II SA/Ke 1063/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Joanna Nowak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu wstrzymania robót budowlanych oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach, po rozpatrzeniu zażalenia R.K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym postanowiono wstrzymać w terminie natychmiastowym roboty budowlane przy remoncie ściany zewnętrznej drewnianej i stropu w korytarzu mieszkania Nr 1 w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. R. w K., wykonywane przez R.K. ze względu na prowadzenie tych robót bez wymaganego pozwolenia na budowę, z jednoczesnym nałożeniem na R.K. obowiązku przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych wraz z ich oceną techniczną, sporządzoną przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego – na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2013r. poz. 1409 ze zm) - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] , podjęte zostało na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 3, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, art. 10 § 2, art. 123, art. 124, art. 126 k.p.a. Na postanowienie organu I instancji zażalenie złożył R.K. zarzucając, że organ nadzoru budowlanego dokonał kontroli robót trzy godziny po ich rozpoczęciu, to jest w dniu 20 sierpnia 2014r. o godzinie 10:00. W trakcie kontroli organ I instancji nie stwierdził dokonywania prac przy stropach w przedmiotowym pomieszczeniu i odpowiada to stanowi faktycznemu. Podczas kontroli organ nie dopatrzył się też żadnych innych uchybień co do sposobu prowadzenia prac, bo w ocenie organu dokonywane prace nie wymagały pozwolenia na budowę lecz tylko zgłoszenia, które zostało dokonane. Skarżący stwierdził, że do częściowego skucia starego i zniszczonego tynku i nałożenia w zamian płyt gipskartonowych, uzupełnienia około jednego m2 wypełnienia ściany wełną mineralną i przykręcenia płyty OSB też na powierzchni około jednego m2, nie jest wymagane pozwolenie na budowę. Zdaniem skarżącego tego zdania był też organ I instancji w dniu przeprowadzenia kontroli, o czym świadczyć miałby protokół kontroli z dnia 20 sierpnia 2014r. Skarżący stwierdził, że w dniu 26 sierpnia 2014r. zostało mu doręczone postanowienie wstrzymujące roboty, które zostały zakończone w dniu poprzednim, to jest w dniu 25 sierpnia 2014r. Skarżący zarzucił, że organ wydał to postanowienie bez przeprowadzenia ponownych oględzin przedmiotowego lokalu i bez wyjaśniania okoliczności faktycznych, jedynie stwierdzając wykonanie prac budowlanych, które w rzeczywistości nie miały miejsca. Nie dokonywano jakichkolwiek prac przy stropie w korytarzu mieszkania Nr 1, czy też prac naruszających ściany. Stemple, o których PINB wspomina w protokole kontroli Nr 229/20 stoją do tej pory. O zakresie przeprowadzonych prac organ mógł się przekonać dokonując oględzin korytarza mieszkania Nr 1, czego nie dokonał. Skarżący uznał, że przed wstrzymaniem robót budowlanych jak i stwierdzeniem naruszenia prawa budowlanego organ I instancji był zobowiązany przeprowadzić ponownie oględziny - co było niezbędne do ustalenia stanu faktycznego sprawy - i dokonać oceny przeprowadzonych prac w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, a organ nie wykonał tego obowiązku, co skutkowało stwierdzeniem faktów, które nie znajdują odzwierciedlenia w rzeczywistości. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z powodu naruszenia przepisów prawa, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa w związku z art. 50 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego, poprzez nieustalenie i w konsekwencji nieuwzględnienie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktycznych. Po rozpatrzeniu zażalenia organ odwoławczy stwierdził, że J. K. pismem z dnia 18 czerwca 2014r. poinformował Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wykonaniu przez R.K. rozbiórki ściany zewnętrznej i stropu w korytarzu lokalu nr 1 w budynku przy ul. R. w K. W wyniku powyższej interwencji organ I instancji przeprowadził w dniu 17 czerwca 2014r. oględziny stwierdzając, że w budynku przy ul. R. w K. ściana konstrukcji drewnianej w korytarzu mieszkania nr 1 jest przegnita i występują ubytki materiału w ścianie. Tynk wewnętrzny odpadł w wielu miejscach. R.K. zdjął skrzydło okienne wewnętrzne. R.K. oświadczył do protokołu oględzin, że nie wykonywał rozbiórki ściany zewnętrznej korytarza, wyniósł tylko gruz, który samoczynnie spadł ze ściany na skutek zalewania i namoknięcia elementów drewnianych ścian i tynków wewnętrznych i ich odspojenia. Nie wykonywał również rozbiórki stropu drewnianego w pomieszczeniach korytarza, natomiast wiszące i połamane elementy deskowania sufitu powstały podczas prac budowlanych związanych z wymianą dachu wykonywanych przez J. K. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję z dnia [...] umarzającą wszczęte z urzędu postępowanie w sprawie częściowej rozbiórki drewnianej ściany zewnętrznej oraz elementów stropu drewnianego w korytarzu lokalu mieszkalnego Nr 1 w budynku mieszkalno - usługowym przy ul. R. w K., ponieważ nie stwierdzono wykonania rozbiórki ściany i stropu, wobec czego postępowanie w tej sprawie jest bezprzedmiotowe. Z akt organu I instancji wynika, że R.K. dokonał w dniu 9 lipca 2014r. w Urzędzie Miasta zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych określonych jako "doprowadzenie korytarza w lokalu nr 1 - po jego zalaniu - do stanu poprzedniego. Polegającej na częściowej wymianie tynku, wodą zniszczonej podłogi i pozostałych zniszczonych zalaniem rzeczy". W piśmie z dnia 29 sierpnia 2014r., przesłanym do wiadomości organu nadzoru budowanego I instancji, a stanowiącym odpowiedź na pismo J.K., Wydział Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta wyjaśnił, że zakres prac objętych tym zgłoszeniem nie wymagał zgody organu administracji architektoniczno - budowlanej. Zakres stosowania uregulowań Prawa budowlanego, określony w art. 29 tej ustawy, nie obejmuje prac związanych z utrzymaniem w należytym stanie technicznym obiektu budowlanego. Skoro zatem, zgłoszenie było bezprzedmiotowe, złożone oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie podlegało weryfikacji przez uprawniony do tego organ. Dokonane zgłoszenie nie obejmowało swoim zakresem prac objętych obowiązkiem dokonania takiego zgłoszenia i dlatego brak było podstaw prawnych do wniesienia sprzeciwu na ich wykonanie. Organ nadzoru budowlanego przeprowadził w dniu 20 sierpnia 2014r. kontrolę w budynku przy ul. R. w K. stwierdzając, że w korytarzu mieszkania nr 1 wykonywane są jednak roboty budowlane polegające na remoncie ściany zewnętrznej drewnianej. W korytarzu strop jest podstemplowany, usunięto tynk ze ściany drewnianej i sufitu. Usunięto wypełnienie z supremy i z trocin, które znajdowało się w ścianie zewnętrznej korytarza przy oknie po prawej stronie patrząc od wewnątrz pomieszczenia, wstawiono wzmocnienia z krawędziaków (słupków o przekroju około 8x4 cm) od strony okna i od strony ściany zewnętrznej. Futryna okienna pozostała nienaruszona. Ściana od zewnątrz obijana jest płytą OSB. Organ zapisał ustalenie, że przewidywane jest ocieplenie ściany wełną mineralną i od wewnątrz przewidywane jest obłożenie ściany płytą OSB i gipskartonem. R.K. podczas kontroli okazał organowi I instancji kserokopię omawianego wyżej zgłoszenia zamiaru wykonania robót z dnia 9 lipca 2014r. i oświadczył do protokołu kontroli, że nie naruszał elementów konstrukcyjnych ściany zewnętrznej i stropu i nie zamierza naruszać, doprowadza tylko pomieszczenie do stanu poprzedniego, stemplowanie stropu w korytarzu wykonane zostało w trakcie wykonywania nowego dachu nad korytarzem i obecnie po zakończeniu tych prac stemplowanie to jest niepotrzebne, wyraził zamiar usunięcia stemplowania. Na podstawie takich ustaleń Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał postanowienie z dnia [...]. Organ wskazując podstawę prawną rozstrzygnięcia powołał przepis art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r., który stanowi, że w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Ponadto przepis art. 50 ust. 3 Prawa budowlanego stanowi, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Przepis art. 28 ustawy Prawo budowlane stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Przepis art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, iż pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Z przepisu art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wynika, iż zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1; czyli wykonywanie robót polegających na remoncie obiektów budowlanych nie wpisanych do rejestru zabytków wymagałoby zgłoszenia zamiaru budowy. Organ stwierdził, że z powołanych wyżej przepisów wynika, że wykonywanie robót polegających na remoncie obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Przedmiotowa nieruchomość przy ul. R. w K. wpisana jest indywidualnie do rejestru zabytków Województwa pod numerem rejestru [...] decyzją z dnia [...] Z ustalonego stanu faktycznego wynika, że w Urzędzie Miasta złożone było w dniu 9 lipca 2014r. zgłoszenie zamiaru wykonania robót polegających na częściowej wymianie tynku, zniszczonej podłogi "i pozostałych zniszczonych zalaniem rzeczy" i organ architektoniczno budowlany nie wniósł sprzeciwu na to zgłoszenie. Jednak zgłoszenie to nie obejmowało swoim zakresem wykonywania takich robót jakie stwierdzono, to znaczy robót remontowych ścian korytarza. Ponadto w przedmiotowym budynku, wpisanym do rejestru zabytków wykonanie wszelkich nawet najdrobniejszych robót remontowych jak wymiana tynku czy podłogi wymaga uzyskania pozwolenia na budowę jak również uprzedniego zajęcia stanowiska przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a zatem nie można w takim obiekcie wykonać zgodnych z prawem robót remontowych na podstawie zgłoszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że skoro w przedmiotowym budynku wykonywane były bez wymaganego pozwolenia roboty budowlane, inne niż określone w przepisach art. 48 i art. 49b Prawa budowlanego, a zatem objęte przepisem art. 50 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego, to organ I instancji miał obowiązek wstrzymać postanowieniem prowadzenie takich robót budowlanych. Ponadto roboty wykonywane były bez udokumentowanego nadzoru nad robotami przez osobę uprawnioną i zasadnym było nałożenie obowiązku przedstawienia przez inwestora inwentaryzacji i oceny technicznej robót. Odnosząc się do treści zażalenia organ odwoławczy stwierdził, że skarżący stawia tezę, iż zakończył roboty tuż przed ich wstrzymaniem, przyznając jednocześnie, że wykonał remont tylko małej części ściany korytarza na powierzchni jednego m2. Należy więc zauważyć, że gdyby nie nastąpiło wstrzymanie robót, to skarżący mógłby potencjalnie wyremontować całą ścianę korytarza. Zatem przedstawione okoliczności prowadzą do stwierdzenia, że skarżący wstrzymał roboty, z powodu otrzymania postanowienia nakazującego ich wstrzymanie, natomiast nie nastąpiło zakończenie robót, gdyż nie cały korytarz został wyremontowany. Fakt, że wstrzymanie robót okazało się skuteczne nie może prowadzić do uchylenia tego wstrzymania robót. Niezasadnym jest zarzut braku stwierdzenia wykonywania jakichkolwiek robót przy stropie, gdyż w protokole z dnia 20 sierpnia 2014r. organ stwierdził między innymi, iż usunięto tynk z sufitu. Takie działanie stanowi potencjalnie wstęp do położenia na suficie albo nowego tynku, albo warstwy innego materiału okładzinowego. Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] wniósł R. K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, zarzucając naruszenie prawa, a w szczególności art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i niewywiązania się z obowiązku zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i rozpatrzenia go. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu przeprowadzenia kontroli organ nie stwierdził dokonywania prac przy stropach w przedmiotowym pomieszczeniu a jedynie to, że jest on podparty. Podparcia stropu nie dokonano samowolnie tylko na żądanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 sierpnia 2013r. W dniu kontroli organ nie dopatrzył się żadnych uchybień, co do sposobu prowadzenia prac. Tynk w korytarzu mieszkania Nr 1 został częściowo zniszczony ze względu na prowadzone prace budowlane dachu nad korytarzem (remont dachu był prowadzony przez osobę trzecią). Zakres prac wykonywanych widoczny jest też na zdjęciach zrobionych przez przedstawiciela PINB dnia 20 sierpnia 2014r., które organy pominęły milczeniem. Pomimo tego organ podniósł zarzut prac remontowych przy stropach znajdujących nad przedmiotowym korytarzem i ścian korytarza. Przedmiotowe stropy nie wymagają remontu, co stwierdził rzeczoznawca w opinii z sierpnia 2014r., co do stanu stropów nad korytarzem w mieszkaniu Nr 1 - co też jest organowi znane z urzędu z innej sprawy (PINB-SO.5162.23.2014.I). Skarżący podał, że wypełnienie watą mineralną wymagała tylko jedna mała część ściany, z której stare ocieplenie o powierzchni około jednego m² wypadło, co jest widoczne na dokumentacji fotograficznej posiadanej przez PINB. Reszta ocieplenia wewnętrznego ściany była nienaruszona i z powodu braku tynku wymagała tylko przykrycia płytą gipskartonową. Zarzucając naruszenie przepisów postępowania, skarżący podniósł, że zgodnie z jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jaką jest zasada prawdy obiektywnej - art. 7 k.p.a. - organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w ten sposób, by ustalone na jego podstawie okoliczności faktyczne, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Również zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organ odwoławczy, obowiązek ustalenia prawdziwego stanu rzeczy na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Tylko w takiej sytuacji organy orzekające w sprawie mogą bowiem trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Postępowanie odwoławcze ma charakter reformatoryjny, co oznacza, że organ ponownie rozstrzyga sprawę orzekając merytorycznie. Organ odwoławczy tak samo, jak organ I instancji związany jest przepisami art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sprawowana przez sąd administracyjny rozpoznający skargę na akt lub czynność organów administracji publicznej polega na zbadaniu zgodności tej działalności z prawem administracyjnym procesowym i materialnym. Podstawowym kryterium tej kontroli jest legalność aktu (czynności), a postępowanie sądowo-administracyjne ma na celu sprawdzenie, czy organ administracji działał na podstawie i w granicach prawa (art. 7 Konstytucji RP, art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W związku z powyższym usunięcie zaskarżonego aktu z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe wykaże, że przy wydawaniu aktu organy administracji naruszyły prawo materialne lub przepisy postępowania (art. 145 § pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd nie może opierać kontroli na kryterium słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej, sprawowanej według powyższych zasad, było postanowienie organu nadzoru budowlanego w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych wraz z ich oceną techniczną, w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, zwanej dalej ustawą. Roboty budowlany dotyczyły remontu ściany zewnętrznej drewnianej oraz stropu w korytarzu mieszkania, które dokonywane były przez R.K. bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Organ nadzoru budowlanego słusznie podniósł, że w sprawie konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę, ponieważ remont dotyczył obiektu budowlanego wpisanego do rejestru zabytków. Bezspornym bowiem w sprawie jest, że nieruchomość przy ul. R. w K., wpisana jest indywidualnie do rejestru zabytków Województwa pod numerem rejestru [...] decyzją z dnia [...]. Jak wynika z przepisu art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków. Zatem wykonywanie przez skarżącego robót polegających na remoncie obiektu budowlanego, wpisanego do rejestru zabytków wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Bezspornym jest, że skarżący takiego pozwolenia nie posiadał, przystępując do prac remontowych dotyczących ściany zewnętrznej drewnianej i stropu w korytarzu mieszkania Nr 1 przy ul. R. w K. Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 20 sierpnia 2014r. z udziałem skarżącego (podpisanego także przez skarżącego) wynika, że został usunięty tynk ze ściany drewnianej i sufitu, usunięto wypełnienie z supremy i z trocin ściany zewnętrznej przy oknie po prawej stronie, wstawiono wzmocnienia z krawędziaków (słupków) ok. 8x4cm od strony okna i od strony ściany wewnętrznej, od strony zewnętrznej ściana jest obijana płytą OSB, przewidywane jest uzupełnienie ściany wełną uniwersalną, od wewnątrz przewidywane jest obłożenie ściany płytą OSB i gipskartonem. Skarżący podczas kontroli podał, że "doprowadza pomieszczenie do stanu poprzedniego", przedłożył zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia 9 lipca 2014r., złożonego do Urzędu Miasta. W zgłoszeniu tym skarżący, na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy zgłosił zamiar przystąpienia do dnia 9 sierpnia 2014r. do wykonania robót budowlanych polegających na doprowadzeniu korytarza w lokalu Nr 1 - po jego zalaniu - do stanu poprzedniego, polegających na częściowej wymianie tynku, zniszczonej wodą podłogi i pozostałych zniszczonych zalaniem rzeczy. Słusznie zauważył organ, że zgłoszenie to nie obejmowało swoim zakresem wykonywania stwierdzonych w sprawie niniejszej robót budowlanych, polegających na remoncie ściany zewnętrznej drewnianej i stropu. Ponadto, co słusznie podkreślił organ w zaskarżonym postanowieniu, w przedmiotowym budynku, wpisanym do rejestru zabytków wykonanie wszelkich, nawet najdrobniejszych robót remontowych, jak wymiana tynku czy podłogi, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, jak również uprzedniego zajęcia stanowiska przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, a zatem nie można w takim obiekcie wykonywać robót remontowych na podstawie zgłoszenia. Skarżący przyznał w skardze, że wykonał remont tylko małej części ściany i twierdził, że ukończył go przed wydaniem postanowienia o wstrzymaniu robót. Podkreślenia zatem wymaga, że nie ma znaczenia, czy w dniu kontroli trwały prace remontowe, a także jaki zakres tych prac został już wykonany do czasu wstrzymania robót budowlanych. Stwierdzony stan faktyczny oraz wyjaśnienia R.K. dawały organowi nadzoru budowlanego podstawy do uznania, że roboty remontowe zostały rozpoczęte i mogą być kontynuowane. W związku powyższym Sąd uznał, że skoro w przedmiotowym budynku wykonywane były bez wymaganego pozwolenia roboty budowlane inne niż określone w przepisach art. 48 i art. 49b ustawy Prawo budowlane, a zatem objęte przepisem art. 50 ust 1 pkt 1 tej ustawy, organ nadzoru budowlanego miał obowiązek wstrzymać postanowieniem prowadzenie takich robót budowlanych. Prawidłowo także zastosowano przepis art. 51 ust. 3, nakładając na inwestora obowiązek przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych wraz z ich oceną techniczną. Roboty wykonane zostały bowiem bez udokumentowanego nadzoru przez osobę uprawnioną, w obiekcie objętym ochroną konserwatorską. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że podniesione w skardze zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.