III SA/Gd 718/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędziowie WSA Jolanta Sudoł,, WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę. Decyzją z dnia 22 czerwca 2012 r. Starosta [...], działając na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym oraz § 2 ust. 5 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004 r., Nr 2, poz. 15) skierował na badanie lekarskie Z. K., posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami nr [...] w zakresie kat. A i B. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 2 maja 2012 r. Sąd Rejonowy w C. poinformował starostwo powiatowe o postępowaniu sądowym dotyczącym ww. i zastrzeżeniach o stanie zdrowia ww. mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdu. W związku z tym, że przesłane przez sąd odpisy dokumentów zawierały rozpoznanie chorób mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów organ pierwszej instancji – z powołaniem się na zasadę bezpieczeństwa uczestników ruchu drogowego – uznał, że należy skierować ww. osobę na stosowne badania lekarskie. Na badania - zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji – Z. K. miał się stawić do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w G. w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji prawomocnej. W odwołaniu od ww. decyzji Z. K. wskazał, że informacja pochodząca od sądu nie zawiera stwierdzenia na jaką chorobę odwołujący w istocie cierpi. Sąd w swym wystąpieniu nie wyjaśnił bowiem, w jakich okolicznościach ustalono, że skarżący jest osobą ciężko chorą i na jakiej podstawie kategorycznie stwierdzono, że stanowi on zagrożenie dla ruchu drogowego. W ocenie odwołującego lakonicznie zredagowane pismo nie uzasadniało przyjęcia przez organ administracji istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. Informacja z sądu winna bowiem stanowić podstawę do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, którego w sprawie nie przeprowadzono opierając się wyłącznie na dokumentacji przesłanej z sądu. Ponadto podstawą wydania decyzji o skierowaniu na badania mogą być tylko te przesłanki, które z dużą dozą prawdopodobieństwa wskazują na zmniejszenie się sprawności kierującego pojazdem. Nie wystarczą więc same wątpliwości, że kierujący może być w takim stanie i tym samym nie gwarantuje on bezpiecznego prowadzenia pojazdu. Decyzją z dnia 6 sierpnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zakwestionowaną decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy z powołaniem się na orzecznictwo sądów administracyjnych wskazał, że warunkiem bezwzględnym do wydania rozstrzygnięcia o skierowaniu na badania lekarskie są nasuwające się zastrzeżenia co do stanu zdrowia, których źródłem może być wiarygodna informacja o zastrzeżeniach o stanie zdrowia osoby, wobec której toczy się postępowanie administracyjne w ww. przedmiocie. W ocenie Kolegium informacja o zastrzeżeniach co do stanu zdrowia odwołującego się pochodząca z Sądu Rejonowego w C. była informacją wiarygodną. Ponadto została poparta szeregiem dokumentów, to jest szpitalną kartą informacyjną, zaświadczeniami lekarskimi, kartą historii choroby oraz pismem lekarza sądowego. W świetle tej dokumentacji odwołujący się w 1998 r. uległ wypadkowi komunikacyjnemu, którego skutkiem jest występowanie padaczki pourazowej. Ponadto lekarze stwierdzili u pacjenta występowanie stanów depresyjnych i stanów lękowych. Przedmiotowe okoliczności stanowią zdaniem Kolegium uzasadnione wątpliwości co do stanu zdrowia odwołującego. Słusznie zatem organ pierwszej instancji skierował ww. na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Stosowne badanie stanowi bowiem jedyny wiarygodny dowód, że osoba poddana badaniu nie stanowi zagrożenia dla innych uczestników ruchu drogowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Z. K. wniósł o uchylenie wydanych w jego sprawie rozstrzygnięć. Decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący zarzucił: - naruszenie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo o ruchu drogowym w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 75 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego, skutkujące skierowaniem skarżącego na badania lekarskie pomimo braku przesłanki nasuwającej zastrzeżenia co do stanu zdrowia; - § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami poprzez niepełne ustalenie stanu faktycznego skutkujące skierowaniem skarżącego na badania lekarskie pomimo braku przesłanki wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach w stanie zdrowia osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów; - § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami poprzez wydanie decyzji przez Starostę [...] o skierowaniu na badania po upływie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, zawiadomienia lub informacji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądowoadministracyjna kontrola działalności administracji publicznej, o której mowa w art. 1 ww. ustawy realizowana jest w wymiarze odnoszącym się do: oceny zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym, dochowania wymaganej procedury oraz respektowania reguł kompetencji. Sąd administracyjny bada zatem legalność zaskarżonego aktu w zakresie odnoszącym się do kompetencyjno - proceduralnych podstaw działania organu administracji podejmującego rozstrzygnięcie w indywidualnej sprawie oraz materialnoprawnych podstaw jego wydania, kontrolując prawidłowość ich wykładni oraz prawidłowość ich zastosowania (zob.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK217/11; orzeczenia.nsa.gov.pl). Kontrola zaskarżonego do sądu rozstrzygnięcia, przeprowadzona w oparciu o ww. kryterium prowadzi do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że zarzuty podniesione w skardze koncentrują się wokół dwóch kwestii. Pierwszy z zarzutów dotyczy w swej istocie niepełnego ustalenia stanu faktycznego sprawy skutkującego skierowaniem skarżącego na badania lekarskie pomimo braku przesłanki nasuwającej zastrzeżenia co do stanu jego zdrowia. Mając na uwadze treść przedmiotowego zarzutu należy wskazać, że zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym badaniu lekarskiemu przeprowadzonemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega kierujący pojazdem skierowany decyzją starosty w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Osobie, o której mowa w art. 122 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy decyzję o skierowaniu na badanie lekarskie wydaje starosta, w przypadku otrzymania: - wniosku od egzaminatora o stwierdzonych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby poddanej egzaminowi państwowemu; - wniosku od organu kontroli ruchu drogowego o stwierdzonych w trakcie wykonywania czynności służbowych zastrzeżeniach co do stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdem; - zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności, o posiadaniu przez osobę niepełnosprawną uprawnienia do kierowania pojazdem (vide: § 2 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r., w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami). Ponadto, zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r., w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami starosta może również skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach w stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Przepis, który legł u podstaw zaskarżonej decyzji został tak zredagowany, że postępowanie zakończone decyzją starosty musi wykazać istnienie materialnoprawnej przesłanki w postaci "nasuwających się zastrzeżeń co do stanu zdrowia" kierującego pojazdem. W niniejszej sprawie do wszczęcia postępowania w przedmiocie skierowania skarżącego na badania lekarskie doszło w związku z informacją pochodzącą z Sądu Rejonowego w C. prowadzącego przeciwko skarżącemu postępowanie karne o przestępstwo określone w art. 207 § 1 ustawy – Kodeks karny, wskazującą na konieczność rozważenia przez organ administracji publicznej możliwości skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem. Przedmiotowa informacja została bowiem poparta kompleksową dokumentacją medyczną, na którą składały się m.in.: - karta informacyjna Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala Specjalistycznego w C. z dnia 7 marca 2012 r. zawierająca wskazanie: "[...] w wywiadzie padaczka [...]"; - zaświadczenie nr [...] r. wystawione przez lekarza sądowego M. T. – specjalistę chorób psychicznych stwierdzające u skarżącego "organiczne zaburzenia charakteru" – nr statystyczny choroby zgodny z Międzynarodową statystyczną Klasyfikacją Chorób i Problemów Zdrowotnych – F48; - pisemne potwierdzenie badania skarżącego wydane w dniu 4 kwietnia 2012 r. przez ww. lekarza obrazujące stan zdrowia skarżącego; - zaświadczenie nr [...] wystawione przez lekarza psychiatrę w NZOZ Poradnia Zdrowia Psychicznego [...] w B. w dniu 27 marca 2012 r. i wskazujące na jednostki chorobowe F06.3 i G40; - historia choroby z NZOZ Poradnia Zdrowia Psychicznego [...] w B. oraz z Indywidualnej Praktyki Lekarskiej R. B. (poradnia zdrowia psychicznego) ze wskazaniem na padaczkę pourazową; - zwolnienia lekarskie. Z przedmiotowej, wiarygodnej dokumentacji wynikało bezspornie, że w pierwszym półroczu 2012 r. skarżący leczył się neurologicznie (choroby oznaczone literą "G") i psychiatrycznie (choroby oznaczone literą "F"). Oceniając w związku z tym kontrolowane decyzje w zakresie ich zgodności z prawem, stwierdzić należy, że organy przeprowadziły postępowanie zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., a ich rozstrzygnięcia znajdują pełne uzasadnienie w realiach rozpatrywanej sprawy. W ocenie Sądu materiał dowodowy przekazany z Sądu Rejonowego w C., dołączony do pisma datowanego na dzień 26 kwietnia 2012 r. (data wpływu do starostwa powiatowego – 2 maja 2012 r.) był wystarczający do podjęcia przez Starostę [...] decyzji na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy. Była to bowiem dokumentacja medyczna wskazująca na istotne zmniejszenie sprawności organizmu skarżącego w danym okresie, nie wymagająca uzupełnienia ze strony organu administracji publicznej. Należy również zauważyć, że przekazane przez Sąd Rejonowy w C. dokumenty dotyczyły stanu zdrowia skarżącego z pierwszej połowy 2012 r. Oznacza to, że Starosta [...] wydając decyzję w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w dniu 22 czerwca 2012 r. dysponował w pełni aktualną dokumentacją medyczną. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że od momentu sporządzenia dokumentacji medycznej do wydania decyzji upłynął czas, który z oczywistych względów mógłby poddawać w wątpliwość zastrzeżenia co do stanu zdrowia skarżącego, mogące powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Respektując zaś poglądy wyrażone w orzeczeniach sądów administracyjnych przywoływanych przez skarżącego należy wskazać, że celem postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy orzekające w sprawie nie było kategoryczne stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami (w tym stwierdzenie, że skarżący cierpi na taką bądź inną chorobę) a jedynie ustalenie czy w danym przypadku nasuwają się zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierującego pojazdem. Dopiero bowiem badanie lekarskie miało wykazać czy istnieją czy nie istnieją przeciwwskazania zdrowotne do kierowania pojazdem. Innymi słowy, dopiero badanie lekarskie miało stwierdzić, czy stan zdrowia badanego (nasuwający w świetle zgromadzonych dokumentów określone zastrzeżenia) umożliwia mu prowadzenie pojazdów mechanicznych w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu innych uczestników ruchu drogowego. Na tle powyższych rozważań jak i znajdującej się w aktach dokumentacji zarzuty skarżącego, iż skierowanie go na badania opiera się w istocie na lakonicznie zredagowanym piśmie pochodzącym z sądu, względnie zastrzeżeniach co do stanu zdrowia, które miał sędzia sygnalizujący padaczkę, są w ocenie Sądu orzekającego w tym składzie niezasadne. Drugi zarzut skargi koncentruje się wokół wydania przez Starostę [...] decyzji o skierowaniu na badania lekarskie po upływie 30 – dniowego terminu określonego w § 2 ust. 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami. Mając przedmiotowy zarzut na uwadze oraz posiłkując się wskazaniami zawartymi w uchwale składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2010 r. (sygn. I OPS 12/09, publ. ONSAiWSA 2010/5/83) należy uznać, że określony w regulacji ww. rozporządzenia Ministra Zdrowia termin do wydania przez organ kontroli ruchu drogowego decyzji o skierowaniu na badania lekarskie poczytywać należy jako termin instrukcyjny, którego przekroczenie nie dyskwalifikuje możliwości wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie skierowania na badania lekarskie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II SA/Sz 418/11; orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy mieć bowiem na uwadze, że podstawa prawna decyzji o skierowaniu na badania została określona w ustawie, która nie określa terminu do wydania takiej decyzji. Tym samym termin określony w rozporządzeniu może być rozumiany wyłącznie jako termin ukierunkowany na zobligowanie organu do możliwie szybkiego załatwienia określonej sprawy w sposób merytoryczny. Uzupełniająco należy również wskazać, że prawodawca w sposób jednoznaczny i jasny zawęził krąg lekarzy uprawnionych do kontrolnych badań lekarskich osób kierujących pojazdami i posiadających już uprawnienia do kierowania, jedynie do lekarzy nie tylko spełniających warunki, o których mowa w § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami lecz nadto funkcjonujących w strukturze wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy (vide: § 9 ww. rozporządzenia). Oznacza to, że dla oceny prawidłowości wydanych w sprawie rozstrzygnięć nie może mieć znaczenia dołączone do skargi orzeczenie lekarskie datowane na dzień 7 wrześnie 2012 r., stanowiące przedmiot wniosku dowodowego skarżącego oddalonego przez Sąd na rozprawie w dniu 31 stycznia 2013 r. Z przedstawionych wyżej względów nie można podzielić zarzutów skarżącego. Niezależnie od argumentów podniesionych w skardze, Sąd nie znalazł innych uchybień, które mogłyby skutkować eliminacją zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W reasumpcji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ww. ustawy.