II SAB/Ke 77/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2015r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Obrona Zwierząt w J. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W skardze z 10 grudnia 2014r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, Stowarzyszenie [...] wniosło o stwierdzenie, że bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 6 stycznia 2014r. W uzasadnieniu podniesiono, że 6 stycznia 2014r. skarżące Stowarzyszenie złożyło drogą elektroniczną do wszystkich 102 gmin woj. świętokrzyskiego, w tym do Burmistrza Miasta i Gminy K. (na adres [...] pobrany z BiP) wniosek o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: 1. z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2013r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń wyłapywania/odławiania bezdomnych zwierząt? z kim (imię, nazwisko lub nazwa, adres) gmina miała obowiązujące w 2013 r. umowy albo komu (imię, nazwisko lub nazwa, adres) udzielała doraźnych zleceń zapewniania opieki bezdomnym zwierzętom? ilu bezdomnym psom/kotom zapewniono opiekę na koszt gminy w 2013r.? (nie licząc zwierząt, którymi zajęto się w latach poprzednich) jaki był w 2013 r. koszt realizacji całego zadania przewidzianego ustawą o ochronie zwierząt (wyłapywanie/odławianie, opieka, usługi weterynaryjne, dokarmianie, inne)? Ponadto Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie treści i postaci umowy (umów) o zapewnianie opieki bezdomnym zwierzętom w 2013 r. Do dnia wniesienia skargi, mimo upomnienia, Burmistrz Miasta i Gminy K. nie udzielił odpowiedzi na powyższą informację, przez co – w ocenie skarżącego – dopuścił się rażącego naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie bądź o umorzenie postępowania sądowego. W uzasadnieniu Burmistrz Miasta i Gminy w K. podkreślił, że o wniosku oraz o treści zawartego w nim żądania dowiedział się w dniu doręczenia skargi. Po sprawdzeniu korespondencji otrzymanej 6 stycznia 2014r. oraz 9 lutego 2014r. z poczty elektronicznej, nie odnaleziono wniosku skarżącego. Prawdopodobnie przesłana informacja została odrzucona przez filtr antywirusowy albo antyspamowy na serwerze lub w systemie informatycznym Urzędu Miasta i Gminy w K. Organ wyjaśnił, że na adres mailowy [...] przychodzi dziennie kilkadziesiąt informacji, często nie związanych z pracą Urzędu, gdyż zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy z 18 lipca 2002r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną, od 1 stycznia 2013r. można przesyłać na adres poczty elektronicznej nie zamówione informacje handlowe. Taki stan rzeczy powoduje "zaśmiecanie" poczty zbędnymi informacjami, których odebranie często nie jest potwierdzane. Z tych względów przesłanie informacji na tę pocztę nie gwarantuje pewnego jej dostarczenia i zapoznania się z jej treścią przez odbiorcę. Skarżący, chcąc mieć pewność, że wniosek skutecznie dotrze drogą elektroniczną do organu administracyjnego i będzie zrealizowany powinien skorzystać z elektronicznej skrzynki podawczej udostępnionej na portalu ePUAP. Gmina K. posiada taką skrzynkę, a jej adres udostępniony jest na stronie internetowej Gminy. Jednocześnie organ poinformował, że 19 grudnia 2014r. zostały wysłane informacje z danymi, o które zwróciło się Stowarzyszenie wnioskiem z 6 stycznia 2014r. W piśmie procesowym z 20 stycznia 2015r., w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu dotyczące doręczenia dowodu doręczenia wniosku z 6 stycznia 2014r., skarżące Stowarzyszenie podało, że nie dysponuje tego typu dowodem, a uzyskanie go, pomimo dokonania wszelkich aktów staranności jest utrudnione lub niemożliwe. Skarżący wskazał, że do elektronicznej wysyłki wniosków używał programu pocztowego, z włączonym żądaniem potwierdzenia odbioru wiadomości. Jednak – jak wskazują kilkuletnie doświadczenia skarżącego z kontaktów z gminami - urzędnicy albo ignorują prośbę o potwierdzenie albo nie pracują na programie pocztowym. Tym samym wnioskodawca nie ma wpływu na uzyskanie potwierdzenia doręczenia. Ponadto, skarżący świadomie nie korzystał z platformy ePUAP, gdyż jest to system wadliwy, dysfunkcyjny, a co najistotniejsze, działa wyłącznie na starych systemach operacyjnych. Na elektroniczny wniosek skarżącego, skierowany do wszystkich 2479 polskich gmin odpowiedziała znakomita większość z nich, tj. 85%, a ten odsetek dowodzi, że przyczyny niedoręczenia wiadomości nie leżą po stronie wnioskodawcy. W ocenie skarżącego, instalowanie blokad w formie zaawansowanych programów antyspamowych i antywirusowych jest świadomym działaniem urzędników gminnych, a skarżony organ najpierw kreuje warunki, w których elektroniczny wniosek nie ma szans na skuteczne doręczenie, aby następnie dzięki temu z powodzeniem bronić się od zarzutu bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów określonych w punktach 1 - 4a. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminach określonych w art. 35 k.p.a. bądź w innych ustawach i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Nie ulega wątpliwości, że na dzień wniesienia skargi, wniosek Stowarzyszenia Obrona Zwierząt w J. z dnia 6 stycznia 2014 r. o udzielenie informacji publicznej, nie został rozpatrzony przez Burmistrza Miasta i Gminy K., co oznaczałoby, że organ ten pozostawał w bezczynności tylko wówczas, gdyby pomiędzy stronami nie była sporna okoliczność prawidłowego doręczenia tego wniosku do adresata. Dokonanie ustalenia, że wniosek o udzielenie informacji publicznej dotarł do właściwego organu jest bowiem warunkiem przeprowadzenia oceny, czy w danej sprawy mamy do czynienia z bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Jednocześnie przyjąć należy, że ciężar wykazania powyższej okoliczności – w razie wystąpienia w tym zakresie sporu między stronami (jak w niniejszym przypadku) - ciąży na skarżącym jako podmiocie, który wywodzi z niej określone skutki prawne. Przedstawione przez strony dowody i argumentacja przemawiają – w ocenie Sądu – za przyjęciem, że Stowarzyszenie [...] nie wykazało, ażeby przesłany drogą mailową wniosek z dnia 6 stycznia 2014r. o udzielenie informacji publicznej dotarł do adresata, czyli Burmistrza Miasta i Gminy w K. Należy oczywiście zgodzić się ze skarżącym, że przesłanie tego rodzaju wniosku może nastąpić zarówno drogą pocztową, jak i elektroniczną, natomiast sam fakt wysłania pisma nie może stanowić sam w sobie dowodu potwierdzającego jego prawidłowe doręczenie właściwemu organowi. To prawda, że wszystkie instytucje publiczne posiadają aktualnie systemy zabezpieczające pocztę mailową przed niepożądanymi treściami, jednak z tego powszechnie znanego faktu nie można wyciągnąć wniosku – jak sugeruje to skarżący – że w tym konkretnym przypadku w Urzędzie Miasta i Gminy w K. w sposób świadomy zainstalowana została blokada mająca na celu uniemożliwienie wpływu na skrzynkę mailową wniosków dotyczących udzielenia informacji publicznej. Jest to twierdzenie zbyt daleko idące i nie poparte żadnymi dowodami, poza przypuszczeniem wysuniętym przez skarżącego. Dlatego jako takie nie może być podstawą ustalenia, że wniosek datowany na 6 stycznia 2014r. dotarł faktycznie do organu, do którego był skierowany. Burmistrz Miasta i Gminy w K. nadesłał natomiast wydruk ze skrzynki odbiorczej poczty elektronicznej Urzędu za okres od 5 -12 stycznia 2014r. wraz z elementami usuniętymi, z którego wynika, że w tym czasie wniosek skarżącego Stowarzyszenia z 6 stycznia 2014r. nie został doręczony organowi. Z odpowiedzi na skargę wynika także, że po sprawdzeniu wiadomości, które wpłynęły na skrzynkę odbiorczą poczty elektronicznej Urzędu Miasta i Gminy w K. dnia 9 lutego 2014r., ustalono, że ponowienie żądania o udzielenie informacji również nie dotarło do adresata. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd przyjął, że skarżący nie wykazał, aby wniosek o udzielenie informacji publicznej został skutecznie doręczony Burmistrzowi Miasta i Gminy w K., a co za tym idzie, aby na datę wniesienia skargi organ ten pozostawał w bezczynności. Nie ulega przy tym wątpliwości, że informacja jakiej domagało się Stowarzyszenie została udzielona (pismo z 19 grudnia 2014r.) w terminie 14-tu dni od daty, w której Burmistrz Miasta i Gminy w K. otrzymał wniosek (czyli w dniu wpływu skargi do organu tj. 12 grudnia 2014r.). Termin z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2014.782 t.j.) został zatem zachowany. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako niezasadną na podstawie art. 151 p.p.s.a.