II OZ 113/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Go 838/14 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Słubicach z dnia 27 czerwca 2014 r. Nr LV/443/2014 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta Słubice postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r., sygn. akt II SA/Go 838/14 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Słubicach z dnia 27 czerwca 2014 r. Nr LV/443/2014 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta Słubice. Sąd wskazał, że stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.) plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego. Sąd wskazał, że z urzędu jest mu wiadomym, że zaskarżona uchwała Rady Miejskiej w Słubicach Nr LV/443/2014 została opublikowana dnia 3 lipca 2014 r. w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubuskiego z 2014 r. pod pozycją 1351 i zgodnie z § 20 tego aktu weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia, tj. 18 lipca 2014 r. W przypadku zaskarżonej uchwały wystąpiła więc przesłanka, o której mowa w art. 61 § 3 in fine p.p.s.a., tzn. zawiera ona przepisy prawa miejscowego, które weszły w życie, co uniemożliwia orzeczenie w niniejszej sprawie o wstrzymaniu ich wykonalności, gdyż nie pozwala na to cytowana wyżej regulacja. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, wnosząc o jego zmianę bądź uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiot skargi w niniejszej sprawie stanowi uchwała Rady Miejskiej w Słubicach z dnia 27 czerwca 2014 r. Nr LV/443/2014 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu położonego w południowej części miasta Słubice. Uchwała ta została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Lubuskiego z dnia 3 lipca 2014 r. pod pozycją 1351 i zgodnie z jej § 20 weszła w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia, tj. 18 lipca 2014 r. Tym samym, stwierdzić trzeba, iż skoro weszła ona w życie, to nie było możliwe udzielenie stronie skarżącej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie jej wykonania na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.