IV SA/Wa 2464/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat, , po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca") pismem z 7 listopada 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady W. z [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie w jakim w § 39 pkt 17 ppkt 1 ustala przeznaczenie terenu, na którym położone są działki o nr ewid. [...] oraz o nr ew. [...] z obrębu [...], przy ul. [...] w W. W odpowiedzi na powyższą skargę Rada W. wniosła o jej odrzucenie podnosząc, że sprawa ze skargi skarżącej na przedmiotową uchwałę została już prawomocnie przez Sąd osądzona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza jej dopuszczalności. Innymi słowy, sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – w dalszej części przywoływana jako: p.p.s.a.). Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Przepis art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy, natomiast druga, res iudicata, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, że nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 27 marca 2013r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 6/13 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznawał już skargę skarżącej na uchwałę z [...] czerwca 2009 r. w odniesieniu do działek [...] i [...] i wyrokiem z 15 października 2012 r. sygn. akt 881/12 skargę tę oddalił (wyrok prawomocny). W ocenie Sądu, zgodzić należy się ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że jakkolwiek poprzednia skarga skarżącej dotyczyła wprost zapisu § 2 pkt 3 planu – w zakresie ustaleń dotyczących maksymalnej wysokości zabudowy i dopuszczalnej dominaty wysokościowej, to jednak bliższa analiza tej skargi wskazuje, że dotyczyła ona w istocie całości ustaleń planu dla ww. działek ewidencyjnych. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne, skoro skarżący wnieśli już skargę w tym samym przedmiocie i uprzednio wszczęte postępowanie zostało prawomocnie zakończone. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.