IV SO/Gl 39/14

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. L.-S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (wniesionego w związku ze skargą wyżej wymienionej z dnia 21 grudnia 2014 r.) postanawia: zwolnić wnioskującą od kosztów sądowych; W treści skargi wniesionej bezpośrednio do tutejszego Sądu, K. L.-S. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 8 stycznia 2015 r. strona złożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdziła, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu strona powołała się na trudną sytuację materialną, niepełnosprawność oraz poważne problemy zdrowotne stanowiące następstwo przebytych wypadków, powodujące konieczność korzystania z pomocy innych osób. Równocześnie wnioskodawczyni oświadczyła, że gospodaruje samotnie i posiada dom o powierzchni 90 m2 wraz z działką pod tym domem o powierzchni 1000,29 m2 oraz samochód osobowy marki [...] nabyty ze środków otrzymanych w ramach dofinansowania z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, który jest jej niezbędny ze względu na problemy z poruszaniem się. Nie posiada natomiast żadnych zasobów pieniężnych i utrzymuje się z renty, w kwocie brutto 943 zł, zasiłku pielęgnacyjnego (153 zł) oraz z dochodu "z tytułu funkcji społecznej", w wysokości 200 zł. Do powyższego formularza strona dołączyła plik dokumentów, potwierdzających przede wszystkim wysokość obciążających ją kosztów utrzymania. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku K. L.-S. należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej strony doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani majątku, który mógłby został łatwo i szybko spieniężony. Jest przy tym osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, wymagającą stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji umiarkowanym (vide: orzeczenie z dnia [...] r. - karta nr 19 akt niniejszej sprawy) i osiąga miesięczny dochód netto, w kwocie ogółem 1.161,53 zł (z czego zasadnicza część przypada na rentę, w wysokości 808,53 zł - vide: decyzja ZUS - karta nr 17 akt sprawy oraz zasiłek pielęgnacyjny, w wysokości 153 zł). Zważywszy relatywnie znaczny rozmiar obciążających wnioskującą kosztów utrzymania (potwierdzony nadesłanymi dokumentami źródłowymi) uznano, iż dochód ten nie pozwala jej na dokonanie w zasadzie jakichkolwiek oszczędności. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyjdzie, że opłacenie pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego przekracza możliwości płatnicze strony. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.