I SAB/Wa 725/14

WyrokWSA w Warszawie2015-02-20

Skład orzekający: WSA Dariusz Chaciński, WSA Gabriela Nowak, WSA Emilia Lewandowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, ponieważ od złożenia wniosku minęło ponad 2,5 roku, a organ nie wydał rozstrzygnięcia. Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku w terminie czterech miesięcy. Jednocześnie sąd uznał, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę specyfikę postępowania odszkodowawczego i konieczność zgromadzenia archiwalnych dokumentów.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość, który został złożony 20 maja 2013 r. Pomimo upływu ponad 2,5 roku i wyznaczenia terminu przez Wojewodę, Prezydent W. nie wydał decyzji. Organ podejmował pewne czynności, jednakże z opóźnieniem i nie informował stron o przyczynach zwłoki. Skarżący zarzucili organowi bezczynność i brak podjęcia stosownych działań.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 20 maja 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Stwierdzono, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżących kwotę 391 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędziowie: WSA Gabriela Nowak (spr.) WSA Emilia Lewandowska Protokolant referent stażysta Jolanta Kicińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M. S., M. G. i M. J. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 20 maja 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. jako "[...]" hip. [...] w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. S., M. G. i M. J. kwotę 391 (trzysta dziewięćdziesiąt jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. S., M. G. i M. J. pismem z dnia 22 października 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. jako "[...]" rej. hip. [...]. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedmiotowa nieruchomość, na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność gminy m.st. Warszawy, a następnie w 1950 r. stała się własnością Skarbu Państwa. Kierownik Wydziału Terenów Urzędu W. decyzją z dnia [...] lutego 1974 r. nr [...] przyznał S. J. odszkodowanie za grunt nieruchomości położonej przy ul. [...] (bez numeru), pochodzącej z dawnej nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako "[...]" nr rej. Hip. [...] w kwocie [...] zł. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku następców prawnych byłego właściciela nieruchomości, odmówił stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] lutego 1974 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...], uchylił powyższą decyzję Wojewody [...] i stwierdził nieważności decyzji Naczelnika W. z dnia [...] lutego 1974 r. Wobec powyższego wnioskiem z dnia 20 maja 2013 r. M. J., M. J. (syn P.), W. J., B. J., K. J., A. J., M. S., M. G., M. J. i M. J. (syn T.) wystąpili do Urzędu W. o przyznanie, na podstawie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za ww. nieruchomość, obejmująca działki nr [...] o pow. [...] m2 i nr [...] o pow. [...] m2. Pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. (data prezentaty organu) wnioskodawcy wystąpili o poinformowanie, jakie czynności organ podjął w sprawie. Urząd W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami pismem z dnia 4 czerwca 2013 r. wystąpił do Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w [...] o przesłanie akt własnościowych ww. nieruchomości, jednak uzyskano informację, że zostały one przekazane wnioskującemu w dniu 26 lutego 2009 r. Akta postępowania dotyczącego ww. gruntu zwrócone zostały Prezydentowi W. przez [...] Urząd Wojewódzki w [...] w dniu 6 grudnia 2013 r. W dniu 14 stycznia 2014 r. (data prezentaty organu) wnioskodawcy wystąpili do Prezydenta W. o rozpoznanie sprawy i wydanie decyzji kończącej postępowanie odszkodowawcze, a następnie pismem z dnia 10 lutego 2014 r. wystąpili do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] uznał powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 4 miesiące od daty doręczenia postanowienia. Pismami z dnia 22 sierpnia 2014 r. organ wystąpił do Dyrektora Archiwum Państwowego W. o udzielenie informacji, jakie było przeznaczenie ww. gruntu przed dniem wejścia w życie dekretu z dnia 26 października 1945 r. w Ogólnym Planie Zabudowania W. wraz z odpowiednim opisem terenu oraz do Biura Geodezji i Katastru Urzędu W. o przesłanie informacji z rejestru gruntów oraz fragmentu mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami hipotecznymi i granicami działek ewidencyjnych nieruchomości. Archiwum Państwowe W. pismem z dnia 22 sierpnia 2014 r. wskazało, jakie dokumenty może udostępnić i zobowiązało Prezydenta W. do uiszczenia stosownej opłaty. Z kolei Biuro Geodezji i Katastru żądane wyżej dokumenty nadesłało w dniu 24 października 2014 r. W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 22 października 2014 r. skarżący wskazali, że pomimo upływu terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...], do dnia wniesienia skargi nie wydano rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. Organ nie poinformował przy tym stron o przyczynach zwłoki i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podał, że w celu ustalenia jakie było przeznaczenie nieruchomości w Ogólnym Planie Zagospodarowania Przestrzennego W. z dnia 11 sierpnia 1931 r., pismem z dnia 3 grudnia 2014 r. ponownie wystąpił do Archiwum Państwowego W. o nadesłanie stosownych dokumentów. Koniecznym jest ponadto wykonanie opracowania geodezyjnego polegającemu m.in. na wykreśleniu granic ww. nieruchomości, rozliczeniu jej powierzchni według działek aktualnie wchodzących w ich skład. Prezydent W. wskazał ponadto, że pismem z dnia 3 grudnia 2014 r. poinformował strony o aktualnym stanie sprawy i przewidywanym termie jej zakończenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia 22 maja 2013 r., kiedy to do organu wpłynął wniosek z dnia 20 maja 2013 r. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Od momentu złożenia ww. wniosku minęło więc ponad 2,5 roku. Zdaniem Sądu, był to czas wystarczający dla ustalenia, czy w sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Wskazać przy tym należy, że pierwsze czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego organ podjął dopiero w dniu 22 sierpnia 2014 r. (pisma skierowane do Archiwum Państwowego W. oraz Biura Geodezji i Katastru Urzędu W.), a to na skutek wniesionego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie i wydania przez Wojewodę [...] postanowienia z dnia [...] czerwca 2014 r. zobowiązującego Prezydenta W. do wydania decyzji w terminie 4 miesięcy. Organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 k.p.a., bowiem jedyne pismo informujące o przewidywanym terminie załatwienia sprawy wystosował do wnioskodawców w dniu 3 grudnia 2014 r., mimo że pismami z dnia 20 maja 2013 r. i 9 grudnia 2013 r. ich pełnomocnik ponaglał organ do wydania decyzji i podania przyczyn niezałatwienia sprawy w terminach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego. Pismo to zostało natomiast sporządzone dopiero na skutek skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność organu. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W., nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, a to ze względu na specyfikę prowadzonego postępowania w przedmiocie odszkodowania w trybie art. 215 ustawy o gospodarce nieruchomościami i konieczność zgromadzenia archiwalnych dokumentów dotyczących dawnej nieruchomości hipotecznej. Sąd wziął również pod uwagę fakt, że akta własnościowe przedmiotowej nieruchomości wpłynęły do organu dopiero w dniu 6 grudnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło