IV SAB/Wr 302/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Sikorska, sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.), Protokolant starszy asystent sędziego Marcin Kuliś, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 27 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z/s w P. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. [...] sp. z o.o. w P. wnioskiem z dnia 17 września 2014 r. zwróciła się do Wojewody D. o udostępnienie kserokopii akt sprawy. Podała, że po zapoznaniu się z aktami sprawy jako strona postępowania administracyjnego stwierdziła, że akta administracyjne są niekompletne. Zawierają jedynie część dokumentów, a pozostała część w żaden sposób stronom postępowania nie została udostępniona. Podała, że po zapoznaniu się z treścią dokumentów przesłanych drogą mailową w trakcie prowadzonego postępowania stwierdziła, że tutejszy Urząd koresponduje, uzyskuje dokumenty i przesyła dokumenty w tajemnicy przed stronami postępowania administracyjnego. W związku z powyższym nasuwa się podejrzenie, że Urząd prowadzi akta postępowania administracyjnego w podwójnej dokumentacji, to jest: jednej dla stron postępowania i ewentualnych rozstrzygnięć nadzorczych i drugi zbiór dokumentów, który zawiera całość dokumentów, rozstrzygnięć, wskazówek być może zupełnie niedopuszczalnych, a wręcz ze względu na treść wyłączających organ z możliwości podejmowania decyzji w sprawie. Spółka jako strona postępowania administracyjnego wnosi o przedstawienie pełnej dokumentacji mailowej (wraz z załącznikami) prowadzonej z inwestorem (wnioskodawcą) pełnomocnikiem wnioskodawcy i innymi osobami, które zwracały się do D. Urzędu Wojewódzkiego w sprawie: obwieszczenia Wojewody D. z dnia 23 lipca 2014 r. sygnatura: [...], decyzji nr 17/14 przez Wojewodę D. z dnia 3 września 2014 r. sygnatura: [...], a wcześniej postanowienia nr [...]z dnia 19 sierpnia 2014 r. o sygnaturze: [...]związanej z obwieszczeniem Wojewody D. z dnia 23 lipca 2014 r. o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek Inwestora – Prezydenta Miasta W., wykonującego swoje zadania przy pomocy jednostki organizacyjnej będącej zarządem drogi tj. Zarządu Dróg Komunikacji i Utrzymania Miasta w W., złożony dnia 30 maja 2014 r. zmodyfikowany w dniu 15 lipca 2014 r. w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej albo zamierzenia budowlanego nazwanego przez inwestora: "Przebudowa i rozbudowa drogi Krajowej nr [...] na odcinku ul. [...] (...)", zarówno w okresie przed złożeniem wniosku przez inwestora w dniu 30 maja 2014 r., w czasie rozpoznawania tego wniosku do daty wydania decyzji Nr [...]Wojewodę D. oraz po tym rozstrzygnięciu. Spółka jako strona postępowania administracyjnego stoi na stanowisku, że wszelkiego rodzaju działania Urzędu mają charakter zmierzający do wydania rozstrzygnięć administracyjnych w tym trybie oraz w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, żąda wydania tej dokumentacji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 1 i 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią powyższych przepisów informacją publiczną będzie treść dokumentów wytworzonych przez podmioty zobowiązane do jej udostępnienia, bez względu na to do kogo zostały skierowane i jakiej sprawy dotyczą. Stanowią ją zarówno treść dokumentów bezpośrednio wykorzystanych przez ten organ, jak i te których organ uzyskał przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet wówczas, gdy nie pochodzą wprost od niego. Informacją publiczną będą więc nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane, technicznie wykorzystane przez taki podmiot, ale przymiot taki będą posiadać także te, których podmiot zobowiązany używa do zrealizowania przewidzianych prawem zadań. Jednocześnie spółka wniosła o udostępnienie powyższych informacji poprzez: przesłanie informacji pocztą elektroniczną na wskazany adres, przesłanie pocztą. W odpowiedzi na powyższy wniosek Wojewoda D. pismem z dnia 6 października 2014 r. przywołując art. 1 i 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej stwierdził, że wskazują one, które informacje podlegają udostępnieniu oraz konkretyzują, co należy rozumieć pod pojęciem dokumentu urzędowego. W rozumieniu omawianej ustawy dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Tak sformułowana definicja pozwala na odróżnienie od dokumentów urzędowych, dokumentów wewnętrznych, które nie decydują o kierunku działania organu i nie są wyrazem jego oficjalnego stanowiska. Korespondencja elektroniczna nie jest informacją publiczną, ponieważ jest dokumentem wewnętrznym. Dokumenty wewnętrzne nie są informacją publiczną ze względu na brak waloru oficjalności, natomiast służą wymianie informacji, pogłębianiu poglądów i stanowisk. W związku z powyższym korespondencja, nie opatrzona bezpiecznym podpisem elektronicznym (tj. wewnętrzna) nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu omawianej ustawy. W piśmie dnia 8 października 2014 r. skierowanym do organu spółka zawarła wniosek o udzielenie informacji publicznej. Stwierdziła w nim, że ponownie wnosi o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: kserokopii korespondencji mailowej prowadzonej w trakcie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie dla następujących adresów: a) [...]b) [...] dokumentów w postaci korespondencji pomiędzy projektantem (...) oraz pracownikami Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego, które znajdują się w zasobach tutejszego urzędu i nie zostały udostępnione spółce jako stronie postępowania w sprawie opisanej w piśmie z dnia 17 kwietnia 2014 r. Podano, że dokumenty, o których mowa na wstępie pisma i o które wnioskowano w piśmie z dnia 17 września 2014 r. są niezwykle potrzebne do prawidłowego realizowania uprawnień Spółki w trybie opisanego postępowania administracyjnego, które się toczy. W odpowiedzi na powyższe pismo Wojewoda D. pismem z dnia 17 października 2014 r. stwierdził, że w dniu 6 października 2014 r. wyraził swoje stanowisko w sprawie korespondencji nie opatrzonej bezpiecznym podpisem elektronicznym, która nie podlega udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Spółka [...]Spółka z o.o. w P. w dniu 28 października 2014 r. złożyła w Dolnośląskim Urzędzie Wojewódzkim skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w zakresie udzielenia informacji publicznej. Podała, że skargę opiera na art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. i zarzuca Wojewodzie Dolnośląskiemu naruszenie: 1) art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 61 Konstrukcji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 ust. 4 lit. a i c oraz art. 2 ustawy polegające na błędnym uznaniu, że korespondencja prowadzona w toku postępowania między organem administracji publicznej a stroną postępowania nie stanowi informacji publicznej i nie podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie ustawy. 2) art. 10 ust. 1 i 2 oraz art. 12 ust. 1 i 2 ustawy, poprzez naruszenie przez Wojewodę D. obowiązku zapewnienia skarżącym wglądu i otrzymania informacji publicznej. W związku z powyższymi zarzutami wniosła o dopuszczenie dowodu uzupełniającego z dokumentów: a) korespondencji mailowej z dnia 2 września 2014 r. i 3 września 2014 r. od Pani L. K. – J. – pełnomocnika inwestora reprezentującą Biuro Studiów i Projektów Drogownictwa "[...]" S.J. z/s w G. autorów dokumentacji projektowej załączonej do wniosku o wydanie decyzji do Pani M.K.– pracownika D.Urzędu Wojewódzkiego. b) pisma Wojewody D. z dnia 7 października 2014 r. do Ministra Infrastruktury i Rozwoju zawierającego wniosek o upoważnienie do udzielenia zgody na odstępstwo na okoliczność ich treści, z której wynika, że poruszone we wnioskowanej przez Spółkę korespondencji kwestie mają charakter publiczny, a zatem stanowią informację publiczną. c) zobowiązanie Wojewody D. do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 17 września 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. d) zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi przedstawiono stan faktyczny – opisany na wstępie. Podano, że spółka we wniosku o udostępnienie informacji powołała się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, gdyż decyzją Wojewody D. nr [...] z dnia 3 września 2014 r. postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla wskazanego powyżej zamierzenia budowlanego, zostało umorzone. Nastąpiło to na skutek cofnięcia przez inwestora wniosku o wydanie w/w decyzji i po wcześniejszym nałożeniu przez Wojewodę na inwestora obowiązku uzupełnienia wniosku i przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego, który naruszał obowiązujące przepisy prawa w zakresie rozwiązań projektowych ingerujących w grunt należący do skarżącej. W uzasadnieniu prawnym podkreślono, że wskazany w skardze organ jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udzielenia informacji publicznej, będącej w posiadaniu tego organu. Sporne natomiast w niniejszej sprawie jest, czy informacja w postaci prowadzonej przez pracownika organu z pełnomocnikiem strony postępowania korespondencji stanowi informację publiczną. Według skarżącego wnioskowana przez niego korespondencja jest informacją publiczną, skoro częściowo znajdowała się w aktach sprawy i dotyczyła bezpośrednio toczącego się postępowania. Organ korespondował ze stroną odnośnie czynności podejmowanych w toku postępowania, co wynika z analizy części dokumentacji i korespondencji. Jak z niej wynika – organ sugerował inwestorowi wycofanie wniosku o wydanie zezwolenia na realizację omawianego zamierzenia inwestycyjnego wobec także braku wypełnienia przez inwestora obowiązku w zakresie uzupełnienia projektu budowlanego i wystąpienia z nowym wnioskiem wraz z wnioskiem o udzielenie odstępstwa od obowiązujących przepisów w sprawie warunków technicznych. Strona podała, że: trudno omawianą korespondencje uznać za "wewnętrzną" skoro: 1) nie jest to korespondencja prowadzona między pracownikami D. Urzędu Wojewódzkiego, lecz między D. Urzędem Wojewódzkim jako organem administracji architektoniczno-budowlanej uprawnionym do wydania decyzji w trybie specustawy drogowej w I instancji a stroną postępowania (pełnomocnikiem strony postępowania); 2) korespondencja ta nie odbywała się za pośrednictwem prywatnej poczty, lecz była wysyłana z adresu mailowego D. Urzędu Wojewódzkiego; 3) korespondencja prowadzona była w toku postępowania i dotyczyła bezpośrednio czynności podejmowanych w jego trakcie; 4) stroną postępowania, która prowadziła korespondencję z organem był pełnomocnik Prezydenta Miasta Wałbrzycha, a zatem jednostki samorządu terytorialnego planującej realizację zamierzenia inwestycyjnego zaliczanego do inwestycji celu publicznego; 5) korespondencja ta w części została udostępniona Spółce w toku przeglądania akt omawianej sprawy, przy czym nie została włączona do akt tej sprawy; 6) na skutek ustaleń dokonanych między organem a inwestorem, inwestor złożył oświadczenie o wycofaniu wniosku o wydanie decyzji, a następnie pismem z dnia 25 września 2014 r. wystąpił do Wojewody D. o wyrażenie zgody na odstępstwo od obowiązujących przepisów warunków technicznych, zatem inwestor podjął wszystkie wskazane w korespondencji działania. W świetle powyższego trudno zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym przez Wojewodę Dolnośląskiego w piśmie z dnia 6 października 2014 r., iż w omawianym przypadku mamy do czynienia z dokumentem wewnętrznym, który służył wymianie informacji, uzgadnianiu poglądów i stanowisk. Nie można bowiem pominąć podstawowych zasad postępowania administracyjnego, którymi winien kierować się organ administracji publicznej przy prowadzeniu postępowania administracyjnego, w szczególności zasady praworządności i zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów władzy publicznej. Sugerowanie jednej ze stron postępowania jakie czynności w sprawie powinna podjąć może stanowić podstawę do wystąpienia przez Spółkę z wnioskiem o wyłączenie pracownika lub organu, przy czym, aby takie kroki mogły zostać podjęte Spółka powinna dysponować omawianą korespondencją i dokonać jej analizy pod kątem zasadności wystąpienia z powyższym wnioskiem. Trudno bowiem podzielić stanowisko organu, iż korespondencja ta służyła "wymianie informacji" skoro pełnomocnik inwestora w mailu skierowanym do pracownika organu pisze, iż "Jak już mąż informował Panią dziś rano, wczoraj Prezydent podjął decyzję, że przychyla się do Państwa sugestii o wycofaniu wniosku (...) Chciałabym także przypomnieć naszą prośbę o przesłanie wzoru wniosku o odstępstwa dot. zatoki autobusowej i zjazdu". Nie może umknąć z pola widzenia, iż uzgodnione przez organ z jedną ze stron postępowania (inwestorem) działania wprost godziły w interes innej strony postępowania (Spółki), która na całym etapie postępowania w pismach kierowanych do organu wskazywała, iż przyjęte przez stronę postępowania rozwiązania projektowe naruszają jej interes i stanowią zagrożenie dla prowadzonej przez Skarżącą na terenie działki nr [...] działalności gospodarczej. Tymczasem na ww. nieruchomości zlokalizowany jest kompleks 5-ciu budynków, w którym prowadzą działalność dydaktyczno-zdrowotno-usługową między innymi - Rektorat W. Wyższej Szkoły Zarządzania i Przedsiębiorczości (zwanej dalej "WWSZiP), Centrum Kreowania Kariery WWSZiP, kadry i księgowość WWSZiP, [...]Sp. z o.o. prowadząca Szkołę Języków Obcych "[...]"," Klaster Innowacyjny/ Dla zdrowia-S.", Uniwersytet III Wieku, przychodnia zdrowia nr 2 prowadzona przez Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "[...]" Sp. z o.o., z/s w W. przy ul. [...]W. Księgarnia [...], lokal gastronomiczny prowadzony przez [...] z/s w [...], magazyny biblioteczne Biblioteki Pedagogicznej, Międzyregionalne Centrum Edukacji, Biblioteka Pedagogiczna i pozbawienie tej nieruchomości istniejącego zjazdu jest niedopuszczalne. Co więcej, przyjęte rozwiązania projektowe naruszają zasadę proporcjonalności - w rozumieniu zakazu nadmiernej ingerencji w uprawnienia właścicielskie dysponentów nieruchomości. Jak się zatem okazuje, pracownicy organu najprawdopodobniej "zasugerowali" stronie postępowania, aby wycofała wniosek o wydanie decyzji, gdyż zastosowane w projekcie rozwiązania naruszały obowiązujące przepisy prawa i aby następnie inwestor wystąpił z wnioskiem do tego organu o odstępstwo od tych przepisów, deklarując jednocześnie pomoc w udostępnieniu takiego wniosku. W świetle tego, iż w rezultacie wszystkie te czynności zostały podjęte i Wojewoda D. pismem z dnia 7 października 2014 r. zwrócił się do Ministra Infrastruktury i Rozwoju (znak IF-AB.7840.6.214.2014.MK) z wnioskiem o upoważnienie do udzielenia zgody na odstępstwo od omawianych przepisów prawa - trudno wnioskowaną korespondencję uznać wyłącznie za dokumenty wewnętrzne. Jednocześnie trudno nie zgodzić się z obawami Spółki, iż takie postępowanie może rodzić ryzyko stronniczości organu, który w najbliższym czasie będzie ponownie prowadził postępowanie dotyczące omawianego zamierzenia inwestycyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Przyznał, że wpłynął do organu wniosek skarżącej z dnia 17 września 2014 r. Podniósł, że pismem z dnia 6 października 2014 r. Wojewoda D. wskazał, że żądane dokumenty nie należą do kategorii informacji publicznej, ponieważ są dokumentami wewnętrznymi, które z kolei nie są informacją publiczną ze względu na brak waloru oficjalności, natomiast służą wymianie informacji, uzgodnieniu poglądów i stanowisk. Swoje stanowisko organ podtrzymał w piśmie z dnia 17 października 2014 r. odpowiadając na pismo skarżącej z dnia 8 października 2014 r. Podkreślono, że wnioskowana przez skarżącą informacja dotyczy maili kierowanych przez inwestora do Wojewody Dolnośląskiego. Wojewoda Dolnośląski nie kierował korespondencji mailowej do Inwestora. Dodano też, że skarżąca spółka nie złożyła zażalenia na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 17 września 2014 r. jest udostępnienie przez organ korespondencji mailowej prowadzonej w toku postępowania przez pracownika prowadzącego postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej dla zamierzenia budowlanego "przebudowa i rozbudowa drogi krajowej Nr [...] na odcinku od km 24+986,50 do km 25+572,82 wraz z infrastrukturą w W. w ramach zadania inwestycyjnego pod nazwą: Przebudowa drogi krajowej Nr [...] na odcinku ul. [...] (ze skrzyżowaniem) – km 25+000 do ul. [...] (ze skrzyżowaniem) – km 25+560 w W." z pełnomocnikami inwestora (Prezydenta Miasta W.). Niesporną okolicznością jest, że skarżący był jako osoba zainteresowana uczestnikiem opisanego wyżej postępowania administracyjnego. Fakt ten został przyznany przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, wynika powyższe również z twierdzeń skargi. W związku z powyższym faktem, skarżący posiada uprawnienia wynikające z art. 73-74 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) – dalej k.p.a. W przepisach tych określono zasady realizacji prawa wglądu do akt postępowania. Zgodnie z art. 73 k.p.a. stronie postępowania przysługuje prawo wglądu w akta sprawy, sporządzenia z nich notatek, kopii, odpisów. Prawo to przysługuje nie tylko w toku postępowania, ale także po jego zakończeniu (art. 73 § 1 k.p.a.). Realizacja tego prawa następuje przy udziale organu administracji publicznej, przed którym toczy się postępowanie. Strona posiada nie tylko prawo wglądu do akt ale również uprawnienia do uzyskania konkretnych odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania uwierzytelnionych odpisów, jeżeli jest to uzasadnione ważnym interesem strony, dostępu za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, do pism w formie dokumentu elektronicznego wnoszonych do organu administracji publicznej lub przez niego doręczonym, jeżeli organ dysponuje systemem teleinformatycznym (art. 73 § 3 k.p.a.). Wyłączenie prawa do wglądu ma miejsce wówczas, gdy akta zawierają informacje niejawne o klauzuli tajności "tajne" lub "ściśle tajne", a także do akt, które organ wyłączy ze względu na ważny interes państwowy (art. 74 § 1 k.p.a.). Odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 74 § 2 k.p.a.). Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał negatywną odpowiedź w zakresie udostępnienia maili, jednakże postępowania odwoławczego w tym zakresie nie toczył. W niniejszym przypadku pełną realizację wniosku można było ewentualnie rozważać w trybie powołanych przepisów ustawy kodeks postępowania administracyjnego. Zaineresowany domagał się udostępnienia opisanych informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej – ustawy z dnia 6 września 2001 r. (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 782 ze zm.). Zgodnie z art. 1 każda informacja w sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie (ust. 1). Przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi (ust. 2). Mając na uwadze treść ust. 2 należy uznać, że postępowanie administracyjne określone w art. 73 i 74 k.p.a. dawało skarżącemu możliwość uzyskania dostępu do wnioskowanych informacji, a jednocześnie wykluczyło uzyskanie ich w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd dodatkowo zauważa, że podstawą do udzielenia informacji w trybie u.d.i.p. jest między innymi ustalenie, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną. Definicję zawartą w art. 1 u.d.i.p. – bardzo ogólnikową – dookreśla art. 6 tejże ustawy. Ma on jednak jak wynika z jego treści charakter przykładowy. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 marca 2003 r. (II SA 4059/02) stwierdził, że informacją publiczną w rozumieniu ustawy będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Musi dotyczyć faktów, a nie zmaterializowanych w jakiejkolwiek postaci zamierzeń, podejmowania określonych działań i może pochodzić od dowolnych podmiotów, jeżeli tylko dotyczy sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 u.d.i.p. Za informację uznaje się między innymi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organów władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem władzy publicznej lecz wykonującego zadania publiczne jak i te, które używają one przy realizacji przewidzianych prawem zadań. W świetle powyższej definicji w ocenie Sądu wnioskowana przez skarżącego informacja nie ma charakteru informacji publicznej. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Odnoszą się one do wiążących oświadczeń woli lub wiedzy podmiotów publicznych lub oświadczeń kierowanych do takich podmiotów. Wskazana we wniosku informacja nie zawiera takich elementów. Sąd podziela w całości stanowisko WSA w Warszawie wypowiedziane w uzasadnieniu wyroku w sprawie SAB 702/13 z dnia 4 marca 2014 r., w którym wskazano, że wewnętrzna korespondencja mailowa pomiędzy pracownikami organu lub pomiędzy nimi a konsultantem lub innym organem władzy publicznej jawi się jako nieposiadająca cech informacji publicznej. Nie zawiera ona charakteru wiążącego co do sposobu rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Poczta elektroniczna jest jedynie narzędziem biurowym, służącym do kontaktów, kontakty te nie posiadają waloru oficjalności. W podobny sposób wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 14 września 2013 r., w którym stwierdził, że "korespondencja taka nie ma jakiegokolwiek waloru oficjalności, a nawet jeśli zawiera propozycje dotyczące sposobu załatwienia określonej sprawy publicznej to mieści się w zakresie swobody niezbędnej do podejmowania prawidłowej decyzji w rozważaniu wszystkich racji przemawiających za określonym rozwiązaniem konkretnej sprawy". Dodatkowo zauważyć też należy, że w końcowej części skargi (str. 6, 7, 8) strona mówi o swoich uprawnieniach jako uczestnika postępowania, a nie jako osobie posiadającej określony interes publiczny, czy też osobie działającej w interesie publicznym. Jak również, że organ wystosował, co stwierdzono wyżej, konkretne pismo informujące, że wnioskowana informacja nie ma charakteru informacji publicznej. We wskazanych okolicznościach Sąd oddalił skargę uznając ją nieuzasadnioną (art. 149 p.p.s.a.). PM 06.03.2015 r.