II GZ 384/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia L. sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3281/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 3281/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji podał, że L. sp. z o.o. w W. w skardze na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2014 r. zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, opierając go na przesłance spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Spółka podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienie z pracy kilku osób i utratę przychodów, które mogą zachwiać stabilnością całej spółki i wywołać ogromne straty, które ze względu na wielkość prowadzonego obrotu są obecnie trudne do oszacowania. Do wniosku dołączyła sprawozdanie finansowe za rok 2013, dwie umowy o pracę, umowę zlecenia, umowę o świadczenie usług farmaceutycznych oraz najmu lokalu, w którym miała siedzibę apteka. Sąd I instancji, odmawiając wstrzymania wykonania powyższej decyzji, uznał, że przedstawione przez Spółkę argumenty nie zostały uprawdopodobnione w wystarczający sposób. Dokonując oceny argumentów podniesionych we wniosku, Sąd oparł swoje stanowisko na dokumentach znajdujących się w aktach sprawy, dokumentach dołączonych do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również na odpisie z Krajowego Rejestru Sądowego, uwzględniając fakt, że skarżąca jest spółką, której kapitał zakładowy wynosi 500.000,00 złotych. Sąd I instancji podkreślił, że przedmiot działalności strony nie ogranicza się jedynie do sprzedaży wyrobów farmaceutycznych i medycznych (powyższe potwierdza załączony do skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień 10 kwietnia 2012 r.). Stwierdzenie to jest istotne zważywszy, że strona powołała się na straty finansowe związane z cofnięciem zezwolenia na prowadzenie jednej apteki. Przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął również pod uwagę fakt, że skarżąca ani nie podniosła, ani nie uprawdopodobniła, że apteka, której dotyczy cofnięcie zezwolenia, jest jedyną apteką, w której prowadzona jest przez skarżącą rzeczona działalność. Fakt, że w spółce na podstawie umowy o pracę zatrudnionych jest 27 osób natomiast w aptece, której dotyczy rozpoznawana sprawa, zatrudnione są dwie osoby, świadczy zdaniem Sądu I instancji o tym, że apteka ta nie jest jedynym źródłem dochodów skarżącej uzyskiwanych z prowadzonej działalności. Sąd I instancji stwierdził, że strona nie wykazała, w jaki sposób szkoda w postaci wartości utraconej sprzedaży prowadzonej w omawianej aptece wpłynie negatywnie na kondycję finansową spółki. Nie przedstawiła także, jaki jest rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu prowadzonej działalności w zamkniętej aptece w stosunku do ogólnych przychodów. Tym samym nie wykazała, jakie określone konsekwencje finansowe poniesie w związku z brakiem uzyskania ochrony tymczasowej przed sądem. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła L. sp. z o.o., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W każdym przypadku wniesiono o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie: - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) poprzez niewłaściwe zastosowanie; - art. 134 § 1 p.p.s.a oraz art. 141 § 4 p.p.s.a w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz błędną ocenę pozostałych dowodów i okoliczności sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie zarzutów, podnosząc, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, co w efekcie może doprowadzić do zachwiania kondycji finansowej spółki. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 61 § p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadne stanowisko Sądu I instancji, który stwierdził, że występowania takich okoliczności w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie uprawdopodobniła. Niewątpliwie wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki, spowoduje dla skarżącej określone koszty finansowe. Wystąpienie tego rodzaju kosztów nie oznacza jednak, że w każdym cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Rozmiar szkody i charakter skutków zależeć będzie przede wszystkim od zakresu prowadzonej przez spółkę działalności, jej rozmiaru oraz możliwości zrekompensowania strat związanych z zamknięciem apteki dzięki przychodom uzyskiwanym z pozostałej działalności. W rozpoznawanej sprawie te okoliczności nie zostały w ogóle przedstawione przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała, w jaki sposób szkoda w postaci wartości utraconej sprzedaży prowadzonej w omawianej aptece wpłynie negatywnie na kondycję finansową spółki. Nie przedstawiła także, jaki jest rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu prowadzonej działalności w zamkniętej aptece w stosunku do ogólnych przychodów. Ponadto, jak zasadnie wskazał Sąd I instancji, skarżąca ani nie podniosła, ani nie uprawdopodobniła, że apteka, której dotyczy cofnięcie zezwolenia, jest jedyną apteką, w której prowadzona jest przez skarżącą działalność. Tym samym nie można stwierdzić, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację ekonomiczną skarżącej, a zatem, czy przedstawiona we wniosku sytuacja spółki uprawdopodabnia powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.