II OZ 1040/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. i J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 174/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. M. i J. M. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 13 lutego 2015 r. odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skargę M. M. i J. M. na pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] grudnia 2014 r. Skargę kasacyjną od tego postanowienia, sporządzoną osobiście przez skarżących, Sąd pierwszej instancji odrzucił postanowieniem z 31 marca 2015 r. Wywiedzione osobiście przez skarżących zażalenie na powyższe postanowienie zostało odrzucone przez Sąd wojewódzki postanowieniem z 24 kwietnia 2015 r. Odpisy tego postanowienia zostały doręczone skarżącym 7 maja 2015 r. W dniu 13 maja 2015 r. skarżący wnieśli bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane "skarga", którym zakwestionowali rozstrzygnięcie WSA w Krakowie z 24 kwietnia 2015 r. Przy piśmie z 21 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny przekazał zażalenie Sądowi pierwszej instancji, który postanowieniem z 20 sierpnia 2015 r. odrzucił zażalenie skarżących, uznając, że zostało ono wniesione po terminie. Sąd stwierdził, że w przypadku skierowania zażalenia do niewłaściwego sądu, dopiero moment nadania przesyłki zawierającej zażalenie do sądu właściwego (tu: do WSA w Krakowie), należało uznać za dzień wniesienia zażalenia. W sprawie tej nastąpiło to 21 maja 2015 r., co oznacza, że niezachowany został ustawowy siedmiodniowy termin przewidziany do wniesienia zażalenia. Skarżący na postanowienie z 20 sierpnia 2015 r. wnieśli zażalenie. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 w zw. z art. 197 § 2 oraz na podstawie art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm.) zażalenie wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Z tego wynika, że miarodajna dla oceny dochowania terminu do wniesienia zażalenia jest data nadania przesyłki na adres właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, czyli tego, który wydał zaskarżone orzeczenie. To oznacza, że w sytuacji, gdy zażalenie zostało wniesione bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego, datą wniesienia zażalenia będzie data jego przekazania przez NSA do sądu właściwego. Zatem zażalenie wniesione bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd ten powinien przekazać do wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżone postanowienie, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia zażalenia decydująca będzie data nadania (przekazania) tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu. Mając to na względzie, należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym w przedmiotowej sprawie skarżący nie dochowali siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 24 kwietnia 2015 r. Odpisy postanowienia doręczone zostały skarżącym 7 maja 2015 r. Wynikający zatem z art. 194 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia zażalenia upływał 14 maja 2015 r. Zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji skarżący wnieśli natomiast dopiero 21 maja 2015 r., bowiem w tym dniu Naczelny Sąd Administracyjny, do którego bezpośrednio wpłynęło zażalenie z 13 maja 2015 r., wysłał je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący nie dochowali zatem terminu do wniesienia zażalenia. To oznacza, że słusznie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Żadne argumenty podnoszone w zażaleniu oceny tej zmienić nie mogą, w szczególności, gdy w większości nie odnoszą się bezpośrednio do zaskarżonego postanowienia z 20 sierpnia 2015 r. Nie znajdując usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.