II SA/Gl 90/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Artur Żurawik po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego M. L. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, złożonej na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.(dalej WINB) z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik wskazał, że wykonanie postanowienia może przynieść skarżącemu znaczącą szkodę, będzie bowiem musiał zapłacić kwotę, która jest dla niego kwotą bardzo dużą. WINB nie ustosunkował się merytorycznie do wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest warunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została jedna z przesłanek, określonych w powołanym powyżej przepisie ustawy. Akt, którego wykonanie ma być wstrzymane, powinien kwalifikować się do wykonania, a uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Zdaniem Sądu określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki zostały w niniejszej sprawie spełnione. Co do zasady bowiem uiszczenie kary w kwocie stanowiącej dużą wartość w stosunku do możliwości zarobkowych osoby, której akt dotyczy, rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Na marginesie należy jednak nadmienić, że rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd nie dokonuje oceny merytorycznej zawartości skargi. Ta kwestia będzie bowiem przedmiotem rozważań w terminie późniejszym. Mając na uwadze powołaną wyżej argumentację i działając na zasadzie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.