I SAB/Wa 705/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Beata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2015 r. sprawy ze skarg M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosków skarżących z [...] r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr inw. [...] hip. "[...]" - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących: M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. solidarnie kwotę 640 (sześćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismami z [...] r. M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B., A. B. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 4 skargi na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania ich wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość gruntową położoną w W., przy ul. [...], oznaczonych: [...], [...] (sygn. akt I SAB/Wa 705/14), [...], [...] (sygn. akt I SAB/Wa 706/14), [...], [...] (sygn. akt I SAB/Wa 707/14), [...], [...] (sygn. akt I SAB/Wa 708/14). Skarżący w skargach wskazali, że pomimo wniesienia zażalenia do dnia wniesienia skargi organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. W odpowiedziach na skargi Prezydent W. wniósł o ich oddalenie. W uzasadnieniach wskazał, że w ramach jednego postępowania prowadzone jest postępowanie z wniosków o odszkodowanie dotyczących poszczególnych działek z hipoteki ozn. jako "[...]" oraz, że postępowanie jest na etapie zbierania materiału dowodowego w sprawie. Ponadto Prezydent wskazał, że pełnomocnik skarżących był zawiadamiany o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy. Na rozprawie w dniu 2 lutego 2015 r. Sąd zarządził w trybie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", połączenie sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 705/14, I SAB/Wa 706/14, I SAB/Wa 707/14 i I SAB/Wa 708/14 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz dalszego prowadzenia pod. sygn. akt I SAB/Wa 705/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skargi należało uznać za uzasadnione, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność wyczerpaniem środków odwoławczych w rozumieniu cytowanego przepisu jest wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa. Zażalenia na nierozpoznanie sprawy w terminie skarżące złożyły w dniu 8 sierpnia 2014 r. i 10 września 2014 r. Sytuacja taka świadczy o wyczerpaniu środka odwoławczego, co upoważnia Sąd do uznania skargi za dopuszczalną. Przedmiotem oceny Sądu są skargi na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie odszkodowania za działki z hipoteki ozn. jako "[...]". Zgodnie z treścią art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Skarga na bezczynność, czy przewlekłe prowadzenie postępowania ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Nie jest kwestionowanym w sprawie, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie wnioski skarżących nie zostały rozpoznane. Skutkuje to wydaniem rozstrzygnięcia zobowiązującego Prezydenta W. do rozpoznania wniosków o odszkodowanie dotyczących poszczególnych działek z hipoteki ozn. jako "[...]" – w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność w niniejszej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przedmiotowe wnioski wpłynęły do organu w dniu [...] r. Wnioskodawcami byli M. C., J. C., J. C. i H. C. Następnie w dniu [...] r. do Prezydenta W. zostały złożone postanowienia stwierdzające nabycie spadku po W. C. i J. N. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik M. C., J. C., J. C. i H. C. poinformował, że akta własnościowe dotyczące przedmiotowej nieruchomości znajdują się w Starostwie Powiatu [...]. Pismem z dnia [...] r. zgłosił się do udziału w sprawie kurator spadku po Z. S. Następnie w dniu [...] r. zgłosiły się do udziału w sprawie A. N., T. B. oraz A. B. jako następczynie prawne W. N., do zgłoszenia nie został dołączony dokument wskazujący na następstwo prawne. Dopiero przy piśmie z dnia [...] r. zostało złożone postanowienie Sądu Rejonowego dla W., [...] Wydział Cywilny z dnia [...] r. w sprawie o sygn. akt [...] w przedmiocie stwierdzenia spadku po W. N. Tym samym dopiero w tym dniu, tj. [...] r. należało uznać, że w postępowaniu biorą udział wszyscy uprawnieni do uzyskania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Jednocześnie należy zauważyć, że skargi w niniejszym postępowaniu zostały wniesione w dniu [...] r., a zatem po upływie niespełna [...] dni od daty zgłoszenia się wszystkich uprawnionych i wykazania następstwa prawnego po byłych właścicielach nieruchomości. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.