II SA/Sz 1007/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie konkursu ofert w sprawie udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ w dniu [...] r., ogłosił konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej nr [...] w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie: lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna, na obszarze powiatu sławieńskiego. Na ogłoszone postępowanie wpłynęło w terminie trzy oferty, w tym oferta M. P. prowadzącego N. . W wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego oraz oceny złożonych ofert, komisja konkursowa wybrała dwie oferty: "L. " oraz Szpital Powiatowy Od rozstrzygnięcia konkursu ofert odwołanie złożył M. P. w treści którego zarzucił prowadzenie postępowania z naruszeniem art. 134 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 149 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych oraz naruszenie uzasadnionego interesu prawnego świadczeniodawcy poprzez odrzucenie oferty mimo spełniania wymogów określonych przez Prezesa NFZ. Zdaniem odwołującego się, odrzucenie oferty przez komisję ze względu na brak pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego było bezpodstawne. Odwołujący się zarzucił również naruszenie art. 147 ustawy, ze względu na brak przepisu prawa, który wymagałby załączenia do oferty pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (j.t. Dz. U. z 2008 r. Nr 164 poz. 1027 ze zm.) w związku art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), oddalił w całości odwołanie. M. P. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając naruszenie: 1. § 10 ust. 4 pkt 5 w zw. z § 2 pkt 6 zarządzenia nr 57/2013/DSOZ Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej poprzez przyjęcie, że brak pozwolenia na użytkowania obiektu jest równoznaczne z brakiem miejsca udzielania świadczeń, 2. art. 134 ust 1 i ust. 2 ustawy poprzez prowadzenie postępowania z naruszeniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów z uwagi na nieprawidłową ocenę oferty skarżącego i innych ofert w kontekście zasad określonych zarządzeniem nr [...] Prezesa NFZ z dnia [...] r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, 3. art. 134 ust 1 i ust. 2 z uwagi na przyjęcie oferty Szpitala niespełniającej wymogów lokalowych, co było niezgodne z ww. zarządzeniem nr [...] Prezesa NFZ, 4. art. 149 ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie oferty skarżącego z powodu braku pozwolenia na użytkowanie obiektu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w związku z art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia [...] r., nr[...] , utrzymał w mocy własną decyzję z dnia 20 czerwca 2014 r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wyjaśnił, że wykazanie w ofercie miejsca udzielania świadczeń wiąże się z koniecznością spełnienia warunków podanych w ogłoszeniu o postępowaniu, ale również z koniecznością przestrzegania przepisów powszechnie obowiązujących niepodanych w ogłoszeniu. Wymóg uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego wynika z art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2013 r. poz. 1409), zgodnie z którym przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli: 1) na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy; 2) zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4; 3) przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Kategoria XI to - budynki służby zdrowia, opieki społecznej i socjalnej takie jak: szpitale, sanatoria, hospicja, przychodnie, poradnie, stacje krwiodawstwa, lecznice weterynaryjne, żłobki, domy pomocy i opieki społecznej, domy dziecka, domy rencisty, schroniska dla bezdomnych oraz hotele robotnicze. Zdaniem organu z powyższego przepisu wynika, że jakiekolwiek świadczenia opieki zdrowotnej mogą być udzielane dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie. A zatem komisja nie mogła pominąć informacji o braku pozwolenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na użytkowanie obiektu budowlanego, w którym zlokalizowane jest miejsce udzielania świadczeń, zawartej w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 marca 2014 r. dotyczącej warunków sanitarno-epidemiologicznych. Żaden z obowiązujących warunków konkursowych w przedmiotowym postępowaniu nie pozwalał na zakontraktowanie świadczeń opieki zdrowotnej u oferenta, który deklaruje, że będzie spełniał wymagania niezbędne do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej od pierwszego dnia obowiązywania umowy ale w dniu rozstrzygnięcia konkursu warunków tych nie spełnia. Natomiast zgodnie z § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz.U.2004.273.2719), komisja ma prawo żądać od każdego oferenta dostarczenia dokumentów oraz złożenia wyjaśnień potwierdzających dane i informacje przekazane w toku postępowania przez świadczeniodawcę ubiegającego się o zawarcie umowy. Nie bez znaczenia jest okoliczność, że w trakcie kontroli prowadzonej w związku z postępowaniem konkursowym, odwołujący się złożył oświadczenie, że do dnia 28 maja 2014 r. będzie posiadał dokument potwierdzający prawo do użytkowania pomieszczeń wykazanych, jako miejsce udzielania świadczeń. Jednak decyzję taką uzyskał w dniu 27 czerwca 2014 r. Zatem, bezspornym jest fakt, że do dnia rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania, tj. do 31 maja 2014 r. takim dokumentem nie dysponował. W takiej sytuacji odrzucenie oferty odwołującego się, na podstawie art. 149 ustawy, było zasadne. Następnie organ odniósł się do zarzutu naruszenie art. 134. ust 1 i ust. 2 ustawy, tj. prowadzenie postępowania z naruszeniem zasad równego traktowania wszystkich oferentów. W tym zakresie, w pierwszej kolejności, Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z pkt 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu rehabilitacji leczniczej (Dz. U. 2013, poz.1522), pomieszczenie higieniczno-sanitarne ma być w obiekcie i w obiekcie Szpitala Powiatowego takowe pomieszczenie znajduje się, zatem brak było podstaw do uznania, że oferta Szpitala z tego powodu podlegała odrzuceniu. Dalej Dyrektor wyjaśnił, że Szpital Powiatowy przedstawił komisji do wglądu pozytywną opinię Powiatowego Inspektora Sanitarnego z 2004 r. dotyczącą przedmiotowego zakresu świadczeń z informacją, że jest obowiązująca. Nie leżało ani w gestii komisji konkursowej ani w gestii Dyrektora OW NFZ podważanie ważności tej opinii. Natomiast opinie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego załączone przez odwołującego się do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nie dotyczą rehabilitacji leczniczej. Właściwość Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w kwestii wydawania opinii sanitarnych w stosunku do podmiotów, dla których powiat jest organem założycielskim, istnieje od 1 stycznia 2010 r. Wprowadziła ją zmiana do ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zawarta w ustawie z dnia 23 stycznia 2009 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zamianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz. U. z 2009 Nr 92, poz. 753). Kontrole przeprowadzone przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Szpitalu Powiatowym w roku 2010 i latach następnych dotyczyły innych, niż rehabilitacja lecznicza zakresów świadczeń. Programy dostosowawcze wprowadzone przez Szpital Powiatowy mogły i mogą być wprowadzane na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. 2013.217 ze zm.), który stanowi, że podmiot wykonujący działalność leczniczą w dniu wejścia w życie ustawy niespełniający wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 1, dostosuje pomieszczenia i urządzenia do tych wymagań do dnia 31 grudnia 2016 r., natomiast zgodnie z art. 207 ust. 2 podmiot wykonujący działalność leczniczą przedstawi organowi prowadzącemu rejestr program dostosowania tego podmiotu do wymagań, o których mowa w art. 22 ust. 1, w terminie do dnia 31 grudnia 2012 r., zaopiniowany przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zatem ewentualne realizowanie programu dostosowawczego przez podmiot leczniczy nie jest jednoznaczne z niespełnianiem przez ten podmiot wymagań konkursowych. Odnosząc się do kolejnego zarzutu w zakresie nierównego traktowania oferentów, tj. uznania odwołania Szpitala Powiatowego w postępowaniu nr [...] mimo wskazania przez oferenta innych pomieszczeń do udzielania świadczeń, niż wykazane w ofercie, Dyrektor podał, że w tamtym postępowaniu Szpital Powiatowy przedstawił pozytywną opinię Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r., znak: [...] na okoliczność udzielania świadczeń w pomieszczeniach izby przyjęć na parterze budynku. Jednocześnie podjął działania zmierzające do przeniesienia izby przyjęć na piętro tego budynku, jako dowód przedstawił wniosek do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o wydanie stosownej opinii (datowany 12 lutego 2014 r. - L.dz. SP 123/2014). W dniu 12 marca 2014 r., po przybyciu na spotkanie negocjacyjne, oferent oświadczył, że pomimo wcześniejszej deklaracji nie ma jednak możliwości udzielania świadczeń w pomieszczeniach izby przyjęć z uwagi na negatywną opinię dotyczącą lokalizacji izby przyjęć na piętrze budynku. Jednakże oferent przedstawił pozytywną opinię Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. (znak:[...] ) na udzielanie świadczeń w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na I piętrze w Poradni Chirurgii Ogólnej i Poradni Chirurgii Urazowo - Ortopedycznej. Oferent, zatem spełniał warunki do udzielania świadczeń we wskazanej w ofercie lokalizacji. Wskazana sytuacja nie jest podobna do sytuacji odwołującego się, który nie miał pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego i do dnia rozstrzygnięcia postępowania go nie przedstawił. Szpital Powiatowy natomiast, dysponował opinią właściwego inspektora sanitarnego a zmiany tej opinii wywołane zostały usytuowaniem izby przyjęć. Co do kolejnego zarzutu odwołującego się, że personel wykazany w ofercie Szpitala Powiatowego świadczy pracę jednocześnie na oddziale i w poradni rehabilitacji, Dyrektor stwierdził, iż weryfikacja harmonogramów personelu przeprowadzona przez komisję w trakcie postępowania nie ujawniła takiego faktu. M. P. zaskarżył powyższą decyzję skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie jak i uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia 20 czerwca 2014 r. W skardze postawiła zarzuty naruszenia naruszenie przepisów prawa materialnego to jest: 1. art. 134 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez przeprowadzenie postępowania z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji, co w konsekwencji spowodowało, iż przeprowadzona ocena oferty złożonej przez N. była niepełna, nierzetelna i nieprawidłowa w kontekście zasad jej przeprowadzenia określonych Zarządzeniem [...] oraz w porównaniu do oceny ofert składanych przez pozostałych świadczeniodawców (w tym Szpital , który zdaniem skarżącego nie spełnia warunków lokalowych a więc jego oferta powinna zostać odrzucona), co w konsekwencji doprowadziło do naruszeniem uzasadnionego interesu prawnego świadczeniodawcy biorącego udział w postępowaniu; 2. art. 149 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 97 ust. 3 ustawy o świadczeniach poprzez dokonanie wyboru ofert, które winny ulec odrzuceniu z uwagi na to, że zawierały nieprawdziwe informacje oraz nie zapewniają należytej jakości świadczeń ani należytej dostępności w kontekście wyboru Szpitala którego oferta wprowadza duże wątpliwości w zakresie spełnienia warunków sanitarnych; 3. art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy o świadczeniach w zw. z § 10 ust. 4 pkt 5 zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w zw. § 2 pkt 6 tego zarządzenia poprzez przyjęcie, że brak pozwolenia na użytkowanie obiektu spełniającego warunki do uzyskania wymaganego wpisu w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą, jest równoznaczny z brakiem miejsca udzielania świadczeń, a tym samym odrzucenie oferty wnioskodawcy jako niespełniającej warunków koniecznych do wykonywania funkcji medycznych; 4. art. 7 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie podjęcie wszelkich kroków, niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego sprawy, który będzie zgodny ze stanem rzeczywistym, tj. brak ustalenia przyczyn dla których oferent spełniający wymogi i posiadający pozytywna opinie Sanepidu nie jest w stanie przedstawić na żądanie pozwolenia na użytkowania; 5. art. 8 K.p.a. poprzez naruszenie zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa stosując nierówne kryteria oceny oferentów i złożonych przez ich ofert. W uzasadnieniu skargi M. P. podniósł, że przedstawione przez niego dokumenty wskazują, iż posiada miejsce oraz spełnia one wszystkie wymogi określone przepisami prawa do wykonywania działalności leczniczej i to zarówno na i dzień złożenia oferty, jak i w chwili składania skargi. Spełnienie wszystkich wymogów zostało stwierdzone w pozytywnej opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], r. ([...] ), co dało również podstawę do uzyskania wymaganego wpisu w rejestrze podmiotów wykonujących działalność leczniczą. Również wyniki kontroli przeprowadzonej przez NFZ w toku postępowania zdawały się potwierdzać, że oferent spełnia wszystkie wymogi lokalowe - z naddatkiem. Świadczeniodawca wyjaśniał, że wszelkie prace budowlane dotyczące przedmiotowego obiektu zostały ukończone - o czym zaświadcza również pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. ([...]), w którym Powiatowy Inspektor – J. J. stwierdza: "Roboty budowlane zostały zakończone." Tym samym, z uwagi na fakt, że rozpoczęcie działalności w zakresie świadczenia usług medycznych jest przewidziane na dzień 1 lipca 2014 r., oferent winien uzyskać stosowne pozwolenie do dnia 30 czerwca 2014 r. Skarżący dysponuje już pozwoleniem na użytkowanie obiektu i przedłożył je wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nadto skarżący wskazał, że żaden przepis prawa nie wymaga załączenia do oferty, w przedmiotowym postępowaniu, pozwolenia na użytkowanie obiektu w którym zlokalizowane jest miejsce przewidziane do udzielania świadczeń budowlanego, zwłaszcza że od innych oferentów dokument takie nie był wymagany. Naruszenie przepisu art. 7 K.p.a., według skarżącego, polegało na nieustaleniu przez organ, czy skarżący de facto spełnia kryteria względem, których mógłby wypełnić kontrakt objęty konkursem, opierając się wyłącznie na formalno- prawnych aspektach sprawy. Organ nie ustalił także przyczyn dla których oferent spełniający wymogi i posiadający pozytywna opinie Sanepidu nie jest w stanie przedstawić na żądanie, pozwolenia na użytkowania, co spowodowało odrzucenie jego oferty. W oparciu o pozytywną opinię Sanepidu organ winien podjąć starania w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, a mianowicie, dlaczego organ nadzoru budowlanego zwleka z wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, skoro od zakończenia robót w kwietniu 2014 r., w obiekcie budowlanym nie były prowadzone żadne prace. Zarzucając naruszenie art. 8 K.p.a., skarżący wskazał, że w prowadzonym postępowaniu organ nadużył zaufania obywateli do organów państwa poprzez nierówne traktowanie uczestników przedmiotowego konkursu. Z jednej strony od skarżącego oczekiwał, w określonym czasie, formalnoprawnych decyzji, a z drugiej strony od innych oferentów przyjął oświadczenia co do dostosowania się do wymogów kontraktowych. Ponadto organ nie wykazał woli w zapewnieniu jak najlepszej, na jak najwyższym poziomie, obsługi pacjentów, dopuszczając do konkursu oferentów, których oferty powinny być odrzucone. Takie postępowanie organu nie wpływa na pozytywny odbiór działalności aparatu państwa wśród społeczeństwa, a wręcz sprawia, że ten odbiór jest negatywny. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 12 lubego 2015 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymała skargę, a ponadto wniosła o przeprowadzenie dowodu z oświadczenia A. M. –J. z dnia 26 stycznia 2015 r. oraz z komunikatu ze strony internetowej NFZ, na okoliczność nierzetelności kontroli pozostałych oferentów. Sąd postanowił, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm .) - dalej: "P.p.s.a.", oddalić złożone wnioski dowodowe, albowiem w sprawie nie wystąpiły istotne wątpliwości wymagające wyjaśnienia. Ponadto okoliczność nierzetelnej kontroli pozostałych oferentów w ogóle nie ma znaczenia dla rozpoznania złożonej skargi, o czym będzie mowa w rozważaniach poniżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 P.p.s.a., sądowa kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z powyższym wyeliminowaniu z obrotu prawnego przez sąd administracyjny podlegał będzie akt, wydany przez organ administracji publicznej, który narusza przepis prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub przepis postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też poprzez naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania, jak również gdy obarczony jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Badając zaskarżoną decyzję według wyżej przedstawionych kryteriów Sąd uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi, zaś podnoszone w skardze zarzuty nie mogą być uznane za trafne. Przedmiotem kontroli w przedmiotowej sprawie są decyzje wydane przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, w związku z odwołaniem M. P. prowadzącego N., od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego w sprawie zawarcia na okres od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2019 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie: lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna, na obszarze powiatu Tryb postępowania w sprawie zawarcia ww. umowy oraz środki odwoławcze przysługujące od tego postępowania zostały uregulowane w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (j.t. Dz. U. z 2008 r. Nr 164 poz. 1027 ze zm.) – dalej: "ustawa". Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Stosownie do art. 154 ust. 1 ustawy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie (art. 154 ust. 3 ustawy). Od tej decyzji świadczeniodawcy przysługuje wniosek do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu o ponowne rozpoznanie sprawy a następnie skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 4 i 8 ustawy). W przypadku uwzględnienia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przeprowadza się postępowanie w trybie rokowań ze świadczeniodawcą, który złożył wskazane odwołanie, chyba że z opisu przedmiotu zamówienia wynika, że umowę o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawiera się z jednym świadczeniodawcą na danym obszarze. W takim przypadku dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu ponownie przeprowadza postępowanie w sprawie zawarcia umowy (art. 154 ust 7 ustawy). W pierwszej kolejności zauważyć należy, iż art. 152 ust. 1 ustawy kreuje nie tylko uprawnienia świadczeniodawców do wnoszenia środków odwoławczych od wyników postępowań w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, ale również określa niezbędne przesłanki determinujące wynik postępowań odwoławczych, jak i wynik sądowoadministracyjnej kontroli. Dla uznania skuteczności wniesionych środków odwoławczych konieczne jest bowiem najpierw nie tylko stwierdzenie, że w przeprowadzonym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej zostały naruszone zasady tego postępowania lecz także ustalenie, że naruszenie to spowodowało uszczerbek w interesie prawnym strony. Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia przez niego umowy o świadczenie takich usług (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 lutego 2012 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1881/11 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie M. P. prowadzący N., jako uczestnik postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: rehabilitacja lecznicza, w zakresie: lekarska ambulatoryjna opieka rehabilitacyjna, na obszarze powiatu, niewątpliwie posiada interes prawny przejawiający się w możliwości zawarcia umowy w przedmiocie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Niemniej, w ocenie Sądu, nie doszło do uszczerbku jego interesu prawnego bowiem nie stwierdzono naruszenia zasad postępowania, którego ten uszczerbek byłby skutkiem. Oferta złożona przez M. P. została odrzucona przez komisję konkursową z uwagi na niespełnienie wymaganych warunków określonych w przepisach prawa (art. 149 ust 1 pkt 7 ustawy). Zdaniem Sądu odrzucenie tej oferty było usprawiedliwione. Nie budzi wątpliwości Sądu, że każda oferta złożona w postępowaniu o udzielnie świadczeń opieki zdrowotnej powinna spełniać, na dzień jej składania, wymagane warunki określone w przepisach prawa oraz przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Wynika to z treści przepisu art. 142 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy. Według art. 142 ust. 2 pkt 2 ustawy w części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3. Wprawdzie w rzeczonym przepisie mowa jest tylko o wymaganych od świadczeniodawców warunkach określonych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Jednak skoro art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy stanowi, że stwierdzenie przez komisję, iż oferta nie spełnia wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 skutkuje jej odrzuceniem, to przyjąć należy, że oferta, na dzień jej składania, również musi spełniać warunki określone w przepisach prawa. Prawidłowo też Dyrektor uznał, że do wymaganych warunków określonych w przepisach prawa należy posiadanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, w którym udzielane mają być świadczenia opieki zdrowotnej. Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że obwiązek ten wynika z przepisu art. 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2013 r. poz. 1409). W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że skarżący, na dzień składania oferty, nie dysponował pozwoleniem na użytkowanie obiektu budowalnego położonego przy ul. [...], tj. obiektu wskazanego jako miejsce wykonywania świadczeń. Pozwolenia takiego nie przedstawił również w terminie przez siebie zadeklarowanym, tj. do dnia 28 maja 2014 r. Uzyskał je dopiero 27 czerwca 2014 r. Niespełnienie przez świadczeniodawcę wymaganych warunków określonych w przepisach prawa obligowało komisję konkursową do odrzucenia jego oferty w oparciu o przepis art. 149 ust. 1 pkt 7 ustawy. Skoro oferta skarżącego została prawidłowo odrzucona, to za chybiony Sąd uznał zarzut skargi naruszenia tego przepisu. W ocenie Sądu zarzuty podniesione przez M. P. naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy, a dotyczące nieuwzględnienia przez komisję konkursową oraz Dyrektora, uchybień i braków dotyczących innych ofert, które powinny również zostać odrzucone, nie mogły zostać uwzględnione. Nawet jeżeli, tak jak twierdzi skarżący, oferty złożone przez pozostałych świadczeniodawców, zawierają uchybienia powodujące ich odrzucenie to okoliczność ta nie ma wpływu na prawidłowość oceny oferty skarżącego, która jak wskazano wyżej została prawidłowo odrzucona przez komisję konkursową. Innymi słowy to ewentualne uchybienie, nieodrzucenie ofert innych świadczeniodawców, nie powoduje uszczerbku interesu prawnego po stronie M. P., którego oferta podlegała odrzuceniu niezależnie od prawidłowości oceny innych ofert. Wskazać również należy na przepis art. 155 ust. 2 ustawy zgodnie, z którym umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta z oferentem, którego oferta podlegała odrzuceniu z przyczyn wskazanych w ustawie jest nieważna. Sankcja zawarta w przytoczonej regulacji potwierdza, że nieodrzucenie wadliwych ofert nie powoduje uszczerbku interesu prawnego podmiotu, którego oferta została prawidłowo odrzucona. W świetle powyższego niezasadny jest również zarzut skargi naruszenia przez organ art. 134 ust. 1 i ust. 2 ustawy, tj. zasad równego traktowania świadczeniodawców. Zdaniem Sądu organ nie naruszył też zasad postepowania wyrażonych w przepisach art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) – dalej "K.p.a.". Żaden przepis ustawy nie nakłada na Dyrektora oraz komisję obowiązku wyjaśnienia przyczyn nie złożenia prze świadczeniodawcę oferty spełniającej wymagane warunki określone w przepisach prawa czy też przez Prezesa Funduszu. Obowiązkiem komisji jest tylko ustalenie czy oferty spełniają te warunki. Na marginesie można dodać, że przyczyny wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji o pozwoleniu na użytkowanie dopiero w dniu 27 czerwca 2014 r., wynikają z jej uzasadnienia. Skarżący dołączył kserokopię tej decyzji do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem okoliczności te były organowi znane. Jednak, jak już wyżej wyjaśniono, nie miały one wpływu na prawidłowość oceny oferty skarżącego. Z uwagi na odrzucenie oferty skarżącego, organ, rozpatrując wniesione odwołanie, nie miał również obowiązku kontrolowania czy oferty innych świadczeniodawców podlegały odrzuceniu. Z powyższych względów nie można zarzucić Dyrektorowi naruszenia w prowadzonym postępowaniu administracyjnym art. 7 i 8 K.p.a. W tej sytuacji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a. uznając, iż w sprawie nie doszło do naruszenia zasad postępowania dotyczącego zawarcia umowy o świadczenia zdrowotne, które to naruszenia spowodowały uszczerbek w interesie prawnym skarżącego. Odrzucenie oferty skarżącego znalazło uzasadnienie w ustalonym stanie faktycznym.