II OZ 85/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SO/Po 10/14 w przedmiocie wymierzenia grzywny w sprawie z wniosku Gminy M. o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 150 (sto pięćdziesiąt) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt II SO/Po 10/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawie z wniosku Gminy M. wymierzył Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P., w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", grzywnę w wysokości 3.500 zł oraz zasądził od organu na rzecz Gminy 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Od powyższego postanowienia Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. wniósł skargę kasacyjną. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Gmina M. wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W niniejszej sprawie bezsporne jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał zaskarżone postanowienie w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. - wymierzył organowi grzywnę za niewykonanie obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Na powyższe postanowienie przysługuje zażalenie, co przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08 (opubl. ONSAiWSA z 2008, nr 3, poz. 42), zgodnie z którą "od postanowienia, o którym mowa w art. 55 § 1 zdanie drugie P.p.s.a., zgodnie z art. 173 § 1 in fine P.p.s.a. w związku z art. 194 § 1 pkt 10 P.p.s.a. służy stronie zażalenie, a nie skarga kasacyjna" (teza 2). Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis. Zatem wniesioną skargę kasacyjną należało potraktować jako zażalenie. Zaś zgodnie z treścią art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie zostało doręczone organowi w dniu 14 listopada 2014 r. (k. 38), zaś przedmiotowy środek odwoławczy został wniesiony dopiero w dniu 12 grudnia 2014 r. (data stempla pocztowego), zatem niewątpliwie już po upływie ustawowego terminu siedmiu dni – termin do skutecznego złożenia zażalenia upłynął z dniem 21 listopada 2014 r. Natomiast stosownie do treści art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. spóźnione zażalenie podlega odrzuceniu. Na końcu podnieść należy, że wprawdzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu doręczając zaskarżone postanowienie błędnie pouczył stronę o przysługującym jej prawie wniesienia skargi kasacyjnej w terminie 30 dni, zamiast pouczyć o przysługującym jej prawie wniesienia zażalenia w terminie 7 dni, jednakże okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na ocenę zachowania ustawowego terminu do wniesienia zażalenia. Fakt ten może ewentualnie stanowić podstawę wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie całego uiszczonego wpisu od wniesionego środka odwoławczego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (wpłata zaksięgowana w dniu 12 grudnia 2014 r. pod pozycją 3141 – k. 48v).