III SA/Po 923/14

Dnia 4 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Szymon Widłak Protokolant: Ref. staż. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 roku przy udziale sprawy ze skargi P.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę Decyzją z dnia [...], nr [...], Prezydent Miasta P. na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2) lit. b) ustawy z dnia 5.01.2011r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zm.) skierował P. O., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C, C+E W., na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w P. Organ wydał powyższe skierowanie na badania w związku z informacją o istnieniu uzasadnionych zastrzeżeń co do stanu zdrowia P. O., jaka powziął w związku lekarza z Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy z pismem z dnia [...], l.dz. [...] powiadamiającym, że w trakcie prowadzonych badań profilaktycznych P. O., stwierdzono u niego istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W konsekwencji P. O. został wyznaczony został 30 dniowy termin od dnia otrzymania prawomocnej decyzji na poddanie się badaniom i przedstawienia oryginału orzeczenia lekarskiego w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta P. W odwołaniu P. O. podniósł, że z powodu przemęczenia i upału doznał krótkotrwałego omdlenia, które wystąpiło w czasie gdy nie odbywał czynności związanych z wykonywaniem zawodu kierowcy. Omdlenie ustąpiło przed przybyciem lekarza. Wcześniej omdlenia nie zdarzały się odwołującemu się, który stwierdził, że stan jego zdrowia pozwala mu na wykonywanie czynności służbowych. Decyzją z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., działając na podstawie art. ust. 1 ustawy z dnia 12. 10. 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U. z 2001 roku, Nr 79, poz. 856, ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 267), utrzymało w mocy decyzją Prezydenta Miasta P. dotyczącą skierowania P. O., na badania lekarskie do Wojewódzkiego Centrum Medycyny Pracy. W uzasadnieniu organ przytoczył okoliczności sprawy i dodał, że Szpital Kliniczny im. H. Ś. UM im. K. M. w P. pismem z dnia [...] roku powiadomił Starostwo Powiatowe w P. o koniczności dokonania oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami P. O. w związku z zaistnieniem przesłanek określonych w pkt 4 załącznika 4b do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (tj. Dz. U. z 2013r., Nr 133). W ocenie organu odwoławczego w sprawie wystąpiła przesłanka uzasadniająca skierowanie P. O. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Dla bezpieczeństwa ruchu drogowego niezbędne jest czuwanie nad tym, by osoby mające uprawnienia do kierowania pojazdami miały wymaganą sprawność nie tylko w chwili ubiegania się o to uprawnienie, ale także w okresie późniejszym, kiedy z tych uprawnień korzystają. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. problemy zdrowotne P. O., związane z chorobą wymienioną w załączniku 4b do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (tj. Dz. U. z 2013r. Nr 133), były uzasadnionymi zastrzeżeniami, o których mowa w art. 99 ust. 1 pkt 2) lit. b) ustawy z dnia 5.01.2011 r. o kierujących pojazdami, przez co wymagały weryfikacji przez lekarza uprawnionego do badania kierowców w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy, w trybie powołanego wyżej przepisu prawa. Organ administracji publicznej nie mógł zlekceważyć sygnału dotyczącego niedyspozycji zdrowotnej kierowcy, zawłaszcza, że pochodził on od dwu różnych instytucji medycznych. Organy administracji samorządowej nie mają wiedzy pozwalającej ocenić, czy stan zdrowia kierowcy jest przeszkodą do kierowania przezeń pojazdami mechanicznymi, stąd zgłoszenie uzasadnionych wątpliwości w tym zakresie wymagało sprawdzenia przez lekarzy specjalistów. Organ jednocześnie wyjaśnił, że skierowanie na badania lekarskie nie oznacza pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami, a dalsze postępowanie w sprawie zależeć będzie od wyniku badań przeprowadzonych przez lekarza uprawnionego do badania kierowców w Wielkopolskim Centrum Medycyny Pracy i orzeczenia o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami lub braku tych przeciwwskazań. W skardze do WSA w Poznaniu P. O. stwierdził, że w jego sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające skierowanie na badania lekarskie. P. O. wyjaśnił w skardze, że zgłosił się do szpitala celem zdiagnozowania, w związku z krótkotrwałym omdleniem w dniu [...]., spowodowanym upałami. W szpitalu wykonano skarżącemu angiografię naczyń mózgowych i embolizację. Zabieg przebiegł bez powikłań. Od [...] u skarżącego nie wystąpiło ani omdlenie ani utrata przytomności. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. W rozpoznawanej sprawie P.O. zakwestionował legalność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o skierowaniu na badania lekarskie jako kierowcy. Zaskarżona decyzja w rozpoznawanej sprawie została wydana na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2) lit. b) ustawy z dnia 5.01.2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r., Nr 30, poz. 151 ze zm.), zgodnie z którym starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. W myśl powyższego przepisu organy jest zobowiązany do skierowania określonego kierowcy na badania jeżeli dojdzie do przekonania, że istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia określonego kierowcy. W rozpoznawanym przypadku organ stwierdził, że taka przesłanka została spełniona, a więc wystąpiło uzasadnione zastrzeżenia w stosunku do stanu zdrowia P. O. Organ doszedł do takiego wniosku na podstawie pisma J. N.-P. - lekarza z Wielkopolskiego Centrum Medycyny Pracy w P. z dnia [...], l.dz. [...] informującego, że w trakcie prowadzonych badań profilaktycznych P. O., stwierdzono istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W skardze P. O. wyraził swoje niezadowolenie z orzeczeń organów administracji i powołał się na badania przeprowadzone we własnym zakresie, które nie wykazały żadnych nieprawidłowości zdrowotnych. W ocenie składu orzekającego w niniejszej sprawie brakuje podstaw do stwierdzenia niezgodności z prawem działań podjętych przez organy administracji w sprawie P. O. Organ administracji nie mógł zlekceważyć informacji lekarza medycyny dotyczącej niedyspozycji P. O. skierowanej do organu zgodnie z załącznikiem 4b ust. 2 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (tj. Dz. U. z 2013r., Nr 133), która sprowadzała się do zasygnalizowania konieczności dokonania oceny stanu zdrowia skarżącego. Dodatkowo należy podkreślić, że o prawidłowości i trafności podjętej decyzji Prezydenta Miasta P. o skierowaniu P. O. na badania lekarskie stanowił również fakt, że Szpital Kliniczny im. H. Ś. UM im. K. M. w P. pismem z dnia 31 lipca 2013 roku powiadomił Starostwo Powiatowe w P. o koniczności dokonania oceny predyspozycji zdrowotnych do kierowania pojazdami P. O. w związku z zaistnieniem przesłanek o których mowa w pkt 4 załącznika 4b do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7.01.2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (tj. Dz. U. z 2013r. Nr 133). Jednocześnie należy podkreślić, że lekarz medycyny, który skierował w niniejszej sprawie pismo informujące do organu administracji był zobowiązany do takiego działania. Nie można zatem czynić zarzutów lekarzom, którzy z mocy prawa byli zobowiązany do podjęcia określonych czynności wywołujących skutki administracyjnoprawne. Reasumując w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenie, że nie została przesłanka określona w art. 99 ust. 1 pkt 2) lit. b) ustawy z dnia 5.01.2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2011 r. Nr 30, poz. 151 ze zm.) uzasadniająca skierowanie P.O. na badania lekarskie kierowców ze względu na uzasadnione zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia. Argumenty skarżącego o omdleniu spowodowanym upałami oraz o badaniach przeprowadzonych indywidualnie nie mogą stanowić podstawy odstąpienia od wynikającego z przepisów prawa obowiązku organów administracji do skierowania P. O. na badania lekarskie. W sprawie brakuje natomiast innych argumentów przemawiających za innym naruszeniem przepisów prawa zarówno materialnego jak i formalnego, które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonego orzeczenia organu odwoławczego oraz organu I instancji. W efekcie należy uznać, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. o skierowaniu P.O. na badania lekarskie została wydana w granicach i z zachowaniem przepisów obowiązującego prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało oddalić przedmiotową skargę.