IV SA/Wa 411/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2012 r. sprawy ze skarg M. B. i Stowarzyszenia P. "N." w P. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia "P." - oddala skargi - Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. (RDOS w P.) w trybie art. 71 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), zwanej dalej ustawą OOŚ a także art. 108 § 1 k.p.a. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji [...] Sp. z o.o. [...]. Powyższe postępowanie prowadzone było na wniosek [...] Sp. z o.o. z dnia 12 sierpnia 2010 r., w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia p.n. "Rozbudowa i modernizacja [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...]", położonego w P. przy ul. [...]. Zakres inwestycji dotyczy: rozbudowy i przebudowy [...], budowy budynku stacji transformatorowej wraz z wyposażeniem. Niniejsze przedsięwzięcie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), oraz na podstawie art. 173 ust 2 pkt 1 ustawy OOŚ, zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i polega na budowie [...] nie mniejszej niż [...] m. Organ podkreślił, iż pomimo wejścia w życie z dniem 15.11.2010 r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397), w świetle § 4 tego aktu, do przedmiotowego postępowania wszczętego przed wejściem w życie ww. rozporządzenia, należy stosować przepisy dotychczasowe. Powyższe oznacza, że niniejsze postępowanie nie podlega przepisom nowego rozporządzenia. Realizacja przedsięwzięcia wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. RDOŚ w P. obwieszczeniem z dnia [...] sierpnia 2010 r., zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie, a z uwagi na pominięcia jako stron postępowania mieszkańców gminy D., ponowił tę czynność obwieszczeniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Organ I instancji obwieszczeniami datowanymi na [...] października 2010 r., oraz [...] grudnia 2010 r. zawiadomił społeczeństwo m.in. o wszczęciu postępowania i o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz o możliwości składania uwag i wniosków w ramach udziału społeczeństwa w postępowaniu. Udział ten przeprowadzono dwukrotnie. W dniu [...] października 2010 r. organ I instancji przeprowadził rozprawę administracyjną otwartą dla społeczeństwa w sprawie planowanego przedsięwzięcia. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, wnioskodawca był wzywany przez RDOŚ w P. pismami datowanymi na 18.08.2010 r. 02.09.2010 r., 07.10.2010 r. i 03.11.2010 r. do uzupełnień raportu o oddziaływaniu na środowisko, zwanego dalej raportem, oraz do złożenia wyjaśnień co do jego zapisów. W odpowiedzi na wezwania inwestor pismami datowanymi na 23.08.2010 r., 17.09.2010 r., 04.10.2010 r. 07.10.2010 r., 13.10.2010 r., 15.11.2010 r., 17.11.2010 r., 19.11.2010 r., 25.11.2010 r. oraz 03.12.2010 r., przedstawił uzupełnienia raportu i złożył wyjaśnienia co do jego treści. Obwieszczeniem z dnia [...].01.2011 r. organ I instancji zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się przed wydaniem zaskarżonej decyzji ze zgromadzonymi dowodami i wglądu do zgromadzonej podczas postępowania dokumentacji, z podaniem miejsca i terminu na dokonanie tej czynności. Skutecznie odwołanie od powyższej decyzji wniosły osoby oraz stowarzyszenia wskazane w sentencji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., w związku z art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), w związku z odwołaniem osób fizycznych i osoby prawnej oraz stowarzyszeń wymienionych w decyzji, od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. z dnia [...] lutego 2011 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia p.n. "Rozbudowa i modernizacja [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością [...]", orzekł o: 1. uchyleniu treści pkt 1.2.1 decyzji w brzmieniu: "W porze nocnej ograniczyć sumę operacji [...] maksymalnie do [...], przy udziale nie większym niż 25 % [...]", w tym zakresie orzekł: "W porze nocnej dopuszcza się maksymalnie [...] operacji [...], przy udziale nie większym niż 25 % operacji [...]", 2. uchyleniu treści pkt I.2.2 decyzji w brzmieniu: "W porze nocnej ograniczyć sumę operacji [...] nie większej niż [...] kg, maksymalnie do [...].", w tym zakresie orzekł: "W porze nocy nie dopuszcza się operacji [...] nie większej niż [...] kg maksymalnie do [...]" 3. uchyleniu: - treści pkt I.2.6 decyzji w brzmieniu: "W porze nocnej 75 % wszystkich operacji [...] obejmujących [...] wykonywać [...], a 25 % od strony P." - treści pkt I.2.7 decyzji w brzmieniu: "W porze dziennej nie przekraczać 70 % udziału wszystkich operacji [...], w tym nie przekraczać 80 % [...] oraz 62 % [...]", w tym zakresie orzekł: "Rozkład operacji [...] ma gwarantować, by zasięg oddziaływania [...] nie przekraczał granic obszaru ograniczonego użytkowania, wskazanego do wyznaczenia w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, następnie wyznaczonego stosowną uchwałą Sejmiku Województwa", 4. uchyleniu treści pkt 1.2.5 decyzji w brzmieniu: "Przed oddaniem do użytkowania przedsięwzięcia wyłączyć z eksploatacji [...], a w ciągu maksymalnie [...].",w tym zakresie orzekł: "W ciągu maksymalnie [...] od oddania do użytkowania przedsięwzięcia wyłączyć z obsługi przez [...]". 5. w pozostałej części utrzymał w mocy ww. decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż postępowanie administracyjne zmierzające do wydania przedmiotowej decyzji zostało przeprowadzone prawidłowo, ponadto uzasadnił dokonane zmiany w decyzji pierwszoinstancyjnej i szeroko odniósł się do zarzutów podniesionych w odwołaniach. Na powyższą decyzję skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli Stowarzyszenie [...] oraz M. B. reprezentowany przez D. S. Skarżące Stowarzyszenie wniosło o uchylenie decyzji II w całości i poprzedzającej ją decyzji I oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, jak również o zasądzenie od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na ich rzecz kosztów postępowania, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Stowarzyszenie zarzuciło: - iż zmiana warunku 1.2.6 i 1.2.7 decyzji pierwszoinstancyjnej całkowicie zmieni proponowany zakres obszaru ograniczonego użytkowania i tym samym zasięg oddziaływania przedsięwzięcia będzie inny, niż wskazano w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, podnosząc iż [...] Sp. z o.o. jest zobowiązany stosować się do zapisów decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w tym także do warunku nieprzekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu poza obszarem ograniczonego użytkowania; - brak możliwości skontrolowania, czy [...] Sp. z o.o. spełni ww. warunek zapisany w decyzji organu II instancji, dotyczący zachowania standardów akustycznych poza obszarem ograniczonego użytkowania; - brak uwzględnienia przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska bezpieczeństwa operacji [...]; - iż organy administracji próbują zmusić [...] (zapisami zawartymi w decyzji) do przerzucenia znacznej części operacji [...] by ograniczyć ich wykonywanie nad P.; - iż zapisy punktów 1.2.3 - 1.2.4 decyzji I oraz punktów 1 i 2 decyzji II spowodują zwiększenie ilości tych operacji, pod warunkiem że przekroczenia dopuszczalnych poziomów dźwięku nie przekroczą granic strefy ograniczonego użytkowania; - nieprawidłowy sposób ustalenia w raporcie zasięgu obszaru ograniczonego użytkowania, albowiem w obliczeniach dotyczących oddziaływań akustycznych nie uwzględniono [...]; - oparcie obliczeń będących podstawą zarówno określenia zasięgu oddziaływania akustycznego [...], jak również poziomu tego hałasu, na obliczeniach, w których pojedyncze zdarzenie definiowano niejako czas ich trwania, lecz jako ilość tych zdarzeń i tym sposobem celowo zaniżono wyniki poziomu hałasu o kilkanaście decybeli w celu m.in. zmniejszenia zasięgu obszaru ograniczonego użytkowania; - brak wyjaśnienia kwestii rejestracji poziomu i zakresu hałasu z [...] przez urządzenie do pomiaru poziomu hałasu emitowanego przez [...]; - sprzeczność realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z Programem Ochrony Przed Hałasem dla Miasta P.(POH); - nieprawidłowość opinii [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego (WPWiS) z dnia [...].12.2010 r., znak [...]; - naruszenie zasady zrównoważonego rozwoju; - brak zbadania i ustalenia prawdy obiektywnej "w zakresie skumulowanego oddziaływania poprzez nakładanie się obszarów ograniczonego użytkowania z [...] w K., [...]; - brak przedstawienia w raporcie wyników badań kumulacji wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w glebie; - niewłaściwą przyjętą liczbę operacji [...], która została przyjęta w raporcie tj.: [...] w skali roku; - rażące naruszenie interesu społecznego mieszkańców zamieszkujących i poddanych ogromnemu negatywnemu oddziaływaniu [...], na korzyść tego ostatniego. W uzasadnieniu Stowarzyszenie rozwinęło powyższe zarzuty. Pismem z dnia 26 stycznia 2012 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. B. zarzucając naruszenie: 1. art. 7 w związku z art. 87 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej w związku z pkt 11.4.4. tab. 16. Załącznika do uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji norm postępowania określonych w ww. uchwale Rady Miasta P. określającej m.in. maksymalną dopuszczalną liczbę operacji [...] w porze nocnej; 2. art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w związku z pkt 11.4.4. tab. 16. Załącznika do uchwały Rady Miasta P. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] poprzez określenie maksymalnej liczby operacji [...] w porze nocnej sprzecznie z normami ww. uchwały Rady Miasta; 3. art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, swojego pisma adresowanego do J. S. z dnia 31 grudnia 2010 r., które stoi w sprzeczności z rozstrzygnięciem skarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; 2) zasądzenie od Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu rozwinął powyższe zarzuty podnosząc nieuwzględnienie norm postępowania wskazanych w Uchwale Rady Miasta P. z dnia [...] października 2008 r. nr [...] W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak, związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie narusza prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.). Nie doszło również do naruszenia praw skarżących jako strony toczącego się postępowania. Podstawę materialnoprawną prowadzonego postępowania i wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2008.199.1227 ze zm). Stosownie do przepisu art. 71 ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Katalog ww. przedsięwzięć, określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397). Zgodnie jednak z § 4 tego rozporządzenia, do postępowań w sprawie decyzji, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust 1 ustawy, wszczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia (tj. przed dniem 15 listopada 2010 roku) stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie zastosowanie ma więc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Niniejsze przedsięwzięcie, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 28 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz na podstawie art. 173 ust 2 pkt 1 ustawy OOŚ, zalicza się do mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i polega na budowie [...] o podstawowej długości [...] nie mniejszej niż [...] m. Stosownie do przepisu art. 73 ust. 1 ww. ustawy, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r. inwestor wniósł o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Zgodnie z przepisem art. 82 ww. ustawy, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wydawanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ: 1) określa: a) rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, b) warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich, c) wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust.1 w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18, 2) w przypadku gdy z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika potrzeba: b) zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko - nakłada obowiązek tych działań; 5) może nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy po realizacyjnej, określając jej zakres i termin przedstawienia. Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis art. 85 ustawy stanowi, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, które niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać w przypadku gdy została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: a) informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa, b) informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: - ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, - uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, - wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone, c) uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4. Oceniając zaskarżone decyzje w oparciu o powołane przepisy orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż orzekające w niniejszej sprawie organy środowiskowe nie naruszyły prawa ustalając środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Na wstępie podkreślić należy, iż podniesione przez skarżących zarzuty są powtórzeniem zarzutów formułowanych na etapie postępowania administracyjnego w tym odwoławczego. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż bezzasadny jest zarzut Stowarzyszenia, że dokonana, w punkcie 3 decyzji organu II instancji zmiana warunku 1.2.6 i 1.2.7 decyzji I - instancji całkowicie zmieni proponowany zakres obszaru ograniczonego użytkowania. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, iż obliczenia zasięgu oddziaływania hałasu zostały dokonane w raporcie oddziaływania na środowisko dla najbardziej niekorzystnych warunków eksploatacji [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że określając warunek I.2.7. decyzji, organ I instancji próbował ograniczyć możliwość przekraczania tych granicznych procentowych proporcji operacji [...] na poszczególnych drogach [...], zobowiązując [...] Sp. z o.o. do nieprzekraczania 70% udziału wszystkich operacji [...], w tym nieprzekraczania 80 % [...] oraz 62 % [...]. Organ II instancji uchylił jednak ww. warunek i orzekł w tym zakresie co do istoty w punkcie 3 decyzji II, ze względu na niepewną możliwość jego spełnienia przez inwestora, przede wszystkim z uwagi na obowiązek przestrzegania przez [...] procedur [...], jak również uwzględniania [...]. Określony w decyzji II warunek 3 zobowiązuje inwestora do takiego zarządzania operacjami [...], aby zasięg oddziaływania [...] nie przekraczał .granic obszaru, ograniczonego użytkowania, wyznaczonego na podstawie ww. danych wejściowych dotyczących operacji [...]. W ocenie Sądu stanowisko organu odwoławczego jest zasadne i racjonalne. Odnosząc się do kwestii wykonywania operacji [...] w porze nocy organ wyjaśnił, że przyjęty do obliczeń w raporcie rozkład proporcji operacji [...] ([...]) był zapisem "elastycznym" do pewnego stopnia, tzn. nie zakładał, że dokładnie 25% [...] będzie odbywać się od strony P., a 75% od strony P. Biorąc pod uwagę ogólną zasadę realizowania [...], zważywszy, że w rejonie P. najczęściej występują [...] (s. 35 raportu), organ odwoławczy stwierdził, że dotrzymanie wartości 75% operacji[...] może zostać osiągnięte na przykład poprzez zwiększanie ilości [...], by przy trudniejszej do realizacji operacji [...] utrzymać ww. procentową proporcję, czego dokonano w tabeli 4.3.4.4.-2 raportu. Odnosząc się do zarzutu braku możliwości skontrolowania, czy [...] Sp. z o.o. spełnia ww. warunek dotyczący zachowania standardów akustycznych poza obszarem ograniczonego użytkowania, w ocenie Sądu zgodzić należy się z wyjaśnieniami organu, iż zgodnie z § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 16 czerwca 2011 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów poziomów substancji lub energii w środowisku przez zarządzającego drogą, linią kolejową, linią tramwajową, lotniskiem lub portem (Dz. U. Nr 140, poz. 824), zarządzający [...] jest zobowiązany do prowadzenia ciągłych poziomów energii w środowisku dla wyznaczenia wartości poziomów hałasu w środowisku, wyrażonych wskaźnikami LAcqD, LAcqN> Ldwn i Ln, jeżeli w związku z eksploatacją [...] ma miejsce łącznie ponad [...] i jest ono położone na terenie aglomeracji lub [...] spełnia powyższą definicję i wdrożył system pomiarów ciągłych hałasu. Organem do kontroli podmiotów korzystających ze środowiska, m.in. w zakresie przestrzegania decyzji ustalających prowadzenia pomiarów wielkości emisji i jej wpływu na stan środowiska jest, zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz. U. z 2007 r. Nr 44, poz. 287 ze zm.), wojewódzki inspektor ochrony środowiska. Zatem w przypadku zaistnienia podejrzeń przekroczeń dopuszczalnych poziomów emisji hałasu w związku z funkcjonowaniem przedmiotowego [...], istnieje możliwość zgłoszenia stwierdzonych nieprawidłowości do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska, który posiada odpowiednie kompetencje, by przeprowadzić pomiary kontrolne poziomów substancji i energii w środowisku. Ponadto zgodnie z punktem V decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska warunek nakłada na inwestora obowiązek wykonania w terminie roku od oddania do użytkowania [...], analizy porealizacyjnej w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny. Opracowanie to musi zostać wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami i metodyką, a po przedłożeniu organowi I instancji oraz Marszałkowi Województwa [...], zostanie poddane weryfikacji tych organów, w tym w zakresie "dotrzymania" przez [...] Sp. z o. o. warunków obszaru ograniczonego użytkowania, który zostanie wyznaczony uchwałą Sejmiku Województwa [...]. Ponadto pkt II. 1 i 2 decyzji I nakłada na inwestora obowiązek prowadzenia monitoringu ilości operacji [...], oraz stworzenia i wdrożenia procedur zapewniających stosowanie i skuteczne nadzorowanie działań "określonych w I.2 w punktach od 11 do 19". Za słuszne zdaniem Sądu uznać należy więc stanowisko organu odwoławczego, iż powyższe fakty świadczą o wykonalności pkt - 3 decyzji Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Skarżące Stowarzyszenie zarzuciło również, iż Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie wziął pod uwagę zapewnienia bezpieczeństwa operacji [...], w związku z treścią pkt-u 3 decyzji. W ocenie Sądu zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie, albowiem organy wydające decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach opierają swą wiedzę o planowanym przedsięwzięciu na dokumentacji przedłożonej przez inwestora. Zgodzić należy się z organem , że jeżeli [...] Sp. z o.o. zakłada możliwość realizacji operacji [...], organ środowiskowy nie ma podstaw, by to kwestionować. Skarżący zarzucili, iż decyzja II instancyjna sanuje przekraczanie ilości operacji [...], określonych w raporcie. Zauważyć należy, iż zapisy punktów I.2.3 -1.2.4 decyzji I - instancji oraz punktów 1 i 2 decyzji II - instancji, wyraźnie określają ograniczenia ilościowe dla dokonywania operacji [...], a brzmienie punktu 3 decyzji II nie stoi z nimi w sprzeczności i nie znosi ich obowiązywania. Nie można zgodzić się ze stwierdzeniem Stowarzyszenia, iż nieprawidłowo ustalono sposób ustalenia w raporcie zasięg u-obszaru ograniczonego użytkowania, albowiem w obliczeniach dotyczących oddziaływań akustycznych nie uwzględniono [...]. Z zestawienie [...] ujętych w tabelach 4.3.4.5.-1 - 4.3.4.5.-3 raportu, które zawierają przyjęte do obliczeń akustycznych zestawienie liczby operacji [...] poszczególnych [...], wynika że wymienione zostały również [...]. Skarżący zarzucili, iż obliczenia poziomu hałasu zawarte w raporcie są niejednoznaczne i nieprecyzyjne, a wyniki tych obliczeń (przedstawione w postaci graficznej jako zasięgi poszczególnych [...]) nie pozwalają na ustalenie poziomu hałasu w strefie ograniczonego użytkowania oraz w budyniach. Jak wynika z akt sprawy zasięgi proponowanego obszaru ograniczonego użytkowania przedstawione w raporcie (w tym także na poświadczonych kopiach map ewidencyjnych) przedstawiają obszary podlegające ochronie akustycznej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826).Natomiast na s. 225 raportu zostały przedstawione założenia i wymagania dotyczące poszczególnych stref obszaru ograniczonego użytkowania. W toku postępowania organ odwoławczy zwracał uwagę, że przepisy ochrony środowiska nie określają standardów akustycznych w pomieszczeniach, natomiast precyzuje je inne unormowanie - Polska Norma PN - 87/B - 02151/02 "Akustyka budowlana. Ochrona przed hałasem pomieszczeń w budynkach. Dopuszczalne wartości poziomu dźwięku w pomieszczeniach", której egzekwowanie pozostaje w gestii organów Inspekcji Sanitarnej. Skarżące Stowarzyszenie zarzuciło, iż wszystkie dokonane obliczenia będące podstawą zarówno określenia zasięgu oddziaływania akustycznego [...], jak również poziomu tego hałasu, oparto na obliczeniach, w których pojedyncze zdarzenie definiowano nie jako czas ich trwania, lecz jako ilość tych zdarzeń i tym sposobem celowo zaniżono wyniki poziomu hałasu o kilkanaście decybeli w celu m.in. zmniejszenia zasięgu obszaru ograniczonego użytkowania. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyjaśnił, iż powyższy zarzut tyczy się obliczeń średniego długotrwałego poziomu dźwięku, przy prowadzeniu pomiarów ciągłych hałasu, natomiast zasięg oddziaływania akustycznego przedstawiony w raporcie został wyznaczony nie na podstawie metod pomiarowych, lecz wyłącznie obliczeniowych. Organ szczegółowo odniósł się do tej kwestii w uzasadnieniu decyzji organu II instancji. Do zarzutu dotyczącego rejestracji poziomu i zakresu hałasu z [...] przez urządzenie do pomiaru poziomu hałasu emitowanego przez [...], organ II instancji również szczegółowo odniósł w uzasadnieniu decyzji. Sąd nie podzielił zarzutów skarżących dotyczących sprzeczności realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z Programem Ochrony Przed Hałasem dla Miasta P. (POH). W ocenie Sądu powołany program jest bardzo ogólny i zawiera wyłącznie propozycje działań zmierzających do obniżenia hałasu związanego z funkcjonowaniem[...]. Odnosząc się do kwestionowania przez Stowarzyszenie opinii [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego ([...]PWiS) z dnia [...] grudnia 2010 r., znak [...] wskazać należy, iż o uzyskanie przedmiotowej opinii RDOŚ w P. zwrócił się na podstawie art. 77 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko, który nakłada obowiązek jej zasięgnięcia przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w przypadku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko. Opinia ta jest niezaskarżalna. Wydając ww. opinię, [...]PWiS posiadał m.in. raport o oddziaływaniu na środowisko i na podstawie dokumentacji wypowiedział się w ramach posiadanych kompetencji. Po raz kolejny skarżące Stowarzyszenie podniosło zarzut, że utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania jest dowodem na naruszenie zasady zrównoważonego rozwoju, do której to kwestii szeroko organ odniósł się w decyzji II. Kolejny zarzut dotyczył zaniechania zbadania i ustalenia prawdy obiektywnej w zakresie skumulowanego oddziaływania poprzez nakładanie się obszarów ograniczonego użytkowania z [...] w K., [...]. Jak wynika z wyjaśnień organu II instancji art. 135 ust. 1 ustawy POŚ nie przewiduje możliwości utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla [...]. Na temat zbadania oddziaływań skumulowanych,w tym dotyczących [...] w K., organ II instancji wypowiedział się w decyzji II. Odnosząc się do twierdzenia Stowarzyszenia, że dla planowanego przedsięwzięcia konieczne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko na etapie uzyskiwania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie [...] użytku publicznego, zgodzić należy się z organem iż nie jest ono prawdziwe. Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt 4 oraz art 88 ust. 1 ustawy OOŚ, obowiązek przeprowadzenia tzw. ponownej oceny oddziaływania na środowisko nie jest obligatoryjny, lecz stwierdzany przez organ lub na skutek wniosku złożonego przez inwestora. Jak wskazano w decyzji II, biorąc pod uwagę bardzo konkretne i znane parametry przedsięwzięcia, które jest rozbudową przedsięwzięcia istniejącego, nie zaistniały okoliczności przemawiające za nałożeniem takiego obowiązku w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ II instancji szeroko w decyzji ustosunkował się do kwestii braku konieczności przedstawienia w raporcie wyników badań kumulacji wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych (WWA) w glebie oraz liczby operacji [...], która została przyjęta w raporcie — [...] w skali roku, podkreślając iż dla wyniku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie ma znaczenia, [...]. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargi oddalił.