I OSK 1810/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Gl 1604/14 o odrzuceniu skargi A. P. na pismo Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania karty parkingowej osobie niepełnosprawnej postanawia: oddalić skargę kasacyjną. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. A. P. wystąpił do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z wnioskiem o wydanie karty parkingowej dla osób zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności. Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] zawiadomił wnioskodawcę o odmowie przyznania karty parkingowej z uwagi na złożone przez A. P. odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Katowicach z dnia [...] marca 2014 r. nr [...]. Pismo to zostało doręczone wnioskodawcy w dniu [...]5 lipca 2014 r. A. P. pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., wystąpił z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pismo to wpłynęło do organu w dniu [...] sierpnia 2014 r. Ustosunkowując się do tego wezwania Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] w piśmie z dnia [...] września 2014 r. podtrzymał swoje stanowisko. Odpowiedź na wezwanie została doręczona wnioskodawcy [...] września 2014 r. Pismem z dnia [...] września 2014 r. A. P. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na pismo Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., podważając zasadność odmowy wydania karty parkingowej. W dniu [...] października 2014 r. Sąd przekazał skargę Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...], celem nadania jej biegu stosownie do wymogu zawartego w treści art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę. Sąd wskazał, że skierowane do organu żądanie wydania karty parkingowej jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa. Jednocześnie, w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., skargę na inne niż decyzja lub postanowienie akty z zakresu administracji publicznej, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący kwestionuje stanowisko organu polegające na odmowie wydania karty parkingowej dla osób zaliczonych do znacznego stopnia niepełnosprawności wyrażone w piśmie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Organ doręczył skarżącemu powyższe pismo w dniu [...] lipca 2014 r., i to od tej daty należy liczyć upływ 14 dniowego terminu do wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. A. P. występując w dniu [...] sierpnia 2014 r. (data wpływu pisma do organu) z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa niewątpliwie uchybił 14-dniowemu terminowi do jego wniesienia. Od tego postanowienia skarżący złożył skargę kasacyjną, wnosząc o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, a także rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym. Zarzucił naruszenie art. 52 § 3 i art. 133 § 1 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarżący złożył skargę z przekroczeniem terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz brak analizy całych akt sprawy przy wydaniu rozstrzygnięcia, w szczególności pisma z [...].06.2014 r., które nie zawiera pouczenia dla strony o trybie wniesienia skargi do sądu. Wskazał, że skoro skarżący nie został pouczony o trybie składania skargi, to nie można uznać, że uchybił terminowi przewidzianemu dla tej procedury. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Nie stwierdziwszy przesłanek zaistnienia nieważności niniejszego postępowania Naczelny Sąd Administracyjny związany powołanymi w skardze kasacyjnej zarzutami, rozpoznał sprawę w granicach tej skargi. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Przede wszystkim wskazać trzeba, że trafnie wskazał sąd pierwszej instancji, iż czynność polegająca na odmowie wydania karty parkingowej osoby niepełnosprawnej mieści się w zakresie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W związku z tym, wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania na drodze administracyjnej trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Dopiero po otrzymaniu odpowiedzi organu na to wezwanie można w odpowiednim terminie wnieść skargę do sądu. W rozpoznawanej sprawie dniem, w którym skarżący dowiedział się o piśmie stanowiącym czynność polegającą na odmowie wydania karty parkingowej osoby niepełnosprawnej z dnia [...].06.2014 r. jest [...] lipca 2014 r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być zatem wystosowane do organu do dnia [...] lipca 2014 r. Skarżący natomiast zwrócił się z pismem do organu dopiero [...] sierpnia 2014 r., a więc uchybił terminowi do wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Tym samym procedura wnoszenia skargi do sądu administracyjnego nie została zachowana i skarga podlegała odrzuceniu. Odnosząc się zaś do twierdzeń zawartych w skardze kasacyjnej, że skarżący nie został pouczony przez organ o prawidłowym trybie wnoszenia skargi do sądu wskazać trzeba, iż brak pouczenia mógłby być podnoszony przez skarżącego w ewentualnym wniosku o przywrócenie terminu do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Termin ten jest terminem procesowym, a więc podlega przywróceniu (por. wyrok NSA w składzie siedmiu sędziów z 14 marca 2011 r., I FPS 5/10). Odnosząc się zaś do wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu wskazać trzeba, że pełnomocnik skarżącego powinien zwrócić się w tym celu ze stosownym wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wobec przedstawionych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.