I SA/Sz 1310/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. o Nr [...], [...], utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego [...] o przyznaniu producentowi [...](zwanemu także "Producentem", "Wnioskodawcą" lub "Stroną") płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2013 w łącznej kwocie [...] zł z tytułu realizacji pakietu 4 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w ramach wariantu 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków. Ww. decyzję wydano na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 6, art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) – zwanej dalej "K.p.a.", w związku z § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361) – zwanym dalej "rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r.", w związku z § 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 12 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 324) – zwanym dalej "rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 12 marca 2014 r.", w związku z art. 2 rozporządzenia nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. stanowiącego szczegółowe zasady wdrażania systemu płatności jednolitej przewidzianego w tytule III rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. U. L316 z 2.12.2009, str. 65) - zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r.", art. 4 ust. 1, art. 10 ust. 1 oraz art. 11 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady, wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25/8 z 28.01.2011) – zwanym dalej "rozporządzeniem Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r.". Zaskarżoną decyzję w następującym stanie faktycznym sprawy. W dniu 14 maja 2013 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek Producenta o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 rok za realizację pakietu 4 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w ramach wariantu 4.1 Ochrona siedlisk lęgowych ptaków, w którym to wniosku zadeklarowano dwie działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha. Pismem z dnia 11 czerwca 2013 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wezwał Producenta do złożenia wyjaśnień na okoliczność stwierdzonych we wniosku nieprawidłowości odnośnie zadeklarowanej powierzchni działki D. W wykonaniu tego wezwania, w dniu [...] roku Producent złożył organowi korektę wniosku, w której dokonał podziału działki D na dwie mniejsze (E i F) o łącznej powierzchni odpowiadającej wskazanej działce D. W dniu [...] r. organ I instancji skierował do Strony kolejne wezwanie do złożenia wyjaśnień, w którym poinformował o okoliczności stwierdzonej dla działki D związanej z niespełnieniem przez grunty o powierzchni [...] ha definicji "trwałego użytku zielonego". W odpowiedzi na wezwanie organu Strona złożyła wyjaśnienie, w którym poinformowała o dokonanym w 2012 roku zakupie działki ewidencyjnej [...], na której została zadeklarowana działka D z wniosku - a ponadto - o pozyskaniu od Agencji Nieruchomości Rolnych informacji o braku jej użytkowania przez okres poprzedzających dziesięciu lat. Zdaniem Strony, wskazana okoliczność wprost wpłynęła na fakt nie objęcia działki unijnymi dopłatami. W dniach [...] r. w gospodarstwie Wnioskodawcy została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni, z której został sporządzony raport o nr dokumentu [...]. Jak wynika z akt kontroli, dla działki A o powierzchni zadeklarowanej [...] ha obszar uprawy łąki trwałej ustalony w kontroli wyniósł [...] ha, zaś dla pierwotnie zadeklarowanej działki D o pow. [...] ha obszar ten wyniósł [...] ha. Decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał Producentowi płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości, wskazując w jej uzasadnieniu, że niespełniono kryterium trwałego użytku zielonego na działce rolnej D (po korekcie wniosku figurującej jako działki E i F) w ramach realizacji wariantu 4.1. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków. Odbiór decyzji pokwitowano w dniu 05 maja 2014 r. Od ww. decyzji organu I instancji z dnia [...] r. Strona złożyła odwołanie, w którym nie zgodziła się z przyjętym przez organ I instancji rozstrzygnięciem o odmowie przyznania płatności za wariant 4.1 do działki D (E i F), spowodowanym stwierdzeniem organu, iż obszar zadeklarowany nie spełnił definicji "trwałego użytki zielonego", o którym mowa w art. 2 rozporządzenia nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. Odwołująca Strona podniosła, że ekspert ornitolog, sporządzający dla gospodarstwa dokumentację przyrodniczą niezbędną do ubiegania się o płatności rolnośrodowiskowe, wykluczył możliwość zagospodarowania działki [...] w latach poprzednich poprzez uprawę roślin strączkowych bądź motylkowych. Strona odwołująca podniosła nadto, że wysoce prawdopodobna jest sytuacja związana z możliwym wyłudzeniem dopłat przez nieuprawnioną osobę, jednakże okoliczność ta nie może wpływać na decyzję o wypłaceniu bądź zaniechaniu wypłaty wsparcia rolnośrodowiskowego dla Strony niniejszego postępowania. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji (dalej zwany "organem odwoławczym") po rozpatrzeniu zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz zarzutów odwołania stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności organ odwoławczy wskazał, że nie dopatrzył się w postępowaniu organu I instancji błędów lub naruszeń prawa, które skutkować powinny rewizją wydanej w sprawie decyzji, która w ocenie organu odwoławczego wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Dalej wskazano, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do oceny, czy Strona odwołująca spełniła warunki do przyznania płatności w ramach realizacji wariantu 4.1 na podstawie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r., bowiem wskazane rozporządzenie stanowi podstawę prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego w 2013 roku. Stosownie do brzmienia § 2 ust.1 pkt 1-4 tego rozporządzenia – jak dalej wskazał organ odwoławczy - płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana rolnikowi, w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza, wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art.39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005r. w sprawie wsparcia obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, s. 1, z późn. zm.), zwane "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w § 2 przesłanek, stanowi podstawę przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Następnie organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż zgodnie z § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. zobowiązanie rolnośrodowiskowe nie podlega zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że przepisy rozporządzenia dopuszczają dokonanie takiej zmiany, w szczególności gdy zmiana ta polega na jednorazowym zwiększeniu w drugim albo trzecim roku realizacji tego zobowiązania obszaru gruntów, na których to zobowiązanie jest realizowane w zakresie m. in. pakietu 4. Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie Producenta podkreślił, że zgodnie z § 12 ust. 4 przywołanego rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa w przypadku wariantu 4.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków jest udzielana producentowi rolnemu do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone, na których występują siedliska lęgowe ptaków z gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Nadto, biorąc pod uwagę treść definicji "trwałego użytku zielonego" określoną w art. 2 rozporządzenia nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r., organ odwoławczy wskazał, że za "trwałe użytki zielone" uznaje się grunty zajęte pod uprawę traw lub innych pasz z roślin zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (wysiewanych), niepodlegających płodozmianowi w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej z wyłączeniem obszarów odłogowanych; a w tym celu "trawy lub inne pasze z roślin zielonych" oznaczają wszelkie rośliny zielne, rosnące tradycyjnie na naturalnych użytkach zielonych lub zazwyczaj zawarte w mieszankach nasion przeznaczonych do zasiewania użytków zielonych lub łąk w państwie członkowskim (wykorzystywanych bądź nie do wypasania zwierząt). Dalej organ odwoławczy wskazał, że w toku prowadzonego postępowania, w wyniku weryfikacji wniosku Producenta w oparciu o posiadane przez ARiMR dokumenty oraz bazę danych ARiMR stwierdzono, że na działce rolnej D (podzielonej na E i F) w 2010 roku była prowadzona uprawa rośliny z grupy strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Z analizy wniosku złożonego wówczas przez innego producenta rolnego wynika, że działka rolna położona na działce ewidencyjnej nr [...] zagospodarowana została przez roślinę ze wskazanej grupy i objęta specjalną płatnością obszarową do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych (ST). Dla organów ARiMR oznacza to – jak wskazał organ odwoławczy - iż zadeklarowane we wniosku na 2013 rok grunty w okresie poprzedzających pięciu lat (2008 - 2012), przynajmniej przez 1 rok nie były zagospodarowane trawami bądź paszami z roślin zielonych naturalnych, co w bezpośredni sposób wpływa na brak możliwości ich zakwalifikowania w 2013 roku do grupy trwałych użytków zielonych i uwzględnienia zadeklarowanej łąki o powierzchni 14,75 ha w płatności za wariant 4.1. Ustosunkowując się do informacji Producenta co do okoliczności nieużytkowania działki [...] w latach poprzedzających 2012 rok, kiedy została ona zakupiona przez Stronę oraz ewentualnego użytkowania w wyniku nieuprawnionych działań osób trzecich, organ wyjaśnił, że nie kwestionuje wykonywania w należyty sposób zabiegów agrotechnicznych czy innych działań na spornej działce przez Producenta, jednakże fakt ten nie wyłącza konieczności zweryfikowania sposobu użytkowania gruntów w latach poprzedzających złożenie wniosku. Standardową procedurą w tym zakresie jest wykorzystanie baz informatycznych ARiMR wchodzących w skład systemu, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, poprzez którą należy zweryfikować sposób użytkowania gruntów w okresie 5 lat poprzedzających złożenie wniosku. Jak wskazał organ odwoławczy – z akt niniejszej sprawy wynika, że we wskazanym okresie działka [...] została zgłoszona do wsparcia przez innego producenta rolnego do jednolitej, uzupełniającej ale także i specjalnej płatności obszarowej (ST), i wskazanymi płatnościami działka ta została objęta. Wskazano przy tym, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie gatunków roślin, do uprawy których może zostać przyznana specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych (Dz. U. Nr 39, poz. 213) wskazane w § 1 rozporządzenia rośliny z gatunków m. in. łubinu, fasoli, czy lucerny - ze względu na ich cechy uprawowe i konieczność prowadzenia uprawy na gruncie ornym, a nie trwałym użytku zielonym - wprost uniemożliwia zakwalifikowanie działki jako trwałego użytku zielonego. W okolicznościach niniejszej sprawy – zdaniem organu odwoławczego - bez znaczenia pozostaje również opinia Producenta dotycząca nieuprawnionego deklarowania gruntów rolnych należących do Skarbu Państwa przez osoby trzecie, albowiem dla rozstrzygnięcia o prawie do wypłaty wsparcia najistotniejsze jest ich użytkowanie rolnicze, choćby bezumowne. Dalej wskazano, że ARiMR nie jest instytucją co do zasady weryfikującą podstawy do wnioskowania o płatności wynikające z określonych praw do gruntów, jednakże w każdym przypadku przeprowadza kontrolę wizualną kompletności i administracyjną złożonych wniosków (dla ich części jest również przeprowadzana kontrola na miejscu), poprzez którą weryfikowane jest uprawnienie konkretnej działki rolnej i ewidencyjnej do płatności. W przypadku braku ustalonych nieprawidłowości, czy niezgodności co do utrzymywania gruntów zgodnie z normami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. Nr 39, poz. 211 ze zm.), płatność zostaje zrealizowana. W kontekście niniejszej sprawy organ odwoławczy wskazał, że zrealizowaniem płatności ST zakończyło się postępowanie o przyznanie płatności do gruntów rolnych działki [...] za 2010 rok. Jest to fakt niebudzący wątpliwości organów ARiMR, znany z urzędu i zakomunikowany Stronie w trakcie postępowania i w uzasadnieniu decyzji [...]. Ponadto - jak wskazał organ odwoławczy - stosownie do treści art. 4 ust. 1 oraz art. 10 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania pomocy. Państwa członkowskie określają odpowiednie metody i sposoby kontroli warunków przyznawania wsparcia w ramach każdego środka, korzystając przy tym ze Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 tytuł II rozdział 4 (zwanego dalej "ZSZiK") - Kontrole kryteriów kwalifikowalności obejmują kontrole administracyjne i kontrole na miejscu. Zgodnie z art. 11 ww. rozporządzenia 65/2011, kontrole administracyjne przeprowadza się dla wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność, a obejmują one wszystkie elementy, dla których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Stosownie do ust. 2 i 3 tegoż artykułu, kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m. in. względem danych z ZSZiK. Kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcia w celu zapobieżenia wszelkim nienależnym wypłatom pomocy finansowej. Przedmiotem kontroli jest również zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi. Wykazanie nieprawidłowości w trakcie kontroli powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i w odpowiednim przypadku przeprowadzanie kontroli na miejscu. Ponadto organ odwoławczy, powołując się na art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 07 marca 2007 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173) – zwanej dalej "EFRROW", wskazał, że to Strona oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek - a ponadto - ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. W praktycznym znaczeniu oznacza to, że Strona, która uznając fakt wykluczenia działek rolnych E i F z naliczenia płatności za wariant 4.1 za nieuzasadnione działanie organu, winna była przedłożyć dowody potwierdzające tę okoliczność, aby na ich podstawie wykazać niezgodność ustaleń organu I instancji co do powierzchni zatwierdzonej do płatności z rzeczywistym obszarem uprawnionym do pomocy. Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszym postępowaniu Strona nie uczyniła zadość obowiązkowi wynikającemu z 21 ust. 3 ww. ustawy EFRROW, albowiem nie udowodniła okoliczności wskazanych w odwołaniu od decyzji Nr [...] jakimkolwiek materiałem dowodowym. W istocie – jak wskazał organ - twierdzenia Strony odwołującej stanowią polemikę względem ustaleń organu I instancji co do zasadności twierdzenia, iż zadeklarowane działki E i F nie spełniają definicji trwałego użytku zielonego określonej w art. 2 rozporządzenia nr 1120/2009, niepopartą żadnym przeciwdowodem uzasadniającym stanowisko z odwołania. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, Producent, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucając zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 9, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a., polegających na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy, nie zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i nie podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, nieudzieleniu skarżącemu niezbędnych wyjaśnień i wskazówek w zakresie powoływania wniosków dowodowych na poparcie swojego stanowiska, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a.); 2. błędy w ustaleniach faktycznych polegające na tym, że: - organ odwoławczy, jak i organ I instancji przyjęły, iż na działce rolnej D (podzielonej na E i F) w 2010 roku była prowadzona uprawa rośliny z grupy strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych, opierając się wyłącznie na informacjach z baz informatycznych ARiMR, gdzie znajduje się zgłoszenie do wsparcia przez innego producenta rolnego do jednolitej uzupełniającej ale także i specjalnej płatności obszarowej (ST), które to zgłoszenie zostało objęte płatnościami; - organy rozpoznające niniejszą sprawę nie zweryfikowały prawdziwości zawartych informacji we wniosku innego producenta rolnego o wsparcie do Jednolitej Uzupełniającej ale także i Specjalnej Płatności Obszarowej (ST); - organy rozpoznające niniejszą sprawę nie dały wiary wyjaśnieniom skarżącego, a odnoszącym się do tego, że podczas zakupu działki ewidencyjnej nr [...] w 2012 r. uzyskał on informację od Agencji Nieruchomości Rolnych o braku użytkowania ww. działki przez okres poprzedzających dziesięciu lat. Nadto, Skarżący wniósł o: - zobowiązanie organu administracji do przeprowadzenia koniecznych dowodów do prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a mianowicie dowodu z załączonej do niniejszej skargi opinii przyrodniczej ornitologicznej oraz dowodu z zeznań następujących świadków: [...] na okoliczność, że na przedmiotowej działce w ostatnich 10 latach nie uprawiano roślin strączkowych lub motylkowatych, co powoduje iż działka ewidencyjna nr [...] winna zostać zakwalifikowana jako trwały użytek zielony. W uzasadnieniu skargi Skarżący, odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania, wskazał, że organy wydające decyzje w obu instancjach w przedmiotowej sprawie dopuściły się szeregu naruszeń przepisów postępowania administracyjnego. Zwrócił przy tym uwagę, że Skarżący na wcześniejszym etapie postępowania nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika i nie wiedział o tym wtedy, jakie należy składać wnioski dowodowe, aby móc skutecznie dochodzić przysługujących mu praw. To na organach administracji publicznej spoczywa obowiązek podejmowania czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy (aft. 7 K.p.a.). Zasada prawdy obiektywnej wymaga od organów administracji publicznej zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. W szczególności jest obowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego. Niestety w niniejszej sprawie została naruszona ww. zasada. Nadto podniesiono, że Skarżący nie był poinformowany o możliwości powołania świadków, którzy potwierdzą jego stanowisko w niniejszej sprawie. Nie miał także pojęcia, że korzystna dla niego opinia ornitologa może cokolwiek zmienić. Wobec czego doszło do naruszenia art. 9 K.p.a., gdyż organy administracji publicznej ty sposób nienależyty i niewyczerpujący informowały stronę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Skarżący nie uzyskał od organu administracji publicznej żadnych wyjaśnień ani wskazówek, które to umożliwiłyby mu złożenie odpowiednich wniosków dowodowych na poparcie swojego stanowiska. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że udowodnione naruszenie tego obowiązku powinno być rozumiane jako wystarczająca podstawa do uchylenia decyzji. Zdaniem Skarżącego, doszło także do naruszenia art. 70 § 1 i art. 80 K.p.a., gdyż z uwagi na uchybienia wcześniej wymienionym przepisom doszło do zgromadzenia niepełnego materiału dowodowego w niniejszej sprawie, a w konsekwencji na wydaniu decyzji w oparciu o fragmentaryczny materiał dowodowy. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego organ administracji publicznej dokonuje oceny jego wyników. Za wyniki postępowania dowodowego należy uważać "treść zaprezentowanych w tym postępowaniu środków dowodowych, tj. treść odczytanych dokumentów, złożonych zeznań świadków, stron, opinii biegłych, obserwacji dokonanych przy oględzinach" (W. Berutowicz, Postępowanie cywilne w zarysie, Warszawa 1984, s. 191). W przedmiotowej sprawie nie sposób mówić o wynikach postępowania dowodowego, gdyż Skarżący nie był informowany o możliwości składania jakichkolwiek wniosków dowodowych przez co zostały naruszone jego prawa. Odnosząc się natomiast do zarzutu co do błędu w ustaleniach faktycznych, Skarżący wskazał, że organy administracji publicznej rozpoznające przedmiotową sprawę dopuściły się szeregu błędów w ustaleniach faktycznych. Dołączona do niniejszej skargi dokumentacja przyrodnicza ornitologiczna na potrzeby programu rolnośrodowiskowego, zdaniem Skarżącego, potwierdza jego stanowisko. Na wcześniejszym etapie postępowania Skarżący nie przedstawiał ww. dokumentu, gdyż był przekonany, że organ administracji publicznej przyzna mu płatność rolnośrodowiskową w pełnej wysokości. Przed wystosowaniem wniosku o dopłaty w wariancie 4.1 do działki [...] Skarżący zasięgnął opinii specjalisty (ornitologa). Jej treść wykluczała aby w ostatnich kilku latach znajdowały się tam rośliny strączkowe lub motylkowe. Wobec czego Skarżący był pewny, że organ administracji publicznej przyzna mu dopłatę w żądanej wysokości. Okoliczność, że na spornej nieruchomości przez 10 lat nie uprawiono roślin strączkowych lub motylkowych potwierdzą także zawnioskowani na wstępie świadkowie. Dalej Skarżący wskazał, że organ I instancji wydając decyzje w omawianej sprawie stwierdził lakonicznie, że oświadczenie Producenta odnoszące się do faktu, iż działka nie była użytkowana w okresie ostatnich dziesięciu lat, nie może być uznane za wiarygodne. Organ przy tych twierdzeniach powołuje się wyłącznie na informacje posiadane przez siebie z urzędu, nie wyjaśniając wyczerpująco jakie to informacje. Z kolei organ II instancji opiera swoją decyzję z analizy wniosku złożonego przez innego producenta rolnego w 2010 roku. Dla organu ARiMR był to wystarczający dowód, iż zadeklarowane we wniosku na 2013 rok grunty w okresie poprzedzających pięciu lat (2008 - 2012) przynajmniej przez 1 rok nie były zagospodarowane trawami bądź paszami z roślin zielonych naturalnych, co w bezpośredni sposób wpływa na brak możliwości ich zakwalifikowania w 2013 roku do grupy trwałych użytków zielonych. Nie sposób zgodzić siec z tym stanowiskiem, gdyż wiarygodność oświadczenia osoby trzeciej we wniosku z 2010 roku nie została w żaden sposób przez organ administracji zweryfikowana. Organ bezkrytycznie przyjął te informacje jako zgodne z rzeczywistością, podczas gdy sytuacja winna zostać oceniona odmiennie. Skarżący wie, iż w tamtym okresie (ok. 2010 roku) dochodziło do oszustw i wyłudzeń dopłat rolnych od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ze stronny innych osób. Proceder ten opisywany był także w mediach. Organy rozpoznające sprawę w żaden sposób nie uzasadniły dlaczego nie dały wiary deklaracji mojego klienta co do tego, że Agencja Nieruchomości Rolnej nie użytkowała ww. działki przez okres poprzedzających dziesięciu lat. Brak jest także powodów, aby odmówić wiarygodności oświadczeniu Agencji Nieruchomości Rolnej w tym zakresie. Organy administracji publicznej rozpoznające wniosek Skarzacego, w celu wszechstronnego i prawidłowego rozstrzygnięcia tej sprawy winny zwrócić się do [...], aby potwierdzić okoliczność, że działka ewidencyjna nr [...] nie była użytkowana przez okres dziesięciu lat. W odpowiedzi na skargę, [...], wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga jest niezasadna. Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku decyzji) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W wyniku przeprowadzonej sądowej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona, nie znajduje bowiem oparcia w udokumentowanych okolicznościach faktycznych występujących w niniejszej sprawie oraz racjach prawnych. Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa jak i decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu, nie naruszają przepisów prawa w stopniu wymagającym ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Jak wynika z treści skargi, Skarżący kwestionuje tylko ustalenia organu jak i ich ocenę co do zadeklarowanej do płatności na 2013 rok działki rolnej nr [...]. Istota sporu sprowadza się zatem do ustalenia, czy organy administracji w rozpoznawanej sprawie prawidłowo dokonały ustaleń, konsekwencją których było pomniejszenie Skarżącemu wnioskowanej płatności rolnośrodowiskowej za rok 2013 r. za realizację pakietu 4. – Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000 w ramach wariantu. 4.1. – Ochrona siedlisk lęgowych ptaków z uwagi na stwierdzone podczas kontroli administracyjnej w systemie ZSZiK, że zgłoszona do płatności łąka trwała na działce ewidencyjnej nr [...] (tj. działce rolnej D podzielonej na działkę E o powierzchni [...] ha oraz działkę rolną F o powierzchni [...] ha) nie była faktycznie trwałym użytkiem zielonym w rozumieniu art. 2 lit. c) rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r., w myśl którego termin "trwałe użytki zielone" oznacza grunt zajęty pod uprawę traw i innych upraw zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (zasilanych), niewłączony do płodozmianu przez pięć lat lub dłużej. Podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności rolnośrodowiskowych w ramach realizacji pakietu 4. Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych poza obszarami Natura 2000, wariant 4. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków - stosownie do § 3 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia z dnia 12 marca 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r., poz. 324) - jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013 r., poz. 361 ze zm.) – zwane dalej "rozporządzeniem z dnia 13 marca 2013 r.". Przepis § 2 ust.1 pkt 1 - 4 ww. rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. przewiduje, że płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikowi w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, zwanych dalej "działkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, z późn. zm.), zwane dalej "zobowiązaniem rolnośrodowiskowym", obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania, w ramach określonych pakietów i ich wariantów, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej; 4) spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. W myśl zaś § 6 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r. zobowiązanie rolnośrodowiskowe nie podlega zmianie w trakcie jego realizacji, chyba że przepisy rozporządzenia dopuszczają dokonanie takiej zmiany, w szczególności gdy zmiana ta polega na jednorazowym zwiększeniu w drugim lub trzecim roku realizacji tego zobowiązania obszaru gruntów, na których to zobowiązanie jest realizowane w zakresie pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4, 5 lub 6, a zatem w rozpoznawanej sprawie pakietu 4. Z kolei zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r., w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 4 i 5 (tutaj pakietu 4.), płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana do działek rolnych użytkowanych jako trwałe użytki zielone, na których występują siedliska lęgowe ptaków z gatunków wymienionych w ust. 2 pkt 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia. Natomiast w myśl art. 2 ww. rozporządzenia Nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. "trwałe użytki zielone" oznaczają grunty zajęte pod uprawę traw lub innych pasz z roślin zielonych naturalnych (samosiewnych) lub powstałych w wyniku działalności rolniczej (wysiewanych), niepodlegające płodozmianowi w gospodarstwie przez okres pięciu lat lub dłużej, z wyłączeniem obszarów odłogowanych zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2078/92(7), obszarów odłogowanych zgodnie z art. 22, 23 i 24 rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999(8) oraz obszarów odłogowanych zgodnie z art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005(9); a w tym celu "trawy lub inne pasze z roślin zielonych" oznaczają wszelkie rośliny zielne, rosnące tradycyjnie na naturalnych użytkach zielonych lub zazwyczaj zawarte w mieszankach nasion przeznaczonych do zasiewania użytków zielonych lub łąk w państwie członkowskim (wykorzystywanych bądź nie do wypasania zwierząt). Podkreślenia przy tym wymaga, że jedynie łączne spełnienie przez rolnika ww. przesłanek stanowi podstawę przyznania płatności rolnośrodowiskowej. Skarżący kwestionuje ustalenia organów dokonane w toku prowadzonego postępowania weryfikującego wniosek Skarżącego w oparciu o posiadane przez ARiMR dokumenty oraz bazę danych ARiMR, w wyniku których stwierdzono, że w 2010 roku na zadeklarowanej działce ewidencyjnej nr [...] (tj. na działce rolnej D podzielonej na działki rolne E i F) była prowadzona uprawa rośliny z grupy strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Według organu, z analizy wniosku o przyznanie płatności na rok 2010 złożonego wówczas przez innego producenta rolnego wynikało, że działka rolna położona na działce ewidencyjnej nr [...] (D) zagospodarowana została przez roślinę ze wskazanej wyżej grupy strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych i objęta była ta działka specjalną płatnością obszarową do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych (ST). Oznacza to – zdaniem organów ARiMR– że zadeklarowane przez Skarżącego we wniosku na 2013 rok grunty w okresie poprzedzających pięciu lat (2008 - 2012), przynajmniej przez 1 rok, nie były zagospodarowane trawami bądź paszami z roślin zielonych naturalnych, co w bezpośredni sposób wpłynęło na brak możliwości zakwalifikowania w 2013 roku tych gruntów do grupy trwałych użytków zielony i uwzględnienia zadeklarowanej łąki o powierzchni [...] ha w płatności za wariant 4.1. Podkreślić należy, że zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie gatunków roślin, do uprawy których może zostać przyznana specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych (Dz. U. Nr 39, poz. 213), wskazane w § 1 rośliny z gatunków strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych ze względu na ich cechy uprawowe wymagają uprawy na gruncie ornym, nie zaś na trwałym użytku zielonym, co właśnie uniemożliwiło zakwalifikowanie zadeklarowanej działki nr [...] jako trwałego użytku zielonego. Skoro z dokumentacji ARiMR, w tym ze Zintegrowanego Systemu Zarządzania i Kontroli przewidzianego w tytule II rozdział 4 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 (zwanego dalej "ZSZiK"), stosownie do art. 10 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.UE.L.2011.25.8) jednoznacznie wynika, że sporna działka nr [...] była użytkowana rolniczo w ciągu ostatnich pięciu lat (2010 r.), to tym samym zachodzi podstawa do uznania, że działka ta nie stanowiła w 2013 r. "trwałych użytków zielonych" w rozumieniu art. 2 ww. rozporządzenia Nr 1120/2009 z dnia 29 października 2009 r. , a w konsekwencji uznać należało, że prawidłowo organ odmówił przyznania płatności rolnośrodowiskowej w wariancie 4.1 – ochrona siedlisk lęgowych ptaków do powierzchni [...] dotyczącej działki rolnej D podzielonej na działki rolne E i F, położonych na działce ewidencyjnej nr [...]. Przypomnieć przy tym należy, że stosownie do art. 77 § 4 K.p.a. fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Wystarczy zakomunikować je stronie. Fakty znane organowi z urzędu to takie, o których organ dowiedział się wykonując swoje obowiązki, czy też sprawując swoją funkcję w ramach swoich kompetencji przyznanych przez przepisy prawa. Proceduralne znaczenie faktów znanych organowi z urzędu polega na tym, że organ administracji publicznej jak i strona nie są obowiązane dowodzić istnienia tych faktów. Wskazać przy tym należy, że ustawodawca nie unormował kwestii co do sposobu i formy zakomunikowania stronie faktów znanych organowi z urzędu, co świadczy, że każda forma jest dozwolona i powinna nastąpić przed rozstrzygnięciem sprawy. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie spełnienie warunku zakomunikowania stronie faktów znanych organowi z urzędu (art. 77 § 4 in fine K.p.a.) potwierdza wezwanie Skarżącego z dnia [...] r. do wyjaśnienia wykrytych nieścisłości i odpowiedzi Skarżącego z dnia [...] r., z której wynika, że zapoznał się z dokumentami wskazującymi, że działka nr [...] nie jest trwałym użytkiem zielonym, a nadto zamieszczenie w aktach sprawy dowodów potwierdzających istnienie takich faktów znanych organowi z urzędu, w niniejszej sprawie zostało spełnione przez włączenie do akt rozpoznawanej sprawy oraz wniosku innego producenta o przyznanie płatności na rok 2010, w którym zadeklarowana została do płatności sporna działka rolna o nr [...] oraz załączono decyzję z dnia [...] r. w sprawie przyznania innemu producentowi płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (JPO, UPO oraz płatność do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych). Niewątpliwie okoliczność zakomunikowania Skarżącemu ww. faktów znanych organowi z urzędu nastąpiła przed wydaniem decyzji organu I instancji z dnia [...] r. A zatem, w świetle istniejących w sprawie faktów znanych organowi z urzędu, które mają istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, nie budzi wątpliwości, że dalsze przeprowadzenie dowodów w drodze przesłuchania świadków na okoliczność rolniczego użytkowania w roku 2010 spornej działki nr [...] przez innego producenta rolnego - w sytuacji gdy z dokumentów ARiMR jednoznacznie wynika, że działka ta była objęta płatnością na rzecz innego producenta rolnego z tytułu upraw roślin strączkowych i motylkowatych wymagających gruntów ornych (nie zaś trwałych użytków zielonych), co świadczy, że producent musiał uzyskał na tej działce plony - jest nieuzasadnione, chociażby dlatego, że należałoby uznać, że brak było podstaw do przyznania płatności (takich dowodów brak). Zauważyć jednak należy, że kluczowym źródłem informacji dotyczących zadeklarowanych działek rolnych jest wniosek Skarżącego o przyznanie płatności, natomiast jednym z podstawowych sposobów zweryfikowania podanych w tym wniosku danych jest przeprowadzanie kontroli administracyjnej, obejmującej weryfikację kwalifikujących się powierzchni oraz odpowiadających im uprawnień do płatności. Deklarowane dane powinny być rzetelne i aktualne. Badanie zgodności wniosku o płatność i deklarowanych danych ze stanem rzeczywistym wymaga od organu ustalenia stanu rzeczywistego, co powinno nastąpić przy wykorzystaniu wszystkich dostępnych środków dowodowych, stosownie do art. 75 § 1 K.p.a. Jak wynika bezspornie z akt rozpoznawanej sprawy, organy ARiMR w ramach przeprowadzonej kontroli administracyjnej, stwierdziły na podstawie faktów z urzędu organowi znane, że zadeklarowana działka ewidencyjna nr [...] (działka D podzielona na działki rolne E i F) była już objęta płatnością w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2010, co oznacza, że w ciągu ostatnich pięciu lat działka ta co najmniej jeden rok była użytkowana rolniczo, co oznacza, że Skarżący nie spełnił w ramach pakietu 4. warunku koniecznego do przyznania płatności rolnośrodowiskowej, przewidzianego ww. § 12 ust. 4 pkt 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 13 marca 2013 r., a mianowicie, zadeklarowana działka rolna nr [...] nie była użytkowana jako trwałe użytki zielone. Podkreślić przy tym należy, że organ nie kwestionował, by Skarżący w sposób nienależyty wykonywał zabiegi agrotechniczne na spornej działce, jednakże okoliczność ta nie zwalnia organu z obowiązku zweryfikowania wniosku co do sposobu użytkowania zadeklarowanego do płatności gruntu w poprzednich latach, poprzedzających złożenie wniosku przez Skarżącego. Wskazać również należy, że w świetle przedstawionych wyżej udowodnionych ustaleń organu w rozpoznawanej sprawie, bez znaczenia dla jej merytorycznego rozstrzygnięcia ma tym samym opinia ornitologa. Sumując, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz przepisów warunkujących przyznanie płatności za realizację Programu rolnośrodowiskowego zachodzi podstawa do uznania, że organy obu instancji, rozstrzygając o odmowie przyznania Skarżącej płatności rolnośrodowiskowej, wydały decyzje zgodne z obowiązującym prawem. Należy w tym miejscu podkreślić, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa musi gwarantować, że sposób dokonywania jakichkolwiek płatności odbywa się przy spełnieniu odpowiednich wymogów wspólnotowych oraz zgodnie z obowiązującym prawem krajowym i unijnym. W związku z powyższym ARiMR, jako agencja płatnicza, nie tylko przyznaje płatności do gruntów rolnych, ale także w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości we wnioskach złożonych przez producentów rolnych ma obowiązek stosować odpowiednie sankcje. Za niezasadny należało zatem uznać zarzut naruszenia art. art. 7, 9, 77 § 1 i 80 K.p.a. m.in. przez uznanie, że organy obu instancji dokonały poprawnych ustaleń stanu faktycznego sprawy w zakresie działki ewidencyjnej nr [...] (tj. działki rolnej D podzielonej na działki rolne E i F). Skarżący w żaden sposób nie podważył nieprawdziwości tych ustaleń. W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, zostało wydane w oparciu o prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy, który obejmuje dowody istotne dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, a mianowicie, oprócz dokumentacji kontrolnej, obejmuje udokumentowanie faktów z urzędu znane organowi. Sąd nie dopatrzył się nadto naruszenia przez organy art. 107 § 3 K.p.a., który stanowi, że każda decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne, zawierające wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, oraz uzasadnienie prawne czyli wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Organ rozpatrzył zgromadzony materiał dowodowy formułując logiczne na jego podstawie wnioski, zaś stwierdzone w czasie kontroli nieprawidłowości zostały potwierdzone bezpośrednim dowodem w postaci raportu z czynności kontrolnych, w stosunku do których to ustaleń – jak wynika z akt - nie wniesiono żadnych zastrzeżeń i w żaden sposób nie podważono ich wiarygodności. Zdaniem Sądu, w sposób nie budzący wątpliwości wykazano, że zadeklarowane działki 0objęte wnioskiem nie spełniły warunków do przyznania płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013 w pełnej wysokości, tj. w stosunku do kwestionowanej w skardze działki ewidencyjnej nr [...] (tj. działki D podzielonej na działki E i F o pow. [...] ha) – prawidłowo odmówiono przyznania płatności, zaś w stosunku do zadeklarowanej powierzchni działki A wobec stwierdzenia w czasie kontroli powierzchni [...] ha wobec zadeklarowanej powierzchni [...] ha (mniejszej o [...] ha niż zadeklarowano, co stanowiło 3,53 % przedeklarowania do płatności) prawidłowo przyznano płatność rolnośrodowiskową w ramach wariantu 4.1 do stwierdzonej powierzchni [...] ha. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.