II OZ 63/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 września 2014 r. sygn. akt II SA/Po 935/14 o odmowie wstrzymania decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi T.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z [...] czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 18 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił T.M. (dalej jako "skarżący") wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r., w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu odmówiło skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r. w sprawie ustalenia opłaty planistycznej należnej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W piśmie z 29 sierpnia 2014 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r. Wskazał, że uiszczenie wymaganej kwoty tytułem opłaty planistycznej może spowodować w jego majątku szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Odmawiając przywrócenia terminu Sąd I instancji wskazał, że "szkoda materialna" na skutek uiszczenia kwoty 348 892 zł, jest szkodą odwracalną. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi i utraty przez decyzję Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r. przymiotu ostateczności, obowiązkiem organu będzie dokonanie zwrotu uiszczonej kwoty. Ponadto, w ocenie Sądu I instancji, skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji wywoła trudne do odwrócenia skutki. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Wniósł o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił naruszenie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") przez jego niewłaściwe zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie, pomimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Przede wszystkim należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji. Skarżący domaga się wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, a więc decyzji Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r. Norma art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie mieć zatem, jakie znaczenie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ odwoławczy, a postępowanie przed tym organem zakończone zostało rozstrzygnięciem o charakterze procesowym - odmową przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Przede wszystkim ustalenie opłaty planistycznej oraz kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ odwoławczy nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącego obowiązku, ponieważ stwierdził, że brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Prezydenta Miasta Kalisza z [...] kwietnia 2014 r., nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Stąd też wniosek podlegał oddaleniu, chociaż z innych przyczyn niż wskazał Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.