumentu z przeprowadzenia rokowań. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego. Oznacza to, że kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy organ administracji wydając zaskarżony akt nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Natomiast zgodnie z art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", Sąd badając legalność zaskarżonego aktu nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm. – dalej "u.g.n."). Zgodnie z tym przepisem, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji, zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności (art. 124b ust. 1 u.g.n.). Decyzję o zobowiązaniu wydaje się z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii (art. 124b ust. 2 u.g.n.). Obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio (art. 124b ust. 3 u.g.n.). W rozpoznawanej sprawie Starosta P., w oparciu o ww. przepis, zobowiązał skarżącą do udostępnienia, stanowiące jej własność nieruchomości, tj. działek oznaczonych ewidencyjnie nr [...], spółce B., w celu wykonania czynności związanych z utrzymaniem urządzeń energii elektrycznej. Zgodnie z sentencją decyzji Starosty P. obowiązek udostępnienia dotyczy okresu 3 miesięcy od dnia wydania decyzji oraz zapewnienia dojazdu na teren ww. nieruchomości, w celu wykonania prac remontowo-konserwacyjny. Z treści powołanego wyżej art. 124b ust. 1 u.g.n. wynika, że możliwość zastosowania tego przepisu uwarunkowana jest spełnieniem kumulatywnie dwóch przesłanek: 1) wystąpienia konieczności wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii wymienionych w przepisie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń (w tym energetycznych), 2) niewyrażenia przez właściciela nieruchomości zgody na jej udostępnienie. W tym miejscu, w związku z zarzutami skargi, zasadnym jest podkreślić, że podstawą wydania zaskarżonej decyzji był omówiony powyżej przepis art. 124b u.g.n., przyznający staroście kompetencje do wydania decyzji zobowiązującej właściciela nieruchomości do udostępnienia nieruchomości określonemu podmiotowi w celu wykonania, między innymi, czynności związanych z konserwacją linii energetycznych. W sprawie natomiast nie był stosowany przepis art. 124 ust. 1 u.g.n., w który mowa o ograniczeniu, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości i to w zupełnie innym celu. Tylko w przypadku ograniczeniu sposób korzystania z nieruchomości ustawodawca uzależnił wydanie stosownej decyzji od przeprowadzenia, przez podmiot zamierzający wystąpić z wnioskiem, rokowań z właścicielem. Dlatego za całkowicie chybione uznać należy zarzuty skargi naruszenia art. 6 K.p.a. w zw. z art. 124 ust. 1 w zw. z art. 124 ust. 3 u.g.n. W ocenie Sądu, analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego wskazuje, że w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki określone w art. 124b ust. 1 u.g.n. W szczególności z akt sprawy wynika, iż skarżąca jako właścicielka działek nie wyraziła zgody na ich udostępnienie. W aktach znajdują się pisma wnioskodawcy kierowane do skarżącej, w których zawarte były prośby o wyrażenie takiej zgody oraz propozycje zadośćuczynienia za ewentualne szkody spowodowane wykonaniem prac. Jednak skarżąca nigdy pozytywnie nie odpowiedziała na te propozycje. Jak sama podaj, ewentualna zgodę uzależniała od spełnienia przez wnioskodawcę dodatkowych warunków, a na ostanie pismo z dnia [...]r. w ogóle nie odpowiedziała. W takiej sytuacji słusznie organy przyjęły, że skarżąca nie wyraziła zgody na udostępnienie nieruchomości stanowiących jej własność. Za nietrafne uznać należy stanowisko strony skarżącej, jako nie wynikające z przepisu art.124 b u.g.n., że decyzja zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości może być wydana tylko w przypadku, gdy między stronami dojdzie do konsensusu. Wręcz przeciwnie z przepisu tego wynika, że jeżeli strony dojdą do porozumienia, to w ogóle nie jest potrzebne wydawanie decyzji, bowiem wejście na nieruchomość oparte będzie na zgodzie jej właściciela. Wskazać też trzeba, iż we wniosku z dnia [...] r., złożonym do organu w trybie art. 124b u.g.n., E. powołała się na koniczność wykonania prac remontowo-konserwacyjnych dwutorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji P. – M. przebiegającej przez działki należące do skarżącej. Zdaniem Sądu czynności techniczne konserwacji urządzeń elektrycznych, jak naprawie fundamentów słupów posadowionych na ww. działkach oraz pomalowaniu konstrukcji tych słupów, i ich potrzeba, związana z bezpieczeństwem dostaw energii elektrycznej dla miejscowej ludności, leżą w kompetencji wnioskodawcy i nie budzą wątpliwości. Sąd nie znajduje żadnej podstawy aby wymienione czynności nie zaliczyć do prac remontowo-konserwacyjnych. Wnioskodawca jest również podmiotem zobowiązanym do wykonania tych czynności z mocy umowy zawartej z właścicielem urządzeń elektrycznych, tj. E.. Podsumowując, w przedmiotowym postępowaniu zostały spełnione przesłanki warunkujące możliwość zastosowania przez organ art. 124b ust. 1 u.g.n. Ponadto, wbrew zarzutom skarżącej, uznać trzeba, iż rozpoznając sprawę organy przeprowadziły prawidłowo postępowanie dowodowe i dokonały właściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 K.p.a. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.