I OW 25/15

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2015-02-06

Skład orzekający: Marek Stojanowski, Zofia Flasińska, Grzegorz Czerwiński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma skarżącego, które w istocie jest polemiką z prawomocnym postanowieniem o odmowie wyłączenia sędziów i nie zawiera nowych okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyznaczenia innego sądu, ponieważ pismo skarżącego nie stanowiło wniosku o wyłączenie sędziów w rozumieniu P.p.s.a., a jedynie polemikę z prawomocnym postanowieniem o odmowie wyłączenia, nie przedstawiając nowych okoliczności uzasadniających wątpliwości co do bezstronności. Brak podstawy prawnej do wyznaczenia innego sądu.
Stan faktyczny
Skarżący A. Z. złożył pismo, w którym domagał się wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie jego skargi na bezczynność Starosty Powiatu Bartoszyckiego. Wcześniej, podobny wniosek został prawomocnie oddalony przez WSA w Białymstoku. Skarżący nie przedstawił nowych okoliczności uzasadniających jego żądanie.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 22 grudnia 2014 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Marek Stojanowski, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Grzegorz Czerwiński, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej pisma A. Z. z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Starosty Powiatu Bartoszyckiego, w sprawie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej sygn. akt II SAB/Ol 18/14 postanawia: odmówić wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 22 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przedstawił sprawę o wyznaczenie innego sądu do rozpoznania pisma A. Z. z dnia 22 grudnia 2014 r., w którym żąda wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Starosty Powiatu Bartoszyckiego w sprawie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Pismo A. Z. z dnia 22 grudnia 2014 r., w którym wnosi o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, nie jest wnioskiem o wyłączenie sędziów, o którym mowa w art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", a więc nie wymaga rozpoznania. Z uwagi na brak wniosku o wyłączenie sędziego (sędziów), nie ma podstaw do wyznaczenia innego wojewódzkiego sądu administracyjnego do rozpoznania takiego żądania, na podstawie art. 22 § 3 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt I OW 91/14 Naczelny Sąd Administracyjny wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 4 kwietnia 2014 r. o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie. Prawomocnym postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SO/Bk 24/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił ten wniosek. W piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r. skarżący ponownie wystąpił z żądaniem wyłączenia wszystkich sędziów i referendarzy sądowych orzekających obecnie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie, nie przytaczając jednak żadnych nowych, dodatkowych okoliczności, które nie zostały już wcześniej podniesione i ocenione, a mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności wskazanych sędziów. Pismo to jest w istocie polemiką z wcześniejszym, prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 czerwca 2014 r. o odmowie wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych. Żądanie skarżącego zmierza w istocie rzeczy do uniemożliwienia zakończenia postępowania w tej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło